SUBS.is
with subtitles
//

Inception (2010) Thai subtitle

If you have the movie file downloaded select it in the video player below.
Your selected subtitles will play within the video player when you start the movie.

If you do not have the movie file downloaded you can still view the selected subtitles at the bottom of this page.
Inception
2010
Inception (2010).th.srt
Inception.2010.1080p.BluRay.x264.anoXmous_.th.srt
1PB-Inception (2010).srt
Subtitles
ThaiInception (2010).th.srt
ThaiInception.2010.1080p.BluRay.x264.anoXmous_.th.srt
Thai1PB-Inception (2010).srt
Subtitle content
Inception.2010.1080p.BluRay.x264.anoXmous_.th.srt
00:01:25.45 – 00:01:26.97
เฮ้! ลงมาช่วยกันหน่อย! มีคนอยู่บนหาด!
00:01:26.98 – 00:01:28.6
ฉันกำลังไป
00:01:33.31 – 00:01:38.74
เขามาเกยหาดได้สักพักแล้ว พร่ำพูดแต่ชื่อของท่าน
00:01:40.61 – 00:01:42.44
พาเขามา
00:01:43.65 – 00:01:46.08
เขาไม่ได้เอาอะไรมาด้วย นอกจากสิ่งนี้
00:01:48.19 – 00:01:49.81
รวมทั้งนี่
00:02:10.02 – 00:02:13.09
คุณมานี่เพื่อฆ่าผมเหรอ
00:02:20.47 – 00:02:23.57
ผมรู้ว่านี่คืออะไร
00:02:24.02 – 00:02:28.82
ผมเคยเห็นมัน เมื่อนานมากๆแล้ว
00:02:31.09 – 00:02:36.31
มันเป็นของผู้ชายคนหนึ่งที่ผมพบ ในความฝันอันเลือนลาง
00:02:37.78 – 00:02:42.91
ชายผู้เป็นเจ้าของความเชื่ออันสุดโต่ง
00:02:46.66 – 00:02:53.09
ปรสิตที่ตายยากที่สุดคืออะไร แบคทีเรีย ไวรัส
00:02:54.07 – 00:02:56.82
หรือพยาธิในลำใส้?
00:02:56.83 – 00:03:00.74
- สิ่งที่คุณค็อบบ์พยายามพูดก็คือ... - คือความคิด
00:03:01.19 – 00:03:03.68
ตายยากและแพร่ระบาดได้ง่าย
00:03:03.8 – 00:03:08.05
เมื่อความคิดเกาะอยู่ที่สมองไปแล้ว แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะลบให้มันสิ้นซาก
00:03:08.29 – 00:03:12.28
ความคิดที่เติบโตเต็มที่ มีความเข้าใจเต็มเปี่ยมมันเกาะติด
00:03:12.7 – 00:03:15.99
- อยู่ในนี้ ซักที่หนึ่ง - เพื่อให้คนอย่างคุณ เข้าไปขโมยหรือ?
00:03:15.99 – 00:03:18.96
ใช่ ในขณะฝัน กลไก จิตสำนึกของคุณจะลดลง
00:03:18.96 – 00:03:23.08
และทำให้ความคิดคุณง่ายที่จะถูกขโมย มันคือการโจรกรรมความคิด
00:03:23.2 – 00:03:26.8
คุณไซโตะเราสามารถฝึก จิตใต้สำนึกให้ป้องกันตัวเองได้จาก
00:03:26.8 – 00:03:30.48
- ยอดนักโจรกรรมความคิด - คุณจะทำได้ยังไง?
00:03:30.5 – 00:03:33.84
เพราะผมคือยอดนักโจรกรรมความคิด
00:03:33.86 – 00:03:36.25
ผมรู้วิธีค้นจิตของคุณ และหาความลับของคุณ
00:03:36.65 – 00:03:40.46
ผมรู้เทคนิด ผมสามารถสอนให้คุณได้ แม้แต่ตอนที่คุณหลับ
00:03:40.46 – 00:03:43.66
กลไกป้องกันของคุณจะไม่หลับไปด้วย
00:03:43.9 – 00:03:47.83
แล้วถ้าคุณต้องการให้ผมช่วย ผมต้องการข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับตัวคุณ
00:03:47.84 – 00:03:50.69
ผมต้องรู้ทุกอย่างรอบตัวคุณ รู้มากกว่าเมียคุณ
00:03:50.89 – 00:03:54.33
มากกว่านักบำบัดจิตของคุณ และทุกๆคน
00:03:54.45 – 00:03:57.03
ถ้านี่คือฝันของคุณ และคุณคงมีอะไรเป็นความลับ
00:03:57.08 – 00:03:59.43
ฉะนั้นผมต้องรู้ว่าอะไรอยู่ในนั้น
00:03:59.53 – 00:04:04.05
และถ้าอยากให้งานนี้สำเร็จ คุณจะต้องยอมให้ผมเข้าไป
00:04:05.93 – 00:04:10.9
ทานมื้อค่ำให้อร่อยนะ ผมจะพิจารณาข้อเสนอของคุณ
00:04:13.33 – 00:04:15.29
เขารู้ทันเรา
00:04:17.26 – 00:04:20.06
ข้างบนเกิดอะไรขึ้น?
00:05:13.08 – 00:05:15.95
ไซโตะรู้ เขาพยายามเล่นเกมกับเรา
00:05:15.95 – 00:05:18.6
ก็ช่างซิ ฉันเอามันมาได้แน่ เชื่อฉัน
00:05:18.6 – 00:05:23.06
ข้อมูลทั้งหมดอยู่ในเซฟนั้น เค้ามองมันตอนที่ฉันพูดถึง "ความลับ".
00:05:23.82 – 00:05:26.42
เธอมาทำอะไรที่นี่?
00:05:27.88 – 00:05:30.52
นายกลับเข้าไปในงานแล้วกัน เดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเอง
00:05:30.53 – 00:05:33.67
โอเค จัดการให้เรียบร้อยซะ เรามาทำงานกัน
00:05:41.2 – 00:05:45.87
ถ้าฉันโดด คิดว่าจะรอดไหม?
00:05:48.29 – 00:05:52.33
ถ้ามีชูชีพคงรอด มอล คุณมาทำอะไรที่นี่?
00:05:52.33 – 00:05:55.12
ฉันคิดว่าบางทีคุณอาจคิดถึงฉันนะสิ
00:05:55.12 – 00:06:00.32
คุณรู้ดีว่าผมคิดถึงคุณ แต่ผมเชื่อใจคุณไม่ได้อีกแล้ว
00:06:00.96 – 00:06:03.1
แล้วไง?
00:06:03.48 – 00:06:05.49
ดูเหมือนรสนิยมของอาเธอร์นะ
00:06:05.9 – 00:06:09.99
จริงๆแล้ว, เป้าหมายของเราชอบผลงานของ จิตรกรอังกฤษสมัยหลังสงครามโลก
00:06:11.55 – 00:06:14.51
ช่วยนั่งลงก่อนสิ
00:06:21.11 – 00:06:24.94
บอกฉันสิ... ลูกๆคิดถึงฉันไหม
00:06:28.45 – 00:06:31.32
มากจนคุณคิดไม่ถึงเลยล่ะ
00:06:34.63 – 00:06:37.58
- คุณจะทำอะไรนะ - ออกไปสูดอากาศข้างนอก
00:06:37.59 – 00:06:40.1
นั่งเฉยๆนะ มอล
00:06:52.35 – 00:06:55.82
บ้าเอ้ย
00:07:56.81 – 00:08:01.94
- หันกลับมา - วางปืนลง
00:08:09.01 – 00:08:11.58
วางซะ
00:08:22.16 – 00:08:25.03
แล้วส่งซองมาให้ผม คุณค็อบบ์
00:08:25.04 – 00:08:28.78
เธอบอกคุณงั้นเหรอ? หรือคุณรู้มาตลอด
00:08:28.9 – 00:08:34.64
รู้ว่าคุณมานี่เพื่อขโมยของจากผม หรือว่าจริงๆแล้วเรากำลังหลับอยู่ั?
00:08:37.63 – 00:08:40.74
ผมอยากรู้ว่า ใครจ้างคุณมา
00:08:42.95 – 00:08:46.13
คุณรู้ใช่ไหมว่าการข่มขู่ในฝัน มันไม่มีประโยชน์หรอกนะ มอล?
00:08:46.53 – 00:08:52.56
มันขึ้นอยู่ว่าข่มขู่เรื่องอะไร ถ้าฆ่าเขา เขาก็แค่ตื่น
00:08:52.68 – 00:08:54.92
แต่ความเจ็บ...
00:08:57.92 – 00:09:04.35
ความเจ็บปวดมันอยู่ในจิต มองจากการตกแต่งห้อง พวกเราอยู่ในจิตของคุณใช่ไหม, อาเธอร์?
00:09:15.92 – 00:09:19.32
- นายทำอะไร? มันเร็วไป - ฉันรู้ แต่ความฝันกำลังถล่ม
00:09:19.32 – 00:09:23.51
ฉันจะให้ไซโตะหลับนานอีกหน่อย เราเกือบได้แล้ว
00:09:37.39 – 00:09:39.55
ที่นี่ รูปภาพพวกนี้
00:09:55.15 – 00:09:57.14
หยุดมันไว้!
00:09:58.93 – 00:10:00
ความลับ
00:10:22.38 – 00:10:24.97
ให้เขาหลับต่อไม่ได้แล้ว ปลุกเขาเลย!
00:10:45.41 – 00:10:47.73
เขาไม่ยอมตื่น
00:10:51.97 – 00:10:53.9
- จัดการเขาสิ! - อะไรนะ?
00:10:53.9 – 00:10:55.73
จับแช่น้ำ
00:11:39.48 – 00:11:41.49
เขากระโดด
00:11:46.18 – 00:11:48.43
คุณเตรียมพร้อมมั้ย?
00:11:48.43 – 00:11:50.86
หัวหน้ารักษาความปลอดภัยของผม ยังหาที่นี่ไม่เจอ
00:11:50.86 – 00:11:53.11
แล้วคุณเจอได้ยังไง?
00:11:53.11 – 00:11:56.5
มันยากมากนะที่ผู้ชายอย่างคุณ จะซ่อนรังรักเป็นความลับได้
00:11:56.5 – 00:11:59.2
โดยเฉพาะคนที่มาเกี่ยวข้องกับเมียของคนอื่น
00:11:59.2 – 00:12:01.97
- เธอไม่บอกคุณหรอก... - แต่ทำไมเรามาได้
00:12:02.26 – 00:12:04.96
- อึ้งไปเลยละสิ - พวกเขาใกล้เข้ามาแล้ว
00:12:04.96 – 00:12:07.8
- พวกคุณได้ของที่ต้องการแล้ว - นั่นไม่จริงเลย
00:12:07.8 – 00:12:10.46
คุณเอาข้อมูลสำคัญออกไปแผ่นหนึ่งใช่มั้ย
00:12:10.58 – 00:12:13.84
คุณเก็บซ่อนเอาไว้เพราะคุณรู้ว่าเรามีแผน
00:12:13.96 – 00:12:16.08
คำถามคือ ทำไมคุณให้เราเข้ามา
00:12:16.13 – 00:12:18.86
- ผมอยากทดสอบ - ทดสอบไปทำไม
00:12:18.87 – 00:12:21.18
ไม่สำคัญแล้ว เพราะคุณสอบตก
00:12:21.3 – 00:12:24.06
เราขโมยข้อมูลทุกอย่างที่คุณมีในสมอง
00:12:24.18 – 00:12:26.62
แต่แผนคุณแตกมาตั้งนานแล้ว
00:13:07.2 – 00:13:08.43
เพราะงั้น...
00:13:08.43 – 00:13:10.28
คุณควรปล่อยผมไปซะ
00:13:10.32 – 00:13:13.92
คุณคงไม่เข้าใจนะ คุณไซโตะ บริษัทที่จ้างเรามา...
00:13:14.66 – 00:13:18.62
พวกเขาไม่ยอมรับความผิดพลาด เราจะอยู่ไม่ถึง 2 วัน
00:13:20.56 – 00:13:21.83
ค็อบบ์
00:13:21.83 – 00:13:24.24
สงสัยคงต้องทำให้มันง่ายขึ้นอีกหน่อย
00:13:25.41 – 00:13:29.12
บอกสิ่งที่คุณรู้มา! บอกสิ่งที่คุณรู้มาเดี๋ยวนี้!
00:13:32.21 – 00:13:35.5
ผมล่ะเกลียดพรมห้องนี้มานานแล้ว
00:13:35.83 – 00:13:45.3
เพราะมันชอบเลอะรุ่ยออกมา เท่าที่ผมจำได้ มันทำมาจากขนสัตว์
00:13:45.35 – 00:13:47.84
แต่ตอนนี้...
00:13:48.09 – 00:13:51.58
ผมนอนบนพรมเส้นใยสังเคราะห์
00:13:54.32 – 00:13:59.5
นั่นแปลว่าผมไม่ได้อาศัย อยู่ในอพาร์ทเม้นท์จริงๆของผม
00:14:00.1 – 00:14:06.33
คุณเก่งสมคำร่ำลือมาก, คุณค็อบ ตอนนี้ผมก็ยังฝันอยู่
00:14:12.58 – 00:14:15.7
- เป็นไงบ้าง? - ไม่ค่อยดี
00:14:19.71 – 00:14:24.15
ความฝันในความฝันงั้นเหรอ ผมประทับใจจัง
00:14:25.17 – 00:14:28.9
แต่ในความฝันของผม คุณต้องเล่นตามกฎของผม
00:14:28.91 – 00:14:32.49
- ใช่ แต่คุณไซโตะ... - นี่ไม่ใช่ฝันคุณ
00:14:32.54 – 00:14:35.27
เป็นของผม
00:14:44.33 – 00:14:46.37
ปัญญาอ่อน ทำพรมผิดได้ยังไง?
00:14:46.37 – 00:14:48.89
- อย่ามาโทษฉันนะ - ก็นายเป็นสถาปานิกนี่
00:14:48.89 – 00:14:52.44
- ฉันไม่รู้นี่หว่า ว่าเค้าจะเอาหน้าไปถูพรม! - พอได้แล้ว.
00:14:53.51 – 00:14:56.9
- แล้วนายล่ะ, ไปซ้อมเค้าทำบ้าอะไร? - ฉันคุมอารมณ์อยู่น่า.
00:14:57.02 – 00:14:58.65
ถ้าควบคุมไม่อยู่ จะขนาดไหน
00:14:58.65 – 00:15:02.49
เราไม่มีเวลามาเถียงกันแล้วนะ ฉันจะลงที่เกียวโต
00:15:02.61 – 00:15:04.77
ทำไม? เขาไม่เช็คทุกตู้โดยสารหรอก
00:15:04.77 – 00:15:07.21
ฉันไม่ชอบรถไฟ เอานี่
00:15:07.33 – 00:15:10.2
ดูแลตัวเองด้วยนะ
00:16:23.47 – 00:16:25.66
- ว่าไง - หวัดดีค่ะพ่อ
00:16:25.78 – 00:16:27.69
หวัดดีฮะพ่อ..
00:16:27.82 – 00:16:31.31
ว่าไงลูก เป็นยังไงบ้างสบายดีไหม หือ?
00:16:31.43 – 00:16:33.56
- ดีค่ะ - โอเคมั้งฮะ
00:16:33.68 – 00:16:42.02
- โอเคงั้นเหรอ? นั่นใครพูดโอเค? ลูกใช่ไหม, เจมส์? - ใช่ฮะ, เมื่อไหร่จะกลับบ้านบ้านฮะพ่อ?
00:16:42.85 – 00:16:45.55
ไม่ได้ลูก ตอนนี้ไม่ได้
00:16:45.56 – 00:16:49.1
- ต้องอีกแป๊บนึง ลืมแล้วเหรอ? - ทำไมฮะ?
00:16:50.39 – 00:16:54.65
พ่อบอกแล้วพ่อมาไกล เพราะพ่อต้องมาทำงานไง ใช่ไหม?
00:16:55.14 – 00:16:58.44
คุณย่าบอกว่าพ่อจะไม่กลับมา
00:16:58.7 – 00:17:03.6
ฟิลิปป้า นั่นลูกเหรอ? เรียกคุณย่าให้มาพูดกับพ่อหน่อยได้ไหม?
00:17:03.72 – 00:17:06.81
คุณย่าส่ายหน้าค่ะ
00:17:07.56 – 00:17:10.52
ก็หวังว่าคงจะไม่เป็นอย่างที่พูดนะจ๊ะ
00:17:11.19 – 00:17:14.12
- พ่อฮะ? - ว่าไงเจมส์?
00:17:14.36 – 00:17:16.77
แม่อยู่กับพ่อหรือเปล่าฮะ?
00:17:18.64 – 00:17:24.43
เจมส์ เราคุยเรื่องนี้กันแล้วนะ แม่เขาไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วนะ
00:17:25.57 – 00:17:27.87
แม่อยู่ไหนฮะ?
00:17:28.44 – 00:17:31.09
พอแล้วจ๊ะเด็กๆ บอกลาคุณพ่อซะ..
00:17:31.25 – 00:17:34.62
ฟังนะ พ่อจะส่งของขวัญ ไปกลับคุณปู่ไป ดีไหม?
00:17:34.74 – 00:17:37.68
แล้วลูกเป็นเด็กดีนะ,, ลูก...
00:17:45.92 – 00:17:48.27
- ฮ. มารอที่ดาดฟ้า - โอเค
00:17:55.68 – 00:17:58.75
- นายโอเคมั้ย? - ไม่เป็นไร ฉันสบายดี
00:17:58.75 – 00:18:02.04
- ทำไม? - ตอนอยู่ในฝันฉันเห็นมอล
00:18:02.46 – 00:18:04.86
ขอโทษด้วยนะที่ขานายต้องเจ็บ มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
00:18:04.86 – 00:18:06.25
มันแย่ลงเรื่อยๆใช่มั้ย?
00:18:06.3 – 00:18:08.61
นายจะได้แต่คำขอโทษแค่นั้นแหละ อาเธอร์
00:18:08.67 – 00:18:11.41
- แนชอยู่ไหน - เขายังไม่มา นายจะรอมั้ย
00:18:11.41 – 00:18:14.75
ไม่ เรานัดส่งแผนงานของไซโตะ ให้ โคบอลเอ็นจีเนียริ่ง
00:18:14.75 – 00:18:18.97
2 ชั่วโมงที่แล้ว แล้วป่านนี้คงรู้แล้วว่าเราพลาด เราต้องรีบหายตัวไป
00:18:19.34 – 00:18:22.08
- ว่าแต่นายจะไปไหน - บัวโนส ไอเรส
00:18:22.13 – 00:18:25.64
ฉันจะหลบไปที่นั่นสักพัก รอให้เรื่องเงียบ แล้วค่อยออกมารับงาน
00:18:26.06 – 00:18:28.01
- แล้วนาย? - อเมริกา
00:18:28.13 – 00:18:30.97
ฝากความคิดถึงด้วยนะ
00:18:35.94 – 00:18:40.34
เขาหักหลังคุณ เขามาหาผม เพื่อต่อรองร้องขอชีวิต
00:18:41.28 – 00:18:45.09
ผมเลยจะให้คุณแก้แค้นเขาแทน
00:18:47.36 – 00:18:50.62
ผมไม่ชอบฆ่าคนเป็นผักปลา
00:19:01.95 – 00:19:04.98
- คุณจะทำยังไงกับเขา? - ไม่ทำ
00:19:05.58 – 00:19:08.73
แต่โคบอล เอ็นจิเนียริ่งจะทำยังไง ผมตอบแทนไม่ได้
00:19:22.6 – 00:19:25.84
- คุณต้องการอะไรจากพวกเรากันแน่ - อินเซ็ปชั่น
00:19:27.46 – 00:19:29.54
- เป็นไปได้ไหม? - ไม่มีทาง
00:19:29.55 – 00:19:33.75
ถ้าพวกคุณสามารถขโมยความคิดจากสมองได้ แล้วทำไมจะใส่ความคิดลงไปไม่ได้
00:19:33.87 – 00:19:37.08
โอเค ถ้าผมฝังความคิดใส่ในหัวคุณ แล้วบอกคุณว่า...
00:19:37.29 – 00:19:38.83
"อย่าคิดถึงช้าง"
00:19:38.83 – 00:19:40.71
- คุณจะคิดถึงอะไร? - ช้าง
00:19:40.83 – 00:19:44.18
ใช่ แต่มันไม่ใช่ความคิดคุณ เพราะคุณรู้ว่ามันมาจากผม
00:19:44.44 – 00:19:47.55
จิตของเรารู้ต้นกำเนิดความคิดตลอดเวลา
00:19:47.67 – 00:19:50.94
- แรงบันดาลใจไม่มีทางที่จะปลอมได้ - มันไม่จริงหรอก
00:19:53.26 – 00:19:56.24
- คุณทำได้ใช่มั้ย? - คุณให้ทางเลือกผมใช่มั้ย?
00:19:56.78 – 00:19:59.17
เพราะผมมีวิธีแก้ปัญหากับทางโคบอลได้
00:19:59.29 – 00:20:03.59
- งั้นคุณก็มีทางเลือก - ผมเลือกที่จะหนีครับ
00:20:08.39 – 00:20:11.77
บอกนักบินสิว่าคุณจะไปลงที่ไหน
00:20:15.28 – 00:20:17.22
เดี๋ยวก่อน คุณค็อบบ์
00:20:19.39 – 00:20:23.82
คุณอยากกลับบ้านหรือเปล่า? กลับอเมริกา?
00:20:24.11 – 00:20:27.63
- กลับไปหาลูกๆของคุณ? - คุณทำไม่ได้หรอก
00:20:27.93 – 00:20:31.03
- ไม่มีใครทำได้ - เหมือน อินเซ็ปชั่น สินะ
00:20:31.15 – 00:20:34.04
ค็อบบ์ ไปเถอะ
00:20:36.53 – 00:20:38.28
ความคิดที่คุณต้องการซับซ้อนแค่ไหน?
00:20:38.28 – 00:20:40.69
- ความคิดง่ายๆ - ไม่มีความคิดไหนง่ายๆหรอก...
00:20:40.81 – 00:20:43.45
หากเราต้องการฝังมัน ลงในจิตของคนอื่น
00:20:43.57 – 00:20:47.03
คู่แข่งคนสำคัญของผม เป็นตาแก่อาการร่อแร่ใกล้ตาย
00:20:47.15 – 00:20:51.48
ลูกชายของเขากำลังจะได้ สืบทอดกิจการของเขา
00:20:51.91 – 00:20:55.61
ผมต้องการให้เขาสลาย อาณาจักรธุรกิจของพ่อเขาซะ
00:20:56.17 – 00:21:00.15
- ค็อบบ์ เราไม่ควรรับงานนี้นะ - เดี๋ยวก่อน
00:21:00.92 – 00:21:06.12
ถ้าผมทำงานนี้....ถ้าผมสามารถทำได้ ผมต้องการความมั่นใจ
00:21:06.3 – 00:21:08.07
ผมจะรู้ได้ยังไงว่าคุณจะทำได้?
00:21:08.07 – 00:21:09.99
คุณไม่รู้
00:21:10.33 – 00:21:16.67
แต่ผมทำได้ แล้วคุณอยากกล้าท้าทายชะตากรรมไหมละ?
00:21:17.15 – 00:21:23.97
หรือจะรอวันเป็นตาแก่ จมปลักอยู่กับความเสียใจ, รอความตายเพียงลำพัง?
00:21:26.98 – 00:21:31.48
รีบหาทีมงานซะ, คุณค็อบ มีหัวคิดเลือกคนให้เป็นด้วยละ
00:21:39.41 – 00:21:42.71
ฉันรู้ว่านายอยากกลับบ้านมากแค่ไหน
00:21:44.08 – 00:21:47.31
- แต่นี่มันเป็นไปไม่ได้ - มันทำได้สิ
00:21:48.05 – 00:21:51.36
- แต่ต้องทำให้ลึกพอ - นั่นนายไม่รู้
00:21:52.21 – 00:21:54.62
ฉันเคยทำมาก่อน
00:21:55.44 – 00:21:58.24
นายเคยทำกับใคร?
00:22:01.85 – 00:22:04.69
เรามาปารีสทำไม?
00:22:05.46 – 00:22:08.56
เราต้องหาสถาปนิกคนใหม่
00:22:23.96 – 00:22:26.97
ไม่เคยชอบออฟฟิศตัวเองเลยใช่มั้ย?
00:22:27.94 – 00:22:31.22
ในห้องเก็บไม้กวาด ไม่มีพื้นที่ให้คิดหรอก
00:22:32.64 – 00:22:35.54
แกมาที่นี่ ปลอดภัยดีเหรอ
00:22:36.5 – 00:22:40.55
สัญญาส่งผู้ร้ายข้ามแดนระหว่างฝรั่งเศสกับอเมริกา เป็นระบบราชาการยุ่งยาก, พ่อก็รู้
00:22:40.67 – 00:22:43.68
พวกเขาอาจทำงานให้เร็วขึ้นก็ได้ ถ้ารู้ว่าเป็นแก
00:22:43.92 – 00:22:48.6
คือ, ผมซื้อนี่มา..อยากจะฝากพ่อ ไปให้ลูกๆผม หากพ่อมีโอกาส
00:22:49.05 – 00:22:51.61
มันน่าจะเป็นมากกว่า ตุ๊กตาขนสัตว์นะ
00:22:51.73 – 00:22:54.46
หากจะให้เด็กๆรู้สึกว่า พวกแกยังคงมีพ่ออยู่
00:22:54.58 – 00:22:55.8
ผมแค่ทำสิ่งที่ผมรู้
00:22:55.86 – 00:22:59.5
- ทำสิ่งที่พ่อสอนผม - ฉันไม่เคยสอนให้แกเป็นขโมย
00:22:59.56 – 00:23:03.11
ใช่ พ่อสอนให้ผมชี้นำความคิดมนุษย์ไง แต่หลังจากที่เรียนรู้แล้ว
00:23:03.23 – 00:23:07.34
มันไม่มีช่องทางถูกกฏหมาย ให้ผมใช้ทักษะนั้นเลย
00:23:11.88 – 00:23:14.93
แกมาที่นี่ทำไม ดอม
00:23:15.63 – 00:23:17.81
ผมคิดว่า ผมเจอทางกลับบ้านแล้ว
00:23:18.21 – 00:23:21.85
มันเป็นงานที่ผมทำให้ผู้มีอำนาจมากคนหนึ่ง
00:23:22.3 – 00:23:25.46
และผมเชื่อว่าเขาสามารถ เคลียร์คดีให้ผมได้อย่างถาวร
00:23:27.14 – 00:23:31.71
- แต่ผมต้องให้พ่อช่วยผม - แกมานี้เพื่อขอเด็กเก่งและฉลาดที่สุดของฉัน
00:23:32.49 – 00:23:35.13
พ่อก็รู้ว่าผมจะให้อะไร พ่อต้องให้เค้าตัดสินใจด้วยตัวเองซิ
00:23:35.45 – 00:23:39.44
- เงินสินะ - ไม่ใช่แค่เงิน พ่อจำได้มั้ย มันเป็น...
00:23:39.77 – 00:23:44.03
โอกาสที่จะสร้างมหาโบถส์ สร้างเมืองขึ้นทั้งเมือง สิ่งที่ไม่เคยมีอยู่
00:23:44.03 – 00:23:46.93
สิ่งที่ไม่สามารถสร้างขึ้นได้ ในโลกของความเป็นจริง
00:23:47.57 – 00:23:52.4
แล้วแกอยากให้ฉันหาคน ไปช่วยแกตามล่าฝันล่ะซิ
00:23:52.65 – 00:23:56.31
พวกเขาไม่จำเป็นต้องเข้าไปในความฝันก็ได้ เขาแค่ออกแบบความฝัน...
00:23:56.44 – 00:23:57.83
แล้วสอนให้พวกเขาเป็นผู้สร้างฝัน แค่นั้นเอง
00:23:58.15 – 00:24:01.39
แกก็ออกแบบเองซิ
00:24:02.3 – 00:24:05.03
มอล ไม่ยอมให้ผมทำ
00:24:09.95 – 00:24:14.25
กลับสู่โลกแห่งความจริงเถอะดอม ได้โปรด
00:24:14.65 – 00:24:15.69
โลกแห่งความจริงเหรอ?
00:24:16.4 – 00:24:21.01
เด็กๆพวกนั้น, หลานของพ่อน่ะ- พวกแกกำลังรอพ่อของพวกแกกลับบ้าน
00:24:21.57 – 00:24:26.93
นั่นแหละคือความเป็นจริงของพวกแก แล้วงานนี้, งานสุดท้ายนี้ที่จะพาผมกลับไป
00:24:27.05 – 00:24:30.43
ผมจะไม่มาเหยียบที่นี่ ถ้าผมมีทางเลือกทางอื่น
00:24:33.63 – 00:24:37.17
ผมต้องการสถาปนิกที่เก่ง เหมือนกับที่ผมเคยเ่ป็น
00:24:40.98 – 00:24:42.47
แต่ฉันมีคนที่เก่งกว่าแก
00:24:42.47 – 00:24:46.44
อาริแอ็ดเน่
00:24:46.65 – 00:24:49.51
ฉันอยากแนะนำให้เธอรู้จักคุณค็อบบ์หน่อย
00:24:49.52 – 00:24:52.05
- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ - ถ้าเธอพอมีเวลาสักครู่...
00:24:52.05 – 00:24:55.85
คุณค๊อปป์มีงานมาเสนอ เค้าต้องการปรึกษากับเธอ
00:24:55.97 – 00:24:58.63
- งานประจำเหรอคะ - ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก
00:24:58.75 – 00:25:02.98
- ฉันมีแบบทดสอบให้เธอ - คุณจะไม่บอกอะไรฉันก่อนเลยเหรอ?
00:25:03.1 – 00:25:05.91
ก่อนที่จะอธิบายเกี่ยวกับงาน ฉันอยากจะรู้ว่าคุณสามารถทำมันได้
00:25:05.94 – 00:25:09.54
- ทำไม - เพราะมันไม่ใช่งานที่ถูกกฏหมายซะทีเดียว
00:25:13.04 – 00:25:17.62
เธอมีเวลา 2 นาทีออกแบบเขาวงกต ที่ใช้เวลาแก้ภายใน 1 นาที
00:25:18.71 – 00:25:20.86
หยุด
00:25:22.08 – 00:25:24.15
เอาใหม่
00:25:25.75 – 00:25:27.61
หยุด
00:25:30.08 – 00:25:33.26
เธอต้องทำให้แก้ยากกว่านั้น
00:25:45.53 – 00:25:48.17
ค่อยเข้าท่าหน่อย
00:26:06.73 – 00:26:11.25
ว่ากันว่า เราใช้ศักยภาพสมองเพียงเศษเสี้ยวเดียวเท่านั้น ในเวลาที่เราตื่น
00:26:11.85 – 00:26:14.74
แต่เมื่อเราหลับ จิตสามารถทำได้ทุกอย่าง
00:26:15.21 – 00:26:17.49
- เช่นอะไร? - สมมุติเธอกำลังออกแบบอาคารอยู่
00:26:17.61 – 00:26:19.94
จิตสำนึกเธอออกแบบรายละเอียดของมัน
00:26:20.18 – 00:26:23.6
แต่บางครั้งมันก็เหมือนจะสร้างรายละเอียด ของมันเองได้ เธอเข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ย?
00:26:23.65 – 00:26:28.36
- เอ่อ ใช่ ฉันก็กำลังค้นหาอยู่ - มันเป็นแรงบัลดาลใจแท้ๆใช่ม่ะ
00:26:28.43 – 00:26:32.68
ในความฝัน จิตของเรา ทำสิ่งนี้อย่างต่อเนื่อง เรา...
00:26:32.8 – 00:26:37.19
สร้างมันและมองเห็นโลกของเราไปพร้อมกัน
00:26:37.2 – 00:26:38.69
และเราสร้างมันจนมันราบรื่น
00:26:38.75 – 00:26:40.71
ซะจนแทบไม่รู้ว่าอะไรเกิดขึ้น
00:26:40.71 – 00:26:43.74
เพื่อทำให้เราสามารถเข้าไป ในระหว่างกระบวนการได้
00:26:43.8 – 00:26:46.27
- ยังไง? - โดยการทำหน้าที่สร้าง
00:26:46.32 – 00:26:50.27
โดยฉันให้เธอมาทำตรงนี้ เธอสามารถสร้างโลกแห่งความฝัน
00:26:50.27 – 00:26:52.75
เราเอาเป้าหมายเข้าไปในฝันนั้น
00:26:52.75 – 00:26:55.41
และเขาจะใช้จิตใต้สำนึกเขาเป็นรายละเอียด
00:26:55.53 – 00:27:00.74
แล้วฉันจะเอารายละเอียดมาจากไหนมากพอ ที่จะทำให้เขาคิดว่ามันเป็นความจริงล่ะ
00:27:00.79 – 00:27:04.24
คือ, ในขณะที่ฝัน เราจะรู้สึกว่า มันเหมือนจริง, ถูกไหม?
00:27:04.54 – 00:27:09.04
มีเพียงตอนที่เราตื่น เราจะรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างแปลกๆอยู่
00:27:09.51 – 00:27:14.37
ฉันขอถามเธอสักอย่างสิ เธอไม่เคยจำy ตอนต้นของความฝันได้เลยใช่ไหม?
00:27:14.42 – 00:27:17.63
เธอมักจะพบว่าตนเอง อยู่ในระหว่างหตุการณ์ในฝัน
00:27:17.75 – 00:27:20.89
- ก็งั้นมั้ง ใช่ - แล้วเราจบฝันนั้นได้ยังไง
00:27:20.89 – 00:27:24.86
- เราก็ต้องออกมาจาก - ลองคิดดูให้ดี อารีเอ็ดเน่
00:27:25.31 – 00:27:28.6
เธอมาที่นี่ได้ยังไงกัน? ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?
00:27:32.75 – 00:27:36.49
- เรากำลังฝันอยู่เหรอ? - จริงๆ ตอนนี้เธออยู่ในช่วงเวิร์คชอป, กำลังหลับอยู่
00:27:36.61 – 00:27:39.88
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอกำลังแชร์ ความฝันกับคนอื่น ตั้งสติไว้
00:28:17.26 – 00:28:19.87
ถ้านี่เป็นความฝัน แล้วทำไมคุณ...
00:28:20.11 – 00:28:23.05
มันไม่ใช่แค่ความฝันใช่ไหมล่ะ? ตอนที่ใบหน้าเธอเต็มไปด้วยเศษแก้วบาด
00:28:23.1 – 00:28:26.01
ถึงได้รู้สึกเจ็บมาก ตอนที่เธออยู่ในความฝัน จะรู้สึกเจ็บเหมือนจริง
00:28:26.34 – 00:28:28.96
กองทัพจะพัฒนาโครงการ แชร์ความฝัน, เพื่อใช้เป็นโปรแกรมฝึกฝน
00:28:29.56 – 00:28:32.63
เพื่อให้พวกทหารฝึกยิง ฝึกแทง และบีบคอกันตาย จากนั้นก็ตื่นขึ้น
00:28:33.66 – 00:28:35.48
แล้วสถาปนิกเข้ามาเกี่ยวได้ยังไง
00:28:36.03 – 00:28:37.81
ก็, ต้องมีบางคน ออกแบบความฝันถูกไหม?
00:28:39.77 – 00:28:42.51
- ขอเวลาเราอีกซัก 5 นาทีนะ - 5 นาที?
00:28:44.72 – 00:28:46.94
เราคุยกันในนั้นเป็นชั่วโมงเลยนิ
00:28:46.99 – 00:28:49.56
ในความฝัน จิตของเรา สามารถทำงานได้เร็วขึ้น...
00:28:49.59 – 00:28:52.21
เพราะฉะนั้น เวลาเลยดูเหมือนช้าลง
00:28:52.75 – 00:28:54.97
5 นาทีในโลกแห่งความจริง คือหนึ่งชั่วโมงในฝัน
00:28:56.66 – 00:28:58.76
ทำไมเธอไม่ไปดูสิ่งที่เธอสร้างขึ้นใน 5 นาทีล่ะ
00:29:05.64 – 00:29:08.54
เธอสร้างแบบแปลนเบื้องต้น ร้านหนังสือ ร้านกาแฟ
00:29:08.57 – 00:29:10.02
ที่นี่มีเกือบจะครบทุกอย่าง
00:29:10.18 – 00:29:13.59
- คนพวกนี้เป็นใครกัน? - ภาพสะท้อนจากจิตใต้สำนึกของฉัน
00:29:13.61 – 00:29:16.14
- ของคุณ? - ใช่ จำไว้ว่าเธอเป็นคนสร้างฝัน
00:29:16.43 – 00:29:20.1
เธอสร้างโลกนี้ ส่วนฉัน เป็นเป้าหมาย, จิตสำนึกจะเติมคน
00:29:20.22 – 00:29:22.45
เธอสามารถคุยกับจิตสำนึกของฉันได้โดยตรง
00:29:22.45 – 00:29:24.8
เป็นวิธีการหนึ่งที่เราขโมยความคิดพวกเขา
00:29:25.27 – 00:29:28.32
- แล้ววิธีอื่นมีอะไร? - โดยการสร้างที่เก็บนิรภัยอย่างเช่น...
00:29:29.09 – 00:29:31.1
ตู้เซฟ หรือ ห้องขัง
00:29:31.18 – 00:29:33.8
จิตจะเติมข้อมูลที่มัน พยายามปกป้องลงไปโดยอัตโนมัติ
00:29:34.9 – 00:29:37.38
- เข้าใจมั้ย? - จากนั้นคุณก็ไปขโมยมัน
00:29:38.1 – 00:29:39.28
ก็...
00:29:39.3 – 00:29:45.07
ฉันเคยคิดนะว่าความฝันเป็นแค่การนึกภาพ แต่จริงๆแล้ว มันเป็นเรื่องของความรู้สึก
00:29:45.59 – 00:29:49.59
คำถามก็คือ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเรา บิดเบือนลักษณะสิ่งของทางกายภาพ?
00:30:31.82 – 00:30:34.68
- น่าทึ่งใช่ไหมล่ะ? - แน่นอนที่สุด
00:30:59.14 – 00:31:01.19
ทำไมทุกคนถึงมองฉันล่ะ
00:31:01.27 – 00:31:04.83
เพราะจิตใต้สำนึกของฉันรู้สึกว่า มีคนอื่นเข้ามาสร้างโลกใบนี้
00:31:04.95 – 00:31:07.4
เมื่อเธอเปลี่ยนแปลงมัน คนจากจิตฉันก็จะเริ่ม
00:31:07.45 – 00:31:09.22
พุ่งเป้ามาที่เธอมากยิ่งขึ้น
00:31:09.23 – 00:31:12.22
- พุ่งเป้า? - พวกเขารู้สึกถึงความแตกต่างของผู้สร้างฝัน
00:31:12.82 – 00:31:15.44
จู่โจมเหมือนเซลเม็ดเลือดขาวที่จู่โจมเชื้อโรค
00:31:15.49 – 00:31:19.61
- แล้วเขาจะจู่โจมเรามั้ย - ไม่ แค่เธอคนเดียว
00:31:25.1 – 00:31:28.04
มันก็เจ๋งนะ แต่ฉันเตือนไว้ก่อนนะว่า, หากเธอยังคงเปลี่ยนสิ่งต่างๆไปเรื่อยๆล่ะก็...
00:31:32.48 – 00:31:35.15
บอกให้จิตใต้สำนึกคุณใจเย็นๆได้ไหม
00:31:35.53 – 00:31:38.03
มันเป็นจิตใต้สำนึก เราควบคุมมันไม่ได้หรอก
00:32:31.9 – 00:32:33.34
น่าประทับใจมาก
00:32:44.98 – 00:32:48.58
ฉันรู้จักสะพานนี้ มันมีอยู่จริงใช่มั้ย?
00:32:48.67 – 00:32:50.77
ช่าย ฉันเดินข้ามสะพานนี้ไปวิทยาลัยทุกวัน
00:32:50.89 – 00:32:52.79
อย่าสร้างมันมาจากความทรงจำ
00:32:53.22 – 00:32:54.75
ต้องจินตนาการถึงที่ใหม่เสมอ
00:32:54.87 – 00:32:56.47
คุณต้องสร้างมันขึ้นมาจาก สิ่งที่คุณรู้จริง ใช่มั้ย?
00:32:56.6 – 00:32:59.62
เอาแค่รายละเอียด เสาไฟฟ้า ตู้โทรศัพท์
00:32:59.83 – 00:33:01.47
- ไม่ต้องเอามาทั้งพื้นที่ - ทำไมอ่ะ?
00:33:01.77 – 00:33:04.5
เพราะการสร้างความฝันขึ้นมาจาก ความจำ มันง่ายที่เธอจะหลุด
00:33:04.5 – 00:33:06.84
จนแยกไม่ออกว่า อะไรคือความฝัน อะไรคือความจริง
00:33:06.84 – 00:33:08.18
คุณเคยหลุดมาก่อนหรอ?
00:33:08.18 – 00:33:10.41
ฟังฉันนะ มันไม่ได้เกี่ยวกับฉันเลยเข้าใจมั้ย?
00:33:10.68 – 00:33:12.52
เพราะงี้คุณถึงต้องให้ฉันเป็นคนสร้างไง
00:33:13.27 – 00:33:15.61
อย่ายุ่งกับเธอ ถอยไป
00:33:15.61 – 00:33:18
- ถอยไป! - ค็อบบ์!
00:33:18 – 00:33:19.5
- อย่ายุ่งกับฉัน! - ปล่อยฉันนะ!
00:33:19.52 – 00:33:20.98
- อย่ามอล! - ค็อบบ์!
00:33:21.31 – 00:33:22.26
- มอล! - ปลุกฉันที!
00:33:22.83 – 00:33:23.66
- มอล! - ปลุกฉันที!
00:33:23.71 – 00:33:25.79
- มอล, อย่า! อย่า! - ปลุกฉันสิ!
00:33:25.84 – 00:33:26.44
มอล อย่า!
00:33:27.92 – 00:33:30.47
เฮ้ๆ มองผมซิ คุณไม่เป็นไร
00:33:30.74 – 00:33:34.62
- คุณปลอดภัยแล้วN- ทำไม...ทำไมฉันไม่ตื่นเองล่ะ?
00:33:34.79 – 00:33:38.64
เพราะนาฬิกาของเธอยังมีเวลาเหลือ และเธอจะตื่นจากฝันเองไม่ได้
00:33:38.69 – 00:33:39.68
นอกจากเธอจะตาย
00:33:39.81 – 00:33:41.02
- เธอต้องมีโทเท็ม - อะไรนะ?
00:33:41.68 – 00:33:45.38
- โทเท็ม มันเป็นของส่วนตัว... - คุณมีจิตใต้สำนึกที่น่ากลัวมากเลย ค็อบ
00:33:46.3 – 00:33:49.41
- เสน่ห์เธอร้ายกาจ - โอ้ เธอคงเจอคุณนายค็อบ
00:33:49.86 – 00:33:52.11
- เมียเขาหรอ? - ใช่ แล้วก็ โทเท็ม
00:33:52.57 – 00:33:56.49
เธอต้องมีวัตถุขนาดเล็ก มีน้ำหนักหน่อย เป็นของที่ต้องติดตัวเอาไว้ตลอด
00:33:56.54 – 00:33:57.41
และก็ต้องไม่ให้คนอื่นรู้
00:33:57.46 – 00:33:59.96
- แบบเหรียญเหรอ? - ไม่ มันต้องเป็นอะไรที่เฉพาะตัวมากกว่านั้น
00:34:00.88 – 00:34:03.06
เหมือนกับ เต๋าถ่วงน้ำหนักลูกนี้
00:34:05.03 – 00:34:08.07
ฉันให้เธอจับไม่ได้ มันจะทำให้เสียจุดประสงค์
00:34:08.14 – 00:34:11.74
มีผมคนเดียวที่รู้สมดุลและ น้ำหนักของเต๋าพิเศษลูกนี้
00:34:11.8 – 00:34:14.17
เพราะถ้าเธอเห็นโทเท็มของเธอ
00:34:14.23 – 00:34:16.54
เธอจะแน่ใจได้เลยว่า เธอไม่ได้อยู่ในฝันของคนอื่น
00:34:20.75 – 00:34:25.04
ฉันไม่รู้ ว่าคุณไม่เห็นว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับเค้า หรือว่า คุณทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นกันแน่
00:34:25.63 – 00:34:28.54
แต่ค็อบบ์มีปัญหาร้ายแรงบางอย่าง ที่เขาพยายามจะฝังมันเอาไว้
00:34:28.78 – 00:34:32.41
และฉันก็ไม่อยากเปิดจิตของฉัน เพื่อรับคนน่ากลัวอย่างนั้น
00:34:38.61 – 00:34:42.69
เธอจะกลับมา ผมไม่เคยเห็นใครที่ หัวไวอย่างเธอมาก่อนเลย
00:34:43.08 – 00:34:46.17
ความเป็นจริงจะไม่เพียงพอสำหรับเธอ และเมื่อเธอกลับมา...
00:34:47.97 – 00:34:50.36
ถ้าเธอกลับมา บอกให้เธอ สร้างเขาวงกตทับซ้อนเอาไว้นะ
00:34:50.41 – 00:34:52.46
- แล้วนายจะไปไหน? - ฉันจะไปหาอีมส์ซะหน่อย
00:34:53.06 – 00:34:56.3
อีมส์เหรอ? ไม่นะ, ตอนนี้เค้าอยู่มอมบาซ่า มันแหล่งของพวกโคบอลเลยนะ
00:34:56.52 – 00:34:59.24
- มันเป็นความเสี่ยงที่ต้องลอง - ที่นั่นมีโจรเก่งๆเยอะ
00:34:59.69 – 00:35:03.9
เราไม่ต้องการโจร เราต้องการนักปลอมแปลง
00:35:12.11 – 00:35:14.56
นายจะถูมันอีกกี่ที มันก็ไม่เพิ่มขึ้นมาหรอกน่า
00:35:15.52 – 00:35:18.28
- มันก็ไม่แน่หรอก - ฉันไปเอาเหล้าให้
00:35:21.7 – 00:35:22.5
นายเลี้ยงนะ
00:35:29.66 – 00:35:31.62
- นายสะกดคำไม่ผ่านนะ - น้อยๆ หน่อย
00:35:31.68 – 00:35:33.61
แล้วลายมือนายเป็นไง?
00:35:34.02 – 00:35:35.43
- ปลอมได้ก็แล้วกัน - ดี
00:35:35.54 – 00:35:37.11
ขอบคุณมากครับ
00:35:37.66 – 00:35:38.6
อินเซ็บชั่น
00:35:39.2 – 00:35:42.78
คืองี้นะ ก่อนที่นายจะบอกว่า มันเป็นไปไม่ได้...
00:35:43.17 – 00:35:45.98
ไม่ มันเป็นไปได้ แต่ยากเลือดตากระเด็นเลยล่ะ
00:35:46.32 – 00:35:49.82
- น่าสนใจ - อาเธอร์ถึงพูดกรอกหูผมว่าทำไม่ได้
00:35:50.48 – 00:35:52.88
อาเธอร์... นายยังทำงานกะไอ้ทื่อนั่นอยู่อีกเหรอ
00:35:53.06 – 00:35:56.95
- เขาเก่งในงานที่เขาทำ,จริงไม๊ - โอ,เขาฝีมือดี แต่ขาดจินตนาการ
00:35:57.01 – 00:35:57.85
ต่างจากนาย
00:35:58.34 – 00:36:00.74
ฟังฉันนะ, ถ้านายจะทำอินเซ็บชั่น นายต้องมีจินตนาการ
00:36:01.27 – 00:36:04.64
ฉันถามอะไรอย่างสิ นายเคยทำมาก่อนมั้ย
00:36:05.26 – 00:36:08.8
เราเคยลองแล้ว เราฝังความคิดเอาไว้ แต่ว่ามันไม่โต
00:36:08.9 – 00:36:11.54
- นายฝังไม่ลึกพออย่างงั้นเหรอ - เปล่า,ไม่เกี่ยวกับลึกไม่ลึก
00:36:12.09 – 00:36:15.47
คือเราต้องฝังความคิดที่ง่ายที่สุดเพื่อให้มัน...
00:36:15.53 – 00:36:17.66
โตโดยธรรมชาติ ในสมองของเป้าหมาย จิตเป็นศิลปะที่ละเอียดอ่อน
00:36:18 – 00:36:21.12
แล้วนายจะฝังความคิดกับใครยังไง บอกสิ
00:36:21.54 – 00:36:25
เราต้องการให้ทายาทองค์กรยักษ์ สลายอาณาจักรธุรกิจของพ่อเค้า
00:36:25.59 – 00:36:29.46
ถ้างั้น นายจะต้องมีแรงจูงใจทางการเมือง รวมทั้งความรู้สึกต่อต้านธุรกิจแบบผูกขาด
00:36:30.26 – 00:36:34.14
รวมกับอะไรอีกหลายๆอย่าง, แต่นั่นต้องขึ้นอยู่กับ ทัศนคติของตัวเป้าหมายด้วย
00:36:34.63 – 00:36:37.93
และนายต้องเริ่มต้นวิธีที่พื้นฐานที่สุด
00:36:38.18 – 00:36:41.72
- นั่นคืออะไร? - ความสัมพันธ์ของเขากับพ่อ
00:36:44.37 – 00:36:46.34
- นายมีนักเคมีไหม - ไม่ ยังไม่มี
00:36:46.35 – 00:36:53.11
เอางี้ มีนักเคมีอยู่ที่นี่คนหนึ่ง ยูซุฟ เขาคิดสูตรสารเคมีของเขาเอง
00:36:53.2 – 00:36:55.51
- นายจะพาฉันไปหาเขาเมื่อไหร่? - นายชิ่งคนที่ตามนายให้ได้ก่อนสิ
00:36:56.28 – 00:36:58.63
- ผู้ชายที่อยู่ที่บาร์ - โคบอล เอนจีเนียริ่ง
00:36:59.16 – 00:37:01.61
ค่าหัวฉัน จับเป็นหรือจับตายล่ะ?
00:37:01.89 – 00:37:04.03
จำไม่ได้ว่ะ ดูแล้วกันว่ามันจะยิงมั้ย
00:37:04.69 – 00:37:07.34
นายล่อมันไว้ แล้วฉันจะกลับมาพบนาย ที่บาร์ข้างล่างอีกครึ่งชั่วโมง
00:37:08.4 – 00:37:11.05
- ที่นี่หรอ? - ที่ที่อันตรายที่สุด ปลอดภัยที่สุด
00:37:12.84 – 00:37:13.44
ตามนั้น
00:37:15.53 – 00:37:19.07
เฟร็ดดี้! เฟร็ดดี้ ซิมมอน ตายโหง แกจริงๆด้วย
00:37:20.44 – 00:37:23.33
- ใคร - ถ้าจะไม่ใช่
00:37:23.66 – 00:37:25.52
แกไม่ได้ฝันอยู่ใช่ไหม?
00:37:43.76 – 00:37:45.44
ออกไป!
00:38:03.52 – 00:38:06.88
ไม่, กาแฟ ขอกาแฟ
00:38:20.72 – 00:38:21.75
กาแฟถ้วยหนึ่ง
00:39:17.56 – 00:39:18.84
อยากขึ้นรถมั้ยล่ะ คุณค็อบ
00:39:20.72 – 00:39:23.97
- คุณมาทำอะไรใน มอมบาซ่า? - ผมมาเพื่อปกป้องการลงทุนของผม
00:39:27.41 – 00:39:29.58
อ่อ, หนีได้บรรเจิดดีนี่หว่า
00:39:29.64 – 00:39:31.02
ไปชนปังตอเข้าน่ะ
00:39:40.04 – 00:39:41.15
ค็อบบ์บอกเธอจะกลับมา
00:39:42.93 – 00:39:46.06
- ฉันพยายามแล้วที่จะไม่มา แต่... - แต่ว่าไม่มีอะไรเหมือนกับงานนี้
00:39:46.58 – 00:39:50.43
มันเป็น...งานสร้างสรรค์นะ
00:39:51.22 – 00:39:54.08
ไปดูสถาปัตยกรรมแบบซับซ้อนกันดีกว่าไหม?
00:39:54.18 – 00:39:55.46
เธอจะต้องเรียนรู้เทคนิค
00:39:55.46 – 00:39:57.56
หากคิดจะสร้างความฝันให้สมบูรณ์แบบ ทั้ง 3 ระดับ
00:39:57.62 – 00:40:00.68
- ขอโทษนะ - เทคนิคแบบไหนนะ?
00:40:01.06 – 00:40:04.07
ในความฝัน เราสามารถสร้างรูปทรง ที่ไม่สามารถเป็นไปได้
00:40:04.76 – 00:40:08.65
นั่นคือการสร้างจุดเชื่อม อย่างเช่น บันไดลวงเพนโรส
00:40:09.07 – 00:40:10.91
บันไดที่เดินต่อได้ไม่รู้จบ
00:40:13.76 – 00:40:17.08
เห็นมั้ย?
00:40:20.14 – 00:40:25.61
พาราด็อกจุดเชื่อมจะช่วยให้เธอก้าวข้าม ข้อจำกัดของความฝันที่เธอสร้างขึ้นมา
00:40:25.76 – 00:40:28.19
แล้วแต่ละระดับจะต้องใหญ่แค่ไหน?
00:40:28.53 – 00:40:31.35
มันอาจเป็นได้แค่พื้นชั้นเดียว หรือไม่ก็เมืองทั้งเมือง
00:40:31.38 – 00:40:33.22
มันต้องซับซ้อนมากพอที่เรา...
00:40:33.55 – 00:40:34.91
จะหลบคนจากจิตใต้สำนึก
00:40:34.96 – 00:40:36.52
- เขาวงกต - ใช่ เขาวงกต
00:40:36.9 – 00:40:39.06
- ยิ่งซับซ้อนมากเท่าไหร่ - เราก็มีเวลามากพอ...
00:40:39.11 – 00:40:41.68
- ...ที่คนในจิตจะจับเราได้ - ถูกต้อง
00:40:43.07 – 00:40:44.85
จิตใต้สำนึกของฉันสุภาพนะ
00:40:45 – 00:40:46.22
อีกหน่อยเดี๋ยวก็เอาเรื่องแล้ว
00:40:47.01 – 00:40:49.36
ไม่มีใครชอบให้คนอื่นวิ่งวุ่น ในจิตของตัวเองหรอก
00:40:49.99 – 00:40:51.83
ค็อบสร้างฝันไม่ได้แล้วใช่หรือเปล่า?
00:40:53.51 – 00:40:55.63
ไม่รู้เขาทำได้ไหม แต่เขาไม่ทำ
00:40:56.03 – 00:40:58.34
เขาว่าเขาไม่รู้แบบแปลนจะปลอดภัยกว่า
00:40:58.45 – 00:41:00.38
- ทำไมอ่ะ? - เขาไม่บอกฉันหรอก
00:41:00.4 – 00:41:02.14
แต่ฉันว่าเป็นเพราะมอล
00:41:02.62 – 00:41:04.7
- เมียเก่าเขาหรอ? - เปล่า เธอไม่ใช่เมียเก่า
00:41:04.77 – 00:41:07.23
- พวกเขายังอยู่ด้วยกันหรอ? - เปล่า เธอ...
00:41:08.72 – 00:41:10.24
เธอตายแล้ว
00:41:12.14 – 00:41:14.91
สิ่งที่เธอเห็นคือ ภาพจากจิตใต้สำนึกเขา
00:41:19.11 – 00:41:22.4
- แล้วเธอเคยเป็นคนยังไง - เธอเป็นคนน่ารัก
00:41:26.45 – 00:41:28.75
- คุณต้องการนักเคมีใช่ไหม? - ใช่
00:41:28.94 – 00:41:30.69
คุณจะเอาสูตรสารเคมีไปใช้งานเหรอ?
00:41:31.36 – 00:41:35.8
- และไปทำงานในพื้นที่กับเราด้วย - โอ้ย ผมไม่ทำงานในพื้นที่หรอก คุณค็อบ
00:41:36.05 – 00:41:39.86
เราต้องการให้นายปรุงสารเคมี ให้เหมาะกับงานของเรา
00:41:40.17 – 00:41:42.26
- แบบไหน? - ภาวะจิตลึก
00:41:42.26 – 00:41:44.88
ฝันซ้อนฝันใช่มะ? สองระดับหรอ?
00:41:47.77 – 00:41:49.24
สาม
00:41:49.29 – 00:41:53.15
เป็นไปไม่ได้ ฝันซ้อนกันมากเกินไป ยาเอาไม่อยู่
00:41:53.2 – 00:41:59.97
- มันเป็นไปได้ซิ นายแค่มียานอนหลับ - ต้องเป็นยานอนหลับที่แรงมากๆด้วย
00:42:01.93 – 00:42:03.69
- คนในทีมมีกี่คน - ห้าคน
00:42:04.48 – 00:42:05.08
หก
00:42:06.31 – 00:42:11.09
ทางเดียวที่จะรู้ว่างานสำเร็จ คือผมจะต้องไปกับคุณด้วย
00:42:11.3 – 00:42:14.13
งานนี้เขาไม่มีที่ว่างให้กับ นักท่องเที่ยวหรอกนะ คุณไซโตะ
00:42:14.26 – 00:42:16.37
แต่ว่างานนี้ ดูเหมือนจะมีนะ
00:42:17.91 – 00:42:21.26
ผมว่าเราต้องเริ่มจากตัวนี้ ผมใช้มันทุกวันเลย
00:42:21.89 – 00:42:23.98
- ใช้ทำไร? - มา ผมจะให้ดู
00:42:28.15 – 00:42:33.73
- บางทีคุณอาจจะไม่อยากรู้ - นำทางไปเลย
00:42:42.8 – 00:42:46.88
หก สิบ สิบสอง พวกเขาเชื่อมต่อกันเหลือเชื่อ
00:42:46.94 – 00:42:48.49
พวกเขามาทุกวันเพื่อร่วมแชร์ความฝัน
00:42:51.62 – 00:42:53.5
เห็นมะ? หลับนิ่งมากเลย
00:43:00.06 – 00:43:03.67
- พวกเขาฝันนานแค่ไหน? - สามถึงสี่ชั่วโมงต่อวัน
00:43:03.68 – 00:43:06.79
- และเวลาในฝันละ - ถ้าด้วยยานี้
00:43:06.79 – 00:43:10.41
- ก็ประมาณสี่สิบชั่วโมงในแต่ละวัน - แล้วพวกเขามาทำยังงี้ทำไม?
00:43:10.5 – 00:43:11.55
บอกเขาสิ คุณค็อบ
00:43:13.5 – 00:43:16.98
เมื่อชาชิน นี่คือทางเดียวที่คุณจะได้ฝัน
00:43:17.03 – 00:43:19.21
คุณยังฝันอยู่หรือเปล่า คุณค็อบ?
00:43:19.21 – 00:43:22.09
- มากันทุกวันเพื่อนอนหรอเนี่ย? - เปล่า
00:43:24.01 – 00:43:30.34
พวกเขามาเพื่อที่จะตื่นขึ้น ความฝันกลายเป็นความจริงของพวกเขา
00:43:32.36 – 00:43:34.95
คุณเป็นใครถึงจะเถียงว่าไม่ใช่ หือ?
00:43:36.92 – 00:43:38.24
ดูสิ คุณทำอะไรได้
00:43:50.02 – 00:43:52.87
คุณรู้ว่าจะหาฉันได้ยังไง
00:43:53.83 – 00:43:56.08
คุณรู้ว่าต้องทำอะไร
00:44:00.97 – 00:44:02.3
แรงดีไหม?
00:44:17.58 – 00:44:19.94
คุณไม่เป็นไรใช่ไหม คุณค็อบ?
00:44:20.95 – 00:44:24.04
ใช่ ใช่ ผมไม่เป็นไร
00:44:33.15 – 00:44:37.25
โรเบิร์ต ฟิชเชอร์ ทายายของ ธุรกิจพลังงาน ฟิชเชอร์ มอลโรล
00:44:37.3 – 00:44:39.2
แล้วคุณมีปัญหาอะไรกับคุณฟิชเชอร์?
00:44:39.25 – 00:44:41.32
นั่นไม่ใช่เรื่องของคุณ
00:44:41.37 – 00:44:45.27
คุณไซโตะ คือนี่ไม่ใช่งานจารกรรม องค์กรธรรมดานะ
00:44:45.88 – 00:44:50.82
คุณขอให้ผมทำอินเซ็ปชั่น ผมก็หวังว่า คุณจะเข้าใจถึงความหนักหน่วงของงานชิ้นนี้
00:44:51.54 – 00:44:55.31
เมล็กพันธุ์ที่เราปลูกลงไปในจิตของเค้า จะเติบโตเป็นความคิด
00:44:55.37 – 00:44:58.54
ความคิดนี้จะกำหนดความเป็นตัวเค้า มันอาจจะเปลี่ยนแปลง...
00:44:59.44 – 00:45:01.52
อาจจะเปลี่ยนแปลง ทุกอย่างที่เกี่ยวกับตัวเขา
00:45:01.54 – 00:45:05.46
เราเป็นบริษัทสุดท้ายที่เป็นอุปสรรค ไม่ให้เค้าผูกขาดธุรกิจทางด้านพลังงาน
00:45:05.93 – 00:45:10.42
เราสู้เขาไม่ได้ ไม่นานบริษัทเขาจะควบคุมพลังงาน
00:45:10.47 – 00:45:14.31
ครึ่งโลก ผลที่ตามมา เขาจะกลายเป็นมหาอำนาจใหม่
00:45:15.77 – 00:45:18.86
เพื่อโลกใบนี้ ต้องทำให้โรเบิร์ต ฟิชเชอร์ เปลี่ยนใจให้ได้
00:45:19.3 – 00:45:24.06
และนั่นเราถึงได้เข้ามาเอี่ยว แล้วความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพ่อเป็นยังไง?
00:45:24.32 – 00:45:27.34
ข่าวลือว่าเป็นความสัมพันธ์ ที่ซับซ้อนพอดูทีเดียว
00:45:27.45 – 00:45:30.03
แต่เราจะทำงานโดยอาศัย ข่าวลืออย่างเดียวไม่ได้จริงไหม?
00:45:30.07 – 00:45:35.15
คุณจะให้ผมสืบเรื่องราวของผู้ชายคนนี้ได้ไหม? บราวนิ่ง, มือขวาของฟิชเชอร์คนพ่อ
00:45:35.78 – 00:45:37.36
พ่อบุญธรรมของฟิชเชอร์คนลูก
00:45:37.41 – 00:45:40.88
ก็พอทำได้ ถ้าคุณมีแหล่งอ้างอิงที่น่าเชื่อถือ
00:45:41.06 – 00:45:45.04
แหล่งอ้างอิงเนี่ย เป็นอะไรที่ ผมถนัดมากๆเลย คุณไซโตะ
00:45:46.1 – 00:45:49.5
สงสัยเราจะตกลงกันไม่ได้แล้ว ปฏิเสธไป
00:45:49.55 – 00:45:53.65
คุณบราวนิ่งนโยบายของ มอลเรช ฟิชเชอร์ คือการหลีกเลี่ยงการเป็นเรื่องฟ้องร้อง
00:45:58.15 – 00:46:01.47
อ๋อหรอ งั้นเอาข้อคิดเห็นของคุณ ไปบอกคุณมอลเรชโดยตรงดีมั้ย?
00:46:01.93 – 00:46:05.26
- คงจะไม่จำเป็นหรอกมั้งครับ - ไม่ ไม่ ไม่ ผมว่าน่าจะบอกเขานะ
00:46:27.36 – 00:46:32.15
เขาเป็นไงบ้าง ฉันไม่อยากรบกวนเขา ด้วยเรื่องไม่จำเป็น แต่ว่า...
00:46:32.48 – 00:46:37.87
โรเบิร์ต ฉันบอกให้แกออกไปยังไงล่ะ... ไปซะ
00:46:37.95 – 00:46:38.95
เดี๋ยวค่ะ อย่างเพิ่งพูดนะคะ คุณฟิชเชอร์
00:46:39.4 – 00:46:42.5
ไม่เคย!
00:46:42.76 – 00:46:46.54
ไม่เคย ไม่เคย ทำตามที่ฉันพูด
00:46:46.59 – 00:46:49
ออกไปซะ
00:46:51.36 – 00:46:53.2
แย่ที่สุด
00:46:55.66 – 00:46:58.71
ต้องชื่นชมความจำของเขานะ
00:46:59.31 – 00:47:03.52
ผมวางไว้ข้างเตียงของเขา เขาไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำ
00:47:04.18 – 00:47:10.37
โรเบิร์ต...เราต้องคุยกันเรื่องหนังสือมอบอำนาจนะ
00:47:10.42 – 00:47:11.86
- ฉันรู้ว่าเวลานี้ไม่สะดวก - ไม่ใช่ตอนนี้ ลุงปีเตอร์
00:47:11.91 – 00:47:13.66
แต่มันจำเป็นต้องเริ่มที่...
00:47:17.92 – 00:47:19.96
อีแร้งกำลังบินวนไปมา
00:47:20.12 – 00:47:23.27
มอลเรช ฟิชเชอร์ ยิ่งอาการทรุด ปีเตอร์ บราวนิ่ง ก็ยิ่งมีอำนาจมากขึ้น
00:47:24.29 – 00:47:26.62
เรามีโอกาสสังเกตุการณ์บราวนิ่งมากมาย...
00:47:27.33 – 00:47:31.74
เก็บรายละเอียดรูปลักษณ์ทางกาย ศึกษากิริยา ท่าทาง และอื่นๆอีกมากมาย
00:47:31.76 – 00:47:35.1
ตอนนี้ในความฝันระดับแรก ฉันสามารถปลอมตัวเป็นบราวนิ่ง
00:47:35.72 – 00:47:39.14
และชี้นำความคิดไปยัง จิตสำนึกของฟิชเชอร์ได้
00:47:39.22 – 00:47:41.76
จากนั้นเมื่อเราพาเขา ไปยังจิตขั้นที่ลึกขึ้น
00:47:41.91 – 00:47:45.21
แผนการต่างๆของบราวนิ่งที่เราวางเอาไว้, มันจะถูกส่งกลับมาที่ตัวบราวนิ่งเอง
00:47:45.26 – 00:47:48.32
- แล้วมันก็จะกลายเป็นไอเดียที่เขาคิดเอง - ถูกต้องแล้ว
00:47:48.73 – 00:47:51.27
ทางเดียวที่ความคิดนั้นจะยึดติดแน่น เค้าต้องนึกว่าเค้าคิดเอง
00:47:51.32 – 00:47:54.33
อีมส์ ฉันประทับใจมาก
00:47:55.16 – 00:47:58.56
คำชมนายเหมือนเดิม ฉันซาบซึ้งมากเลย อาเธอร์ ขอบใจมาก
00:48:19.72 – 00:48:21.94
คุณจะออกไปที่นั่นคนเดียวเหรอ?
00:48:22.01 – 00:48:24.94
เปล่า เปล่า ฉันก็แค่... ทดลองอะไรหน่อยหนึ่ง
00:48:25.8 – 00:48:28.09
ฉันไม่รู้ว่ามีคนอยู่ที่นี่
00:48:28.17 – 00:48:32.16
- ใช่ ฉันกำลังทำโทเท็มส่วนตัวอยู่นะ - นี่ มาให้ฉันดูหน่อย
00:48:34.15 – 00:48:35.54
เธอเรียนรู้แล้วสินะ?
00:48:35.62 – 00:48:38.77
มันเป็นทางออกที่ดี ในการแยกแยะความเป็นจริง
00:48:39.92 – 00:48:43.58
- เป็นไอเดียของคุณเหรอ? - เปล่า ที่จริงมันเป็นไอเดียของมอลน่ะ
00:48:43.62 – 00:48:49.12
นี่ ของชิ้นนี้เป็นของเธอ เมื่อเธอหมุนมันในความฝัน มันจะหมุนไม่หยุด
00:48:49.13 – 00:48:52.59
มันจะ...หมุนอยู่ตลอดไป
00:48:53.58 – 00:48:59.13
- อาร์เธอร์บอกฉันว่าเธอตายไปแล้ว - เรื่องเขาวงกตล่ะ ไปถึงไหนแล้ว?
00:48:59.6 – 00:49:02.85
ระดับต่างๆเกี่ยวข้องกับ แต่ละส่วนในจิตใต้สำนึกของเป้าหมาย...
00:49:02.91 – 00:49:04.35
ที่เราพยายามเข้าไป
00:49:04.4 – 00:49:09.5
ฉะนั้นมันต้องมีชั้นข้างล่างของโรงพยาบาล เพื่อให้ฟิชเชอร์พาพ่อของเขาเข้าไป
00:49:09.75 – 00:49:13.01
ที่จริงแล้ว ฉันมีคำถาม เกี่ยวกับแบบแปลนนี้หน่อยนึง
00:49:13.06 – 00:49:17.24
ไม่ๆๆ อย่าให้ฉันรับรู้ด้วย แบบแปลนน่ะ ควรให้คนสร้างฝันรู้คนเดียว
00:49:18.25 – 00:49:19.34
ทำไมต้องเป็นอย่างนั้นด้วยล่ะ?
00:49:19.69 – 00:49:21.47
ถ้าเผื่อมีใครที่เกี่ยวข้องกับพวกเราแทรกเข้ามาในแผนการ
00:49:21.52 – 00:49:23.9
เราไม่อยากให้เขารู้เส้นทางในเขาวงกต
00:49:24.88 – 00:49:27.79
คุณหมายถึง ถ้ามอลได้เข้ามา
00:49:28.01 – 00:49:31.83
- คุณกันเธอออกไปไม่ได้ใช่ไหม? - ใช่
00:49:32.24 – 00:49:35.96
คุณสร้างแบบแปลนเองไม่ได้ เพราะถ้าคุณรู้ เธอก็จะรู้ด้วย
00:49:36.55 – 00:49:38.92
แล้วเธอจะทำลายปฏิบัติการทั้งหมด
00:49:38.94 – 00:49:41.23
- ค็อบ คนอื่นรู้เรื่องนี้หรือเปล่า? - เปล่า เปล่า พวกเขาไม่รู้
00:49:41.67 – 00:49:43.71
คุณต้องเตือนพวกเขา ถ้าเกิดมันแย่ลง
00:49:43.77 – 00:49:46.43
ไม่มีใครพูดว่ามันจะแย่ลง
00:49:46.78 – 00:49:50.17
ฉันอยากกลับบ้าน นั่นคือสิ่งทั้งหมดที่ฉันแคร์ในตอนนี้
00:49:51.46 – 00:49:58.84
- ทำไมคุณกลับบ้านไม่ได้? - เพราะพวกเขาคิดว่าฉันฆ่ามอล
00:50:02 – 00:50:04.28
- ขอบคุณ - สำหรับอะไร?
00:50:04.52 – 00:50:06.68
ที่ไม่ถามว่าฉันทำจริงหรือเปล่า
00:50:06.72 – 00:50:09.27
"ฉันจะทำลายอาณาจักรของพ่อ"
00:50:09.28 – 00:50:13.14
ณ ตอนนี้ ชัดเจนเลยว่านี่เป็นความคิดที่ ตัวโรเบิร์ตเลือกที่จะปฏิเสธมัน
00:50:13.59 – 00:50:16.54
ด้วยเหตุนี้เราถึงจำเป็นต้องฝัง มันให้ลึกลงในจิตใต้สำนึกของเค้า
00:50:16.63 – 00:50:20.39
จิตใต้สำนึกเกิดขึ้นจากอารมณ์ ถูกไหม? ไม่ใช่จากเหตุผล
00:50:20.46 – 00:50:23.82
เราต้องหาทางแปลงสิ่งนี้ ให้เป็นคอนเซ็ปท์ทางอารมณ์
00:50:23.95 – 00:50:26.19
นายจะแปลงกลยุทธ์ทางธุรกิจ ให้เป็นอารมณ์ได้ยังไง?
00:50:26.24 – 00:50:26.73
มอริสและโรเบิร์ต สองชั่วอายุตระกูลฟิชเชอร์ สองแนวทางการบริหาร
00:50:26.78 – 00:50:28.23
นั่นคือสิ่งที่ต้องคิดใช่ไหม
00:50:28.25 – 00:50:31.76
ความสัมพันธ์ระหว่างโรเบิร์ตกับพ่อของเขาเข้าขั้นตรึงเครียดว่างั้นเถอะ
00:50:32.04 – 00:50:33.23
ถ้างั้นเรานำมาใช้ได้
00:50:33.29 – 00:50:36.97
เราเสนอเขาว่าการทำลายบริษัทของพ่อก็เหมือนการตอกหน้าตาแก่นั่น
00:50:37.16 – 00:50:38.69
ไม่ เพราะฉันคิดว่าอารมณ์ในแง่บวก
00:50:38.84 – 00:50:40.84
ย่อมชนะอารมณ์ในแง่ลบทุกครั้ง
00:50:40.93 – 00:50:43.92
จิตของมนุษย์หวังการปรองดรอง เพื่อลดความโกรธ
00:50:44.95 – 00:50:48.53
เราจำเป็นต้องให้โรเบิร์ต ฟิชเชอร์มี ปฏิกิริยาทางอารมณ์เชิงบวกกับทั้งหมดนี้
00:50:48.58 – 00:50:50.57
ก็ได้ อ่ะ ลองนี่
00:50:50.59 – 00:50:55.45
พ่อฉันยอมรับว่าฉันอยากสร้างความสำเร็จเอง ไม่ใช่เดินตามรอยเท้าของพ่อ
00:50:55.94 – 00:50:58.32
อันนั้นอาจจะใช้ได้ อาจจะนะ
00:50:58.82 – 00:51:00.77
แค่อาจจะน่ะไม่พอนะ เราต้อง หาวิธีที่ดีกว่านั้น
00:51:00.82 – 00:51:02.37
ขอบคุณมากเลยนะที่ช่วย อาเธอร์
00:51:02.52 – 00:51:05.44
ขอโทดที่ฉันต้องการความเฉพาะเจาะจงกว่านี้อีก เจาะจงให้แน่ชัด
00:51:05.62 – 00:51:09.11
การฝังความคิดไม่สามารถเจาะจงลงไปให้แน่ชัด
00:51:09.16 – 00:51:12.42
เมื่อเราเข้าไปในจิตใจของเขาแล้ว เราต้องใช้สิ่งที่เราเจอ
00:51:13.92 – 00:51:17.59
ในชั้นบนสุด เราเปิด ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพ่อ
00:51:17.69 – 00:51:20.97
แล้วปลูกฝัง... "ฉันจะไม่เดินตามรอยเท้าของพ่อ"
00:51:21.04 – 00:51:25.71
แล้วในชั้นถัดลงไป เราป้อนความคิดว่า "ฉันจะสร้างผลงานด้วยตัวของฉันเอง"
00:51:26.38 – 00:51:28.82
พอเราไปถึงชั้นล่างสุด เราเอากระสุนนัดใหญ่ออกมา
00:51:28.82 – 00:51:31.29
"พ่อฉันไม่ต้องการให้ฉันเป็นอย่างเขา" ถูกเผง
00:51:32.48 – 00:51:36.68
ถ้าเราไปลึกถึงสามชั้น หากมีการก่อกวน แม้แต่น้อยนิด ความฝันจะพังทลาย
00:51:36.84 – 00:51:38.29
เราต้องกดประสาท
00:51:38.32 – 00:51:41.58
จะทำให้การหลับนิ่งลึก พอที่จะสร้างความฝันถึงสามชั้น
00:51:41.6 – 00:51:44.53
เราต้องเอายากดประสาท ที่แรงอย่างมากมาใช้
00:51:56.77 – 00:51:57.87
ฝันดี
00:51:58.66 – 00:52:00.43
สารเคมีที่ใช้ในการแชร์ฝัน
00:52:00.48 – 00:52:02.32
จะะสร้างการเชื่อมต่อที่ชัดเจน ระหว่างคนสร้างฝัน
00:52:02.37 – 00:52:05.02
ในขณะที่เร่งการทำงานของสมอง
00:52:05.03 – 00:52:07.41
ซึ่งหมายถึงว่ามันทำให้เรามีเวลา มากขึ้นในแต่ละชั้นความฝัน
00:52:07.46 – 00:52:10.45
การทำงานของสมองในความฝัน จะเร็วกว่าปกติถึง 20 เท่า
00:52:10.66 – 00:52:14.04
เมื่อเราเข้าไปในฝันที่อยู่ในอีกฝันหนึ่ง ผลคือการทวีคูณ
00:52:14.1 – 00:52:17.94
3 ฝัน... นั่นกว่า 10 ชั่วโมง ขอโทษ ฉันไม่ค่อยเก่งคณิต
00:52:17.96 – 00:52:22.08
ได้เวลาเท่าไหร่? ระดับแรก 1 สัปดาห์
00:52:22.28 – 00:52:25.82
ระดับ 2 หกเดือน ระดับ 3 ......
00:52:25.87 – 00:52:27.95
10 ปี
00:52:29.6 – 00:52:32.52
ใครจะบ้าไปอยู่ในฝันตั้ง 10 ปี
00:52:32.57 – 00:52:34.16
ขึ้นอยู่ว่าฝันยังไง
00:52:34.18 – 00:52:36.84
พอฝังความคิดได้แล้ว แล้วเราจะออกมายังไง
00:52:36.84 – 00:52:40.06
หวังว่าคุณจะมีอะไรสร้างสรรค์กว่ายิงหัวฉันนะ
00:52:40.07 – 00:52:42.37
การปลุก การปลุกแบบไหน?
00:52:42.83 – 00:52:46.66
อย่างนี้ อริอาดเน่ นี่คือการปลุก
00:52:47.78 – 00:52:50.21
มันจะรู้สึกเหมือนการตกจากที่สูง เธอจะเหมือนถูกกระชาก เธอจะตื่น
00:52:50.86 – 00:52:52.11
ดึงเธอออกมาจากความฝัน
00:52:52.17 – 00:52:53.91
เราจะสะดุ้งตื่นหรอ? อย่าแรงซะขนาดนั้น
00:52:53.92 – 00:52:55.51
นั่นแหละความเจ็บของมัน
00:52:55.56 – 00:52:58.21
คือว่ายาของฉัน ไม่ไปกดการทำงานของหูชั้นใน
00:52:58.8 – 00:53:02.66
เพราะฉะนั้น ไม่ว่าจะหลับลึกแค่ไหน ผู้หลับก็จะยังรู้สึกถึงการตก
00:53:03.94 – 00:53:06.33
หรือถูกผลัก
00:53:06.75 – 00:53:08.71
เทคนิคก็คือการเชื่อมการปลุก
00:53:08.86 – 00:53:11.56
ที่ส่งถึงฝันสามระดับ
00:53:11.66 – 00:53:14.43
เราอาจใช้ดนตรีนับถอยหลัง เพื่อเชื่อมการปลุกสามระดับ
00:53:22.92 – 00:53:26.88
เขาไม่มีนัดกับศัลยแพทย์เลย ไม่มีนัดทำฟัน ไม่มีอะไรเลย
00:53:26.96 – 00:53:28.82
เหมือนเขามีต้อง ไปผ่าตัดเข่าไม่ใช่เหรอ?
00:53:28.84 – 00:53:33.9
ไม่มี ไม่มีอะไรเลยที่จะทำให้เขาหลับลึก เราต้องการ...เราต้องการอย่างน้อยสิบชั่วโมงเต็มๆ
00:53:33.96 – 00:53:35.81
จากซิดนี่ย์ไปลอสแองเจลิส
00:53:36.36 – 00:53:40.44
หนึ่งในเส้นทางบินที่ยาวที่สุดในโลก เขาบินเส้นนี้ทุกสองอาทิตย์
00:53:40.82 – 00:53:43.34
และเขาต้องบินด้วยเครื่องส่วนตัว
00:53:44.19 – 00:53:46.95
เว้นแต่ว่ามีสิ่งไม่คาดคิด เครื่องบินจะต้องถูกเอาไปซ่อม
00:53:47.3 – 00:53:49.61
แต่ควรจะเลือกเครื่อง 747 ทำไมเหรอ?
00:53:49.64 – 00:53:51.5
เพราะเครื่อง 747ห้องนักบินอยู่ข้างบน
00:53:51.66 – 00:53:54.89
และห้องเฟิร์สคลาสอยู่ส่วนหัว ทำให้ไม่มีใครจะเดินผ่าน
00:53:54.94 – 00:53:58.09
แต่คุณจะต้องซื้อห้องโดยสารนี่ทั้งหมด และพนักงานเฟิร์สคลาสด้วย
00:53:58.21 – 00:54:03.44
ผมจะซื้อเหมาสายการบิน แบบนี้เนียนกว่าไหมล่ะ
00:54:05.17 – 00:54:07.79
เอาละ ดูเหมือนว่าเรามีเวลาสิบชั่วโมงนั่นแล้ว
00:54:08.56 – 00:54:11.66
แอริแอดนี่? ผลงานยอดเยี่ยมมาก
00:54:59.21 – 00:55:04.66
คุณรู้ว่าจะหาฉันได้ยังไง คุณรู้ว่าคุณต้องทำอะไร
00:55:08.23 – 00:55:11.53
คุณจำได้มั้ยตอนที่ คุณขอฉันแต่งงาน?
00:55:13.03 – 00:55:17.6
แน่นอนผมจำได้ คุณบอกว่าคุณมีความฝัน
00:55:21.61 – 00:55:24.04
ที่จะแก่เฒ่าไปด้วยกัน
00:55:25.52 – 00:55:27.65
และเราทำได้
00:55:33.81 – 00:55:35.16
คุณไม่ควรมานี่
00:55:40.06 – 00:55:43.25
ฉันแค่อยากดูว่าคุณทดลอง คุณกำลังทำอะไรที่นี่คนเดี่ยวทุกคืน
00:55:43.32 – 00:55:46.48
อะไรก็ตามที่เกิดขึ้น มันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณเลย มันมีทุกอย่างที่เกี่ยวกับฉัน
00:55:46.53 – 00:55:51.71
ฉันแชร์ความฝันร่วมกับคุณ ไม่ใช่แน่ นี่มันเป็นความฝันของผมเอง
00:56:03.46 – 00:56:08.73
ทำไมคุณทำตัวเองแบบนี่? มันเป็นทางเดี่ยวที่ผมจะฝันได้
00:56:10.76 – 00:56:15.67
แล้วทำไมคุณถึงต้องฝัน เพราะในฝันเราได้อยู่ด้วยกัน
00:56:30.23 – 00:56:33.52
นี่ไม่ใช่ความฝัน
00:56:33.93 – 00:56:36.98
มันเป็นความทรงจำและคุณ บอกเองไม่ให้ใช้ความทรงจำ
00:56:37.24 – 00:56:40.25
ผมรู้ว่าผมพูด คุณกำลังพยายามให้เธอมีชีวิตอยู่
00:56:40.76 – 00:56:45.07
คุณตัดเธอไม่ได้ คุณไม่เข้าใจผมหรอก
00:56:45.27 – 00:56:48.77
มันเป็นช่วงเวลาที่ผมเสียใจ ความทรงจำที่ผมจะต้องเปลี่ยนมัน
00:56:50.56 – 00:56:52.85
อ๋อ ที่ลงมานี่คุณเสียใจเหรอ?
00:56:52.85 – 00:56:56.13
ฟังนะ มีอย่างหนึ่งที่คุณควร ต้องเข้าใจเกี่ยวกับตัวผม
00:57:04.97 – 00:57:08.48
นี่บ้านคุณเหรอ? ใช่ของผมและก็มอลล์
00:57:09.83 – 00:57:13.94
แล้วเธออยู่ไหน? เธอเสียไปแล้ว
00:57:18.53 – 00:57:23.12
นั้นลูกผม เจมส์ เขากะลังขุด อะไรซักอย่าง อาจเป็นพวกใส้เดือน
00:57:24.97 – 00:57:26.77
นั้น ฟิลิบบ้า
00:57:26.91 – 00:57:31.57
คุณเห็นมั้ย ผมคิดว่าจะตะโกนเรียกเด็กๆ หันมาและยิ้มให้ผมเห็น
00:57:32.06 – 00:57:37.1
ใบหน้าที่น่ารักของ พวกเค้า แต่...มันก็สายเกินไป
00:57:37.61 – 00:57:39.86
เดี่ยวนี่ หรือ ไม่เลย ค๊อป
00:57:44.94 – 00:57:49.87
จากนั้นผมก็เริ่มวิตก ผมรู้ว่าจะต้องเสียใจกับนาทีนั้น...
00:57:50.21 – 00:57:52.52
ผมต้องการเห็นใบหน้าพวกเค้าเป็นครั้งสุดท้าย
00:57:52.57 – 00:57:55.19
เจมส์! ฟิลิบบ้า! เข้ามาข้างใน!
00:57:55.47 – 00:57:58.94
แล้วนาทีนั้นก็ผ่านไป
00:57:59.81 – 00:58:03.22
แล้วไม่ว่าจะทำยังไง ผมก็เปลี่ยนนาทีนั้นไม่ได้
00:58:03.83 – 00:58:08.69
ก่อนผมจะตะโกนเรียกพวกเขา พวกเค้าก็วิ้งหนีไปแล้ว
00:58:11.28 – 00:58:14.67
ถ้าผมต้องการเห็นหน้าพวกเค้าอีก ผมก็จะต้องกลับไปบ้าน
00:58:15.08 – 00:58:16.97
โลกแห่งความจริง
00:58:58.59 – 00:59:02.09
คุณมาทำอะไรที่นี่? ฉัน ชื่อ...
00:59:02.18 – 00:59:05.27
ฉันรู้คุณเป็นใคร คุณมาทำอะไรที่นี่?
00:59:13.68 – 00:59:17.61
ฉันก็แค่อยากจะเข้าใจเท่านั้น คุณจะเข้าใจได้อย่างไง
00:59:19.3 – 00:59:22.78
คุณรู้หรือว่าการเป็นคนรักเป็นยังไง?
00:59:23.89 – 00:59:27.8
การเป็นครึ่งของคนอีกคน? ไม่
00:59:30.19 – 00:59:31.81
ฉันจะเล่าปริศนาให้คุณฟัง
00:59:33.36 – 00:59:39.43
คุณกำลังเฝ้ารอรถไฟ รถไฟที่จะพาคุณไปแสนไกล
00:59:41.29 – 00:59:47.27
คุณจะมีความหวังว่ารถไฟจะพาคุณไป แต่คุณไม่รู้ว่าที่ไหน
00:59:47.94 – 00:59:54.53
แต่มันก็ไม่สำคัญ มันจะสำคัญได้อย่างไร ในเมื่อรถไฟจะพาคุณไปที่ไหน
00:59:54.63 – 00:59:56.36
เพราะว่าเราจะได้อยู่ด้วยกัน.
00:59:56.78 – 01:00:00.28
- คุณพาเธอมาที่ได้ยังไง ดอม? - ที่นี่คือที่ไหน?
01:00:00.57 – 01:00:03.89
นี่คือห้องสูทในโรงแรม เราเลือกที่มาฉลองครบรอบวันแต่งงาน
01:00:03.93 – 01:00:05.56
แล้วเกิดอะไรขึ้น?
01:00:06.41 – 01:00:10.61
คุณสัญญาไว้! คุณสัญญาว่าเราจะอยู่ด้วยกัน!
01:00:10.7 – 01:00:12.61
ขอร้องล่ะ, ผมต้องการให้คุณอยู่ที่นี่! เพียงแค่ตอนนี่!
01:00:12.67 – 01:00:16.23
คุณบอกว่าเราจะอยู่ด้วยกัน! คุณบอกว่าเราจะแก่เฒ่าด้วยกัน!
01:00:16.23 – 01:00:18.33
ผมจะกลับมาหาคุณ. ผมสัญญา
01:00:36.52 – 01:00:42.17
นี่คุณคิดว่าคุณสร้างคุกในความทรงจำก็สามารถขังเธอได้ใช่มั้ย?
01:00:42.33 – 01:00:45.7
คุณคิดจริงๆหรือว่า คุกนั้นจะขังเธอได้?
01:00:46 – 01:00:50.31
ถึงเวลาแล้ว. เมอริส ฟิซเชอร์ เพิ่งจะตายในซิดนีย์.
01:00:51.03 – 01:00:53.55
- งานศพจัดเมื่อไร? - วันพฤหัส,ในลอสเองเจลิส.
01:00:53.73 – 01:00:56.76
โรเบิร์ตคงจะมาเฝ้าศพ ไม่เกินอังคารนี่.เราต้องเตรียมพร้อม.
01:00:56.9 – 01:00:58.36
ได้เลย.
01:00:58.52 – 01:01:01.97
- ค๊อป,ฉันจะไปกับคุณด้วย. - ผมสํญญากับไมล์ไว้,ไม่ได้.
01:01:02.05 – 01:01:05.5
แต่ว่าทีมต้องการคน ที่เข้าใจในสิ่งที่คุณกำลังต่อสู้.
01:01:07.18 – 01:01:09.61
ซึ่งมันก็ไม่จำเป็นต้องเป็นฉัน.
01:01:09.67 – 01:01:13.55
แต่คุณต้องให้ อาเธอร์ เห็นสิ่งที่ฉันเห็น.
01:01:19.44 – 01:01:21.41
หาที่นั่งบนเครื่องเพิ่มอีกที่.
01:01:25.21 – 01:01:28.48
ถ้าผมขึ้นเครื่องบินและคุณ ไม่ทำตามข้อตกลง.
01:01:28.62 – 01:01:31.69
เมื่อถึงพื้นดิน,ผมคงต้อง ไปติดคุกตลอดชีวิต.
01:01:32.26 – 01:01:37.34
เสร็จจากงานบนเครื่อง. ผมแค่โทรกริ๊งเดียวจากเครื่องบิน.
01:01:37.41 – 01:01:40.42
คุณก็จะไม่มีปัญหา ในการผ่านด่านตรวจคนเข้าเมือง.
01:01:45.3 – 01:01:47.37
- ค่ะ,ใช่ค่ะ - ขอบคุณ.
01:01:47.38 – 01:01:47.96
ค่ะ.
01:01:47.96 – 01:01:50.26
- ที่นั่งที่สามด้านขวาค่ะ. - ขอบคุณ.
01:01:54.51 – 01:01:57.1
- ขอโทษครับ. - โอ้ ครับ,ผมขอโทษ,ผมผิดเอง.
01:02:07.59 – 01:02:09.61
ยินดีต้อนรับค่ะ,คุณ.ฉันเก็บเสื้อให้ค่ะ? - ขอบคุณ.
01:02:28.9 – 01:02:29.99
รัดเข็มขัด. ห้ามสูบบุหรี่.
01:02:32.08 – 01:02:35.46
ขอโทษครับ,ผมคิดว่านี่คงเป็นของคุณ คุณทำมันหล่น.
01:02:35.69 – 01:02:38.33
- ขอโทษค่ะ,จะดื่มอะไรดีค่ะ? - โอ,ขอน้ำเปล่าครับ.
01:02:38.66 – 01:02:40.32
โอ,ขอเหมือนกันครับ.
01:02:43.91 – 01:02:45.47
เออ,ขอบคุณครับ.
01:02:45.62 – 01:02:49.11
คุณรู้มั้ยผมไม่ได้ตั้งใจสอดรู้นะ แต่ว่าคุณคงไม่ได้เป็นญาติกับ..
01:02:49.16 – 01:02:50.87
"ท่าน เมอริส ฟิซเชอร์",ใช่หรือป่าว?
01:02:50.89 – 01:02:58.43
-ใช่,ท่าน...ท่านเป็นพ่อผมเอง. - เออ ท่านเป็นต้นแบบสร้างแรงบัลดาลใจเลย.
01:02:58.44 – 01:03:01.05
- ผมเสียใจด้วยนะครับ. - คุณค่ะ.
01:03:02.68 – 01:03:05.04
- นี่คุณเอาไปก่อน. - ขอบคุณครับ
01:03:05.27 – 01:03:11.04
เฮ้,ดื่มให้พ่อคุณ. ขอให้ท่านสู่สุขติ,ฮ่ะ.
01:04:19.79 – 01:04:21.23
ก่อนนอนหัดไปฉี่ก่อนซะบ้างนะ
01:04:21.28 – 01:04:22.03
อะไรนะ.
01:04:22.08 – 01:04:24.29
ซดแชมเปญฟรีมากไปหน่อย ก่อนเครื่องออก,ใช่มั้ย,ยูซุฟ?
01:04:24.35 – 01:04:25.24
ฮาฮ่า.ฮากันมากมั้ย.
01:04:25.3 – 01:04:27.94
เอาล่ะตอนนี่,เค้าจะต้อง หาเท็กซี่แน่ฝนตกหนักอย่างงี้.
01:04:40.65 – 01:04:43.46
- ไอ้บ้าเอ๊ย! เฮ้ พวก,ทำไมทำแบบนี่ว่ะ... - เดินออกไป.
01:05:00.21 – 01:05:03.78
ดูเหมือน ผมต้องไปล่ะ.ตกลง. แท๊กซี่.ขอบคุณ.
01:05:07.03 – 01:05:09.48
เอาล่ะ ไปตลาดที่สาม เร็วด้วย.
01:05:10.49 – 01:05:11.23
คุณจะทำอะไร?
01:05:11.62 – 01:05:13.28
- โอ้ ขอโทษ,ผมคิดว่ามันว่าง. - เอาล่ะ มันไม่ว่างล่ะ
01:05:13.48 – 01:05:15.31
- งั้นก็แชร์ค่ารถ - ไม่เอาล่ะ
01:05:15.36 – 01:05:16.94
โชเฟอร์จอดรถเลย แล้ว...
01:05:20.04 – 01:05:21.26
เยี่ยมเลย
01:05:26.15 – 01:05:27.74
ขึ้นมา
01:05:39.43 – 01:05:41.9
มีเงินอยู่ 500 ดอลล่าร์นะ แต่กระเป๋าราคาแพงกว่า
01:05:41.97 – 01:05:43.92
แล้วช่วยส่งผมลงที่หมายด้วยแล้วกัน
01:05:43.99 – 01:05:45.13
ผมเกรงว่ามันจะ...
01:05:54.42 – 01:05:55.02
คุ้มกันเขา
01:05:55.07 – 01:05:58.33
โว้ยๆๆ เกิดเรื่องอะไรขึ้น
01:06:02.07 – 01:06:03.85
ฉันไม่ได้ออกแบบไว้อย่างนี้
01:06:04.28 – 01:06:07.77
คอบบ์ คอบบ์
01:06:58.42 – 01:06:59.8
ยิงมัน
01:07:06.74 – 01:07:10.15
- เป็นอะไรมั้ย - ไม่เป็นไร ฉันโอเค
01:07:10.62 – 01:07:12.63
ฟิสเชอร์ปลอดภัย อาจจะเมารถนิดหน่อย
01:07:12.72 – 01:07:13.88
ไซโตะ ?
01:07:32.65 – 01:07:33.98
พาฟิสเชอร์เข้าไปข้างหลังเดี๋ยวนี้เลย
01:07:35.36 – 01:07:38.25
- พาเขาไปข้างหลังเร็ว - เกิดอะไรขึ้น
01:07:38.32 – 01:07:40.19
- เขาโดนยิงเหรอ แล้วจะตายมั้ย - ไม่รู้
01:07:40.25 – 01:07:41.08
ให้ตายสิ
01:07:41.54 – 01:07:44.31
- นี่นายไปไหน เกิดอะไรขึ้น - เราถูกรถไฟกั้นทางเอาไว้
01:07:44.57 – 01:07:46.56
ทำไมถึงใส่รถไฟเข้ามาตรงสี่แยกกลางตัวเมือง
01:07:46.62 – 01:07:48.11
- นี่ฉันเปล่านะ - แล้วมันมาจากไหน
01:07:48.17 – 01:07:50.08
ถามนายดีกว่ามั้ย ทำไมเราถึงถูกซุ่มโจมตี
01:07:50.5 – 01:07:53.1
นี่ไม่ใช่ภาพจากจิตธรรมดา พวกนั้นถูกฝึกการรบมาอย่างดี
01:07:53.14 – 01:07:54.7
- ถูกแล้วล่ะ - ถูกฝึกมางั้นเหรอ
01:07:54.8 – 01:07:58.94
ฟิสเชอร์จ้างนักจารกรรมมาสอน ให้จิตใต้สำนักของเขาป้องกันตัวเอง
01:07:58.99 – 01:08:01.02
ฉะนั้นจึงทำให้จิตใต้สำนึกมีกองกำลัง
01:08:01.07 – 01:08:02.54
ฉันไม่ได้ลงรายงาน ฉันขอโทษ
01:08:02.59 – 01:08:05.1
- แล้วทำไมถึงไม่ยอมลงรายงาน - ใจเย็นๆ
01:08:05.18 – 01:08:07.59
นายอย่ามาบอกให้ฉันใจเย็น นี่เป็นหน้าที่ของนาย ให้ตายเถอะ
01:08:07.67 – 01:08:11.71
เป็นความรับผิดชอบของนาย ที่จะต้องเช็คประวัติฟิสเชอร์ทุกเม็ด
01:08:11.78 – 01:08:13.33
เราไม่ได้เตรียมตัวมารับความรุนแรงอย่างนี้
01:08:13.4 – 01:08:15.2
เราเคยรับมือกับหน่วยปกป้องจิตใต้สำนึกมาก่อน
01:08:15.25 – 01:08:17.05
แค่เพิ่มความระวังเราก็ผ่านไปได้
01:08:17.17 – 01:08:19.43
นี่ไม่ใช่แผนที่เราเตรียมมา เขากำลังจะตาย ให้ตายสิ
01:08:19.49 – 01:08:20.92
- เอาล่ะ มาช่วยให้เขาพ้นทุกข์ดีกว่า - ไม่ ไม่
01:08:20.97 – 01:08:22.47
- อย่าทำอย่างนั้น - ฉันจะช่วยเขานะค็อบบ์
01:08:22.48 – 01:08:25.3
- อย่ายิงเค้า - เขากำลังทรมาน ฉันจะช่วยปลุกเขา
01:08:25.94 – 01:08:29.14
- ไม่ มันจะไม่ปลุกเขา - หมายความว่ายังไงไม่ปลุกเขา
01:08:29.19 – 01:08:31.62
- มันจะไม่ช่วยปลุกเขา - เมื่อตายในฝัน เราจะตื่นขึ้นมา
01:08:31.66 – 01:08:35.43
ไม่ใช่ฝันนี้ ยาแรงเกินกว่าเขาจะตื่นแบบนี้
01:08:35.52 – 01:08:38.92
- เหรอ แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราตาย - ดิ่งลงห้วงนรก
01:08:38.99 – 01:08:40.99
- นายพูดจริงเหรอ - นรกไหน
01:08:41 – 01:08:44.12
- พื้นที่ร้างในความฝัน - แล้วจะมีอะไรอยู่ใต้นั้น
01:08:44.18 – 01:08:47.67
จิตใต้สำนึกที่เวิ้งว้าง ไม่มีอะไรอยู่ในนั้น
01:08:47.76 – 01:08:50.31
ยกเว้นสิ่งที่ถูกทิ้งไว้โดยผู้ที่ร่วมแชร์ความฝัน
01:08:50.36 – 01:08:54.74
ซึ่งเคยติดอยู่ในนั้นมาก่อน ในกรณีนี้ก็คือนาย
01:08:54.81 – 01:08:56.45
แล้วเราจะติดอยู่ที่นั่นนานแค่ไหน
01:08:56.68 – 01:08:58.89
ไม่ต้องคิดหนีเลย ต้องรอจนยาจะหมดฤทธิ์นั่นแหละ
01:08:58.95 – 01:09:02.06
- แค่ไหน ยูซุฟ - เป็นสิบๆปีหรือนานกว่านั้น ฉันไม่รู้
01:09:02.11 – 01:09:03.5
ถามเขาดูสิ เขาเคยติดอยู่ที่นั่นมาก่อน
01:09:03.54 – 01:09:05.41
พาเขาขึ้นไปข้างบน
01:09:06.55 – 01:09:09.51
เยี่ยม ขอบใจ
01:09:11.1 – 01:09:14.45
ตอนนี้เราติดอยู่ในจิตของฟิสเชอร์ ต่อสู้กับกองกำลังของเขา
01:09:14.48 – 01:09:17.03
และถ้าเราถูกฆ่า เราจะดิ่งลงห้วงนรก
01:09:17.09 – 01:09:19.33
จนสมองเละเป็นไข่ตุ๋น
01:09:25.34 – 01:09:28.35
ต้องปฐมพยาบาล
01:09:30.31 – 01:09:33.17
นายรู้ว่ามีความเสี่ยงแล้วไม่บอกเรา
01:09:33.21 – 01:09:36.25
เราจะไม่เสี่ยงอะไรแบบนี้ ถ้าเราไม่เจอกับกองกำลังติดอาวุธ
01:09:36.29 – 01:09:39.2
นายไม่มีสิทธิ ทางเดียวที่เราจะลงฝันสามระดับ
01:09:39.2 – 01:09:42.97
ส่วนนาย นายรู้เรื่องนี้มาโดยตลอด ฉันไว้ใจเขา
01:09:42.98 – 01:09:44.92
ไว้ใจเขาเหรอ ไว้ใจอะไร เขาจะยกส่วนแบ่งให้ครึ่งหนึ่งละซิ
01:09:44.94 – 01:09:48.52
เปล่า เขาให้หมด เขาบอกว่า เขาเคยทำมาก่อน
01:09:48.57 – 01:09:51.62
เคยทำมาก่อนงั้นเหรอ ทำอะไร กับมอลล์งั้นเหรอ ได้ผลดีมากละซิท่า
01:09:51.67 – 01:09:54.11
มันไม่เกี่ยวกันเลย ฉันทำในสิ่งที่ฉันต้องทำ เพื่อกลับไปหาลูกฉัน
01:09:54.19 – 01:09:56.08
เลยลากมาสนามรบที่ไม่ทางออกเนี๊ย
01:09:56.14 – 01:10:00.06
นี่คือทางออก เอาละ เราทำงานของเราต่อไป และทำให้เร็วที่สุด
01:10:00.47 – 01:10:03.24
และเมื่อออกไป เราจะใช้การปลุก อย่างที่เคยทำมา
01:10:03.3 – 01:10:05.89
ลืมมันได้เลย ยิ่งลงไปลึก ยิ่งเพิ่มความเสี่ยง
01:10:05.95 – 01:10:07.66
ฉันจะตั้งแช่อยู่ในระดับนี้แหละ
01:10:07.71 – 01:10:10.3
กองกำลังของ ฟิชเชอร์ล้อมที่นี่ไว้หมดแล้ว
01:10:10.34 – 01:10:12.54
สิบชั่วโมงในการบินคือหนึ่งอาทิตย์ในชั้นนี้
01:10:12.59 – 01:10:17.09
แปลว่าเราทุกคนจะถูกฆ่าตาย ฉันรับประกันได้เลย
01:10:17.13 – 01:10:20.49
พวกเราไม่มีทางเลือกนอกจาก เราจะทำงานให้จบโดยเร็วที่สุด
01:10:21.96 – 01:10:25.41
ต้องลงคือทางเดียวที่จะขึ้นได้
01:10:26.25 – 01:10:30.17
เตรียมพร้อมนะ นาย เร็วเข้า ไปสอบเขาเลย
01:10:33.87 – 01:10:37.59
ฉันมีการประกันลักพาตัวเป็นเงินสิบล้านเหรียญนะ
01:10:37.64 – 01:10:41.45
แลกกันไ้ด้ง่ายเลย ฮุบปาก มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก
01:10:41.47 – 01:10:44.78
ห้องทำงานพ่อนาย ที่ใต้ชั้นหนังสือ มีตู้เซปส่วนตัวของเขา
01:10:44.87 – 01:10:48.4
เราต้องการรหัสเซปนั่น ฉันไม่รู้เรื่องเซป
01:10:48.41 – 01:10:51.59
มันก็ไม่ได้หมายความว่านายไม่รู้รหัสตู้เซปนั่น
01:10:52.46 – 01:10:56.6
บอกรหัสฉันมา ฉันไม่รู้
01:11:02.14 – 01:11:04.36
แหล่งข่าวที่เชื่อถือได้ของเราบอกว่านายรู้
01:11:04.44 – 01:11:07.23
เหรอ ใครเหรอเป็นแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้ของนาย
01:11:07.97 – 01:11:10.21
500 เหรียญ เชียวนากระเป๋านี่
01:11:10.21 – 01:11:15.1
ข้างในมีอะไร เงิน การ์ด บัตรประจำตัว แลัวก็นี่
01:11:20.2 – 01:11:24.16
ช่วยได้ไหม อาจจะ
01:11:24.23 – 01:11:27.66
นายจัดการ มีเวลาชั่วโมงหนึ่ง ชั่วโมงเดียวเองเหรอ
01:11:28.81 – 01:11:31.08
ฉันควรจะมีเวลาทั้งคืนเพื่อแฮ็คข้อมูล
01:11:31.14 – 01:11:33.88
เซโตะ ไม่ควรโดนยิงที่หน้าอกใช่ไหม
01:11:33.93 – 01:11:37.15
มีเวลาหนึ่งชั่วโมงดึงข้อมูลที่มีประโยชน์ออกมา
01:11:39.46 – 01:11:43.09
นั่นอะไร เสียงของแหล่งข่าว
01:11:46.17 – 01:11:47.47
ลุงปีเตอร์
01:11:47.52 – 01:11:48.5
ไม่ ไม่
01:11:48.55 – 01:11:52.61
เอาหละสั่งคนข้างในให้หยุด บอกรหัสเซปมา
01:11:52.64 – 01:11:55.76
ฉันไม่รู้ ทำไมบราวนี่บอกว่านายรู้
01:11:55.86 – 01:11:59.91
ฉันไม่รู้ ให้ฉันคุยกับเขาจะได้รู้กันเลย
01:12:01.39 – 01:12:04.78
นายมีเวลาหนึ่งชั่วโมง นายต้องบอกเรามา
01:12:06 – 01:12:07.84
ลุงเป็นไรไหม
01:12:09.13 – 01:12:11.27
โอเค ไหม
01:12:13.72 – 01:12:17.77
ได้สารเลวพวกนี้มันจับตัวลุงมาสองวันแล้ว
01:12:18.15 – 01:12:22.49
พวกมันไปค้นห้องทำงานของพ่อเธอ และพยายามจะเปิดตู้เซป
01:12:22.59 – 01:12:26.49
ใช่ พวกมันคิดว่าลุงรู้รหัสเปิด แต่ลุงไม่รู้เลยจริงๆ
01:12:26.54 – 01:12:29.28
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน อะไรนะ
01:12:29.34 – 01:12:33.87
มอริช บอกลุงว่าถ้าเขาตาย เธอคนเดียวเท่านั้นที่จะเปิดมันได้
01:12:33.93 – 01:12:35.91
ไม่ครับ เขาไม่เคยบอกรหัสอะไรผมเลย
01:12:35.98 – 01:12:40.49
เขาอาจจะบอก แต่บางทีเธออาจไม่รู้ ว่ามันเป็นรหัสตู้เซป
01:12:40.56 – 01:12:42.11
มันเป็นยังไงเหรอครับ
01:12:42.14 – 01:12:44.58
ฉันไม่รู้ บางทีอาจจะเป็นพวกตัวเลข
01:12:44.63 – 01:12:48.18
ประสบการณ์ที่ดีระหว่างเธอกับมอริช
01:12:49.7 – 01:12:54.72
เราไม่ได้มีประสบการณ์ที่มีความหมายต่อกันมากนัก
01:12:54.8 – 01:12:57.14
แล้วหลังจากที่แม่เธอตายหละ
01:12:59 – 01:13:02.99
หลังจากที่แม่ผมตาย รู้ไหมเขาบอกผมว่าไง
01:13:03.26 – 01:13:11.34
"โรเบิร์ต จริงๆ แล้วฉันไม่มีอะไรจะพูด" ก็เขาไม่เก่งเรื่องแสดงออกนี่นา
01:13:11.34 – 01:13:14.23
ผมเพิ่งอายุสิบนะ ลุงปีเตอร์
01:13:14.27 – 01:13:18.35
เขาเป็นไงบ้าง เจ็บปวดทรมาน
01:13:18.37 – 01:13:21.6
เมื่อเราลงลึกกว่านี้ ความเจ็บปวดจะน้อยลง
01:13:21.6 – 01:13:25.81
แล้วถ้าเขาตายหละ อย่างเลวร้ายที่สุดนะเหรอ
01:13:25.87 – 01:13:28.86
เมื่อเขาตื่น สมองเขาจะไม่รับรู้อะไรอีก
01:13:28.93 – 01:13:35.03
ค็อป ฉันยังอยากจะทำตามข้อตกลงของเรา ฉันซาบซึ้งนะ เซโตะ
01:13:35.09 – 01:13:39.15
แต่ เมื่อคุณตื่น คุณจะจำอะไรไม่ได้ ว่าเราเคยมีข้อตกลงกัน
01:13:39.39 – 01:13:41.71
พวกนรกจะกลายเป็นโลกของคุณ
01:13:41.74 – 01:13:45.86
คุณจะหลงอยู่ในนั้นอย่างยาวนาน จนคุณกลายเป็นตาแก่
01:13:45.88 – 01:13:50.45
อยู่กับความเสียใจ รอความตายเพียงลำพัง
01:13:50.53 – 01:13:56.92
ไม่ผมจะกลับไป เราจะกลับเป็นหนุ่มด้วยกันอีกครั้ง
01:14:02.98 – 01:14:04
สูดหายใจ
01:14:04.24 – 01:14:07.32
คนพวกนี้จะฆ่าเรา ถ้าเราไม่บอกรหัสเซปให้เขา
01:14:07.35 – 01:14:09.81
พวกมันแค่จะเรียกค่าไถ่\ ฉันได้ยินพวกมันพูด
01:14:09.86 – 01:14:13.71
พวกมันจะจับเราใส่รถตู้ จากนั้นก็ขับลงแม่น้ำ
01:14:13.8 – 01:14:17.26
งั้นเหรอ แล้วมีอะไรในเซปนั่น บางอย่างสำหรับเธอ
01:14:17.34 – 01:14:22.15
มอริซพูดเสมอว่า เขามีของขวัญแสนล้ำค่าจะมอบให้เธอ
01:14:22.23 – 01:14:23.89
พินัยกรรม ?
01:14:23.95 – 01:14:26.09
นั่นมอริชควรจะเก็บไว้กับ พอร์ทและดันน์
01:14:26.16 – 01:14:30.01
นั่นเป็นชุดสำรอง นี่จะใช้แทนที่มันได้เลยถ้าเธอต้องการ
01:14:30.1 – 01:14:32.65
มันจะแยกส่วนธุรกิจ ที่ ฟิชเชอร์ มอร์โรว์ มาร่วม
01:14:32.71 – 01:14:36.07
และมันจะทำลายอาณาจักรทั้งหมดที่เรารู้จักจนหมดสิ้น
01:14:36.52 – 01:14:42.81
ทำลายมรดกของผมอย่างงั้นเหรอ เขาทำอย่างนั้นไปทำไม คุณคิดไหม
01:14:42.83 – 01:14:48.29
ฉันก็ไม่รู้ เขารักเธอมากนะ โรเบิร์ต
01:14:49.51 – 01:14:52.91
ในแบบของเขา ในแบบของเขาเหรอ
01:14:53.68 – 01:14:59.05
เฮีอกสุดท้าย เขาเรียกผมไปที่ข้างเตียง
01:14:59.54 – 01:15:01.85
และผมแทบไม่ได้ยินเสียงพูด
01:15:02.76 – 01:15:08.13
แต่เขายังพยายาม ที่จะบอกคำสุดท้ายกับผม
01:15:08.87 – 01:15:17.81
เขาดึงผมไปใกล้ๆ แล้วผมฟังรู้เรื่องแค่..คำเดียว
01:15:21.19 – 01:15:23.78
"ผิดหวัง"
01:15:28.7 – 01:15:31.35
คุณเคยไปห้วงนรกเมื่อไหร่
01:15:31.76 – 01:15:35.51
คุณให้คนในทีมมีความเชื่อมั่น ในการทำงานนี้ต่อไป
01:15:35.57 – 01:15:36.84
แต่พวกเขาไม่รู้ความจริง
01:15:36.89 – 01:15:38.34
ความจริง ? ความจริงเรื่องอะไร ?
01:15:38.44 – 01:15:42.9
ความจริงที่ทุกๆนาที คุณอาจจะเอารถไฟวิ่งฝ่ากำแพงมา
01:15:43.04 – 01:15:46.67
ความจริงที่ว่ามอลยังอยู่ในจิตใต้สำนึกของคุณ
01:15:46.69 – 01:15:49.19
และความจริงที่ลงลึกไปหา ฟิชเชอร์
01:15:49.25 – 01:15:51.63
พวกเราก็ลงลึกไปหาคุณด้วย
01:15:51.83 – 01:15:56.2
และฉัน ไม่แน่ใจว่าชอบหรือไม่ในสิ่งที่เราเจอ
01:15:58.6 – 01:16:05.22
ตอนที่เรากำลังทำงานร่วมกัน เราเคยสำรวจคอนเซ็ปของความฝันซ้อนความฝัน
01:16:05.24 – 01:16:09.84
ฉันทุ่มเทกับมัน ฉันต้องการจะไปให้ลึก และลึกขึ้น ฉันอยากจะไปไกลขึ้น
01:16:10.29 – 01:16:15.35
ฉันก็ไม่รู้คอนเซ็ปที่ว่า หนึ่งชั่วโมงในนี้เท่ากับสามปีในความฝัน
01:16:15.45 – 01:16:19.31
เราอาจจะติดกับลึกจนกระทั่ง
01:16:19.36 – 01:16:22.23
เมื่อเราขึ้นฝั่งของจิตใต้สำนึกเรา
01:16:22.24 – 01:16:25.28
เราแยกไม่ออกเลยว่าฝันหรือว่าจริง
01:16:31.34 – 01:16:34.52
เราคิด เราสร้างโลกเพื่อเราสองคน
01:16:35.59 – 01:16:41.01
เราใช้เวลาสร้างหลายปี สร้างโลกของเราขึ้นมา
01:16:42.58 – 01:16:47.11
คุณติดอยู่ในฝันนานแค่ไหน ห้าสิบกว่าปี
01:16:50.33 – 01:16:55.92
พระเจ้า คุณอยู่ได้ยังไง
01:16:55.98 – 01:16:58.41
มันก็ไม่แย่นักหรอกในตอนแรก ก็รู้สึกดี
01:16:58.44 – 01:17:01.59
ปัญหาคือเรารู้ว่าทุกสิ่งนั้นมันไม่เป็นจริง
01:17:01.64 – 01:17:06.16
และท้ายที่สุด มันเป็นไปไม่ได้ที่จะอยู่แบบนั้น
01:17:06.22 – 01:17:08.79
แล้วเธอหละ
01:17:11.52 – 01:17:14.88
เธอขังบางสิ่งบางอย่างเอาไว้ บางอย่างที่ลึกลงไปในจิต
01:17:16.1 – 01:17:22.01
ความจริงที่เธอรู้ แต่เธอเลือกที่จะลืม
01:17:24.4 – 01:17:27.22
ห้วงนรกกลายเป็นโลกจริงของเธอ
01:17:28.45 – 01:17:30.68
แล้วอะไรเกิดขึ้นเมื่อคุณตื่นขึ้นมา ?
01:17:30.86 – 01:17:34.97
การตื่นขึ้นหลังจากผ่านมาหลายปี หลายสิบปี
01:17:35.41 – 01:17:40.31
กลายเป็นวิญญาณของคนแก่ ในร่างของคนหนุ่มอย่างนั้น
01:17:40.33 – 01:17:45.16
ผมได้รู้ว่ามีบางสิ่งผิดปกติกับเธอ แต่เธอไม่ยอมรับมัน
01:17:46.2 – 01:17:52.14
ในที่สุดเธอยอมบอกความจริงกับผม เธอว่าเธอถูกความคิดหนึ่งครอบงำ
01:17:52.38 – 01:17:57.5
เป็นความคิด ที่แสนจะเรียบง่าย ที่จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง
01:17:58.48 – 01:18:01.38
นั่นเธอคิดว่าโลกเราไม่ใช่ความจริง
01:18:02.64 – 01:18:06.18
นั่นเธออยากจะตื่นขึ้นมา เพื่อกลับไปสู่โลกแห่งความจริง นั่นก็คือ
01:18:06.26 – 01:18:12.59
หากเราอยากจะกลับบ้่าน เราต้องฆ่าตัวตาย
01:18:19.4 – 01:18:23.39
แล้วลูกของคุณหละ เธอคิดว่าพวกเขาเป็นภาพสะท้อน
01:18:23.45 – 01:18:25.51
เธอคิดว่าลูกเราจริงๆ กำลังรอเราอยู่ ที่ไหนบางแห่งข้างนอกนี้
01:18:25.57 – 01:18:27.91
ฟังนะ ค็อบ ฉันเป็นแม่นะ ใจเย็นๆนะ
01:18:27.93 – 01:18:30.15
คุณแยะไม่ออกเลยงั้นเหรอ
01:18:30.23 – 01:18:32.15
ถ้านี่คือความฝันของฉัน แล้วทำไมฉันควบคุมมันไม่ได้ ?
01:18:32.21 – 01:18:33.72
เพราะคุณไม่รู้ตัวว่าคุณกำลังฝันอยู่ไงล่ะ!
01:18:33.75 – 01:18:37.56
เธอมั่นใจว่าผมทำอะไรไม่ได้ ไม่ว่าจะขอร้องซักเท่าไหร่ก็ตามแต่
01:18:37.62 – 01:18:39.83
จะอ้อนวอนยังไงก็ตาม
01:18:42.93 – 01:18:46.28
เธออยากทำมัน แต่เธอทำเพียงลำพังไม่ได้
01:18:46.31 – 01:18:52.35
เธอรักฉันมาก เธอวางแผนในวันครบรอบของเรา
01:19:18.83 – 01:19:21.48
ที่รัก นั่นคุณกำลังจะทำอะไร มากับฉัน
01:19:21.9 – 01:19:26.35
เข้ามาข้างในได้ไหม แค่เข้ามาข้างใน นะที่รัก
01:19:26.45 – 01:19:35.04
- ไม่ ฉันจะกระโดดลงไปและคุณต้องมากับฉันด้วย - ไม่ ผมไม่ไป แต่ตอนนี้คุณต้องฟังผมก่อน
01:19:35.43 – 01:19:39.01
ถ้าคุณกระโดดลงไป คุณจะไม่ตื่นขึ้นมาอีก จำได้มั้ย ?
01:19:39.06 – 01:19:44.96
ถ้าคุณกระโดดลงไป คุณจะตายนะ กลับเข้ามาในห้องเถอะ เราจะได้คุยกันได้นะ
01:19:45.01 – 01:19:48.27
เราคุยกันมากพอแล้ว
01:19:48.88 – 01:19:52.25
มอล ออกมาที่ระเบียงหรือจะให้ฉันโดนตอนนี้
01:19:52.31 – 01:19:53.61
โอเค
01:19:57.83 – 01:20:01.39
เราจะมาคุยเรื่องนี้กัน ตกลงมั้ย?
01:20:01.98 – 01:20:06.99
ฉันกำลังขอให้คุณท้าทายโชคชะตา ไม่ ที่รัก
01:20:07.71 – 01:20:10.64
ผมทำไม่ได้ คุณก็รู้ว่าผมทำไม่ได้
01:20:10.68 – 01:20:13.13
ให้คิดถึงลูกเราสักนิดนึงนะ
01:20:13.17 – 01:20:17.69
คิดถึงเจมส์ คิดถึงฟิลิปป้าบ้าง ตอนนี้
01:20:17.74 – 01:20:20.66
ถ้าฉันตายกับคุณ พวกเขาก็เอาลูกเราไปเลี้ยงอยู่ดี
01:20:20.75 – 01:20:22.68
หมายความว่าอะไร
01:20:22.73 – 01:20:25.02
ฉันได้ส่งจดหมายไปหาทนายของเรา
01:20:25.07 – 01:20:27.73
อธิบายว่าฉันหวาดกลัวความปลอดภัยฉันมากแค่ไหน
01:20:29.54 – 01:20:33.28
บอกเขาว่าคุณขู่จะฆ่าฉันไง
01:20:34.79 – 01:20:38.29
ทำไมคุณทำัอย่างนั้น ฉันรักคุณนะ ดอม
01:20:38.33 – 01:20:40.53
ทำไมคุณทำ ทำไม ทำไมคุณกับผมอย่างนี้
01:20:40.58 – 01:20:43.25
ฉันจะปลดปล่อย จากความรู้สึกที่ทิ้งลูกมา
01:20:43.33 – 01:20:46.47
พวกเราจะกลับบ้าน ไปหาลูกจริงๆของเรา
01:20:46.52 – 01:20:50.4
ไม่ ไม่ ไม่ มอล คุณฟังผมนะ โอเคมั้ย? มอล มองหน้าผมนะ ได้โปรด
01:20:50.42 – 01:20:52.12
คุณกำลังรอรถไฟ
01:20:52.17 – 01:20:56.1
- มอล ให้ตายสิ อย่าทำแบบนี้ - รถไฟจะพาคุณไปไกลแสนไกล
01:20:56.12 – 01:20:59.87
- เจมส์และฟิลิปป้ารอคุณอยู่นะ - คุณหวังว่ารถไฟจะพาคุณไป
01:20:59.93 – 01:21:01.73
- ลูกกำลังรอเราทั้งคู่นะ! - แต่คุณก็ยังไม่มั่นใจ
01:21:01.78 – 01:21:04.52
- มอล มองผมสิ! - แต่มันก็ไม่สำคัญ
01:21:04.56 – 01:21:07.61
- มอล ให้ตายสิ! - เพราะคุณจะได้อยู่ด้วยกัน
01:21:07.71 – 01:21:13.85
- ที่รัก มองผมสิ! ไม่ มอล โอ พระเจ้า!
01:21:16.75 – 01:21:20.52
เธอให้จิตแพทย์สามคนยืนยันว่าสภาพจิตของเธอปกติ
01:21:20.65 – 01:21:24.88
นั่นทำให้ผมไม่สามารถอธิบายความผิดปกติทางจิตของเธอได้
01:21:24.89 – 01:21:27.1
เพราะฉะนั้น ผมเลยต้องหนี
01:21:27.26 – 01:21:30.6
ต้องเดี๋ยวนี้ ไม่มีโอกาสอีกแล้วนะค็อบ
01:21:40.67 – 01:21:43.21
เอาหละ ไปได้
01:21:43.23 – 01:21:46.75
ผมทิ้งลูกๆ และผมก็พยายามหาทางที่จะกลับไป
01:21:46.77 – 01:21:51.26
ความรู้สึกผิดของคุณที่มีกับเธอ มันทำให้เธอมีอำนาจ
01:21:51.27 – 01:21:55.29
แต่คุณก็ไม่รับผิดชอบ กับความคิดนั่นที่ไปทำลายเธอ
01:21:55.96 – 01:21:58.34
และถ้าเราจะทำงานนี้ให้ลำเร็จ
01:21:58.39 – 01:22:03.77
คุณต้องให้อภัยตัวคุณเอง คุณต้องกล้าเผชิญหน้ากับเธอ
01:22:03.8 – 01:22:05.86
แต่คุณไม่สามารถทำงานนี้ได้เีพียงลำพัง
01:22:05.95 – 01:22:08.39
ไม่ ไม่ คุณไม่ ฉันทำเพื่อคนอื่น
01:22:08.47 – 01:22:13.35
เพราะพวกเขาไม่คิดถึงความเสี่ยง ที่พวกมาลงลึกกับคุณที่นี่
01:22:19.12 – 01:22:20.55
เราต้องไปเดี๋ยวนี้แล้วล่ะ
01:22:20.88 – 01:22:24.67
หมดเวลา เอาหละ ฉันไม่รู้เรื่องรหัสเซปนั่น
01:22:24.75 – 01:22:28.14
ฉันไม่รู้จริงๆ แล้วโดยสัญชาตญาณ
01:22:28.34 – 01:22:31.17
ฉันส่งคนไปที่ห้องทำงานของพ่อนายแล้วตอนนี้
01:22:31.22 – 01:22:32.51
พร้อมที่จะใส่รหัสเปิดเซป
01:22:32.58 – 01:22:35.65
ผมต้องการตัวเลขหกตัวที่คุณคิดออกตอนนี้
01:22:35.68 – 01:22:37.62
- ผมไม่รู้ ผมคิดไม่ออก - เดี๋ยวนี้!
01:22:37.68 – 01:22:44.72
- ผมพูดว่าตอนนี้! ก็คือตอนนี้! - 5, 2, 8, 4, 9, 1
01:22:48.1 – 01:22:50.01
นายน่าจะมีตัวเลขที่ดีกว่านั้น
01:22:50.02 – 01:22:54.43
เอาหละ คลุมหัวเขา เราจะไปนั่งรถกัน
01:22:57.74 – 01:23:02.47
คุณจะทำอะไร ฆ่าผมเหรอ
01:23:06.89 – 01:23:09.24
ได้อะไรบ้าง
01:23:09.25 – 01:23:12.14
ความสัมพันธ์กับพ่อของไอ้เด็กนั้น แย่กว่าที่เราคิดไว้ซะอีก
01:23:12.14 – 01:23:13.02
นี่มันช่วยเราได้ยังไง
01:23:13.37 – 01:23:15.87
ปัญหายังหนักหน่วง การระเบิดอารมณ์ยิ่งรุนแรง
01:23:17.31 – 01:23:20.07
คุณจะทำงานได้อย่างไร เมื่อเขาหลับอย่างนี้
01:23:20.1 – 01:23:22.03
ผมก็กำลังทำอยู่นี่ไง ทำให้อย่างไว
01:23:22.08 – 01:23:23.99
กองกำลังมันเคลื่อนเข้ามากอย่างเร็ว
01:23:24.66 – 01:23:27.76
เราต้องไปจากที่นี่ ก่อนที่จะโดนถล่ม
01:24:03.04 – 01:24:04.3
แม่งเอ๊ย
01:24:04.36 – 01:24:07.18
คุณไม่ต้องกลัวกับฝันที่จะยิ่งใหญ่ ยาหยี
01:24:23.98 – 01:24:27.21
ตอนนี้ เราต้องเปลี่ยนความเกลียดของเขาที่มีต่อพ่อ เป็นพ่อบุณธรรมเขาแทน
01:24:27.27 – 01:24:29.28
เราจะไปทำลายความผูกพันธ์เดียวที่เขามีเหรอ
01:24:29.34 – 01:24:31.08
ไม่ เราจะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างฟิชเชอร์กับพ่อดีขึึ้น
01:24:31.14 – 01:24:33.68
แล้วเปิดโปงธาตุแท้ของพ่อบุญธรรมเขา
01:24:33.72 – 01:24:37.4
เราต้องคิดเงินฟิชเชอร์มากกว่าไซโตะแล้วมั้ง
01:24:37.45 – 01:24:39.84
กองกำลังเขาจะเป็นยังไง มันจะเลวร้ายมั้ยหาเราลงลึก
01:24:39.89 – 01:24:42.77
ไม่ ฉันคิดว่าเราจะไปหาคุณชาร์ล ไม่นะ
01:24:42.86 – 01:24:44.6
- ใครคือคุณชาร์ลส - นั่นเป็นความคิดที่แย่มากเลยนะ
01:24:44.68 – 01:24:46.63
วินาทีที่เราถึงโรงแรมและเขาใกล้ฟิชเชอร์
01:24:46.69 – 01:24:50.9
กองกำลังของเขาจะเล่นงานเรา เราจะใช้คุณชาร์ลเหมือนที่เราได้ทำงานที่ผ่านมานี้
01:24:50.95 – 01:24:53.1
คุณทำมาแล้วเหรอ ใช่ และมันไม่ได้ผล
01:24:53.14 – 01:24:56.25
หากเป้าหมายรู้ว่าเขากำลังฝัน และเขาฉีกพวกเราเป็นชิ้นๆแน่
01:24:56.34 – 01:24:57.86
เยี่ยม แต่นายต้องเรียนรู้อะไรอีกมา จริงไหม
01:24:57.91 – 01:24:59.93
ฉันต้องการตัวหลอกล่อนะ
01:24:59.99 – 01:25:02.99
ไม่มีปัญหา เอาสาวสวยที่ฉันเคยใช้มาก่อนเป็นไง?
01:25:03.04 – 01:25:05.16
ฟังนะ คุณขับรถระวังให้มาก ได้ไหม ได้
01:25:05.18 – 01:25:07.98
เมื่อลงไปข้างล่างแล้ว เหมือนลงนรกเลย
01:25:12.08 – 01:25:15.95
อย่าลงเร็วเกินไป เราปลุกตัวเองได้ครั้งเดียวมันต้องสำเร็จ
01:25:15.99 – 01:25:18.47
ฉันจะเปิดเพลงให้นายรู้ ที่เหลือขึ้นอยู่กับนายแล้วกัน
01:25:18.96 – 01:25:21.05
พร้อมหรือยัง พร้อม
01:25:22.22 – 01:25:23.47
ฝันดีนะ
01:25:23.76 – 01:25:25.13
ฉันทำคุณเบื่องั้นเหรอ?
01:25:26.59 – 01:25:30.69
ฉันอยากเล่าเรื่องของตัวเอง คุณคงไม่อยากฟังหรอก
01:25:32.73 – 01:25:34.25
ผมคิดอะไรหลายอย่าง
01:25:35.57 – 01:25:37.93
คุณชาร์ลมาโน่นแล้ว
01:25:42.39 – 01:25:45.06
คุณคือฟิชเชอร์ ใช่มั้ย?
01:25:45.45 – 01:25:48.52
ยินดีที่ได้พบกันอีก ผมร็อด กรีน จากฝ่ายการตลาด
01:25:49.36 – 01:25:52.35
ส่วนคุณต้องเป็น ฉันจะไปแล้ว
01:25:55.95 – 01:25:57.7
กรณีถ้าคุณเบื่อนะ
01:26:02.78 – 01:26:04.19
เธอหาเรื่องชิ้งหนีนะ
01:26:04.24 – 01:26:07.35
เว้นแต่ว่าเบอร์โทรศัพท์ของเธอ มีหกตัวจริงๆ
01:26:07.38 – 01:26:08.64
528-491
01:26:08.69 – 01:26:13.04
เป็นเพื่อนที่แปลกดี แอบฉกกระเป๋าคุณไปอย่างนั้น
01:26:16.59 – 01:26:19.02
บ้าเอ๊ะ แค่กระอย่างเดียวกับเงินแค่
01:26:19.57 – 01:26:21.02
500 เหรียญ ใช่ไหม?
01:26:21.07 – 01:26:24.14
ฟังนะ ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น คนของผมกำลังจัดการอยู่ตอนนี้
01:26:24.15 – 01:26:26.15
คุณชาร์ลสคือใคร คืออะไรกันแน่?
01:26:26.18 – 01:26:29.89
เป็นเทคนิคที่หลอกให้ฟิชเชอร์ ต่อสู้กับจิตใต้สำนึกของตัวเอง
01:26:30.17 – 01:26:31.74
แล้วทำไมคุณต่อต้านหละ
01:26:31.75 – 01:26:33.82
เพราะมันจะบอกให้เขาว่า เขากำลังฝัน
01:26:33.87 – 01:26:36.29
ซึ่งจะดึงความสนใจมาที่เรามากขึ้น
01:26:36.33 – 01:26:38.45
ค็อบเคยบอกไม่ใช่เหรอ อย่าทำ
01:26:38.48 – 01:26:41.51
ตอนนี้เธอสังเกตแล้วซิว่า ต้องใช้เวลาซักเท่าไหร่
01:26:41.56 – 01:26:44.16
ที่จะทำในสิ่งที่เขาบอกว่าอย่าทำ
01:26:45.69 – 01:26:47.61
คุณไซโตะ ขอเวลาเดี๋ยวนะค่ะ
01:26:47.67 – 01:26:50.07
ผมขอโทษ แต่ว่า เดี๋ยวรอด้วย
01:26:50.85 – 01:26:54.95
คึกคักขึ้นมาเชียวหละ\ ฮาตลอดเลยนะคุณอีมส์
01:27:01.32 – 01:27:03.03
เครื่องบินมีปัญหาเหรอ?
01:27:03.07 – 01:27:06.73
ไม่ ผมหมายถึง มันต้องเข้าใกล้แล้ว ยูซูฟ กำลังขับรถอยู่นะ
01:27:14.66 – 01:27:19.21
ขอโทษครับ คุณว่าคุณเป็นใครนะ? รอด กรีท จากฝ่ายการตลาด
01:27:19.83 – 01:27:22.01
มันไม่จริงเลยใช่มั๊ย?
01:27:23.48 – 01:27:26.99
ผมชื่อชาร์ลส คุณจำผมได้ใช่มั้ย?
01:27:27.13 – 01:27:29.76
ผมเป็นหัวหนัารักษาความปลอดภัยที่นี่
01:27:29.78 – 01:27:32.54
ออกคนละชั้นแล้วเิดินไป
01:27:32.54 – 01:27:35.07
ทิ้งกระเป๋า พนักงานรักษาความปลอดภัยจะให้ความสนใจนั่น
01:27:35.45 – 01:27:38.74
- โอเค - เราต้องยื้อเวลาให้ค็อบบ์มากกว่านี้
01:27:42.16 – 01:27:43.9
รักษาความปลอดภัยเหรอ
01:27:45.46 – 01:27:48.33
- คุณทำงานให้กับโรงแรมนี้ ? - โอ ไม่ ไม่
01:27:48.46 – 01:27:55.09
ผมเชี่ยวชาญรักษาความปลอดภัยที่เฉพาะเจาะจงมาก ความปลอดภัยของจิตใต้สำนึก
01:27:55.13 – 01:28:00.7
คุณกำลังพูดถึงความฝันเหรอ? คุณกำลังพูดถึงการโจรกรรมความคิดเหรอ?
01:28:00.78 – 01:28:05.78
ผมมาที่นี่เพื่อปกป้องคุณ นี่ไง
01:28:10.2 – 01:28:12.4
เยี่ยม แล้วแผนล่ะ?
01:28:16.45 – 01:28:18.49
คุณฟิชเชอร์ ผมมาที่นี่เพื่อปกป้องคุณ
01:28:18.54 – 01:28:22.49
อาจจะมีบางคนพยายามที่จะเข้าไปในจิตใจของคุณตอนที่คุณฝัน
01:28:22.58 – 01:28:27.82
คุณไม่ปลอดภัยที่นี่แล้ว พวกมันกำลังมา
01:28:46.18 – 01:28:48.41
อากาศดูแปลกๆนะ ว่าไหม?
01:28:52.62 – 01:28:55.73
คุณรู้สึกไหม ?
01:28:55.82 – 01:28:57.38
เกิดอะไรขึ้น ?
01:28:57.62 – 01:29:00.58
ค็อบดึงความสนใจฟิชเชอร์ ไปที่สิ่งแปลกๆในฝัน
01:29:00.64 – 01:29:03.42
ที่ทำให้จิตใต้สำนึกเขามองมาและทราบฝัน
01:29:03.76 – 01:29:07.01
เพื่อฉัน เร็ว จูบผมหน่อย
01:29:11.91 – 01:29:15.49
พวกเขายังมองมาที่เรา ใช่ มันต้องคุ้มแน่ๆ
01:29:15.6 – 01:29:18.1
เราควรรีบออกไปจากที่นี่
01:29:33.91 – 01:29:37.57
รู้สึกไหมคุณถูกฝึกมาเพื่อรับเรื่องนี้ คุณฟิชเชอร์
01:29:37.63 – 01:29:41.4
ตั้งใจดูการเปลี่ยนแปลง ของสภาพอากาศ แรงโน้มถ่วง
01:29:41.43 – 01:29:45.19
นี่ไม่ใช่ความจริง นี่คือความฝัน
01:29:49.38 – 01:29:51.88
งั้นลองนี่นะ ทดสอบง่ายๆ
01:29:51.94 – 01:29:55.75
คุณจำได้ไหม ว่าคุณมาที่โรงแรมนี้ได้ยังไง ? จำได้รึเปล่า ?
01:29:56.19 – 01:29:58.35
ใช่ ผมไม่ ผม
01:29:58.58 – 01:30:01.01
หายใจเข้าไว้ หายใจลึกๆ จำเรื่องที่คุณเคยฝึก
01:30:01.03 – 01:30:04.57
ยอมรับก่อนว่าคุณอยู่ในฝัน และผมมาที่นี่เพื่อนปกป้องคุณ
01:30:04.62 – 01:30:05.92
คิดเข้าไว้
01:30:12.25 – 01:30:15.22
คิดไม่ใช่ความจริง ไม่ ไม่
01:30:15.37 – 01:30:17.98
ผมเป็นภาพสะท้อนจากจิตใต้สำนึกคุณ
01:30:18.06 – 01:30:22.81
ผมถูกส่งมาปกป้องคุณ ที่จะสกัดคุณเข้าสู่ความฝัน
01:30:23.28 – 01:30:26.58
นั่นผมว่ามันกำลังจะเกิดขึ้นตอนนี้ คุณฟิชเชอร์
01:30:27.24 – 01:30:31.54
โอเค โอเค
01:30:34.5 – 01:30:40.5
- คุณพาผมออกไปจากที่นี่ได้ไหม ?​ - ได้เลย ตามผมมา
01:30:54.36 – 01:30:55.95
อยู่นี่นะ
01:31:00.61 – 01:31:02.64
โอ พระเจ้า! คุณทำอะไรน่ะ ?
01:31:02.69 – 01:31:05.03
คุณพวกนี้ถูกส่งมาจากตัวคุณ เข้าใจไหม
01:31:05.05 – 01:31:08.54
ถ้าคุณต้องการให้ผมช่วย คุณต้องใจเย็นๆ
01:31:09.56 – 01:31:13.01
ผมต้องการให้คุณร่วมมือกับผม คุณฟิชเชอร์
01:31:23.5 – 01:31:27.62
ถ้านี่คือความฝัน ถ้าต้องการจะตื่นก็แค่ฆ่าตัวตาย ใช่มั้ย?
01:31:27.69 – 01:31:29.77
ผมจะไม่ทำแบบนั้น ถ้าผมเป็นคุณ คุณฟิชเชอร์
01:31:29.77 – 01:31:35.55
ผมเชื่อว่าพวกเขาวางยาคุณ และถ้าคุณเหนี่ยวไก คุณอาจไม่ตื่นเลย
01:31:35.63 – 01:31:40.82
คุณอาจจะลงไปฝันชั้นที่ลึกกว่านี้ คุณรู้นี่ว่าผมหมายถึงอะไร
01:31:42.18 – 01:31:44.97
คุณจำการฝึกอบรม
01:31:45.09 – 01:31:48.76
จำสิ่งที่ผมพูดกับคุณ แล้วก็ส่งปืนให้ฉัน
01:32:00.01 – 01:32:02.26
ห้องนี้น่าจะอยู่ใต้ห้อง528
01:32:02.26 – 01:32:04.08
ใช่
01:32:12.34 – 01:32:17.79
คิดซิ คุณฟิชิชอร์ คิด คุณจำอะไรได้บ้างก่อนคุณจะฝัน
01:32:18.04 – 01:32:23.26
เอ่อ..มีเสียงปืนดัง แล้วก็ฝนตก
01:32:23.76 – 01:32:27.65
ลุงปีเตอร์ โอ พระเจ้า เราถูกลักพาตัว
01:32:27.71 – 01:32:30.21
พวกมันพาคุณไปที่ไหน ?
01:32:32.69 – 01:32:35.98
พวกมันจับเราไว้หลังรถตู้ นั่นไงมันถึงได้ีมีแรงโยก
01:32:36.1 – 01:32:38.33
ตอนนี้คุณอยู่ในรถตู้ เร็วเข้าซิ
01:32:38.33 – 01:32:43.91
มันเป็นอะไรที่เกี่ยวกับ มันเป็นอะไรที่เกี่ยวกับ ตู้เซป
01:32:44.73 – 01:32:46.49
พระเจ้า ทำไมผมถึงจำไม่ได้นะ
01:32:46.57 – 01:32:49.06
มันก็เหมือนกับการที่คุณพยายามจะนึกถึงความฝันของคุณ หลังจากคุณตื่นขึ้นมา
01:32:49.11 – 01:32:51.68
ฟังนะมันก็เหมือนกับที่เราทำมาแล้ว
01:32:51.75 – 01:32:54.16
คุณกับบราวนิ่งถูกดึงเข้าสู่ความฝัน
01:32:54.22 – 01:32:56.68
เพราะพวกเขาต้องการขโมย จากจิตใต้สำนึกคุณ
01:32:56.73 – 01:33:00.3
ผมอยากให้คุณตั้งสมาธิ และนึกให้ออกว่ามันคืออะไร
01:33:00.61 – 01:33:02.17
มันคืออะไรคุณฟิชเชอร์ คิดเร็วเข้า
01:33:02.22 – 01:33:03.91
ชุดตัวเลข
01:33:03.96 – 01:33:06.75
มันต้องการตัวเลขแรกที่แว็ปอยู่ในหัวผม
01:33:06.81 – 01:33:09.3
พวกเขากำลังพยายามขโมยตัวเลขจากจิตใต้สำนึกคุณ
01:33:09.35 – 01:33:12.57
มันอาจจะเป็นอะไรก็ได้ เราอยู่ในโรงแรมตอนนี้
01:33:13.82 – 01:33:17.06
เราน่าจะลองเบอร์ห้องพักดูนะ หมายเลยอะไร คุณฟิชเชอร์
01:33:17.11 – 01:33:19.93
พยายามและบอกผมมา มันสำคัญมากเลยนะ
01:33:19.93 – 01:33:22.31
ห้า
01:33:22.36 – 01:33:25.1
ห้า สอง อะไรซักอย่าง..เลขมันเยอะมาก
01:33:25.16 – 01:33:26.31
ดีละ เราจะเริ่มจะตรงนี้
01:33:26.52 – 01:33:28.43
- ชั้นห้า - ใช่
01:33:28.49 – 01:33:32.56
ใช้ตั้งเวลางั้นเหรอ ไม่ ฉันจะใช้ต่อเวลาด้วยตัวเอง
01:33:32.62 – 01:33:36.32
ขณะที่ทุกคนหลับในห้อง 528 ฉันจะรอจนกว่ายูซูปจะปลุกนะ
01:33:36.37 – 01:33:38.38
- แล้วคุณจะรู้ได้ไง ? - เขาจะเปิดเพลงเพื่อเตือนผม
01:33:38.44 – 01:33:42.06
และเมื่อรถตู้ชนราวสะพาน มันต้องไม่ผิดพลาด
01:33:42.31 – 01:33:45.82
แล้วเราก็จะปลอดภัย นั่นเป็นการปลุกที่เชื่อมต่อ
01:33:45.87 – 01:33:48.23
ถ้ามันเร็วเกินไป พวกเราจะไม่กลับออกมา
01:33:48.28 – 01:33:51.52
ถ้ามันช้าไป ฉันก็ไม่สามารถที่จะทิ้งพวกเราได้
01:33:51.58 – 01:33:52.94
ทำไมล่ะ?
01:33:53 – 01:33:58
เพราะว่ารถตู้จะตกอย่างอิสระ ไม่สามารถทิ้งคุณโดยปราศจากแรงโน้มถ่วงได้
01:33:58.2 – 01:33:59.94
ใช่
01:34:04.5 – 01:34:07.94
คนของผมเอง ไปเถอะ
01:34:31.46 – 01:34:34.03
คุณชาร์ล คุณรู้ไหมนี่คืออะไร คุณฟิชเชอร์
01:34:34.09 – 01:34:37.93
ใช่ ผมคิดนะ ใช่ พวกเขาพยายามวางยาสลบคุณ
01:34:38.1 – 01:34:40.28
ผมก็หลับอยู่แล้ว หลับอีกครั้ง
01:34:40.33 – 01:34:43.54
หมายความว่ายังไง ฝันซ้อนฝันงั้นเหรอ
01:34:43.54 – 01:34:46.41
เฮ ผมเห็นคุณเปลี่ยนไป
01:34:46.41 – 01:34:48.4
ว่าไงนะ
01:34:48.55 – 01:34:52.5
โอ้ ผมขอโทษ ผมนึกว่าคุณเป็นเพื่อนผม
01:34:53.79 – 01:34:56.46
เขาดูดีแน่เลย ผมมั่นใจ
01:34:57.67 – 01:35:01.75
นั่นบราวนิ่งจากจิตใต้สำนึกของฟิชเชอร์ เราติดตามดูพฤติกรรมเขา
01:35:01.75 – 01:35:04.29
ทำไม เพราะการกระทำของเขาจะบอกเรานะ
01:35:04.29 – 01:35:07.46
ถ้าฟิชเชอร์เริ่มสงสัย เป็นหนทางเดียวที่เราต้องการ
01:35:12.83 – 01:35:16.1
ลุงปีเตอร์ คุณบอกว่าถูกลักพาตัวด้วยกันเหรอ
01:35:16.1 – 01:35:19.25
ก็ไม่เชิง พวกมันจับเขา พวกมันซ้อมเขา
01:35:19.25 – 01:35:22.16
แล้วคุณเห็นพวกมันทรมานเขาเหรอ
01:35:28.32 – 01:35:32.72
คนที่จับผมทำงานให้ลุงเหรอ โรเบิร์ต
01:35:32.73 – 01:35:36.95
ลุงจะหาทางเปิดเซปนั่น เพื่อเอาพินัยกรรมชุดนั้น
01:35:36.95 – 01:35:41.18
ฟิชเชอร์ มอร์โรว คือทั้งชีวิตของลุง ลุงไม่อยากให้เจ้าทำลายมัน
01:35:41.18 – 01:35:43.72
ผมไม่ทิ้งมรดกตัวเองหรอก ผมจะทำอย่างนั้นทำไม
01:35:43.73 – 01:35:48.5
ลงปล่อยให้เธอทำตามคำท้าสุดท้าย ของพ่อเธอไม่ได้
01:35:48.91 – 01:35:51.95
ท้าอะไร พินัยกรรม โรเบิร์ต พินัยกรรมนั่น
01:35:51.95 – 01:35:54.14
คำดูถูกของเขาคำสุดท้าย
01:35:54.14 – 01:35:58.02
เขาท้าให้เธอสร้างความสำเร็จด้วยตัวเอง
01:35:58.03 – 01:36:02.39
เขาเย้ยว่าเธอไม่คู่ควรกับความสำเร็จของเขา
01:36:07.1 – 01:36:10.75
อะไรนะ นั่นทำให้เขาผิดหวังใช่ไหม
01:36:11.05 – 01:36:13.71
ลุงเสียใจด้วย
01:36:14.12 – 01:36:17.35
แต่ เขาคิดผิด
01:36:18.11 – 01:36:20.73
เธอสร้างบริษัทที่ยิ่งใหญ่กว่าเขาได้
01:36:20.79 – 01:36:23.25
คุณฟิชเชอร์ เขาโกหก
01:36:23.3 – 01:36:25.46
คุณรู้ได้ไง เชื่อผม มันเป็นงานผม
01:36:25.51 – 01:36:28.57
เขาซ่อนอะไรบางอย่าง และผมต้องการรู้ว่ามันคืออะไร
01:36:29.88 – 01:36:33.49
ผมต้องการให้คุณทำกับเขาเหมือนที่เขาทำกับคุณ
01:36:35.62 – 01:36:39.36
เราเข้าไปในจิตใต้สำนึกเขา และดูว่าเขาปิดบังอะไรคุณอยู่
01:36:41.18 – 01:36:43.42
ได้
01:36:48.59 – 01:36:49.46
เขาหลับแล้ว
01:36:49.46 – 01:36:52.26
เดี๋ยว ตกลงเราจะเข้าใจในจิตใต้สำนึกของคนไหน
01:36:52.31 – 01:36:53.73
เราจะเข้าไปของฟิชเชอร์
01:36:53.78 – 01:36:56.57
แต่ฉันบอกว่าบราวนิ่ง ให้เขานึกว่าอยู่ในทีมเรา
01:36:56.62 – 01:36:58.88
เขาจะช่วยเรา เข้าไปในจิตใต้สำนึกของตัวเอง
01:36:58.94 – 01:36:59.96
ถูกต้อง
01:37:00.31 – 01:37:03.04
กองกำลังเล่นงานนายแน่ อืม
01:37:03.09 – 01:37:05.65
ฉันจะล่อให้มันวิ่งเหมือนม้าเลย
01:37:05.71 – 01:37:07.4
แค่กลับมาให้ทันปลุกแล้วกัน
01:37:07.4 – 01:37:09.28
นอนไปเถอะ คุณอีมส์
01:37:13.61 – 01:37:15.6
ยังดีอยู่นะ?
01:37:18.42 – 01:37:22.7
พร้อมหรือยัง? ใช่ ใช่ ฉันสบายดี ฉันพร้อมแ้ล้วหละ
01:37:35.44 – 01:37:40.53
ค็อบ ค็อบ อะไรอยู่ใต้นั้น?
01:37:43.52 – 01:37:46.01
หวังเหลือเกินขอให้เป็นความจริงถ้าอยากให้ฟิชเชอร์เรียนรู้
01:37:46.07 – 01:37:48.69
ฉันหมายถึงในจิตคุณมีอะไร
01:40:24.33 – 01:40:26.78
คุณเห็นนั่นมั้ย
01:40:44.87 – 01:40:46.82
อีมส์ นี่เป็นความฝันนาย
01:40:46.87 – 01:40:49.8
ฉันอยากให้นายดึงกองกำัลังออกไปห่างๆจากที่นี่ นายเข้าใจไหม?
01:40:49.86 – 01:40:52.04
ใครจะทำทางฟิชเชอร์เข้าไป ไม่ใช่ฉัน
01:40:52.09 – 01:40:54.54
หาทางทั้งหมด ทุกอย่างเสี่ยงหมด
01:40:54.6 – 01:40:57.42
ฉันออกแบบที่นี่ ไม่ นายอยู่กับฉัน
01:40:57.47 – 01:40:59.25
ฉันทำได้
01:40:59.3 – 01:41:01.94
โอเค นายจะไปถึง ทางเข้าตึกนั้น
01:41:02.03 – 01:41:04.7
ฟิชเชอร์ คุณไปกับเขา โอเค
01:41:04.79 – 01:41:09.4
แล้วนายล่ะ? เปิดทิ้งไว้นะ ฉันจะคอยฟังตลอด
01:41:09.46 – 01:41:11.47
หน้าต่างชั้นบน ใหญ่พอที่ฉัน
01:41:11.52 – 01:41:13.34
จะคอยระวังให้นายจากตึกทางทิศใต้ นายเห็นมั๊ย?
01:41:13.39 – 01:41:16.33
ได้ นายไม่เข้ามาเหรอ? จะหาความจริง
01:41:16.38 – 01:41:19.78
เกี่ยวกับพ่อของคุณ คุณจะต้อง เข้าไปในจิตใจของบราวนิ่งด้วยตัวเอง
01:41:21.22 – 01:41:22.95
ทางนี้ คุณฟิชเชอร์
01:42:18.26 – 01:42:22.14
เปิดเสียงเตือน! เปิดเสียงเตือน!
01:42:22.19 – 01:42:23.22
ไป
01:42:25.4 – 01:42:27.02
ไป
01:42:41.3 – 01:42:43.53
พวกมันกำลังยิงฉัน
01:42:53.63 – 01:42:55.26
ฉันหวังว่าเค้าคงพร้อมแล้ว
01:43:04.52 – 01:43:06.68
มันเร๊วเกินไป
01:43:12.24 – 01:43:13.89
ค๊อบ คุณได้ยินนั่นมั้ย
01:43:13.97 – 01:43:17.34
ได้ยินครั้งแรกยี่สิบนาทีที่แล้ว ฉันนึกว่าเสียงลมซะอีก
01:43:17.53 – 01:43:19.99
ใช่ฉันได้ยิน มันเป็นเสียงเพลง
01:43:20.15 – 01:43:23.3
แล้วเราทำยังไงกันล่ะ? ไปเร็วๆ
01:43:28.55 – 01:43:30.76
สิบวินาทีที่ยูซุฟจะต้องกระโดด
01:43:32.68 – 01:43:34.75
ซึ่งหมายถึงสามนาทีสำหรับอาร์เธอร์
01:43:36.11 – 01:43:38.7
เฮ้
01:43:38.75 – 01:43:40.5
ซึ่งสำหรับพวกราหมายถึงเท่าไหร่? หกสิบนาที
01:43:40.55 – 01:43:42.17
พวกเขาจะไป ทางนั้นได้ทันภายในหนึ่งชั่วโมงไหม?
01:43:42.24 – 01:43:44.17
พวกเขายังต้องปีน ลงไปที่ระเบียงตรงกลาง
01:43:44.22 – 01:43:46.48
ถ้างั้นเขาต้องไปทางใหม่ ทางที่สั้นกว่า
01:43:58.37 – 01:44:00.03
แบบของมันเป็นเขาวงกต
01:44:00.08 – 01:44:02.76
มันต้องมีทางเข้า ที่เราจะตัดผ่านเขาวงกตนั่นใช่ไม๊?
01:44:02.81 – 01:44:04.55
เอเมส?
01:44:27.6 – 01:44:28.53
เอเมสเพิ่มอะไรลงไปหรือเปล่า?
01:44:28.58 – 01:44:30.58
ฉันบอกนายไม่ได้หรอก ถ้ามอลรู้เข้า...
01:44:30.63 – 01:44:33.32
เราไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้ เขาเพิ่มอะไรเข้าไป?
01:44:33.38 – 01:44:35.87
เขาเพิ่มระบบระบายอากาศ ที่ตัดผ่านเขาวงกต
01:44:35.93 – 01:44:37.2
ดี อธิบายให้พวกเขาฟังสิ
01:44:37.26 – 01:44:38.83
ไซโต้? เอาเลย
01:45:11.8 – 01:45:14
งงล่ะสิ
01:46:23.38 – 01:46:26.35
อะไรน่ะ? การปลุก
01:46:26.99 – 01:46:29.99
ค็อป เราไม่ได้ยินมันเหรอ? ใช่ เราพลาดไป
01:46:30 – 01:46:35.09
ทำไมนายจะฝันถึง ชายทะเลไม่ได้หรือไง?
01:46:37.86 – 01:46:40.04
เราทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย
01:46:40.19 – 01:46:42.33
เราต้องทำงานให้เสร็จก่อนการปลุกครั้งต่อไปจะมา
01:46:42.39 – 01:46:45.19
การปลุกครั้งต่อไปอะไรกัน? เมื่อรถตู้ตกถึงผิวน้ำ
01:47:08.12 – 01:47:10.52
หากคุณต้องการต่อสาย กรุณาวางสายแล้วลองใหม่
01:47:10.57 – 01:47:12.43
ถ้าคุณต้องการผู้ช่วย
01:47:12.48 – 01:47:16.25
ฉันจะทิ้งคุณโดยไม่มีแรงดึงดูดได้ยังไง?
01:47:18.44 – 01:47:21.49
อาร์เธอร์ยังพอมีเวลาอีกสองสามนาที เรามียี่สิบ
01:47:44.83 – 01:47:46.45
คุณเป็นอะไรมั้ย
01:47:51.35 – 01:47:54.35
ออกไป! ไปที่ฐาน!
01:47:58.78 – 01:48:01.73
บางอย่างไม่ถูกต้อง พวกมันกำลังไป ทางคุณเหมือนมันรู้อะไรบางอย่าง
01:48:03.67 – 01:48:06.72
หาเวลาเพิ่มให้พวกเราด้วยโอเค๊? ให้ตายเถอะ
01:48:07.18 – 01:48:09.27
กำลังไป
01:49:48.14 – 01:49:50.56
ห้องนั้นไง มันดูแข็งแรงขึ้น
01:49:50.61 – 01:49:52.09
มันจะแข็งแรงกว่านี้มั๊ยถ้ามันมีหน้าต่าง?
01:49:52.14 – 01:49:53.63
ไม่ ฉันหมายความว่าถ้ามันมีหน้าต่าง มันจะไม่แข็งแรงเท่าไหร่
01:49:53.68 – 01:49:56.18
หวังว่าฟิชเชอร์ชอบ สิ่งที่เขาเจอในนั้น
01:49:57.92 – 01:49:59.83
ไอ้ที่ยื่นออกมานั่นเป็น ส่วนหนึ่งของจิตใต้สำนึกของเขาเหรอ?
01:50:00.09 – 01:50:01.59
ใช่
01:50:01.74 – 01:50:03.19
คุณจะทำลายส่วนหนึ่งสนจิตใต้สำนึกเขาเหรอ?
01:50:03.24 – 01:50:05.42
ไม่หรอก พวกมันเป็นแค่ภาพสะท้อน
01:50:30.54 – 01:50:32.01
เรามาถึงแล้ว
01:50:32.07 – 01:50:35.3
ทางโล่งแต่รีบหน่อย มีกองทัพกำลังมุ่งหน้าไปทางคุณ
01:51:01.4 – 01:51:03.18
เราเข้ามาแล้ว
01:51:52.02 – 01:51:55.11
มีอะไรบางอย่างอยู่ในนั้น ฟิชเชอร์ มันเป็นกับดัก รีบออกมาเร็ว
01:51:57.04 – 01:51:59.12
เร็วสิ ช้าขึ้นอีกหน่อย
01:52:03.95 – 01:52:10.29
ค็อบ ไม่ เธอไม่ใช่ความจริงนะ คุณรู้ได้ยังไง?
01:52:10.35 – 01:52:14.26
เธอเป็นแค่ภาพสะท้อน ฟิชเชอร์ ฟิชเชอร์คือความจริง
01:52:18.27 – 01:52:19.91
หวัดดี
01:52:24.76 – 01:52:27.99
อีมส์ อีมส์ ไปที่ประภาคารเดี๋ยวนี้
01:53:11.43 – 01:53:13.97
เกิดอะไรขึ้น มอล ฆ่าฟิชเชอร์นะ
01:53:16.72 – 01:53:18.97
ฉันยิงเธอไม่ได้
01:53:19.13 – 01:53:20.88
ไม่มีประโยชน์ที่จะกู้ชีวิตเขา
01:53:20.93 – 01:53:25.15
จิตของเขาพร้อมที่จะติดอยู่ใต้นั้นแล้ว ทุกอย่างจบแล้ว
01:53:25.61 – 01:53:27.79
แล้วมันเป็นแบบนั้น งั้นพวกเราล้มเหลว
01:53:27.85 – 01:53:30.56
จบแล้ว ฉันขอโทษ
01:53:33.78 – 01:53:37.25
อืม ถึงไม่ใช่คนเดียวที่อดกลับบ้าน
01:53:37.5 – 01:53:39.56
เสียดาย ฉันอยากจะรู้ จะเกิดอะไรขึ้นในนั้น
01:53:39.61 – 01:53:43.04
นึกว่าสำเร็วแล้วนะ มาตั้งระเบิดเถอะ
01:53:45.2 – 01:53:47.32
ไม่ มันยังมีอีกทางนึง
01:53:47.77 – 01:53:50.14
เราต้องตามฟิชเชอร์ลงไปอีกชั้นหนึ่ง
01:53:50.2 – 01:53:51.35
เราไม่มีเวลาแล้ว
01:53:51.51 – 01:53:55.14
ไม่ แต่เรายังมีเวลามากพอที่จะอีกชั้นหนึ่งนะ
01:53:55.49 – 01:53:56.68
แล้วเราค่อยหาเขา
01:53:56.74 – 01:54:01.1
โอเค ในขณะที่เพลงของอาเธอร์เริ่มบรรเลง แล้วใช้เครื่องปั๊มหัวใจช่วยชีวิตเขา
01:54:01.15 – 01:54:04.87
แล้วก็ให้เขาปลุกตัวเองที่ใต้นั้นนะ
01:54:04.93 – 01:54:06.46
งั้นคุณพาเขาไปใต้นั้น
01:54:06.62 – 01:54:09.47
ทันทีที่เพลงจบลง คุณก็ระเบิดโรงพยาบาล
01:54:09.52 – 01:54:12.8
และเราทุกคนก็จะตื่นขึ้นไปชั้นบน
01:54:13.86 – 01:54:15.45
มันก็น่าเสี่ยงนะ
01:54:15.5 – 01:54:18.68
และไซโตะ รั้งกองกำลัง ส่วนฉันจะตั้งระเบิดเอง
01:54:18.74 – 01:54:21.15
เซโต้ไม่มีทางทำได้หรอก จริงมั้ย
01:54:21.99 – 01:54:24.47
ค็อบ เร็วเข้า เราต้องพยายามนะ
01:54:24.62 – 01:54:25.55
ไปกันเถอะ
01:54:25.9 – 01:54:28.47
ฟังนะ ถ้าเรากลับมาไม่ทันการปลุก ฉันไม่รอนะ
01:54:28.52 – 01:54:31.12
เธอพูดถูก เธอพูดถูก
01:54:36.33 – 01:54:37.99
ฉันไว้ใจให้คุณทำต่อไปได้ใช่ไหม
01:54:38.05 – 01:54:39.69
ฉันหมายถึง มอล ต้องไปอยู่ที่นั่นด้วย
01:54:39.75 – 01:54:42.11
ฉันรู้ว่าฉันจะหาเธอได้ที่ไหน เธอมีฟิชเชอร์อยู่
01:54:42.16 – 01:54:43.9
คุณรู้ได้ยังไง
01:54:43.95 – 01:54:48.8
เธอต้องการให้ผมไปกับเธอ เธอต้องการให้ผมกลับไปข้างล่างนั้นกับเธอ
01:55:15.7 – 01:55:17.34
คุณเป็นอะไรมั้ย
01:55:23.71 – 01:55:26.51
นี่โลกของคุณเหรอ เคยเป็นนะ
01:55:27.42 – 01:55:29.36
เธอต้องอยู่ที่ไหนซักแห่ง
01:55:30.15 – 01:55:31.92
มาเถอะ
01:56:18.56 – 01:56:20.86
เซโต้
01:56:20.91 – 01:56:24.83
ผมต้องการคุณ ผมต้องการให้คุณดูแลฟิชเชอร์ ตอนที่ผมตั้งระเบิด ได้ไหม?
01:56:24.88 – 01:56:28.52
ไม่มีห้องว่างสำหรับนักท่องเที่ยวเลยในงานนี้
01:56:30.18 – 01:56:32.87
อย่าโง่น่า
01:57:04.89 – 01:57:07.26
คุณสร้างทั้งหมดนี่เลยหรอ ไม่น่าเชื่อเลย
01:57:07.31 – 01:57:09.32
พวกเราสร้างอยู่หลายปีน่ะ
01:57:10.37 – 01:57:13.06
พวกเราเริ่มสร้างจากความทรงจำ
01:57:19.36 – 01:57:21.03
ทางนี้
01:58:02.24 – 01:58:06.5
นี่คือเพื่อนบ้านเรา สถานที่จากในอดีต
01:58:06.75 – 01:58:11.26
นี่คืออพาตเมนท์แรกของเราแล้วเราก็ย้ายมาที่ตึกนั้น
01:58:11.51 – 01:58:14.09
หลังจากที่มอลท้อง ก็มาเป็นบ้านของพวกเรา
01:58:14.14 – 01:58:17.04
คุณสร้างมันทั้งหมดขึ้นใหม่จากความทรงจำหรอ?
01:58:17.19 – 01:58:19.55
อย่างที่ฉันบอกไง เรามีเวลาเยอะ
01:58:19.61 – 01:58:21.3
อันนั้นอะไร?
01:58:22.06 – 01:58:24.65
มันคือบ้านที่มอลโตมาน่ะ
01:58:24.7 – 01:58:26.84
เธอจะอยู่ที่นี่ไหม ไม่หรอก
01:58:27.2 – 01:58:28.77
มานี่
01:58:28.83 – 01:58:32.08
พวกเราสองคนอยากจะอยู่ในบ้าน แต่พวกเราก็รักตึกพวกนี้
01:58:32.14 – 01:58:35.13
ในโลกความจริง พวกเราต้องเลือก แต่ว่าไม่ใช่ที่นี่
01:59:15.66 – 01:59:18.07
คุณจะพาคุณฟิชเชอร์กลับมายังไง?
01:59:18.13 – 01:59:20.63
เราจะต้องมีวิธีปลุกเขาซักวิธีนะ
01:59:20.68 – 01:59:22.47
อะไรนะ
01:59:22.92 – 01:59:24.17
เราต้องเล่นไปตามเกมส์
01:59:24.33 – 01:59:28.72
ฟังนะ มันมีบางอย่างที่เธอควรรู้เกี่ยวกับฉัน เกี่ยวกับเรื่องอินเซปชัน
01:59:41.94 – 01:59:45.84
ไอเดียก็เหมือนกับไวรัส ยืดหยุ่นได้
01:59:46.84 – 01:59:48.2
แพร่กระจายเร็วมาก
01:59:48.36 – 01:59:52
เมล็ดพันธุ์ความคิดเล็กๆ สามารถเติบโตได้
01:59:52.25 – 01:59:57.96
โตจนสามารถกำหนดหรือว่าทำลายเธอได้
02:00:00.57 – 02:00:06.59
แล้วความคิดเล็กๆที่ว่า "โลกของเธอไม่ใช่ความเป็นจริง"
02:00:06.65 – 02:00:10.64
ง่ายๆ ความคิดเล็กๆนี้สามารถเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
02:00:11.41 – 02:00:16.1
คุณแน่ใจเหรอว่าโลกของคุณ เป็นของจริงงั้นหรอ
02:00:16.15 – 02:00:18.89
คุณคิดว่าเป็นเขาเหรอ
02:00:19.83 – 02:00:23.67
ทำไมคุณถึงคิดว่า เขาไม่เป็นอย่างที่ฉันเป็น
02:00:23.79 – 02:00:26.8
ฉันรู้ว่านี่มันเป็นความจริง มอล
02:00:27.6 – 02:00:30.3
ไม่สงสัยซักนิดเลยหรอ?
02:00:30.45 – 02:00:33.43
ไม่รู้สึกว่าถูกข่มเหงหรือ ดอม?
02:00:33.49 – 02:00:37.45
ต้องถูกตามล่าไปทั่ว จากองกรค์นิรนามและกรมตำรวจ
02:00:37.61 – 02:00:41.22
แบบที่คนในจิต ตามล่านักสร้างฝันนะ
02:00:41.57 – 02:00:44.46
ยอมรับเถอะ
02:00:44.62 – 02:00:47.39
คุณไม่ได้เชื่อว่าโลกความจริงไม่ได้มีอยู่ที่เดียวนะ
02:00:47.54 – 02:00:51.93
งั้นเลือกสิ เลือกที่จะอยู่ที่นี่
02:00:52.28 – 02:00:54.14
เลือกฉัน
02:01:19.79 – 02:01:22.7
คุณก็รู้ว่าฉันต้องทำอะไร ฉันต้องกลับไปหาลูกฉัน
02:01:22.76 – 02:01:24.83
เพราะคุณทิ้งพวกเขา
02:01:24.98 – 02:01:27.76
เพราะคุณทิ้งพวกเรา คุณนั่นแหละผิด
02:01:27.91 – 02:01:30.83
ไม่เลย คุณกำลังสับสน
02:01:31.78 – 02:01:34.1
ลูกของเราอยู่ที่นี่
02:01:34.15 – 02:01:37.75
และคุณอยากที่จะเห็หน้าพวกเขาอีก ไม่ใช่หรอ?
02:01:37.81 – 02:01:41.35
ใช่ แต่ผมอยากเห็นพวกเขาข้างบนนะ มอล
02:01:54.81 – 02:01:57.4
ข้างบน?
02:01:57.45 – 02:02:03.66
ฟังเสียงตัวเองสิ นี่ละลูกของพวกเรา ดูสิ
02:02:03.72 – 02:02:05.98
เจมส์ ฟิลลิปป้า?
02:02:06.03 – 02:02:08.5
อย่าทำแบบนี้มอล ได้โปรด พวกเขาไม่ใช่ลูกของเรา
02:02:08.56 – 02:02:11.05
คุณก็เอาแต่บอกกับตัวเองแบบนั้น แต่คุณไม่ใช่เชื่อแบบนั้นหรอก
02:02:11.1 – 02:02:12.98
ไม่ ผมรู้ แล้วถ้าคุณคิดผิดล่ะ?
02:02:13.03 – 02:02:15.68
แล้วถ้าหากฉันพูดความจริงหละ
02:02:16.67 – 02:02:25.77
คุณเอาแต่บอกตัวเองอย่างที่คุณรู้มา แต่คุณเชื่อว่าอะไรล่ะ? คุณรู้สึกยังไง?
02:02:27.13 – 02:02:29.13
รู้สึกผิด
02:02:29.18 – 02:02:32.4
ผมรู้สึกผิด มอล
02:02:32.45 – 02:02:36.51
และไม่ว่าผมจะทำอะไร ไม่ว่าผมจะหมดหวังแค่ไหน
02:02:36.56 – 02:02:40.96
ไม่ว่าจะสับสนยังไง ความรู้สึกผิดนั้นก็ยังอยู่
02:02:41.01 – 02:02:43.82
คอยเตือนผมถึงความเป็นจริง
02:02:44.08 – 02:02:47.11
อะไรคือความเป็นจริง?
02:02:48.01 – 02:02:53.35
ว่าความคิดที่ทำให้คุณสงสัยเรื่องความจริงนั่นมาจากผม
02:02:56.52 – 02:02:59.67
คุณปลูกความคิดในจิตใจฉัน
02:03:00.67 – 02:03:02.64
เธอพูดถึงอะไรน่ะ?
02:03:03.38 – 02:03:08.7
เหตุผลที่ฉันรู้ว่าอินเซปชันเป็นไปได้ก็เพราะว่าฉันทำกับเธอเป็นคนแรกยังไงล่ะ
02:03:09.58 – 02:03:12.84
ฉันทำมันกับภรรยาของฉัน ทำไมล่ะ?
02:03:13.39 – 02:03:15.54
พวกเราหลงอยู่ที่นี่
02:03:15.69 – 02:03:20.36
ฉันรู้ว่าพวกเราจะต้องออกไป แต่เธอไม่ยอมรับมัน
02:03:23.4 – 02:03:29.83
เธอเก็บบางอย่างเอาไว้ บางอย่างที่อยู่ลึกมากๆ
02:03:29.88 – 02:03:34.39
ความจริงที่ครั้งหนึ่งเธอเคยรู้แต่เธอเลือกที่จะลืมมัน
02:03:35.02 – 02:03:37.08
เธอไม่สามารถปลดปล่อยมันได้
02:03:40.02 – 02:03:42.58
ดังนั้นฉันเลยหามัน
02:03:43.35 – 02:03:48.28
ลงไปในซอกส่วนลึกของหัวใจเธอ แล้วก็พบที่ลับๆ
02:03:48.34 – 02:03:53.59
ฉันเข้าไปแล้วก็ได้ปลูกความคิดเอาไว้
02:03:53.64 – 02:03:58.23
ความคิดง่ายๆที่ฉันรุ้ว่ามันจะเปลี่ยนทุกๆอย่าง
02:04:02.89 – 02:04:05.36
ว่าโลกของเธอไม่ใช่ความเป็นจริง
02:04:17.73 – 02:04:20.86
ความตายเป็นหนทางออกทางเดียว
02:04:28.4 – 02:04:30.52
คุณกำลังรอรถไฟอยู่..
02:04:31.97 – 02:04:34.82
รถไฟจะพาคุณไปไกลมาก..
02:04:36.67 – 02:04:39.37
คุณรู้ว่าอยากให้รถไฟพาไปที่ไหน
02:04:40.42 – 02:04:42.64
แต่คุณไม่รู้แน่นอน
02:04:43.74 – 02:04:45.75
แต่ก็ไม่สำคัญหรอก
02:04:46.41 – 02:04:50.3
เอาล่ะ บอกฉันสิ เพราะว่าเราจะอยู่ด้วยกัน
02:04:54.08 – 02:04:58.81
และฉันไม่รุ้เลยว่าความคิดนั้นจะเติบโตในจิตใจเธอเหมือนกับมะเร็ง
02:04:58.86 – 02:05:02.78
หลังจากที่เธอตื่น
02:05:03.43 – 02:05:08.03
หลังจากที่กลับมาสู่คาวมเป็นจริง
02:05:08.74 – 02:05:12.53
เธอก็ยังคงคิดอยู่ว่าโลกของเธอไม่ใช่ความเป็นจริง
02:05:14.88 – 02:05:17.8
ความตายเป็นหนทางออกทางเดียว
02:05:17.95 – 02:05:20.18
มอล ไม่นะ พระเจ้า
02:05:20.44 – 02:05:24.15
คุณแพร่เชื้อเข้าไปในจิตของฉัน ผมพยายามที่จะช่วยคุณนะ
02:05:24.2 – 02:05:28.2
คุณหักหลังฉัน แต่คุณทำให้มันดีขึ้นได้นะ
02:05:28.26 – 02:05:30.23
คุณยังจะสามารถรักษาสัญญาของคุณไว้ได้
02:05:30.29 – 02:05:36.3
พวกเราจะยังอยู่ที่นี่ด้วยกัน ในโลกที่พวกเราสร้างด้วยกัน
02:06:56.56 – 02:06:59.62
ค็อบ เราต้องการฟิชเชอร์
02:06:59.88 – 02:07:02.17
คุณหาเขาไม่เจอหรอก
02:07:02.33 – 02:07:04.6
ถ้าผมอยู่ที่นี่ คุณจะปล่อยเขาไปไหม?
02:07:04.66 – 02:07:07.13
คุณพูดถึงอะไรน่ะ?
02:07:10.17 – 02:07:12.75
ฟิชเชอร์เขาอยู่ที่ระเบียง
02:07:12.8 – 02:07:15.2
ไปดูหน่อยว่าเค้ายังมีชีวิตอยู่มั้ย เอเดรียน ค็อบบ์ คุณทำแบบนี้ไม่ได้น่ะ
02:07:15.25 – 02:07:18.36
ไปดูซิว่าเขายังมีชีวิตอยู่รึเปล่า เดี๋ยวนี้
02:07:33.71 – 02:07:36.93
เขาอยู่นี่ มันถึงเวลาแล้ว คุณต้องมาเดี๋ยวนี้!
02:07:36.99 – 02:07:41.26
เอาฟิชเชอร์ไปกับเธอ โอเคมั๊ย? คุณอยู่ที่นี่กับเธอไม่ได้นะ
02:07:43.25 – 02:07:46.2
ไม่หรอก ไซโตะตาย งั้นตอนนี้ก็แปลว่า
02:07:46.35 – 02:07:50.28
เขาอยู่ที่นี่ตรงไหนซักแห่ง นั่นแปลว่าเราต้องตามหาเขา
02:07:51.56 – 02:07:54.86
ฉันอยู่กับเธอไม่ได้อีกแล้ว เพราะเธอไม่มีตัวตนอยู่จริง
02:07:54.91 – 02:07:58.89
ฉันหวัง...
02:08:00.69 – 02:08:03.08
ฉัน
02:08:04.04 – 02:08:07.25
ฉันหวังมากกว่าทุกสิ่ง แต่...
02:08:07.51 – 02:08:10.16
ผมไม่สามารถอยู่กับจินตาการ ที่ซับซ้อนของคุณได้
02:08:10.21 – 02:08:12.36
ความสมบูรณ์แบบของคุณ ความไม่สมบูรณ์แบบของคุณ
02:08:14.18 – 02:08:15.39
ดูคุณสิ
02:08:15.44 – 02:08:18.13
ดูคุรสิ
02:08:18.48 – 02:08:23.75
คุณก็แค่เงา คุณก็แค่เงาของภรรยาผม
02:08:23.81 – 02:08:27.24
คุณคือสิ่งเดียวที่ดีที่สุดที่ผมทำได้ แต่
02:08:27.3 – 02:08:29.85
ผมขอโทษ แค่คุณยังดีไม่พอ
02:08:30.48 – 02:08:32.1
นี่แหละที่คุณจะรู้สึกถึงความจริง
02:08:33.83 – 02:08:37.06
คุณจะทำอะไร ทำอะไรไม่ได้แล้ว
02:08:44.89 – 02:08:46.62
ไม่ ไม่ ไม่
02:08:47.62 – 02:08:49.68
เข้าไปข้างในเดี๋ยวนี้ ไป ไป ไป
02:09:36.17 – 02:09:39.26
ผิดหวัง
02:09:40.39 – 02:09:41.58
ผิดหวัง
02:09:41.63 – 02:09:44.44
ผมรู้, พ่อ
02:09:50.03 – 02:09:54.82
ผมรู้ว่าพ่อผิดหวังที่ผมเป็น เหมือนพ่อไม่ได้
02:09:55.28 – 02:09:58.93
ไม่ ไม่ ไม่
02:09:59.07 – 02:10:06.71
ฉันผิดหวังที่แกพยายามที่จะเป็นเหมืิอนฉัน
02:10:39.29 – 02:10:41.26
ไม่นะ ไม่นะ ไม่นะ
02:10:49.6 – 02:10:52.21
เริ่มรหัสเปิดเซป
02:11:05.02 – 02:11:07.13
พ่อ?
02:11:50.28 – 02:11:53.62
นั่นคือการปลุก คุณต้องไปเดี๋ยวนี้
02:12:06.33 – 02:12:09.87
อย่าทิ้งตัวเอง หาไซโตะให้พบและพาเขากลับด้วยนะ
02:12:10.02 – 02:12:11.34
ผมต้องทำได้
02:12:51.22 – 02:12:54.74
คุณจำได้มั้ย ตอนคุณขอฉันแต่งงาน
02:12:55.1 – 02:12:56.05
ใช่
02:12:56.1 – 02:13:01.07
คุณบอกว่าเราจะแก่ไปด้วยกัน
02:13:01.64 – 02:13:04.23
แต่เราทำไปแล้ว
02:13:05.01 – 02:13:08.34
เราทำไปแล้ว คุณจำมันไม่ได้เหรอ?
02:13:12.1 – 02:13:15.71
ผมคิดถึงคุณเกินกว่าจะทนไหว แต่
02:13:17.43 – 02:13:20.68
เราได้ใช้เวลาอยู่ร่วมกัน
02:13:20.75 – 02:13:24.72
และผมต้องปล่อยคุณไป
02:13:24.77 – 02:13:28.2
ผมต้องปล่อยคุณไป
02:14:17.74 – 02:14:19.62
ฉันเสียใจ, โรเบิต
02:14:46.68 – 02:14:50.42
รู้ไหม พ่อต้องการให้ผมเป็นตัวของตัวเอง
02:14:51.37 – 02:14:54.25
ไม่ใช่เป็นตัวแทนพ่อ
02:14:55.16 – 02:14:57.98
นั่นแหละคือสิ่งที่ผมจะต้องทำ ลุงปีเตอร์
02:15:07.27 – 02:15:08.8
เกิดอะไรขึ้น
02:15:09.15 – 02:15:11.02
ค็อบติดอยู่ที่นั่น กับมอลเหรอ?
02:15:11.07 – 02:15:14.25
ไม่ หาไซโตะอยู่
02:15:14.7 – 02:15:17.46
เขาจะต้องหลงแน่
02:15:18.74 – 02:15:21.71
ไม่ เขาจะปลอดภัย
02:15:36.82 – 02:15:39.84
คุณกำลังจะฆ่าผมเหรอ
02:15:42.76 – 02:15:46
ผมกำลังรอใครคนนีง
02:15:49.8 – 02:15:54.1
คนที่อยู่ในความฝันอันเลือนลาง
02:15:55.13 – 02:16:00.63
ค๊อบบ์ เหรอ เป็นไปไม่ได้
02:16:01.05 – 02:16:04.55
เราเคยเป็นหนุ่มด้วยกัน
02:16:05.24 – 02:16:08.4
ฉันแก่แล้ว
02:16:08.56 – 02:16:12.48
มีแต่ความโศกเศร้า
02:16:13.88 – 02:16:17.7
รอความตายอยู่คนเดียว งั้นเหรอ
02:16:19.89 – 02:16:30.03
ผมกลับมาหาคุณ เพื่อจะบอกคุณบางอย่าง
02:16:32.33 – 02:16:35.76
บางอย่างที่คุณเคยรู้
02:16:37.71 – 02:16:40.87
ว่าโลกนี้มันไม่ใช่ความจริง
02:16:44.78 – 02:16:50.3
เพื่อให้ผมทำตามข้อตกลงของเราเหรอ?
02:16:50.46 – 02:16:54.23
การก้าวข้ามแห่งความเชื่อ ใช่
02:16:58.99 – 02:17:07.14
กลับไปกับผม เราจะได้เป็นหนุ่มกันอีกครั้ง
02:17:10 – 02:17:16.35
กลับไปกับผมเถอะ
02:17:26.43 – 02:17:28.49
ผ้าเช็ดหน้าอุ่นๆหน่อยไหมคะ
02:17:28.54 – 02:17:31.67
เราจะลงจอดที่ ลอส แอนเจลิสในอีก ยี่สิบนาที
02:17:31.72 – 02:17:34.8
ต้องการแบบฟอร์มตรวจคนเข้าเมืองไหมคะ
02:17:36.06 – 02:17:37.86
ขอบคุณ
02:17:37.91 – 02:17:40.98
ผ้าเช็ดหน้าอุ่นๆหน่อยไหมคะ / ไม่
02:17:41.04 – 02:17:43.01
ต้องการแบบฟอร์มตรวจคนเข้าเมืองไหมคะ
02:18:54.78 – 02:18:58.36
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน คุณคอบบ์ / ขอบคุณครับ
02:19:42.34 – 02:19:45.73
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน /ทางนี้
02:20:06.53 – 02:20:11.42
เจมส์ ฟิลิปป้า ?
02:20:14.22 – 02:20:16.7
ดูสิว่าใครมา
02:20:23.33 – 02:20:26.52
ไงเด็กๆ เป็นไงบ้าง
02:20:26.58 – 02:20:29.58
คุณพ่อ / สบายดีไหม
02:20:29.73 – 02:20:31.55
ดูที่ผมสร้างสิ คุณพ่อ
02:20:31.6 – 02:20:35.5
ทำอะไรนั่น? ฉันสร้างบ้านด้วยหิน
02:20:35.65 – 02:20:37.97
ทำจากหิน? มาดูสิ
02:20:38.22 – 02:20:40.51
ทำให้ฉันบ้างสิ
02:20:40.56 – 02:20:41.47
ได้เลยพ่อ
02:20:53 – 02:20:57
บรรยายไทยโดย yoot, tont99, toi, jackswallow, natkon
02:21:01 – 02:21:05
Wolfverine, panypuny, jzwarn, sacofield, soulslash
02:21:09 – 02:21:13
spyk, LP-ALM, lohitchart, JediKnight, dz9i
02:21:17 – 02:21:21
Siberian Lynx, isspcs