SUBS.is
with subtitles
//

Inception (2010) Thai subtitle

If you have the movie file downloaded select it in the video player below.
Your selected subtitles will play within the video player when you start the movie.

If you do not have the movie file downloaded you can still view the selected subtitles at the bottom of this page.
Inception
2010
Inception (2010).th.srt
Inception.2010.1080p.BluRay.x264.anoXmous_.th.srt
1PB-Inception (2010).srt
Subtitles
Subtitle content
Inception (2010).th.srt
00:00:00.1 – 00:00:00.9
Inception (2010) OCR 23.976 fps runtime 02:28:07
00:01:33.663 – 00:01:38.84
เขาถูกซัดมาเกยฝั่งไม่ได้สติ พร่ำพูดแต่ชื่อท่าน
00:01:40.67 – 00:01:42.479
พาตัวเข้ามา
00:01:43.673 – 00:01:45.812
ในตัวเขามีแค่ปืน...
00:01:47.744 – 00:01:50.224
กับของนี่
00:02:09.999 – 00:02:12.001
คุณจะมาฆ่าผมเหรอ
00:02:20.41 – 00:02:22.515
ผมรู้ว่านี่คืออะไร
00:02:23.98 – 00:02:29.157
ผมเคยเห็นมันมาก่อน เมื่อหลายปีมากแล้ว
00:02:30.753 – 00:02:35.532
มันเป็นของผู้ชายคนนึง ที่ผมพบในฝันเลือนราง
00:02:37.66 – 00:02:42.769
ผู้ชายที่เป็นเจ้าของ แนวความคิดอันสุดโต่ง
00:02:46.636 – 00:02:49.515
ปรสิตที่ตายยากที่สุดคืออะไร
00:02:49.772 – 00:02:53.151
แบคทีเรีย ไวรัส
00:02:53.943 – 00:02:55.684
พยาธิลำไส้
00:02:56.713 – 00:02:58.283
สิ่งที่คุณค็อบบ์พยายามจะพูด...
00:02:58.448 – 00:02:59.791
มันคือความคิด
00:03:01.017 – 00:03:03.52
ตายยากแพร่ระบาดง่าย
00:03:03.686 – 00:03:07.964
เมื่อความคิดเกาะอยู่ที่สมองแล้ว แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะลบให้สิ้นซาก
00:03:08.157 – 00:03:12.435
ความคิดที่ก่อตัวสมบูรณ์ เข้าใจถ่องแท้จะเกาะติด
00:03:12.595 – 00:03:13.801
อยู่ในนี้ที่ใดที่หนึ่ง
00:03:13.963 – 00:03:15.533
เพื่อให้คนอย่างคุณเข้าไปขโมย
00:03:15.698 – 00:03:18.645
ใช่ ขณะฝันกลไก ป้องกันจิตสำนึกจะลดลง
00:03:18.801 – 00:03:21.281
ทำให้ความคิดคุณง่ายขี้นต่อการถูกขโมย
00:03:21.437 – 00:03:22.711
มันคือการจารกรรมความคิด
00:03:22.905 – 00:03:26.409
คุณไซโตะ เราฝึกจิตใต้สำนึก ให้ป้องกันตัวเองได้
00:03:26.576 – 00:03:29.113
จากยอดนักจารกรรมมือฉกาจ
00:03:29.279 – 00:03:30.383
คุณจะทำได้ไง
00:03:30.546 – 00:03:33.39
เพราะผมคือนักจารกรรมมือฉกาจ
00:03:33.883 – 00:03:37.296
ผมรู้วิธีค้นจิต และหาความลับคุณ ผมรู้เทคนิค
00:03:37.453 – 00:03:40.4
และผมสอนให้คุณได้ แม้ตอนคุณหลับ
00:03:40.556 – 00:03:42.934
กลไกป้องกันคุณจะไม่หลับไปด้วย
00:03:43.793 – 00:03:47.673
หากจะให้ผมช่วย คุณต้องเปิดเผยทุกอย่างกับผม
00:03:47.83 – 00:03:51.277
ผมต้องล่วงรู้ทุกความคิดคุณ มากกว่าภรรยาคุณ
00:03:51.467 – 00:03:53.708
มากกว่าจิตแพทย์คุณ มากกว่าใครๆ
00:03:54.203 – 00:03:56.843
ถ้านี่คือความฝัน และคุณมีตู้เซฟเก็บความลับ
00:03:57.006 – 00:03:59.145
ผมต้องรู้ว่ามีอะไรอยู่ในนั้น
00:03:59.442 – 00:04:02.98
ฉะนั้นเพื่อให้งานสำเร็จ คุณต้องให้ผมเข้าไป
00:04:05.782 – 00:04:10.424
ทานมื้อค่ำให้อร่อยนะ ผมจะพิจารณาข้อเสนอคุณ
00:04:12.989 – 00:04:13.99
เขารู้ทันเรา
00:04:16.993 – 00:04:18.495
เกิดอะไรขึ้นข้างบน
00:05:12.715 – 00:05:15.355
ไซโตะรู้ เขาเล่นเกมกับเรา
00:05:15.818 – 00:05:18.162
รู้ก็ช่าง ฉันเอามันไปได้ เชื่อสิ
00:05:18.321 – 00:05:19.698
ข้อมูลอยู่ในเซฟ
00:05:19.889 – 00:05:22.096
เขาเผลอมองตอนฉันพูดถึงความลับ
00:05:23.493 – 00:05:24.494
เธอมาทำอะไร
00:05:27.697 – 00:05:30.2
นายกลับไปที่ห้องเรื่องนี้ฉันจัดการเอง
00:05:30.366 – 00:05:32.607
โอเค เคลียร์ให้จบ เรามาทำงาน
00:05:40.877 – 00:05:45.553
ถ้าฉันโดด ฉันจะรอดมั้ย
00:05:47.95 – 00:05:50.362
ถ้ามีชูชีพคงรอดมั้ง
00:05:50.52 – 00:05:52.124
มอล คุณมาทำอะไรที่นี่
00:05:52.321 – 00:05:54.562
ฉันคิดว่าคุณอาจจะคิดถึงฉัน
00:05:54.857 – 00:05:56.029
คุณรู้ผมคิดถึง
00:05:57.56 – 00:06:00.04
แต่ผมไว้ใจคุณไม่ได้แล้ว
00:06:00.763 – 00:06:02.14
แล้วไง
00:06:03.699 – 00:06:05.872
คล้ายรสนิยมของอาร์เธอร์นะ
00:06:06.035 – 00:06:09.676
เป้าหมายชอบงานของ จิตรกรอังกฤษหลังสงครามโลก
00:06:11.407 – 00:06:13.216
คุณนั่งลงสิ
00:06:20.95 – 00:06:22.293
บอกฉันสิ
00:06:22.585 – 00:06:24.292
ลูกๆคิดถึงฉันมั้ย
00:06:28.591 – 00:06:30.366
มากจนคุณนึกไม่ถึง
00:06:34.397 – 00:06:35.569
คุณจะทำอะไร
00:06:35.731 – 00:06:37.301
ผมจะไปสูดอากาศ
00:06:37.667 – 00:06:39.442
คุณอยู่ตรงนั้นนะ มอล
00:06:53.149 – 00:06:54.992
ปัดโธ่เอ๊ย ไม่ช่วยกันเลย
00:07:56.846 – 00:07:58.382
หันกลับมา
00:07:58.581 – 00:07:59.582
วางปืน ดอม
00:08:08.891 – 00:08:09.961
ได้โปรด
00:08:22.104 – 00:08:24.55
ทีนี้ก็ส่งซองมา คุณค็อบบ์
00:08:24.874 – 00:08:28.344
เธอบอกคุณเหรอ หรือคุณรู้มาตลอด
00:08:28.744 – 00:08:33.693
รู้ว่าคุณมาขโมยของผม หรือรู้ว่าจริงๆแล้วเราหลับอยู่
00:08:37.753 – 00:08:40.256
ผมอยากรู้ว่าใครจ้างคุณมา
00:08:42.224 – 00:08:46.07
การขู่ในความฝัน ไม่มีประโยชน์ใช่มั้ย มอล
00:08:46.228 – 00:08:48.731
นั่นขึ้นกับว่าขู่เรื่องอะไร
00:08:49.632 – 00:08:51.805
ฆ่าตายก็แค่การปลุกให้ตื่น
00:08:52.568 – 00:08:54.013
แต่ความเจ็บ..
00:08:57.74 – 00:08:59.583
ความเจ็บมันอยู่ในจิต
00:09:00.242 – 00:09:04.452
ดูจากการแต่งห้อง เราอยู่ในจิตคุณใช่มั้ยอาร์เธอร์
00:09:15.858 – 00:09:18.964
- จะทำอะไร มันยังเร็วไป - ฉันรู้ แต่ความฝันกำลังจะถล่ม
00:09:19.128 – 00:09:22.575
ฉันจะให้ไซโตะหลับอีกหน่อย เราเกือบทำได้แล้ว
00:09:36.812 – 00:09:39.952
เขาเกือบทำสำเร็จ...เกือบไปแล้ว
00:09:54.93 – 00:09:56.102
หยุดมันไว้
00:10:22.491 – 00:10:24.664
ไปต่อไม่ได้แล้ว ปลุกเขาเลย
00:10:45.414 – 00:10:46.358
เขาไม่ตื่น
00:10:51.821 – 00:10:53.232
- เตะเขาสิ - อะไรนะ
00:10:53.756 – 00:10:55.133
จับกดน้ำ
00:11:39.301 – 00:11:40.678
เขาสลบ
00:11:45.975 – 00:11:48.046
คุณเตรียมพร้อมนะ
00:11:48.21 – 00:11:52.09
หัวหน้าซิเคียวริตี้ผม ยังหาที่นี่ไม่เจอ คุณเจอได้ไง
00:11:52.648 – 00:11:56.391
มันยากนะที่ผู้ชายอย่างคุณ จะซ่อนเร้นรังรักได้
00:11:56.585 – 00:11:59.065
โดยเฉพาะเมื่อเกี่ยวข้องกับเมียคนอื่น
00:11:59.221 – 00:12:01.292
- เธอไม่บอกคุณหรอก - แล้วไหงเรามา...
00:12:02.324 – 00:12:04.429
- จนตรอกอยู่เนี่ย - พวกเขาใกล้เข้ามาแล้ว
00:12:04.593 – 00:12:07.335
- คุณได้ของที่ต้องการแล้ว - ไม่จริง
00:12:07.496 – 00:12:10.17
คุณเอาข้อมูลสำคัญ ออกไปแผ่นหนึ่งใช่มั้ย
00:12:10.432 – 00:12:13.47
คุณซ่อนไว้เพราะคุณรู้ว่าเรามีแผน
00:12:13.636 – 00:12:15.479
คำถามคือ แล้วทำไมคุณให้เราเข้ามา
00:12:15.738 – 00:12:17.081
ผมทดสอบคุณ
00:12:17.807 – 00:12:20.788
- ทดสอบอะไร - ไม่สำคัญ คุณสอบตก
00:12:21.076 – 00:12:23.647
เราสกัดได้ข้อมูลทุกอย่างที่คุณมีในสมอง
00:12:23.979 – 00:12:26.323
แต่แผนคุณแตกแดงโร่
00:13:07.122 – 00:13:09.796
คุณปล่อยผมแล้วไปซะ
00:13:09.959 – 00:13:11.597
รู้สึกคุณจะไม่เข้าใจ คุณไซโตะ
00:13:11.76 – 00:13:16.004
องค์กรที่จ้างเรา มาไม่ยอมรับความล้มเหลว
00:13:16.165 – 00:13:18.304
เราจะอยู่ไม่ถึงสองวัน
00:13:20.236 – 00:13:21.442
ค็อบบ์
00:13:21.637 – 00:13:24.379
ผมคงต้องเล่นวิธีง่ายๆละ
00:13:25.074 – 00:13:28.681
บอกสิ่งที่คุณรู้มาเดี๋ยวนี้
00:13:32.047 – 00:13:34.926
ผมเกลียดพรมห้องนี้มานานแล้ว
00:13:35.584 – 00:13:39.498
มันเละอะ และชอบลุ่ยออกมาน่ารำคาญ
00:13:40.956 – 00:13:44.301
แต่มันเป็นพรมที่ทำจากผ้าขนสัตว์
00:13:45.127 – 00:13:46.834
ตอนนี้...
00:13:47.863 – 00:13:50.309
ผมนอนอยู่บนพรมเส้นใยสังเคราะห์
00:13:54.169 – 00:13:59.016
นั่นแปลว่า ผมไม่ได้อยู่ ในอพาร์ทเมนต์จริงของผม
00:13:59.909 – 00:14:03.186
คุณเก่งจริงสมคำร่ำลือ คุณค็อบบ์
00:14:03.579 – 00:14:05.616
ตอนนี้ผมก็ยังฝันอยู่
00:14:12.288 – 00:14:14.131
- เป็นไงบ้าง - ไม่ค่อยดี
00:14:19.561 – 00:14:23.703
ความฝันในความฝัน ผมประทับใจนะ
00:14:25.034 – 00:14:28.447
แต่ในฝันของผม คุณเล่นตามกฎของผม
00:14:28.604 – 00:14:30.845
ใช่ แต่ว่าคุณไซโตะ...
00:14:31.006 – 00:14:32.417
เราไม่ได้อยู่ในฝันคุณ
00:14:32.574 – 00:14:33.609
นี่ฝันผม
00:14:44.119 – 00:14:46.121
ปัญญาอ่อน ทำพรมผิดได้ไง
00:14:46.288 – 00:14:47.392
อย่ามาโทษฉันนะ
00:14:47.556 – 00:14:48.591
นายเป็นสถาปนิก
00:14:48.824 – 00:14:50.963
ฉันจะรู้เหรอว่าเขาจะเอาหน้าลงไปถูพรม
00:14:51.126 – 00:14:52.23
พอได้แล้ว
00:14:53.295 – 00:14:54.933
แล้วนาย ทำไมซ้อมเขาซะงั้น
00:14:55.397 – 00:14:58.241
- ฉันคุมอารมณ์อยู่น่า -ถ้าคุมไม่อยู่จะขนาดไหน
00:14:58.4 – 00:15:02.177
พอแล้ว ไม่ใช่เวลาตีฝีปาก ฉันจะลงที่เกียวโต
00:15:02.338 – 00:15:04.147
ทำไม เขาไม่มาเช็คทุกตู้หรอก
00:15:04.306 – 00:15:05.944
ฉันไม่ชอบรถไฟ เอาละ ดูแลตัวเองล่ะ
00:16:23.218 – 00:16:24.253
ฮัลโหล
00:16:24.486 – 00:16:27.092
- หวัดดีค่ะพ่อ - หวัดดีฮะพ่อ
00:16:27.589 – 00:16:31.196
ไงเด็กๆ เฮ้ เป็นไงบ้าง สบายดีมั้ยลูก
00:16:31.36 – 00:16:33.601
-ดีค่ะ - โอเคมั้งฮะ
00:16:33.796 – 00:16:37.539
โอเค ใครพูดโอเค เจมส์เกรอลูก
00:16:37.699 – 00:16:41.613
ฮะเมื่อไหร่พ่อจะกลับบ้านฮะ
00:16:42.604 – 00:16:47.246
พ่อยังกลับไม่ได้ลูก ต้องอีกพักนึง ลืมแล้วเหรอ
00:16:47.409 – 00:16:48.752
ทำไมฮะ
00:16:49.078 – 00:16:54.653
พ่อบอกลูกแล้ว พ่อต้องมาทำงานไง
00:16:54.95 – 00:16:57.794
คุณย่าบอกว่าพ่อจะไม่กลับมา
00:16:58.454 – 00:17:00.365
ฟิลิปป้า นั่นลูกเหรอ
00:17:01.323 – 00:17:03.667
เรียกคุณย่ามาพูดสายกับพ่อได้มั้ย
00:17:03.826 – 00:17:05.533
คุณย่าส่ายหน้าค่ะ
00:17:07.629 – 00:17:10.132
หวังว่าจะไม่เป็นอย่างที่ย่าพูดแล้วกัน
00:17:11.033 – 00:17:12.239
พ่อฮะ
00:17:12.935 – 00:17:13.936
ว่าไงเจมส์
00:17:14.103 – 00:17:15.741
แม่อยู่กับพ่อรึเปล่า
00:17:18.407 – 00:17:20.614
เจมส์ เราคุยกันไปแล้ว
00:17:21.91 – 00:17:24.254
แม่ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วนะ
00:17:25.38 – 00:17:26.586
แม่อยู่ไหน
00:17:28.283 – 00:17:30.923
พอแล้ว เด็กๆบอกลาพ่อซะ
00:17:31.086 – 00:17:34.158
ฟังนะ พ่อจะส่งของขวัญฝากคุณปู่ไปนะ
00:17:34.323 – 00:17:36.303
ลูกเป็นเด็กดีนะ ลูก...
00:17:45.834 – 00:17:48.11
- ฮ.มาที่ดาดฟ้าแล้ว - โอเค
00:17:55.444 – 00:17:56.479
นายโอเคมั้ย
00:17:57.112 – 00:17:58.42
ฉันไม่เป็นไร ทำไม
00:17:58.58 – 00:18:01.083
ตอนอยู่ในฝัน...ฉันเห็นมอล
00:18:01.25 – 00:18:04.424
ขอโทษที่ขานายต้องเจ็บ มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
00:18:04.586 – 00:18:05.587
มันเริ่มแย่ลงอีกใช่มั้ย
00:18:05.954 – 00:18:08.161
นายจะได้แค่คำขอโทษ อาร์เธอร์
00:18:08.357 – 00:18:10.837
- แนชอยู่ไหน - ยังไม่มา จะรอมั้ย
00:18:10.993 – 00:18:13.473
ไม่ เรานัดส่งแผนธุรกิจไซโตะ
00:18:13.629 – 00:18:15.404
ให้โคบอล เอ็นจิเนียร์ริ่ง
00:18:15.564 – 00:18:18.807
ป่านนี้เขารู้แล้วว่างานพลาด เราต้องล่องหนไปก่อน
00:18:19.368 – 00:18:20.642
นายจะไปไหน
00:18:20.802 – 00:18:21.837
บัวโนสไอเรส
00:18:22.004 – 00:18:26.282
หลบสักพักเรื่องเงียบ ค่อยออกมารับงาน นายล่ะ
00:18:26.441 – 00:18:27.647
สหรัฐ
00:18:27.843 – 00:18:29.345
ฝากคิดถึงด้วยนะ
00:18:35.684 – 00:18:39.257
เขาหักหลังคุณ เขามาหาผมต่อรองขอชีวิต
00:18:41.39 – 00:18:43.301
ผมเลยจะให้คุณลงมือเอง
00:18:47.162 – 00:18:49.335
ผมไม่ฆ่าคนเป็นผักปลา
00:19:01.977 – 00:19:03.217
คุณจะทำอะไรเขา
00:19:03.612 – 00:19:04.852
ผมไม่
00:19:05.247 – 00:19:07.625
แต่โคบอล เอ็นจิเนียร์ริ่งจะว่าไงผมไม่รู้
00:19:22.264 – 00:19:23.675
คุณต้องการอะไรจากเรา
00:19:24.333 – 00:19:25.368
อินเซ็ปชั่น
00:19:26.835 – 00:19:27.905
เป็นไปได้มั้ย
00:19:28.07 – 00:19:29.242
ไม่มีทาง
00:19:29.438 – 00:19:31.645
ถ้าคุณขโมยความคิดจากสมองได้
00:19:31.807 – 00:19:33.684
ทำไมจะฝังความคิดลงไปไม่ได้
00:19:33.842 – 00:19:35.947
โอเค สมมติผมฝังความคิดใส่หัวคุณ
00:19:36.111 – 00:19:39.422
ผมบอกคุณว่า "อย่าคิดถึงช้าง" คุณจะคิดถึงอะไร
00:19:39.581 – 00:19:40.616
ก็ช้างสิ
00:19:40.782 – 00:19:43.956
ใช่ แต่มันไม่ใช่ความคิดคุณ เพราะคุณรู้ว่ามันมาจากผม
00:19:44.152 – 00:19:47.133
จิตของเป้าหมายสืบ หากำเนิดของความคิดเสมอ
00:19:47.289 – 00:19:49.132
แรงบันดาลใจไม่มีทางปลอมได้
00:19:49.291 – 00:19:50.531
ไม่จริง
00:19:53.028 – 00:19:56.134
- คุณทำได้มั้ย - คุณให้ทางเลือกผมใช่มั้ย
00:19:56.298 – 00:19:58.972
เพราะผมมีวิธีแก้ปัญหากับโคบอลได้
00:19:59.134 – 00:20:01.171
งั้นคุณก็มีทางเลือก
00:20:01.336 – 00:20:03.111
และผมเลือกที่จะหนีครับ
00:20:08.243 – 00:20:09.813
งั้นบอกนักบินว่าคุณจะลงที่ไหน
00:20:14.983 – 00:20:16.189
นี่คุณค็อบบ์
00:20:19.221 – 00:20:21.292
คุณอยากกลับบ้านมั้ยล่ะ
00:20:22.09 – 00:20:25.401
กลับอเมริกา ไปหาลูกคุณ
00:20:25.994 – 00:20:29.237
คุณทำไม่ได้ ไม่มีใครทำได้
00:20:29.398 – 00:20:30.9
เหมือนอินเซ็ปชั่นสินะ
00:20:31.066 – 00:20:32.568
ค็อบบ์ ไปเถอะ
00:20:36.338 – 00:20:37.817
ความคิดที่คุณต้องการซับซ้อนมั้ย
00:20:38.073 – 00:20:39.211
ความคิดง่ายๆ
00:20:39.374 – 00:20:42.912
ไม่มีความคิดไหนง่าย เมื่อเราต้องฝังในจิตคนอื่น
00:20:43.312 – 00:20:46.816
คู่แข่งสำคัญของผมเป็นไอ้แก่ใกล้ตาย
00:20:46.982 – 00:20:50.759
ลูกชายเขากำลังจะสืบทอดกิจการทั้งหมด
00:20:51.653 – 00:20:55.76
ผมต้องการให้เขา เลือกสลายอาณาจักรธุรกิจของพ่อ
00:20:55.924 – 00:20:58.598
- ค็อบบ์ เราควรทิ้งงานนี้ - เดี๋ยวก่อน
00:21:00.662 – 00:21:03.939
ถ้าผมจะทำ...ถ้าผมสามารถทำได้ ผมต้องการความมั่นใจ
00:21:06.134 – 00:21:07.67
ผมจะรู้ได้ไงว่าคุณทำได้ตามสัญญา
00:21:07.869 – 00:21:09.439
คุณไม่รู้
00:21:10.038 – 00:21:11.517
แต่ผมทำได้
00:21:12.107 – 00:21:15.987
แล้วคุณกล้าท้าทายชะตามั้ย
00:21:17.112 – 00:21:21.026
หรือจะรอวันเป็นตาแก่ จมอยู่กับ ความเสียใจ รอความตายเพียงลำพัง
00:21:26.788 – 00:21:31.134
รีบหาทีมงานเข้า คุณค็อบบ์ หัดฉลาดเลือกคนด้วยล่ะ
00:21:39.201 – 00:21:41.044
ฉันรู้ว่านายอยากกลับบ้านแค่ไหน
00:21:43.839 – 00:21:45.58
แต่งานนี้มันทำไม่ได้
00:21:45.741 – 00:21:49.018
มันทำได้ แค่ต้องลงไปให้ลึก
00:21:49.211 – 00:21:50.747
นั่นนายไม่รู้
00:21:52.08 – 00:21:53.923
ฉันเคยทำมาแล้ว
00:21:55.083 – 00:21:56.255
นายทำกับใครล่ะ
00:22:01.49 – 00:22:03.128
เราไปปารีสทำไมเหรอ
00:22:05.093 – 00:22:06.8
เราต้องหาสถาปนิกใหม่
00:22:23.712 – 00:22:26.022
ไม่เคยชอบห้องทำงานตัวเองเลยใช่มั้ย
00:22:27.582 – 00:22:30.426
ตู้เก็บไม้กวาดไม่มีที่ให้คิดหรอก
00:22:32.421 – 00:22:34.731
แกมานี่ได้เหรอ
00:22:35.991 – 00:22:38.403
สัญญาส่งผู้ร้าย ข้ามแดนระหว่างฝรั่งเศส-สหรัฐ
00:22:38.56 – 00:22:40.801
เป็นระบบราชการยืดยาด
00:22:40.962 – 00:22:43.704
พวกเขาอาจเร่งมือเลยถ้ารู้ว่าเป็นแก
00:22:43.865 – 00:22:48.371
ฟังนะ ผมอยากฝากของนี่ไปให้เด็กๆ
00:22:48.537 – 00:22:51.143
มันต้องให้มากกว่าตุ๊กตาขนสัตว์ของฝาก
00:22:51.306 – 00:22:54.287
ถ้าจะให้ลูกเชื่อว่าพวกเขายังมีพ่ออยู่
00:22:54.443 – 00:22:57.287
ผมแค่ทำสิ่งที่ผมรู้ทำสิ่งที่พ่อสอนผม
00:22:57.446 – 00:22:58.982
ฉันไม่เคยสอนให้แกเป็นโจร
00:22:59.147 – 00:23:01.354
ใช่ พ่อสอนให้ผมชี้นำความคิดมนุษย์
00:23:01.516 – 00:23:02.824
แต่งานนี้...
00:23:02.984 – 00:23:06.557
ไม่ได้มีช่องทาง ถูกกฎหมายให้ผมใช้ทักษะ
00:23:11.693 – 00:23:13.195
แกมาทำอะไรที่นี่ ดอม
00:23:15.197 – 00:23:17.541
ผมว่าผมเจอทางกลับบ้านแล้ว
00:23:17.866 – 00:23:21.439
ผมจะทำงานให้กับ คนที่มีอิทธิพลอำนาจมาก
00:23:21.67 – 00:23:26.085
ผมเชื่อว่าคนๆนี้เคลียร์คดีผมจบได้
00:23:26.875 – 00:23:28.149
แต่ผมต้องให้พ่อช่วย
00:23:28.844 – 00:23:32.155
แกมาเพื่อบีบคอขอเด็กเก่ง และฉลาดสุดของฉัน
00:23:32.314 – 00:23:35.227
พ่อรู้ผมเสนออะไร พ่อต้องให้เขาตัดสินใจเอง
00:23:35.383 – 00:23:36.862
- เงิน - ไม่ใช่แค่เงิน
00:23:37.018 – 00:23:38.326
พ่อจำได้สิ
00:23:38.52 – 00:23:41.763
มันเป็นโอกาส ที่จะสร้างโบสถ์เมืองทั้งเมือง
00:23:41.923 – 00:23:43.698
สิ่งที่ไม่เคยมีอยู่
00:23:43.859 – 00:23:47.068
สิ่งที่ไม่สามารถมีอยู่ในโลกความจริง
00:23:47.229 – 00:23:52.406
แกอยากให้ฉันส่งคนอื่น ไปตามล่าฝันแบบแก
00:23:52.567 – 00:23:54.547
เขาไม่ต้องเข้าไปในความฝัน
00:23:54.703 – 00:23:57.98
แค่ออกแบบความฝัน และสอนให้ผู้สร้างฝัน
00:23:58.139 – 00:23:59.379
แกก็ออกแบบเองสิ
00:24:02.043 – 00:24:03.545
มอลไม่ให้ผมทำ
00:24:09.751 – 00:24:11.89
กลับมาสู่ความเป็นจริงเถอะ ดอม
00:24:13.121 – 00:24:14.259
ได้โปรด
00:24:14.456 – 00:24:15.696
ความเป็นจริง
00:24:16.124 – 00:24:18.627
เด็กสองคนนั้น หลานของพ่อ
00:24:18.86 – 00:24:22.865
กำลังรอพ่อพวกเขากลับบ้าน นั่นคือความเป็นจริงของพวกเขา
00:24:23.031 – 00:24:26.24
และงานสุดท้ายนี้คือทางที่ผมจะกลับไป
00:24:26.735 – 00:24:30.41
ผมจะไม่มายืนอยู่ตรงนี้ถ้าผมมีทางอื่น
00:24:33.542 – 00:24:36.489
ผมต้องการสถาปนิกที่เก่งเท่าที่ผมเคยเก่ง
00:24:40.649 – 00:24:42.219
ฉันมีคนที่เก่งกว่า
00:24:42.918 – 00:24:44.363
แอริแอ๊ดนี่
00:24:46.454 – 00:24:48.991
ฉันอยากให้เธอรู้จักคุณค็อบบ์
00:24:49.391 – 00:24:50.495
สวัสดีค่ะ
00:24:50.692 – 00:24:55.368
ถ้าเธอมีเวลา คุณค็อบบ์มีงานอยากปรึกษาเธอ
00:24:55.53 – 00:24:56.565
งานประจำเหรอคะ
00:24:56.932 – 00:24:58.24
ก็ไม่ใช่แบบนั้น
00:24:58.4 – 00:24:59.777
ฉันมีแบบทดสอบเธอ
00:25:00.468 – 00:25:02.573
คุณจะไม่บอกอะไรฉันก่อนเลยเหรอ
00:25:02.737 – 00:25:05.377
ก่อนอธิบายงาน ฉันต้องรู้ก่อนว่าเธอทำได้
00:25:05.54 – 00:25:08.749
- ทำไม - เพราะมันไม่ใช่งานที่ถูกกฎหมาย
00:25:11.846 – 00:25:16.522
เธอมีเวลาสองนาที ออกแบบเขาวงกตที่ใช้เวลาแก้หนึ่งนาที
00:25:18.453 – 00:25:19.591
หยุด
00:25:22.023 – 00:25:23.229
เอาใหม่
00:25:25.36 – 00:25:26.703
หยุด
00:25:29.831 – 00:25:31.936
ออกแบบให้ยากกว่านั้น
00:25:44.913 – 00:25:46.187
แบบนี้ค่อยใช่หน่อย
00:26:06.401 – 00:26:09.314
ว่ากันว่า เราใช้ศักยภาพสมองเพียงเศษเสี้ยว
00:26:09.471 – 00:26:11.178
นั่นคือเวลาตื่น
00:26:11.339 – 00:26:14.32
แต่เมื่อเราหลับจิตทำได้เกือบทุกอย่าง
00:26:14.476 – 00:26:15.477
อย่างเช่น
00:26:15.644 – 00:26:19.649
สมมติว่าเธอกำลังออกแบบอาคาร จิตสำนึกเธอสร้างรายละเอียดของมัน
00:26:19.814 – 00:26:23.66
แต่บางครั้งก็คล้ายมันสร้างต่อด้วยตัวเอง
00:26:23.818 – 00:26:25.764
ใช่ ฉันก็กำลังศึกษาอยู่
00:26:25.954 – 00:26:28.23
มันเป็นแรงบันดาลใจแท้ๆ ใช่มั้ย
00:26:28.39 – 00:26:31.735
ในความฝัน..จิตเราทำสิ่งนี้อย่างต่อเนื่อง
00:26:31.926 – 00:26:36.568
เราสร้างและมองเห็น ภาพโลกของเราไปพร้อมกัน
00:26:36.731 – 00:26:40.144
และมันราบรื่น จนเราไม่รู้ว่ามันกำลังเกิดขึ้น
00:26:40.301 – 00:26:43.043
นั่นทำให้เราเข้าไปในกระบวนการได้
00:26:43.204 – 00:26:45.582
ยังไง -โดยการทำหน้าที่สร้าง
00:26:45.74 – 00:26:47.378
และนี่คืองานเธอ
00:26:47.542 – 00:26:49.92
เธอสร้างโลกในความฝัน
00:26:50.078 – 00:26:55.46
เราพาเป้าหมายเข้าไปในฝันนั้น จิตใต้สำนึกเขาจะเติมรายละเอียด
00:26:55.617 – 00:27:00.293
ฉันจะมีรายละเอียดมากพอ ให้เขาคิดได้ไงว่ามันเป็นความจริง
00:27:00.922 – 00:27:03.903
ในฝัน..เราจะรู้สึกว่า จริงเมื่อกำลังฝัน ใช่มั้ย
00:27:04.059 – 00:27:07.802
มีเพียงแค่ตอนตื่น เราถึงรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆ
00:27:09.23 – 00:27:10.641
ขอถามอย่าง
00:27:10.799 – 00:27:14.144
เธอไม่เคย จำตอนต้นของความฝันได้ถูกมั้ย
00:27:14.402 – 00:27:17.44
เธอมักพบตัวเอง อยู่ระหว่างเหตุการณ์ในฝัน
00:27:17.639 – 00:27:18.64
ก็งั้นมั้ง ใช่
00:27:18.807 – 00:27:20.377
แล้วเราจบฝันยังไง
00:27:20.742 – 00:27:22.813
เราก็ออกมาจาก...
00:27:23.044 – 00:27:26.491
ลองคิดดูสิ แอริแอ๊ดนี่ เธอมานี่ได้ยังไง
00:27:27.082 – 00:27:28.993
ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน
00:27:32.287 – 00:27:33.459
เราฝันอยู่เหรอ
00:27:33.621 – 00:27:36.067
จริงๆเธอกำลังอยู่ในเวิร์คช้อป เธอหลับ
00:27:36.224 – 00:27:40.104
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอ ร่วมแชร์ฝันกับคนอื่น ตั้งสติไว้
00:28:16.531 – 00:28:18.67
ถ้ามันเป็นแค่ฝัน ทำไมคุณถึงป้องกัน...
00:28:19.567 – 00:28:21.41
เพราะมันไม่ใช่แค่ความฝัน
00:28:21.603 – 00:28:25.517
ใบหน้าที่โดนแก้วบาด มันเจ็บมาก เจ็บเหมือนจริง
00:28:25.673 – 00:28:27.88
กองทัพพัฒนาการร่วมแชร์ความฝัน
00:28:28.042 – 00:28:31.751
เพื่อให้ทหารฝึกยิง แทง บีบคอกันตาย
00:28:31.913 – 00:28:33.051
แล้วก็ตื่นขึ้น
00:28:33.348 – 00:28:35.157
สถาปนิกเข้ามาเกี่ยวยังไง
00:28:35.316 – 00:28:38.058
เราต้องมีคนออกแบบความฝัน ถูกมั้ย
00:28:39.187 – 00:28:41.531
ขอเวลาเราอีกห้านาที
00:28:41.689 – 00:28:43.134
ห้านาทีเหรอ
00:28:43.625 – 00:28:46.504
เมื่อกี๊เราคุยกันเป็นชั่วโมงเลย
00:28:46.661 – 00:28:48.902
ในความฝัน...จิตจะทำงานเร็วขึ้น
00:28:49.063 – 00:28:51.907
ดังนั้นเวลาจึงดูเหมือนช้าลง
00:28:52.066 – 00:28:55.445
ห้านาทีในโลกจริงคือหนึ่งชั่วโมงในฝัน
00:28:56.171 – 00:28:59.243
ทำไมเธอไม่ไปดู สิ่งที่เธอสร้างขึ้นในห้านาที
00:29:05.146 – 00:29:08.093
เธอสร้างแบบแปลนเบื้องต้น ร้านหนังสือร้านกาแฟ
00:29:08.249 – 00:29:09.922
ที่นี่มีเกือบทุกอย่าง
00:29:10.084 – 00:29:13.031
- คนพวกนี้เป็นใคร - ภาพสะท้อนจากจิตใต้สำนึกฉัน
00:29:13.188 – 00:29:14.36
ของคุณ
00:29:14.522 – 00:29:17.059
เธอเป็นคนสร้างฝัน เธอสร้างโลกนี้
00:29:17.225 – 00:29:19.899
ฉันเป็นเป้าหมายจิตของฉันจะเติมคน
00:29:20.061 – 00:29:21.972
เธอพูดกับจิตใต้สำนึกฉันได้โดยตรง
00:29:22.13 – 00:29:25.043
นั่นคือวิธีหนึ่งในการขโมย ความคิดของเป้าหมาย
00:29:25.2 – 00:29:26.474
แล้ววิธีอื่นคือ
00:29:26.668 – 00:29:30.639
โดยสร้างที่เก็บนิรภัย เช่นตู้เซฟหรือห้องขัง
00:29:30.805 – 00:29:34.548
จิตจะเติมมันด้วยข้อมูล ที่มันพยายามปกป้อง
00:29:34.709 – 00:29:37.485
จากนั้นคุณก็บุกเข้าไปขโมย
00:29:37.645 – 00:29:38.68
ก็...
00:29:38.847 – 00:29:43.353
เมื่อก่อนฉันเคยคิดว่า ความฝันคือการนึกภาพ
00:29:43.518 – 00:29:45.395
แต่ที่จริงแล้วมันเป็นความรู้สึก
00:29:45.72 – 00:29:49.862
คำถามคืออะไรจะเกิดขึ้น ถ้าเราบิดเบือนวัตถุทางกายภาพ
00:30:31.299 – 00:30:32.903
มันก็น่าทึ่งดี ใช่มั้ย
00:30:33.968 – 00:30:35.106
แน่นอน
00:30:59.26 – 00:31:00.762
ทำไมทุกคนถึงมองฉัน
00:31:00.929 – 00:31:04.433
เพราะจิตใต้สำนึก ฉันรู้สึกว่าคนอื่นสร้างโลกนี้
00:31:04.599 – 00:31:08.877
ยิ่งเธอบิดเบือนมัน คนจากจิตฉันก็พุ่งเป้ามาที่เธอเร็วขึ้น
00:31:09.037 – 00:31:10.038
พุ่งเป้า
00:31:10.238 – 00:31:12.377
พวกเขาจับได้ว่ามีผู้สร้างฝัน
00:31:12.54 – 00:31:15.214
เหมือนเซลล์ไว้ต่อสู้เชื้อโรค
00:31:15.376 – 00:31:16.98
แล้วเขาจะจู่โจมเรามั้ย
00:31:17.145 – 00:31:18.18
ไม่
00:31:18.78 – 00:31:20.35
แค่เธอคนเดียว
00:31:24.252 – 00:31:28.53
มันเจ๋งนะ แต่ถ้าเธอ ยังเปลี่ยนสิ่งต่างๆแบบนี้....
00:31:32.026 – 00:31:35.007
บอกให้จิตใต้สำนึกคุณใจเย็นๆได้มั้ย
00:31:35.163 – 00:31:37.837
มันคือจิตใต้สำนึก เราควบคุมมันไม่ได้
00:32:31.452 – 00:32:32.829
น่าประทับใจมาก
00:32:44.565 – 00:32:48.069
ฉันรู้จักสะพานนี้ที่นี่มีอยู่จริงใช่มั้ย
00:32:48.236 – 00:32:50.614
ใช่ ฉันข้ามสะพานนี้ไปวิทยาลัยทุกวัน
00:32:50.772 – 00:32:54.151
อย่าสร้างมันจากความทรงจำ จินตนาการถึงที่ใหม่เสมอ
00:32:54.342 – 00:32:56.253
คุณต้องวาดภาพจากสิ่งที่คุณรู้
00:32:56.411 – 00:33:00.484
เอาแค่รายละเอียด เช่นเสาไฟฟ้า ตู้โทรศัพท์ อย่ายกมาทั้งพื้นที่
00:33:00.782 – 00:33:02.921
- ทำไมล่ะ - การสร้างความฝันขึ้นจากความจำ
00:33:03.084 – 00:33:06.588
มันง่ายที่เธอจะหลุด ไม่รู้ว่าอะไรคือจริง อะไรคือฝัน
00:33:06.754 – 00:33:08.825
คุณเคยหลุดมาก่อนเหรอ
00:33:08.99 – 00:33:10.992
มันไม่ได้เกี่ยวกับฉันเลย เข้าใจมั้ย
00:33:11.159 – 00:33:13.139
เพราะงี้คุณถึงต้องให้ฉันเป็นคนสร้าง
00:33:13.294 – 00:33:15.831
เฮ้ย อย่ามาจับเธอ ถอยไป ถอยไป
00:33:15.997 – 00:33:17.635
- ค็อบบ์ๆ - ปล่อยเธอสิ
00:33:17.799 – 00:33:19.745
- ปล่อยฉัน - มอล
00:33:20.234 – 00:33:22.339
- มอล - ปลุกฉันที
00:33:22.503 – 00:33:24.312
ปลุกฉันทีๆ
00:33:24.472 – 00:33:25.974
มอล อย่า
00:33:27.575 – 00:33:31.421
เฮ้ดูผมนี่ คุณปลอดภัย
00:33:31.746 – 00:33:34.989
ทำไมฉันไม่ตื่นเอง
00:33:35.283 – 00:33:36.887
เพราะยังมีเวลาเหลือ
00:33:37.251 – 00:33:39.595
เธอตื่นจากฝันไม่ได้นอกจากเธอตาย
00:33:39.754 – 00:33:41.324
- เธอต้องมีโทเท็ม - อะไรนะ
00:33:41.489 – 00:33:43.127
โทเท็มคือของส่วนตัว...
00:33:43.291 – 00:33:45.703
คุณมีจิตใต้สำนึกที่น่ากลัวมาก ค็อบบ์
00:33:45.893 – 00:33:47.338
เธอร้ายกาจ
00:33:47.862 – 00:33:50.502
- อ้อ เธอเจอคุณนายค็อบบ์ - เธอเป็นเมียเขาเหรอ
00:33:50.665 – 00:33:54.408
โทเท็ม เธอต้องวัตถุขนาดเล็ก มีน้ำหนักหน่อย
00:33:54.569 – 00:33:57.049
ติดตัวไว้ตลอด และไม่ให้คนอื่นรู้
00:33:57.205 – 00:33:58.479
- แบบเหรียญน่ะเหรอ - ไม่
00:33:58.639 – 00:34:03.281
มันต้องเฉพาะตัวกว่านั้น เหมือนเต๋าถ่วงน้ำหนักลูกนี้
00:34:04.378 – 00:34:07.291
ฉันให้เธอแตะไม่ได้ มันจะเสียจุดประสงค์
00:34:07.448 – 00:34:11.658
มีฉันคนเดียวที่รู้สมดุล และน้ำหนักของมัน
00:34:11.819 – 00:34:13.662
เมื่อเธอเห็นโทเท็มของเธอ
00:34:13.821 – 00:34:16.927
เธอจะแน่ใจว่า เธอไม่ได้อยู่ในฝันของคนอื่น
00:34:20.361 – 00:34:24.673
ฉันไม่รู้คุณไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น หรือแค่ทำเป็นไม่เห็น
00:34:24.832 – 00:34:28.336
ค็อบบ์มีปัญหาร้ายแรงที่เขาฝังมันไว้
00:34:28.503 – 00:34:32.451
ฉันไม่อยากเปิดจิตของฉัน รับคนน่ากลัวยังงั้น
00:34:38.412 – 00:34:42.019
เธอจะกลับมา ฉันไม่เคยเห็นใครหัวไวอย่างเธอ
00:34:42.483 – 00:34:46.693
ความเป็นจริง จะไม่เพียงพอ สำหรับเธอ และเมื่อเธอกลับมา
00:34:47.355 – 00:34:50.029
ให้เธอสร้างเขาวงกตทับซ้อน
00:34:50.191 – 00:34:52.467
- แล้วนายจะไปไหน - ฉันจะไปหาอีมส์
00:34:52.627 – 00:34:55.767
อีมส์ ไม่ได้ เขาอยู่มอมบาซ่า หลังบ้านโคบอลเลย
00:34:55.93 – 00:34:57.5
เสี่ยงก็ต้องลอง
00:34:57.899 – 00:35:01.142
- ที่นั่นมีโจรเก่งๆเยอะ - ไม่ใช่แค่ต้องการโจร
00:35:02.27 – 00:35:03.305
เราต้องการนักปลอมแปลง
00:35:11.979 – 00:35:14.619
นายจะถูมันอีกกี่ที มันก็ไม่เพิ่มขึ้นหรอก
00:35:15.116 – 00:35:16.117
มันก็ไม่แน่
00:35:17.285 – 00:35:18.889
ฉันไปเอาเหล้าให้
00:35:21.322 – 00:35:22.699
นายเลี้ยงนะ
00:35:29.163 – 00:35:31.473
- นายสะกดคำไม่ผ่านนะ - ไปไกลๆเลย
00:35:31.632 – 00:35:33.612
แล้วลายมือนายเป็นไง
00:35:33.768 – 00:35:35.611
- ปลอมได้แล้วกัน - ดี
00:35:35.77 – 00:35:37.01
ขอบคุณมาก
00:35:37.672 – 00:35:39.049
อินเซ็ปชั่น
00:35:39.273 – 00:35:42.117
ก่อนที่นายจะบอกฉันว่า มันเป็นไปไม่ได้...
00:35:42.276 – 00:35:45.587
เปล่า มันเป็นไปได้ แต่ยากเลือดตากระเด็น
00:35:45.746 – 00:35:49.023
น่าสน เพราะอาร์เธอร์ กรอกหูฉันว่าทำไม่ได้
00:35:49.984 – 00:35:52.43
อาร์เธอร์ นายยังทำงานกับไอ้ทื่อนั่น
00:35:52.587 – 00:35:54.294
เขาเก่งในงานที่เขาทำ จริงมั้ย
00:35:54.455 – 00:35:56.526
อ๋อ เขาฝีมือ แต่ขาดจินตนาการ
00:35:56.691 – 00:35:57.726
ต่างจากนาย
00:35:57.892 – 00:36:00.873
ถ้าอยากทำอินเซ็ปชั่น นายต้องมีจินตนาการ
00:36:01.028 – 00:36:04.601
ขอฉันถามอย่างสิ นายเคยทำอินเซ็ปชั่นมั้ย
00:36:05.099 – 00:36:08.308
เราเคยลองปลูกความคิดนะ แต่มันไม่โต
00:36:08.469 – 00:36:09.971
เพราะฝังไม่ลึกพอ
00:36:10.137 – 00:36:11.912
เปล่า ไม่เกี่ยวกับความลึก
00:36:12.073 – 00:36:14.075
เราต้องฝังความคิดที่ง่ายที่สุด
00:36:14.242 – 00:36:17.917
ให้มันโตโดยธรรมชาติ ในจิตของเป้าหมาย งานอาร์ตน่ะ
00:36:18.145 – 00:36:20.591
นายอยากฝังความคิดใคร
00:36:20.748 – 00:36:24.958
เราอยากให้ทายาทองค์กรใหญ่ยักษ์ สลายอาณาจักรของพ่อ
00:36:25.119 – 00:36:27.497
งั้นนายต้องมีแรงจูงใจทางการเมือง
00:36:27.722 – 00:36:31.761
และความรู้สึกต่อต้านธุรกิจ ผูกขาดและอื่นๆ
00:36:31.926 – 00:36:34.77
แต่ก็ขึ้นกับทัศนคติของตัวเป้าหมายด้วย
00:36:34.929 – 00:36:37.375
นายต้องเริ่มต้นจากจุดพื้นฐานที่สุด
00:36:37.632 – 00:36:39.202
นั่นก็คือ...
00:36:39.667 – 00:36:41.578
ความสัมพันธ์ของเขากับพ่อ
00:36:43.771 – 00:36:45.944
- นายมีนักเคมีหรือยัง - ยัง
00:36:46.107 – 00:36:48.678
เอาละ มีนักเคมีคนนึง ยูซุฟ
00:36:48.876 – 00:36:52.323
เขาคิดสูตรสารเคมีของตัวเอง
00:36:52.48 – 00:36:53.788
ทำไมไม่พาฉันไปหาเขา
00:36:53.948 – 00:36:57.02
นายชิ่งคนตามตูดทิ้งก่อนสิ อยู่ที่บาร์
00:36:57.184 – 00:36:58.663
โคบอล เอ็นจิเนียร์ริ่ง
00:36:58.819 – 00:37:01.163
ค่าหัวฉัน..จับเป็นหรือตาย
00:37:01.322 – 00:37:03.495
จำไม่ได้ดูละกันว่ามันจะยิงมั้ย
00:37:04.025 – 00:37:07.7
นายล่อมันไว้ แล้วไปเจอกัน ที่บาร์ข้างล่างอีกครึ่งชั่วโมง
00:37:07.895 – 00:37:11.035
- ที่นี่เหรอ - ที่อันตรายสุดปลอดภัยที่สุด
00:37:12.366 – 00:37:13.709
ตามนั้น
00:37:14.835 – 00:37:16.678
เฟรดดี้เฟรดดี้ซิมม่อนด์
00:37:16.837 – 00:37:18.339
อ้าวนี่ นายใช่มั้ยเนี่ย
00:37:21.876 – 00:37:22.946
อ๋อ จำคนผิดน่ะ
00:37:23.11 – 00:37:24.555
แกไม่ได้กำลังฝันใช่มั้ย
00:38:18.399 – 00:38:19.878
กาแฟถ้วยนึง
00:38:20.901 – 00:38:22.38
กาแฟ
00:39:16.957 – 00:39:18.436
ขึ้นรถมั้ยล่ะ คุณค็อบบ์
00:39:20.027 – 00:39:24.134
- คุณมาทำอะไรในมอมบาซ่า - ผมต้องปกป้องการลงทุนของผม
00:39:27.501 – 00:39:29.481
นายวิ่งชิ่งฟัดเลยนะ เหอ
00:39:29.737 – 00:39:30.772
วิ่งมาชนปังตอ
00:39:39.447 – 00:39:41.188
ค็อบบ์บอกเธอจะกลับมา
00:39:42.316 – 00:39:43.852
ฉันพยายามแล้วที่จะไม่มา...
00:39:44.018 – 00:39:45.861
แต่ไม่มีอะไรเหมือนงานนี้
00:39:46.02 – 00:39:46.862
มันเป็น...
00:39:49.19 – 00:39:50.533
งานสร้างสรรค์อย่างแท้จริง
00:39:50.724 – 00:39:53.227
เราไปดูสถาปัตยกรรม แบบพาราด็อกซ์กัน
00:39:53.394 – 00:39:55.374
เธอต้องเรียนรู้เทคนิค
00:39:55.529 – 00:39:59.102
ถ้าเธอจะสร้างความฝัน สามระดับ ขอโทษนะ
00:39:59.266 – 00:40:00.711
เทคนิคแบบไหน
00:40:00.868 – 00:40:04.372
ในฝัน เธอสามารถ สร้างสถาปัตยกรรมที่ไม่มีทางเป็นไปได้
00:40:04.538 – 00:40:08.452
นั่นคือการสร้างจุดเชื่อม เช่น ขั้นบันไดเพนโรส
00:40:09.31 – 00:40:11.312
บันไดที่เดินต่อไปได้ไม่รู้จบ
00:40:14.014 – 00:40:15.459
เห็นมั้ย
00:40:19.62 – 00:40:20.69
พาราด็อกซ์
00:40:20.855 – 00:40:22.266
จุดเชื่อมนั้น
00:40:22.423 – 00:40:25.666
จะช่วยให้เธอก้าวข้ามข้อจำกัด
00:40:25.826 – 00:40:27.669
แล้วแต่ละระดับต้องใหญ่แค่ไหน
00:40:27.828 – 00:40:30.934
มันอาจเป็นพื้นชั้นเดียว จนถึงเมืองทั้งเมือง
00:40:31.098 – 00:40:34.545
แต่ต้องซับซ้อนพอให้เรา หลบคนจากจิตใต้สำนึก
00:40:34.735 – 00:40:36.146
- เขาวงกต - ใช่ เขาวงกต
00:40:36.303 – 00:40:37.646
ยิ่งมันซับซ้อน...
00:40:37.805 – 00:40:40.615
เราก็มีเวลามากขึ้นก่อนคนในจิตจะจับได้
00:40:40.808 – 00:40:41.912
ถูกต้อง
00:40:42.576 – 00:40:44.613
จิตใต้สำนึกฉันก็สุภาพนะ
00:40:44.812 – 00:40:46.223
อีกเดี๋ยวก็เอาเรื่องแล้ว
00:40:46.38 – 00:40:49.327
ไม่มีใครชอบให้คนอื่น มาวิ่งวุ่นในจิตตัวเอง
00:40:49.483 – 00:40:51.588
ค็อบบ์สร้างฝันไม่ได้แล้วใช่มั้ย
00:40:53.521 – 00:40:55.262
ไม่รู้เขาทำได้มั้ย...แต่เขาจะไม่ทำ
00:40:55.422 – 00:40:57.834
เขาว่าถ้าเขาไม่รู้แบบแปลน จะปลอดภัยกว่า
00:40:58.025 – 00:40:59.06
ทำไม
00:40:59.226 – 00:41:01.467
เขาไม่บอกฉันหรอก แต่ฉันว่าเพราะมอล
00:41:01.896 – 00:41:03.068
เมียเก่าเขาเหรอ
00:41:03.23 – 00:41:04.231
เปล่า ไม่ใช่เมียเก่า
00:41:04.398 – 00:41:07.572
- เขายังอยู่ด้วยกันเหรอ - เปล่า
00:41:08.636 – 00:41:09.637
เธอตายไปแล้ว
00:41:12.206 – 00:41:14.413
คนที่เธอเห็นคือภาพจากจิตใต้สำนึกเขา
00:41:18.546 – 00:41:20.048
เธอเคยเป็นคนยังไงเหรอ
00:41:20.681 – 00:41:22.217
เธอเป็นคนน่ารัก
00:41:25.886 – 00:41:27.331
คุณต้องการนักเคมีเหรอ
00:41:27.488 – 00:41:28.489
ใช่
00:41:28.656 – 00:41:30.636
เพื่อสร้างสูตรสารเคมีไปใช้
00:41:31.225 – 00:41:33.136
และไปทำงานในพื้นที่กับเรา
00:41:33.294 – 00:41:35.535
ผมไม่ทำงานในพื้นที่ คุณค็อบบ์
00:41:35.696 – 00:41:39.439
เราต้องให้นายปรุงสารเคมี ให้เจาะจงกับการใช้งาน
00:41:39.633 – 00:41:41.738
-ซึ่งคือ... -จิตลึก
00:41:41.902 – 00:41:45.111
ฝันซ้อนฝันเหรอ สองระดับ
00:41:47.908 – 00:41:48.943
สาม
00:41:49.109 – 00:41:52.682
เป็นไปไม่ได้ ฝันทับซ้อนมากไปยาเอาไม่อยู่
00:41:55.282 – 00:41:56.818
มันเป็นไปได้ นายแค่เพิ่มยานอนหลับ
00:41:56.984 – 00:41:59.658
ยานอนหลับที่แรงมาก
00:42:01.455 – 00:42:03.696
- คนในทีมมีกี่คน -ห้า
00:42:03.857 – 00:42:05.598
หก
00:42:06.427 – 00:42:10.466
ผมจะรู้ว่างานสำเร็จ ต่อเมื่อผมไปกับคุณ
00:42:10.631 – 00:42:13.805
งานอย่างนี้ไม่มีที่ให้นักท่องเที่ยว คุณไซโตะ
00:42:13.968 – 00:42:16.209
งานนี้เหมือนจะมี
00:42:17.204 – 00:42:20.947
ผมว่าเริ่มจากตัวนี้แหละ ผมใช้มันทุกวัน
00:42:21.108 – 00:42:22.109
ใช้ทำไม
00:42:22.276 – 00:42:23.277
มาผมจะพาไปดู
00:42:27.548 – 00:42:29.323
บางทีคุณอาจจะไม่อยากดู
00:42:32.219 – 00:42:33.061
นำทางไปเลย
00:42:43.13 – 00:42:46.043
สิบ,สิบสอง, ทุกคนเชื่อมต่อถึงกัน
00:42:46.2 – 00:42:48.146
พวกเขามาทุกวันเพื่อร่วมแชร์ความฝัน
00:42:50.971 – 00:42:52.245
เห็นมั้ย
00:42:52.506 – 00:42:53.951
หลับนิ่งมาก
00:42:59.38 – 00:43:00.825
พวกเขาฝันนานแค่ไหน
00:43:01.015 – 00:43:03.461
สามสี่ชั่วโมง...ต่อวัน
00:43:03.751 – 00:43:04.821
เวลาในฝัน
00:43:04.985 – 00:43:08.592
ด้วยยานี้เหรอ ประมาณ 40 ชั่วโมงในแต่ละวัน
00:43:08.789 – 00:43:12.1
- ทำไมพวกเขามาทำ - บอกเขาสิ คุณค็อบบ์
00:43:13.694 – 00:43:16.106
เมื่อชาชินนี่คือทางเดียวที่คุณจะได้ฝัน
00:43:16.263 – 00:43:18.174
คุณยังฝันอยู่มั้ย คุณค็อบบ์
00:43:18.799 – 00:43:22.212
- พวกเขามาทุกวันเพื่อนอนเหรอ - เปล่า
00:43:23.937 – 00:43:26.645
พวกเขามาเพื่อที่จะตื่น
00:43:27.641 – 00:43:30.952
ความฝันกลายเป็นความจริงของพวกเขา
00:43:31.879 – 00:43:34.257
คุณเป็นใครถึงจะเถียงว่าไม่ใช่
00:43:36.55 – 00:43:38.188
มาดูซิว่าคุณทำอะไรได้
00:43:49.163 – 00:43:50.767
คุณรู้ว่าจะหาฉันได้ยังไง
00:43:53.367 – 00:43:55.369
คุณรู้ว่าคุณต้องทำอะไร
00:44:00.607 – 00:44:01.677
แรงดีมั้ย
00:44:17.257 – 00:44:20.101
คุณไม่เป็นไรนะ คุณค็อบบ์
00:44:20.627 – 00:44:24.404
ใช่ๆ ผมสบายดี
00:44:32.84 – 00:44:36.549
โรเบิร์ต ฟิสเชอร์ ทายาทกลุ่ม กิจการพลังงานฟิสเชอร์ มอร์โรว์
00:44:36.71 – 00:44:38.621
คุณมีปัญหาอะไรกับคุณฟิสเชอร์
00:44:38.779 – 00:44:40.383
นั่นไม่ใช่เรื่องของคุณ
00:44:40.748 – 00:44:45.163
คุณไซโตะ นี่ไม่ใช่งานจารกรรมธรรมดา
00:44:45.319 – 00:44:46.923
คุณขอให้ผมทำอินเซ็ปชั่น
00:44:47.087 – 00:44:50.466
หวังว่าคุณจะเข้าใจ ความหนักหน่วงของงาน
00:44:50.624 – 00:44:54.595
เมล็ดพันธุ์ที่เรา เพราะในจิตเขาจะเติบโตเป็นความคิด
00:44:54.762 – 00:44:56.639
ความคิดที่จะเป็นตัวเขา
00:44:56.797 – 00:44:58.64
มันอาจจะเปลี่ยนทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขา
00:45:01.268 – 00:45:05.614
เราคือบริษัทสุดท้าย ที่เป็นอุปสรรคการผูกขาดพลังงาน
00:45:05.773 – 00:45:07.844
เราต้านเขาไม่อยู่แล้ว
00:45:08.008 – 00:45:11.478
ไม่นานพวกเขา จะควบคุมการผลิตพลังงานครึ่งโลก
00:45:11.645 – 00:45:14.023
พวกเขาจะเป็นมหาอำนาจใหม่
00:45:15.415 – 00:45:18.76
โลกนี้จำเป็นต้องให้ โรเบิร์ต ฟิสเชอร์เปลี่ยนใจ
00:45:18.919 – 00:45:20.489
นั่นคือจุดที่เราเข้ามา
00:45:20.654 – 00:45:23.931
ความสัมพันธ์โรเบิร์ต ฟิสเชอร์ กับพ่อเขาเป็นไง
00:45:24.091 – 00:45:26.833
ข่าวลือว่าเป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน
00:45:26.994 – 00:45:29.497
เราทำงานโดยอิงจากข่าวลือไม่ได้
00:45:29.663 – 00:45:32.872
คุณให้ผมสืบเรื่องชายคนนี้ได้มั้ย บราวนิ่ง
00:45:33.033 – 00:45:37.209
เป็นมือขวาของฟิสเชอร์คนพ่อ พ่อบุญธรรมของฟิสเชอร์คนลูก
00:45:37.371 – 00:45:40.648
เรื่องนั้นก็พอทำได้ ถ้าคุณมีแหล่งอ้างอิงที่ดี
00:45:40.808 – 00:45:45.279
แหล่งอ้างอิงเป็นอะไร ที่ผมถนัดมาก คุณไซโตะ
00:45:45.913 – 00:45:48.86
สงสัยเราจะตกลงกันไม่ได้ ปฏิเสธไป
00:45:49.016 – 00:45:54.125
คุณบราวนิ่ง นโยบายมอริซ ฟิสเชอร์ คือหลีกเลี่ยงคดีฟ้องร้อง
00:45:56.69 – 00:46:01.161
งั้นเราเอาข้อกังวลคุณ ไปบอกมอริซโดยตรงดีมั้ย
00:46:01.328 – 00:46:02.739
ไม่จำเป็นมั้งครับ
00:46:02.896 – 00:46:05.57
ไม่นะ ผมว่าน่าจะบอก
00:46:26.854 – 00:46:28.424
เขาเป็นไงบ้าง
00:46:29.256 – 00:46:32.032
ฉันไม่อยากรบกวนเขาโดยไม่จำเป็น
00:46:32.192 – 00:46:37.665
โรเบิร์ต บอกให้ออกไป..ก็ไปสิ ไป...
00:46:37.931 – 00:46:41.037
- คุณฟิสเชอร์คะ ชู่ว์ - ทำให้จบ
00:46:41.401 – 00:46:45.008
ไม่เคย...ไม่เคยทำอย่างที่ฉันบอก
00:46:46.306 – 00:46:47.979
ช่างมัน
00:46:51.678 – 00:46:53.055
นี่
00:46:55.315 – 00:46:57.727
ต้องชื่นชมความจำเขานะ
00:46:58.819 – 00:47:03.359
ผมวางไว้ข้างเตียงเขายังไม่สังเกตด้วยซ้ำ
00:47:03.523 – 00:47:05.196
โรเบิร์ต
00:47:07.561 – 00:47:09.939
เราต้องมาคุยเรื่องอำนาจของทนาย
00:47:10.13 – 00:47:13.441
- ลุงรู้มันยากสำหรับเธอ - ไม่ใช่ตอนนี้ ลุงปีเตอร์
00:47:17.437 – 00:47:19.246
อีแร้งกำลังบินวน
00:47:19.406 – 00:47:23.752
มอริซ ฟิสเชอร์อาการทรุด ปีเตอร์ บราวนิ่งก็มีอำนาจมากขึ้น
00:47:23.911 – 00:47:26.357
เรามีโอกาสสังเกตการณ์บราวนิ่ง
00:47:27.014 – 00:47:31.258
ดูรูปลักษณะกาย ศึกษาท่าทาง และอื่นๆ
00:47:31.418 – 00:47:35.423
ในความฝันระดับแรก ฉันจะปลอมตัวเป็นบราวนิ่ง
00:47:35.589 – 00:47:38.832
และให้คอนเซ็ปต์ ต่อจิตสำนึกของฟิสเชอร์
00:47:38.992 – 00:47:40.835
จากนั้นในฝันระดับที่ลึกขึ้น
00:47:40.994 – 00:47:44.498
ภาพของบราวนิ่งในจิตเขา จะป้อนมันกลับให้เขา
00:47:44.665 – 00:47:46.542
มันจึงเป็นไอเดียที่เขาคิดเอง
00:47:46.733 – 00:47:51.011
ถูกต้อง ทางเดียวที่ความคิดจะมั่นคง เขาต้องนึกว่าคิดเอง
00:47:51.171 – 00:47:54.584
อีมส์ ฉันประทับใจนะ
00:47:54.741 – 00:47:58.314
เช่นเคย ฉันซาบซึ้ง กับคำชมนายนะ ขอบใจ
00:48:19.666 – 00:48:21.646
คุณเข้าไปอยู่ในความ...
00:48:21.802 – 00:48:25.34
เปล่าๆ ฉันแค่ทดลองทำอะไรหน่อย
00:48:25.505 – 00:48:27.485
ฉันไม่รู้ว่ามีคนอยู่ที่นี่
00:48:27.641 – 00:48:30.212
ฉันกำลังทำโทเท็มส่วนตัว
00:48:30.377 – 00:48:32.186
นี่ มาให้ฉันดู
00:48:33.814 – 00:48:35.088
เธอเรียนรู้แล้วสินะ
00:48:35.282 – 00:48:38.786
ใช้โทเท็มเพื่อแก้ปัญหา ในการแยกความจริง
00:48:39.419 – 00:48:40.489
เป็นไอเดียคุณเหรอ
00:48:40.654 – 00:48:41.826
เปล่า มัน...
00:48:42.055 – 00:48:44.035
มันเป็นไอเดียมอล นี่...
00:48:44.691 – 00:48:48.605
โทเท็มนี้เป็นของเธอ ในฝันมันจะหมุนไม่หยุด
00:48:48.795 – 00:48:51.173
มันจะหมุนตลอดไป
00:48:53.233 – 00:48:55.179
อาร์เธอร์บอกว่าเธอตายไปแล้ว
00:48:57.07 – 00:48:58.879
สร้างเขาวงกตถึงไหนแล้ว
00:48:59.306 – 00:49:02.219
แต่ละระดับเกี่ยวข้อง กับจิตใต้สำนึกของเป้าหมาย
00:49:02.376 – 00:49:03.855
ที่เราพยายามจะเข้าไป
00:49:04.511 – 00:49:09.119
เราต้องมีฟลอร์ชั้นล่าง ของ รพ. ให้ฟิสเชอร์พาพ่อเข้าไป
00:49:10.117 – 00:49:12.859
ฉันมีคำถามเกี่ยวกับแบบแปลน
00:49:13.02 – 00:49:15.091
ไม่ อย่าให้ฉันรู้
00:49:15.255 – 00:49:17.633
คนสร้างฝันต้องรู้แบบแปลนคนเดียว
00:49:17.824 – 00:49:18.894
ทำไมมันต้องเป็นอย่างนั้น
00:49:19.059 – 00:49:21.039
เผื่อมีคนในจิตของใครแทรกเข้ามา
00:49:21.194 – 00:49:23.47
เราไม่ให้พวกเขารู้เส้นทางในนั้น
00:49:24.898 – 00:49:26.969
คุณหมายถึงมอล
00:49:27.434 – 00:49:29.345
คุณกันเธอออกไปไม่ได้ใช่มั้ย
00:49:30.837 – 00:49:31.645
ใช่
00:49:32.539 – 00:49:35.85
คุณสร้างแปลนเองไม่ได้ เพราะถ้าคุณรู้ เธอก็รู้
00:49:36.009 – 00:49:38.216
เธอจะทำลายปฏิบัติการหมด
00:49:38.412 – 00:49:39.789
ค็อบบ์ แล้วคนในทีมรู้มั้ย
00:49:39.946 – 00:49:41.118
ไม่รู้
00:49:41.281 – 00:49:43.454
คุณต้องเตือนพวกเขาเกิดมันแย่ลงล่ะ
00:49:43.617 – 00:49:44.96
ไม่มีใครพูดว่ามันจะแย่ลง
00:49:46.887 – 00:49:50.198
ฉันต้องกลับบ้าน นั่นคือสิ่งที่ฉันแคร์ตอนนี้
00:49:51.058 – 00:49:52.867
ทำไมคุณกลับบ้านไม่ได้
00:49:56.229 – 00:49:58.266
เพราะตำรวจคิดว่าฉันฆ่ามอล
00:50:01.501 – 00:50:02.605
ขอบใจ
00:50:02.769 – 00:50:03.77
เรื่องอะไร
00:50:03.97 – 00:50:06.246
ที่ไม่ถามว่าฉันฆ่าเธอรึเปล่า
00:50:06.406 – 00:50:08.579
"ฉันจะทำลายอาณาจักรของพ่อ"
00:50:08.742 – 00:50:12.952
ชัดเจนว่านี่เป็นความคิด ที่โรเบิร์ตเลือกจะปฏิเสธ
00:50:13.38 – 00:50:15.917
เราต้องฝังมันลึกลงในจิตใต้สำนึกเขา
00:50:16.083 – 00:50:19.621
จิตใต้สำนึกเกิดขึ้น จากอารมณ์ ไม่ใช่เกตุผล
00:50:19.786 – 00:50:23.563
เราต้องแปลงสิ่งนี้ เป็นคอนเซปต์ทางอารมณ์
00:50:23.723 – 00:50:26.169
นายจะแปลงกลยุทธ์ธุรกิจ เป็นอารมณ์ได้ไง
00:50:26.326 – 00:50:29.933
นั่นคือสิ่งที่ต้องคิด ใช่มั้ย ความสัมพันธ์ระหว่างโรเบิร์ตกับพ่อเขา
00:50:30.097 – 00:50:32.839
-ตึงเครียด - งั้นเอามาใช้ได้
00:50:32.999 – 00:50:36.606
เราเสนอเขาว่าการทำลายบริษัท ก็คือการตอกหน้าตาแก่นั่น
00:50:36.77 – 00:50:40.24
ไม่ อารมณ์ทางบวก จะชนะอารมณ์ทางลบทุกครั้ง
00:50:40.64 – 00:50:44.349
จิตมนุษย์หวังการปรองดอง ลดความขุ่นเคือง
00:50:44.511 – 00:50:48.288
เราต้องให้โรเบิร์ต ฟิสเชอร์ รู้สึกในทางบวกต่อเรื่องนี้
00:50:48.448 – 00:50:50.291
เอาละ งั้นเราจะลอง
00:50:50.45 – 00:50:55.16
พ่อฉันยอมรับ ฉันอยากสร้าง ความสำเร็จเอง ไม่ใช่ตามรอยเท้าพ่อ
00:50:55.555 – 00:50:56.625
อาจจะเวิร์ค
00:50:56.79 – 00:50:59.999
อาจเหรอ เราต้องให้มันดีกว่า "อาจ"
00:51:00.16 – 00:51:02.14
ขอบใจที่ช่วยทำงาน อาร์เธอร์
00:51:02.295 – 00:51:05.242
ขอโทษที่ฉัน ต้องการความเฉพาะเจาะจงอีมส์
00:51:05.432 – 00:51:06.467
เจาะจงแน่ชัด
00:51:06.633 – 00:51:08.544
การฝังความคิดไม่สามารถเจาะจง
00:51:08.702 – 00:51:12.582
เมื่อเข้าไปในจิตเขา เราต้องใช้สิ่งที่เราเจอ
00:51:14.04 – 00:51:16.987
ที่ระดับบนสุด เราเปิดความสัมพันธ์ของเขากับพ่อ
00:51:17.144 – 00:51:20.216
นั่นคือ "ฉันจะไม่เดิน ตามรอยเท้าของพ่อฉัน"
00:51:20.38 – 00:51:25.056
ในระดับลึกขึ้น เราป้อนว่า "ฉันจะสร้างผลงานด้วยตัวเอง"
00:51:25.218 – 00:51:28.563
พอถึงระดับลึกสุด เราก็ชักปืนจ่อเลย
00:51:28.722 – 00:51:31.134
- "พ่อไม่อยากให้ฉันเป็นเหมือนเขา" - ถูกต้อง
00:51:32.025 – 00:51:36.496
ความลึกสามระดับ เมื่อความฝันถล่ม มันจะมีแรงสะเทือน
00:51:36.663 – 00:51:37.835
ยานอนหลับ
00:51:37.998 – 00:51:40.842
เพื่อให้หลับสนิทพอที่จะฝันสามระดับ
00:51:41.001 – 00:51:44.915
เราจะต้องปรุงยานอนหลับ ประสิทธิภาพสูงมาก
00:51:56.349 – 00:51:57.419
ฝันดี
00:51:58.018 – 00:52:00.294
สารเคมีที่ใช้ในการแชร์ฝัน
00:52:00.453 – 00:52:02.729
จะสร้างการเชื่อมต่อ ที่ชัดเจนระหว่างคนสร้างฝัน
00:52:02.889 – 00:52:04.766
ขณะที่เร่งการทำงานของสมอง
00:52:04.925 – 00:52:06.734
มันจะให้เวลาเรามากขึ้นในแต่ละระดับ
00:52:06.893 – 00:52:10.033
การทำงานของสมองในฝัน จะเป็น 20 เท่าของปกติ
00:52:10.197 – 00:52:13.701
เมื่อคุณเข้าไปในฝันที่อยู่ในฝัน ผลคือการทวีคูณ
00:52:13.867 – 00:52:15.972
3 ความฝันก็คือสิบชั่วโมงคูณยี่สิบ..
00:52:16.136 – 00:52:19.049
โทษนะฉันคิดเลขไม่เก่ง รวมเวลามาเลย
00:52:19.206 – 00:52:21.88
หนึ่งอาทิตย์ ในความฝันระดับแรก
00:52:22.576 – 00:52:25.42
6เดือน ในระดับที่สอง และระดับที่สาม...
00:52:25.579 – 00:52:26.956
นั่นคือ 10ปี
00:52:29.616 – 00:52:31.823
ใครจะอยากติดอยู่ในฝันนานสิบปี
00:52:32.219 – 00:52:33.425
ขึ้นกับว่าฝันอะไร
00:52:33.587 – 00:52:36.295
พอฝังความคิดได้แล้ว เราจะออกมายังไง
00:52:36.456 – 00:52:39.403
หวังว่านายคงมีวิธีที่ดีกว่าการยิงหัวฉัน
00:52:39.559 – 00:52:40.629
การปลุก
00:52:41.228 – 00:52:42.263
การปลุกแบบไหน
00:52:42.429 – 00:52:44.67
นี่ แอริแอ๊ดนี่คือการปลุก
00:52:47.4 – 00:52:50.108
ความรู้สึกว่าตกจากที่สูงจะปลุกให้เราตื่น
00:52:50.27 – 00:52:53.513
- สะดุ้งตื่นขึ้นจากความฝัน - เราจะสะดุ้งตื่นเหรอยาแรงขนาดนี้
00:52:53.673 – 00:52:54.879
นั่นแหละความเจ๋ง
00:52:55.075 – 00:52:58.284
ยาฉันไม่กดการทำงานของหูชั้นใน
00:52:58.445 – 00:53:03.292
ฉะนั้นแม้หลับลึก คนหลับก็ยังรู้สึกถึงการตก
00:53:03.45 – 00:53:05.828
หรือถูกผลัก
00:53:06.453 – 00:53:10.629
เทคนิคคือการเชื่อม การปลุกที่ส่งถึงฝันสามระดับ
00:53:11.157 – 00:53:14.695
เราอาจใช้ดนตรี นับถอยหลังเพื่อเชื่อมการปลุก
00:53:22.535 – 00:53:26.073
เขาไม่มีนัดผ่าตัด ทำฟัน หรืออะไรเลย
00:53:26.239 – 00:53:28.241
เขาไม่มีนัดผ่าตัดหัวเข่าเหรอ
00:53:28.408 – 00:53:31.651
ไม่มี ไม่มีแบบที่ต้องหลับ
00:53:31.811 – 00:53:33.757
และเราต้องการอย่างน้อยสิบชั่วโมง
00:53:33.913 – 00:53:35.256
ซิดนีย์ไปลอสแองเจลิส
00:53:36.583 – 00:53:40.861
หนึ่งในเที่ยวบินที่ยาวนานที่สุด เขาบินทุกสองสัปดาห์
00:53:41.021 – 00:53:43.194
เขาคงใช้เครื่องบินส่วนตัว
00:53:43.69 – 00:53:46.864
เว้นแต่ว่าเครื่องบินเขาต้องเอาไปซ่อม
00:53:47.027 – 00:53:49.268
-มันต้องเป็นโบอิ้ง 747 - ทำไม
00:53:49.429 – 00:53:50.908
เพราะเครื่องรุ่นนี้ห้องนักบินอยู่ข้างบน
00:53:51.064 – 00:53:54.273
ห้องเฟิร์สท์คลาสอยู่หัวลำ ไม่มีใครเดินผ่าน
00:53:54.434 – 00:53:57.938
คุณต้องเหมาทั้งเฟิร์สท์คลาส และ จนท.เฟิร์สท์คลาส
00:53:58.104 – 00:53:59.674
ผมซื้อเหมาทั้งสายการบิน
00:54:01.241 – 00:54:03.05
เนียนกว่าเยอะ
00:54:04.644 – 00:54:07.454
เราได้สิบชั่วโมงนั่นแล้ว
00:54:08.114 – 00:54:11.254
แอริแอ๊ดนี่ ผลงานยอดเยี่ยมมาก
00:54:59.265 – 00:55:01.438
คุณรู้ว่าจะหาฉันได้ยังไง
00:55:02.902 – 00:55:04.347
คุณรู้ว่าคุณต้องทำอะไร
00:55:08.174 – 00:55:11.644
คุณจำได้มั้ยตอนที่คุณขอฉันแต่งงาน
00:55:12.512 – 00:55:14.549
แน่นอน ผมจำได้
00:55:15.648 – 00:55:18.026
คุณบอกว่าคุณมีความฝัน
00:55:21.087 – 00:55:23.863
เราจะแก่เฒ่าไปด้วยกัน
00:55:25.291 – 00:55:26.998
และเราทำได้
00:55:33.666 – 00:55:35.304
เธอไม่ควรมานี่
00:55:39.372 – 00:55:42.842
ฉันแค่อยากดูว่าคุณทดลองอะไรทุกคืน
00:55:43.009 – 00:55:45.182
แต่เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเธอ
00:55:45.345 – 00:55:48.349
มันต้องเกี่ยวสิ คุณเรียกให้ฉันแชร์ความฝันกับคุณ
00:55:48.515 – 00:55:51.689
ไม่ใช่นี่ นี่เป็นความฝันของฉัน
00:56:03.062 – 00:56:05.474
ทำไมคุณทำตัวเองอย่างนี้
00:56:05.632 – 00:56:08.579
มันเป็นทางเดียวที่ฉันจะฝันได้
00:56:10.336 – 00:56:12.543
แล้วทำไมคุณถึงต้องฝัน
00:56:13.44 – 00:56:15.147
ในฝัน...เรายังอยู่ด้วยกัน
00:56:30.056 – 00:56:31.797
นี่ไม่ใช่แค่ความฝัน
00:56:33.593 – 00:56:36.631
มันเป็นความทรงจำ คุณบอกเองไม่ให้ใช้ความทรงจำ
00:56:36.796 – 00:56:37.866
ใช่ฉันพูดยังงั้น
00:56:38.498 – 00:56:43.038
คุณพยายามยื้อเธอเอาไว้ คุณตัดใจไม่ได้
00:56:43.203 – 00:56:46.207
เธอไม่เข้าใจหรอก มันเป็นช่วงเวลาที่ฉันเสียใจ
00:56:46.372 – 00:56:48.943
ความทรงจำที่ฉันต้องเปลี่ยน
00:56:50.176 – 00:56:52.656
แล้วที่คุณเสียใจมันคืออะไร
00:56:53.046 – 00:56:56.186
มีอย่างหนึ่งที่เธอต้องเข้าใจเกี่ยวกับฉัน
00:57:04.657 – 00:57:06.261
นี่บ้านคุณเหรอ
00:57:06.926 – 00:57:08.997
บ้านของฉันกับมอล
00:57:09.662 – 00:57:11.005
เธออยู่ไหน
00:57:11.931 – 00:57:13.933
ตอนนี้เธอตายไปแล้ว
00:57:18.671 – 00:57:20.207
นั่นเจมส์ลูกชายฉัน
00:57:20.373 – 00:57:23.513
เขากำลังขุดหาบางอย่างคงเป็นไส้เดือน
00:57:24.677 – 00:57:25.985
นั่นฟิลิปป้า
00:57:26.513 – 00:57:28.39
ฉันคิดว่าจะตะโกนเรียกเด็กๆ
00:57:28.548 – 00:57:31.324
ให้หันมายิ้ม หันมาให้ฉันเห็น
00:57:32.018 – 00:57:37.161
ใบหน้าที่น่ารักของพวกเขา แต่มันก็สายเกินไป
00:57:37.323 – 00:57:40.167
เดี๋ยวนี้...โอกาสเดียวเท่านั้น ค็อบบ์
00:57:44.631 – 00:57:46.44
จากนั้นฉันเริ่มหวาดกลัว
00:57:46.599 – 00:57:49.307
ฉันรู้ว่าฉันจะเสียใจกับนาทีนั้น
00:57:50.136 – 00:57:52.48
ฉันต้องเห็นหน้าลูกเป็นครั้งสุดท้าย
00:57:52.639 – 00:57:55.142
เจมส์ ฟิลิปป้า เข้าบ้าน
00:57:55.308 – 00:57:57.345
แล้วนาทีนั้นก็ผ่านไป
00:57:59.546 – 00:58:02.254
และไม่ว่ายังไง ฉันก็เปลี่ยนนาทีนั้นไม่ได้
00:58:03.816 – 00:58:05.989
พอฉันจะตะโกนเรียกลูก
00:58:07.02 – 00:58:08.158
ลูกก็วิ่งไปแล้ว
00:58:10.857 – 00:58:14.168
ถ้าอยากเห็นหน้าลูกอีก ฉันต้องกลับไปบ้าน
00:58:15.161 – 00:58:16.663
ในโลกความจริง
00:58:58.237 – 00:58:59.716
เธอมาทำอะไรที่นี่
00:59:00.54 – 00:59:01.644
ฉันชื่อ...
00:59:01.808 – 00:59:05.119
ฉันรู้เธอเป็นใคร เธอมาทำอะไรที่นี่
00:59:13.286 – 00:59:15.732
ฉันแค่อยากจะเข้าใจน่ะ
00:59:15.888 – 00:59:18.027
เธอจะเข้าใจได้ยังไง
00:59:19.225 – 00:59:21.364
เธอรู้เหรอการเป็นคนรักเป็นยังไง
00:59:23.363 – 00:59:25.502
การเป็นครึ่งหนึ่งของคนอีกคน
00:59:26.733 – 00:59:28.303
ไม่
00:59:29.769 – 00:59:31.771
ฉันจะเล่าปริศนาเรื่องหนึ่ง
00:59:33.239 – 00:59:35.549
เธอกำลังเฝ้ารอรถไฟ
00:59:36.576 – 00:59:39.75
รถไฟที่จะพาเธอไปไกลแสนไกล
00:59:41.114 – 00:59:44.095
เธอรู้ว่าเธอหวังว่ารถไฟจะพาเธอไป
00:59:45.118 – 00:59:47.394
แต่เธอไม่รู้ว่าที่ไหน
00:59:47.553 – 00:59:49.464
แต่มันก็ไม่สำคัญ
00:59:50.423 – 00:59:53.836
มันจะไม่สำคัญได้ไงว่า รถไฟจะพาเธอไปที่ไหน
00:59:53.993 – 00:59:55.768
เพราะเราจะได้อยู่ด้วยกัน
00:59:56.796 – 00:59:59.902
- คุณพาเธอมาที่นี่ได้ไง ดอม - นี่คือที่ไหน
01:00:00.299 – 01:00:03.473
ห้องในโรงแรมที่เรามา ฉลองครบรอบแต่งงาน
01:00:03.636 – 01:00:04.979
แล้วเกิดอะไรขึ้น
01:00:06.606 – 01:00:09.712
คุณสัญญา คุณสัญญาว่าเราจะอยู่ด้วยกัน
01:00:10.143 – 01:00:12.145
ได้โปรด ผมต้องให้คุณอยู่ที่นี่ ชั่วคราว
01:00:12.378 – 01:00:15.621
คุณบอกเราจะอยู่ด้วยกัน เราจะแก่ไปด้วยกัน
01:00:15.782 – 01:00:18.262
ผมจะกลับมารับคุณ ผมสัญญา
01:00:36.469 – 01:00:41.851
คุณคิดว่าการสร้างคุก ในความจำขังเธอได้เหรอ
01:00:42.475 – 01:00:44.853
คุณคิดว่าคุกนั้นจะขังเธอได้เหรอ
01:00:45.745 – 01:00:47.019
ถึงเวลาแล้ว
01:00:48.247 – 01:00:50.591
มอริซ ฟิสเชอร์เพิ่งตายในซิดนีย์
01:00:50.75 – 01:00:52.923
- งานศพเมื่อไหร่ - พฤหัส ในลอสแองเจลิส
01:00:53.086 – 01:00:56.363
โรเบิร์ตไปเฝ้าศพไม่เกิน วันอังคารนี้เราต้องเตรียมตัว
01:00:58.558 – 01:00:59.662
ค็อบบ์ ฉันจะไปกับคุณ
01:01:00.226 – 01:01:01.637
ฉันสัญญาไมล์สไว้ ไม่ได้
01:01:01.794 – 01:01:04.934
ทีมต้องการคนที่เข้าใจสิ่งที่คุณต่อสู้อยู่
01:01:07.5 – 01:01:09.673
ไม่ต้องเป็นฉันก็ได้
01:01:09.836 – 01:01:13.147
แต่คุณต้องให้อาร์เธอร์เห็นสิ่งที่ฉันเห็น
01:01:18.911 – 01:01:20.549
หาที่บนเครื่องเพิ่มอีกที่
01:01:24.684 – 01:01:27.722
ถ้าผมขึ้นเครื่องบิน และคุณไม่ทำตามข้อตกลง
01:01:27.887 – 01:01:31.562
เมื่อเครื่องลง ผมจะติดคุกตลอดชีวิต
01:01:32.225 – 01:01:34.432
ทำงานระหว่างทางให้สำเร็จ
01:01:34.594 – 01:01:37.074
ผมโทรศัพท์กริ๊งเดียวจากบนเครื่อง
01:01:37.23 – 01:01:39.904
คุณจะผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองได้สบาย
01:01:53.88 – 01:01:54.881
ขอโทษ
01:01:55.181 – 01:01:57.058
อ้อครับ ขอโทษ ผมผิดเอง
01:02:31.717 – 01:02:35.358
ขอโทษ นี่คงเป็นของคุณคุณทำตกน่ะ
01:02:35.521 – 01:02:37.33
ดื่มอะไรดีคะ
01:02:37.49 – 01:02:38.992
น้ำเปล่าครับ
01:02:39.158 – 01:02:41.035
เหมือนกัน
01:02:44.03 – 01:02:45.168
ขอบคุณ
01:02:45.331 – 01:02:47.174
ผมไม่ได้ตั้งใจสอดรู้
01:02:47.333 – 01:02:50.94
คุณไม่ได้บังเอิญเป็นญาติ กับท่านมอริซ ฟิสเชอร์ ใช่มั้ย
01:02:51.137 – 01:02:52.616
ใช่ เขา...
01:02:53.539 – 01:02:55.541
เป็นพ่อของผม
01:02:55.975 – 01:03:00.014
เขาเป็นต้นแบบ ของแรงบันดาลใจ เสียใจด้วยครับ
01:03:02.982 – 01:03:04.655
- นี่ - ขอบคุณ
01:03:04.817 – 01:03:05.818
เฮ้
01:03:06.552 – 01:03:07.963
ดื่มให้พ่อคุณ
01:03:08.788 – 01:03:10.768
ขอให้ท่านสู่สุขคติ
01:04:19.492 – 01:04:21.802
- ก่อนเข้านอนหัดไปฉี่ซะบ้างนะ - ขอโทษ
01:04:21.961 – 01:04:24.032
ซดแชมแปญฟรีเยอะไปเหรอ ยูซุฟ
01:04:24.196 – 01:04:25.3
เอ้าฮากันเข้าไป
01:04:25.464 – 01:04:28.445
ฝนตกเขาโบกแท็กซี่แน่
01:04:40.112 – 01:04:44.151
- ไอ้เวร เฮ้ย ทำไมแกถึง.... - หลีกไปเลย
01:05:00.032 – 01:05:01.443
คุณให้เขาโทร... แค่นี้ก่อนนะ
01:05:01.6 – 01:05:03.739
เอาล่ะ แท็กซี่ ขอบคุณ
01:05:06.672 – 01:05:09.551
ไปถนนสามกับมาร์เก็ต เร็วๆด้วย
01:05:10.076 – 01:05:12.454
- คุณจะทำอะไร -โทษครับ ผมนึกว่าไม่มีคน
01:05:12.611 – 01:05:14.113
- ผมนั่งอยู่ - งั้นเราแชร์ค่ารถ
01:05:14.28 – 01:05:17.124
ไม่ โชเฟอร์จอดให้เขาลง...
01:05:20.086 – 01:05:21.429
เยี่ยม
01:05:26.359 – 01:05:27.838
ขึ้นมา
01:05:38.938 – 01:05:41.578
มีเงินอยู่ห้าร้อยดอลลาร์ แต่กระเป๋าแพงกว่า
01:05:41.741 – 01:05:43.482
คุณปล่อยผมลงที่หมายละกัน
01:05:43.642 – 01:05:45.451
ผมเกรงว่ามันจะไม่...
01:05:54.42 – 01:05:56.229
- คุ้มกันเขา - หมอบ หมอบ
01:05:56.389 – 01:05:58.027
นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น
01:06:01.761 – 01:06:04.002
เราไม่ได้ออกแบบไว้อย่างนี้
01:06:04.93 – 01:06:06.307
ค็อบบ์
01:06:06.532 – 01:06:07.567
ค็อบบ์
01:06:58.484 – 01:06:59.69
ยิงเลย
01:07:06.358 – 01:07:07.803
เป็นไรมั้ย
01:07:07.993 – 01:07:10.166
ไม่เป็นไร ฉันโอเค ฉันโอเค
01:07:10.329 – 01:07:12.24
ฟิสเชอร์ไม่เป็นไร อย่างมากก็เมารถ
01:07:12.398 – 01:07:13.638
ไซโตะ
01:07:32.551 – 01:07:34.69
พาฟิสเชอร์ไปข้างหลังเดี๋ยวนี้
01:07:34.987 – 01:07:37.695
- พาเขาไปข้างหลัง เร็ว - มันเกิดอะไรขึ้น
01:07:38.124 – 01:07:39.603
เขาโดนยิงเหรอ เขาจะตายมั้ย
01:07:39.758 – 01:07:41.499
- ฉันไม่รู้ - ให้ตายเถอะ
01:07:41.66 – 01:07:44.106
- เมื่อกี๊นายหายไปไหน - เราโดนรถไฟปิดกั้นทาง
01:07:44.263 – 01:07:46.243
ทำไมเธอใส่รถไฟเข้ามา ที่สี่แยกกลางเมือง
01:07:46.398 – 01:07:48.002
- ฉันเปล่า - แล้วมันมาจากไหน
01:07:48.167 – 01:07:49.84
ฉันถามนายดีกว่า ทำไมเราโดนซุ่มโจมตี หา
01:07:50.002 – 01:07:53.415
พวกนั้นไม่ใช่ภาพ จากจิตธรรมดา มันฝึกรบมา
01:07:53.572 – 01:07:56.143
- ฝึกมาเหรอ - ฟิสเชอร์จ้างนักจารกรรม
01:07:56.308 – 01:08:00.518
สอนให้จิตใต้สำนึกป้องกันตัวเอง จิตใต้สำนึกเขาจึงมีกองกำลังคุ้มกัน
01:08:00.679 – 01:08:02.317
ฉันไม่ได้ลงรายงาน ขอโทษ
01:08:02.481 – 01:08:04.29
- แล้วทำไมถึงไม่ลง - ใจเย็น
01:08:04.55 – 01:08:05.79
อย่ามาบอกให้ใจเย็น
01:08:05.951 – 01:08:08.898
นี่เป็นหน้าที่นาย ความรับผิดชอบนาย
01:08:09.054 – 01:08:11.125
นายต้องเช็ค ประวัติฟิสเชอร์ให้ละเอียดทุกเม็ด
01:08:11.29 – 01:08:13.236
เราไม่ได้เตรียมตัว มารับความรุนแรงอย่างนี้
01:08:13.392 – 01:08:14.632
เราเคยรับมือ กับหน่วยปกป้องจิตใต้สำนึกมาก่อน
01:08:14.793 – 01:08:16.898
เพิ่มความระวังหน่อย เราก็ผ่านไปได้
01:08:17.062 – 01:08:18.871
นี่ไม่ใช่แผนที่เราเตรียมมา เขากำลังจะตาย
01:08:20.266 – 01:08:23.11
ไม่ๆๆ อย่าฆ่าเขา
01:08:23.269 – 01:08:25.374
เขาทรมาน ฉันก็แค่ปลุกเขา
01:08:25.538 – 01:08:27.449
ไม่ เขาจะไม่ตื่น
01:08:27.606 – 01:08:31.213
ไม่ตื่นเหรอ เมื่อตายในความฝัน เราจะตื่นนี่
01:08:31.377 – 01:08:32.651
ไม่ใช่ฝันนี้
01:08:32.811 – 01:08:35.348
ยาเราแรงเกินกว่าเขาจะตื่นด้วยวิธีนั้น
01:08:35.948 – 01:08:37.655
เหรอ แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราตาย
01:08:37.816 – 01:08:39.659
- ดิ่งลง"ห้วงนรก" - นายพูดจริงเหรอ
01:08:39.818 – 01:08:42.355
- นรกไหน - พื้นที่ร้างในความฝัน
01:08:42.521 – 01:08:45.798
- จะมีอะไรในนั้น - มีแค่จิตใต้สำนึกร้างเวิ้งว้าง
01:08:45.958 – 01:08:49.167
ไม่มีอะไรอยู่ในนั้น ยกเว้นสิ่งที่ถูกทิ้งไว้...
01:08:49.328 – 01:08:52.241
โดยคนที่เคยร่วมแชร์ฝัน ซึ่งเคยติดอยู่ในนั้น
01:08:52.398 – 01:08:54.309
ซึ่งในกรณีนี้ก็คือนาย
01:08:54.466 – 01:08:57.174
- แล้วเราจะติดอยู่นานแค่ไหน - ไม่ต้องคิด...
01:08:57.336 – 01:08:59.748
- หนีเลย... รอยาหมดฤทธิ์นั่นแหละ - นานแค่ไหน ยูซุฟ
01:08:59.905 – 01:09:03.148
สิบปี หรือตลอดไป ฉันไม่รู้ถามเขาสิ ก็เขาเคยอยู่ในนั้น
01:09:03.309 – 01:09:04.515
พาเขาขึ้นไปข้างบน มาเร็ว
01:09:06.145 – 01:09:07.59
เยี่ยม
01:09:08.581 – 01:09:10.06
ขอบใจ
01:09:10.749 – 01:09:13.992
เราติดอยู่ในจิตของฟิสเชอร์ ต่อสู้กับกองกำลังของเขา
01:09:14.153 – 01:09:15.632
และถ้าเราโดนฆ่า...
01:09:15.788 – 01:09:18.997
เราจะนอนเป็นผัก จนกว่าสมองจะและเป็นไข่เน่า
01:09:25.898 – 01:09:27.741
กล่องปฐมพยาบาล
01:09:30.002 – 01:09:33.472
- นายรู้ว่ามีความเสี่ยงนี่ แต่ไม่บอกเรา - มันจะไม่เสี่ยง
01:09:33.639 – 01:09:36.586
- ถ้าเราไม่เจอกับกองทัพติดอาวุธ - นายไม่มีสิทธิ์
01:09:36.742 – 01:09:39.086
นี่คือทางเดียวที่เราจะลงฝันสามระดับ
01:09:39.245 – 01:09:41.282
นายรู้เรื่องนี้มาโดยตลอด
01:09:41.447 – 01:09:42.482
ฉันไว้ใจเขา
01:09:42.648 – 01:09:44.559
ไว้ใจเขา เขาจะยกส่วนแบ่งให้ครึ่งนึงล่ะสิ
01:09:44.717 – 01:09:47.994
เปล่า เขาให้หมด เขาบอกว่าเคยทำมาก่อน
01:09:48.153 – 01:09:50.224
เคยทำกับใคร มอลเหรอได้ผลดีมากสิท่า
01:09:50.389 – 01:09:53.836
มันไม่เกี่ยวเลย ฉันต้องทำเพื่อกลับไปหาลูกฉัน
01:09:53.993 – 01:09:55.904
ลากเรามาในสนามรบที่ไม่มีทางออก
01:09:56.061 – 01:10:00.1
มีทางออก เอาละ เราทำงานต่อไป และทำให้เร็วที่สุด
01:10:00.266 – 01:10:02.61
เมื่อจะออกไป ใช้การปลุกเหมือนที่เคยทำ
01:10:02.768 – 01:10:05.248
ลืมได้เลยยิ่งลงลึกยิ่งเสี่ยง
01:10:05.404 – 01:10:07.281
ฉันจะนั่งแช่อยู่ที่ระดับนี้แหละ
01:10:07.439 – 01:10:09.885
กองกำลังคุ้มกัน ของฟิสเชอร์ล้อมที่นี่ไว้แล้ว
01:10:10.042 – 01:10:12.318
10 ชั่วโมงในการบิน คือ หนึ่งอาทิตย์ในชั้นนี้
01:10:12.478 – 01:10:16.221
เราทุกคนจะถูกฆ่าตายหมด ฉันรับประกันได้
01:10:16.815 – 01:10:20.592
เราไม่มีทางเลือก นอกจากทำงานให้จบเร็วที่สุด
01:10:22.187 – 01:10:24.633
ต้อง"ลง"คือทางเดียวที่จะ"ขึ้น"ได้
01:10:26.191 – 01:10:27.329
เตรียมตัว
01:10:27.493 – 01:10:29.7
นาย เร็วเข้า ไปเขย่าประสาทเขา
01:10:34.533 – 01:10:37.571
ฉันมีประกัน ถ้าโดนลักพาตัว..สิบล้านเหรียญ
01:10:37.736 – 01:10:40.683
- เราตกลงกันได้ง่ายมาก - หุบปาก มันไม่ง่าย
01:10:40.839 – 01:10:43.115
ในออฟฟิศพ่อนายใต้ชั้นหนังสือ
01:10:43.275 – 01:10:46.381
มีตู้เซฟส่วนตัว เราต้องการรหัสเซฟ
01:10:46.545 – 01:10:48.115
ฉันไม่รู้เซฟอะไร
01:10:48.314 – 01:10:51.193
นั่นไม่ได้แปลว่านายไม่รู้รหัสตู้เซฟ
01:10:52.818 – 01:10:54.161
บอกรหัสมาซะ
01:10:55.02 – 01:10:56.761
ฉันไม่รู้
01:11:01.694 – 01:11:03.833
เรามีแหล่งข่าวเชื่อถือได้ว่านายรู้
01:11:03.996 – 01:11:06.34
เหรอ แหล่งข่าวไหนล่ะ
01:11:07.833 – 01:11:11.337
-ห้าร้อยดอลลาร์เลยนะกระเป๋า -ข้างในมีอะไร
01:11:11.603 – 01:11:15.38
เงิน การ์ด บัตรประจำตัว แล้วก็นี่
01:11:20.412 – 01:11:21.914
ช่วยได้มั้ย
01:11:22.648 – 01:11:23.683
อาจจะ
01:11:24.149 – 01:11:25.958
นายจัดการ มีเวลาชั่วโมงนึง
01:11:26.352 – 01:11:27.387
ชั่วโมงนึง
01:11:28.687 – 01:11:30.963
ฉันควรจะมีทั้งคืนเพื่อแฮ็คข้อมูล
01:11:31.123 – 01:11:33.729
ไซโตะไม่ควรจะโดนยิงที่หน้าอก
01:11:33.892 – 01:11:37.066
นายมีเวลาหนึ่งชั่วโมงดึงข้อมูลออกมา
01:11:39.598 – 01:11:42.044
- นั่นอะไร - เสียงของแหล่งข่าว
01:11:46.271 – 01:11:47.978
ลุงปีเตอร์เกรอ
01:11:48.674 – 01:11:50.813
สั่งให้คนของนายหยุด
01:11:51.11 – 01:11:53.454
- บอกรหัสเซฟมา - ฉันไม่รู้
01:11:53.612 – 01:11:56.286
- ทำไมบราวนิ่งบอกว่านายรู้ - ฉันไม่รู้
01:11:56.448 – 01:11:58.928
ให้ฉันคุยกับเขาจะได้รู้เรื่องกัน
01:12:01.286 – 01:12:03.994
อีกหนึ่งชั่วโมง นายต้องบอก
01:12:05.991 – 01:12:07.197
ลุงเป็นไรมั้ย
01:12:09.094 – 01:12:10.402
โอเครึเปล่า
01:12:14.099 – 01:12:17.774
โจรมันจับตัวลุงมาสองวันแล้ว
01:12:18.437 – 01:12:20.917
มันให้คนเข้าไปค้นออฟฟิศพ่อเธอ จะเปิดตู้เซฟ
01:12:23.108 – 01:12:25.85
มันคิดว่าลุงรู้รหัสเปิดตู้ แต่ว่าลุงไม่รู้
01:12:26.011 – 01:12:28.753
- ใช่ ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะงั้น... - อะไรนะ
01:12:29.515 – 01:12:33.395
มอริซบอกลุงนะถ้าเขาตาย เธอคนเดียวที่เปิดมันได้
01:12:33.552 – 01:12:35.463
ไม่ เขาไม่เคยบอกรหัสอะไรผม
01:12:36.188 – 01:12:40.33
เขาอาจจะบอก แต่เธอไม่รู้ว่ามันเป็นรหัส
01:12:40.492 – 01:12:41.698
ยังไงล่ะ
01:12:41.86 – 01:12:44.397
ไม่รู้สิ มันอาจเป็นชุดตัวเลข
01:12:44.563 – 01:12:48.511
ประสบการณ์ที่มีความหมาย ระหว่างเธอกับมอริซ
01:12:50.202 – 01:12:54.173
เราไม่ได้มีประสบการณ์ ที่มีความหมายต่อกันหรอก
01:12:54.873 – 01:12:56.352
แล้วหลังจากที่แม่เธอตาย
01:12:59.011 – 01:13:01.184
หลังจากที่แม่ผมตาย รู้มั้ยเขาบอกผมว่าไง
01:13:03.451 – 01:13:08.423
"โรเบิร์ต จริงๆนะ ฉันไม่มีอะไรจะพูด"
01:13:08.589 – 01:13:10.933
เขาไม่เก่งเรื่องแสดงออก
01:13:11.092 – 01:13:13.8
ผมเพิ่งอายุสิบเอ็ดนะ ลุงปีเตอร์
01:13:14.562 – 01:13:15.802
เขาเป็นไงบ้าง
01:13:16.631 – 01:13:17.769
เขาปวดทรมาน
01:13:17.965 – 01:13:21.572
เมื่อลงไปที่ชั้นลึก ความเจ็บปวดจะลดน้อยลง
01:13:21.736 – 01:13:22.976
แล้วถ้าเขาตาย
01:13:24.138 – 01:13:25.617
เลวร้ายที่สุดน่ะเหรอ
01:13:25.773 – 01:13:28.481
เมื่อเขาตื่น สมองจะไม่รับรู้อะไรอีก
01:13:28.643 – 01:13:32.716
ค็อบบ์ ฉันยังทำตามข้อตกลงเราอยู่
01:13:32.88 – 01:13:34.587
ขอบคุณสำหรับน้ำใจ ไซโตะ
01:13:34.749 – 01:13:38.822
แต่เมื่อคุณตื่น คุณจะจำไม่ได้ว่า เราเคยมีข้อตกลงกัน
01:13:38.986 – 01:13:41.023
ห้วงนรกจะเป็นโลกของคุณ
01:13:41.189 – 01:13:44.966
คุณจะหลงอยู่ในนั้นจนคุณเป็นตาแก่
01:13:45.426 – 01:13:46.769
จมอยู่กับความเสียใจ
01:13:48.196 – 01:13:49.3
รอความตายเพียงลำพัง
01:13:49.964 – 01:13:51.068
ไม่
01:13:51.632 – 01:13:53.27
ผมจะกลับไป
01:13:54.068 – 01:13:56.742
เราจะเป็นหนุ่มด้วยกันอีกครั้ง
01:14:02.71 – 01:14:03.78
หายใจไว้
01:14:03.945 – 01:14:06.983
มันจะฆ่าเราถ้าเราไม่บอกรหัสเซฟ
01:14:07.148 – 01:14:09.059
- มันแค่เรียกค่าไถ่ - ลุงได้ยินมันพูด
01:14:09.217 – 01:14:13.131
มันจะจับเราใส่รถตู้ พุ่งหลาวลงแม่น้ำ
01:14:13.287 – 01:14:14.766
งั้นเหรอ แล้วมีอะไรในเซฟ
01:14:15.857 – 01:14:17.029
เป็นของสำหรับเธอ
01:14:17.658 – 01:14:21.8
มอริซพูดเสมอ มันจะเป็นของขวัญล้ำค่าให้เธอ
01:14:22.53 – 01:14:23.668
พินัยกรรม
01:14:23.831 – 01:14:25.606
นั่นอยู่สำนักทนายพอร์ท แอนด์ ดันน์
01:14:25.767 – 01:14:27.007
นั่นเป็นชุดสำรอง
01:14:27.168 – 01:14:29.546
สามารถใช้ชุดนี้แทนได้เลย
01:14:29.704 – 01:14:32.344
มันแยกส่วนธุรกิจ ในเครือฟิสเชอร์ มอร์โรว์
01:14:32.507 – 01:14:36.216
มันจะทำลายอาณาจักรทั้งหมดที่เรารู้จัก
01:14:36.377 – 01:14:38.857
ทำลายมรดกที่ยกให้ผม
01:14:40.515 – 01:14:42.358
เขาจะทำอย่างนั้นทำไม
01:14:42.517 – 01:14:43.689
นั่นลุงก็ไม่รู้
01:14:46.554 – 01:14:48.534
เขารักเธอนะ โรเบิร์ต
01:14:49.09 – 01:14:50.728
ในแบบของเขา
01:14:50.892 – 01:14:52.701
ในแบบของเขาเหรอ
01:14:53.995 – 01:14:55.531
เฮือกสุดท้าย
01:14:56.664 – 01:14:59.008
เขาเรียกผมเข้าไปข้างเตียง
01:14:59.5 – 01:15:01.343
เสียงแทบไม่ลอดออกจากลำคอ
01:15:02.403 – 01:15:06.647
เขายังอุตส่าห์พยายามบอก คำพูดสุดท้ายกับผม
01:15:09.143 – 01:15:10.781
ดึงผมเข้าไปใกล้
01:15:13.448 – 01:15:15.553
แผ่วจนผมแทบไม่ได้ยิน...
01:15:16.417 – 01:15:17.862
คำเดียว
01:15:21.556 – 01:15:23.536
"ผิดหวัง"
01:15:29.163 – 01:15:30.369
คุณเคยไปห้วงนรกเมื่อไหร่
01:15:31.933 – 01:15:35.437
คุณให้คนในทีมเชื่อมั่นทำงานนี้ต่อไป
01:15:35.603 – 01:15:37.981
- แต่พวกเขายังไม่รู้ความจริง - ความจริง จริงอะไร
01:15:38.172 – 01:15:42.314
ความจริงที่ ทุกนาที คุณอาจเอารถไฟวิ่งฝ่ากำแพงเข้ามา
01:15:42.477 – 01:15:46.55
ความจริงที่ มอลบุกผ่านจิตใต้สำนึกของคุณได้
01:15:46.714 – 01:15:49.126
และเมื่อลงลึกไปหาฟิสเชอร์
01:15:49.283 – 01:15:51.092
เราก็ลงลึกไปหาคุณด้วย
01:15:51.919 – 01:15:55.196
ฉันไม่แน่ใจว่าเราจะชอบสิ่งที่เจอ
01:15:59.193 – 01:16:00.672
ฉันกับมอลเคยร่วมกัน
01:16:00.828 – 01:16:04.503
เราสำรวจคอนเซ็ปต์ ของความฝันซ้อนความฝัน
01:16:04.699 – 01:16:05.973
ฉันทุ่มเท
01:16:06.133 – 01:16:09.808
ลงไปลึกขึ้นๆ ฉันอยากไปให้ไกลขึ้น
01:16:10.304 – 01:16:15.185
ตอนนั้นฉันไม่เข้าใจว่า หนึ่งชั่วโมงบนนี้จะกลายเป็นปีในฝัน
01:16:15.343 – 01:16:18.085
เราติดกับดักลึกกระทั่ง...
01:16:18.913 – 01:16:22.224
เมื่อเราเกยขึ้นฝั่งของจิตใต้สำนึก...
01:16:22.817 – 01:16:25.354
เราจะแยกไม่ออกว่าฝันหรือจริง
01:16:31.425 – 01:16:33.996
เราคิด...เราสร้างโลกเพื่อเราสองคน
01:16:35.63 – 01:16:37.632
ใช้เวลาหลายปี
01:16:38.766 – 01:16:40.746
เราสร้างโลกของเราเอง
01:16:42.103 – 01:16:43.81
คุณติดอยู่ในฝันนานแค่ไหน
01:16:44.972 – 01:16:47.077
ก็ซักประมาณ 50 ปี
01:16:50.478 – 01:16:51.65
บ้าจัง
01:16:53.948 – 01:16:55.291
แล้วคุณทนได้ยังไง
01:16:55.449 – 01:16:58.191
มันก็ไม่แย่นักตอนแรก รู้สึกเหมือนพระเจ้า
01:16:58.352 – 01:17:01.39
ปัญหาคือเรารู้ว่าทุกสิ่งนั้นไม่เป็นจริง
01:17:01.556 – 01:17:05.971
ท้ายที่สุด ฉันรู้สึกว่า เป็นไปไม่ได้ที่จะอยู่แบบนั้น
01:17:06.127 – 01:17:07.538
แล้วเธอรู้สึกยังไง
01:17:10.998 – 01:17:14.912
เธอเก็บขังบางสิ่งไว้สิ่งที่ลึกลงไปในจิต
01:17:16.304 – 01:17:21.549
ความจริงที่เธอเคยรู้ แต่...เลือกที่จะลืม
01:17:24.478 – 01:17:26.981
ห้วงนรกกลายเป็นโลกจริงของเธอ
01:17:28.316 – 01:17:30.125
แล้วเกิดอะไรเมื่อคุณตื่นขึ้น
01:17:30.651 – 01:17:34.326
ตื่นขึ้นมาหลังจาก ผ่านไปหลายปี หลายสิบปี
01:17:35.389 – 01:17:39.895
กลายเป็นวิญญาณคนแก่ ในร่างคนหนุ่มสาวอย่างนั้น
01:17:40.795 – 01:17:44.572
ฉันรู้ว่ามีสิ่งผิดปกติกับมอล แต่เธอไม่ยอมรับ
01:17:45.933 – 01:17:48.209
ในที่สุด...เธอยอมบอกความจริงฉัน
01:17:48.636 – 01:17:52.015
เธอถูกความคิดหนึ่งครอบงำ
01:17:52.173 – 01:17:57.885
ความคิดเล็กๆง่ายๆที่เปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง
01:17:59.013 – 01:18:01.493
เธอคิดว่าโลกของเราไม่ใช่ของจริง
01:18:02.416 – 01:18:06.694
เธอต้องตื่นเพื่อกลับไปสู่ความเป็นจริง
01:18:07.221 – 01:18:09.599
นั่นคือถ้าอยากจะกลับบ้าน...
01:18:10.825 – 01:18:12.634
เราต้องฆ่าตัวตาย
01:18:19.266 – 01:18:22.736
- แล้วลูกๆคุณล่ะ - เธอคิดว่าเป็นภาพสะท้อนลวงตา
01:18:22.903 – 01:18:25.907
ลูกจริงๆของเรารออยู่ที่ใดที่หนึ่งข้างนอก
01:18:26.073 – 01:18:27.78
- ฉันเป็นแม่นะ - ใจเย็นๆ
01:18:27.942 – 01:18:29.216
คุณคิดว่าฉันแยกไม่ออกเหรอ
01:18:29.377 – 01:18:31.721
ถ้านี่เป็นความฝันผม ทำไมผมคุมมันไม่ได้
01:18:31.879 – 01:18:33.586
เพราะคุณไม่รู้ตัวว่ากำลังฝัน
01:18:33.748 – 01:18:35.955
เธอมั่นใจว่าผมทำอะไรไม่ได้
01:18:36.117 – 01:18:39.963
ไม่ว่าผมขอร้องอ้อนวอนยังไงก็ตาม
01:18:42.923 – 01:18:45.961
เธออยากฆ่าตัวตาย แต่เธอตายคนเดียวไม่ได้
01:18:46.127 – 01:18:52.635
เธอรักผมมากไป เธอวางแผนในวันครบรอบแต่งงาน
01:19:18.693 – 01:19:21.503
- ที่รัก คุณจะทำอะไร - ไปกับฉันเถอะ
01:19:21.662 – 01:19:25.94
คุณกลับเข้าไปข้างในนะ เข้าไปข้างใน
01:19:26.1 – 01:19:30.549
ไม่ ฉันจะโดด และคุณจะไปกับฉัน
01:19:30.705 – 01:19:32.412
ไม่ ผมไม่โดด
01:19:32.573 – 01:19:34.678
คุณฟังผมนะ
01:19:35.276 – 01:19:39.52
ถ้าคุณโดด คุณจะไม่ตื่น จำได้มั้ย คุณจะตาย
01:19:39.68 – 01:19:41.626
คุณต้องกลับเข้าไปข้างใน
01:19:41.782 – 01:19:44.524
เร็วๆ เข้าไปข้างใน แล้วเราจะได้คุยกัน
01:19:44.685 – 01:19:46.631
เราคุยกันหมดแล้ว
01:19:48.689 – 01:19:50.362
- มอล - คุณออกมาที่ขอบระเบียง
01:19:50.524 – 01:19:53.232
- ไม่งั้นฉันจะโดด - โอเค
01:19:57.498 – 01:19:59.307
เรามาคุยกันเรื่องนี้
01:20:00.167 – 01:20:01.339
ตกลงมั้ย
01:20:01.502 – 01:20:06.576
- ฉันกำลังขอคุณให้ทายชะตา - ไม่ ที่รัก
01:20:07.541 – 01:20:10.545
ผมทำไม่ได้คุณรู้ว่าผมทำไม่ได้
01:20:10.711 – 01:20:13.487
คิดถึงลูกๆเราเถอะ
01:20:13.647 – 01:20:15.388
คิดถึงเจมส์คิดถึงฟิลิปป้านะ
01:20:17.918 – 01:20:20.865
ถ้าฉันตายคนเดียว พวกเขาก็พรากลูกไปอยู่ดี
01:20:21.021 – 01:20:24.332
- หมายความว่าไง - ฉันแจ้งจดหมายไปที่ทนาย
01:20:24.759 – 01:20:28.104
อธิบายว่าฉันหวาดกลัวอันตรายแค่ไหน
01:20:30.331 – 01:20:32.47
คุณขู่ว่าจะฆ่าฉันยังไง
01:20:35.269 – 01:20:37.909
- ทำไมคุณทำแบบนั้น - ฉันรักคุณ ดอม
01:20:38.072 – 01:20:39.847
ทำไมคุณทำแบบนี้กับผม
01:20:40.007 – 01:20:42.886
ฉันปลดปล่อยคุณ จากความรู้สึกผิดที่ทิ้งลูกมา
01:20:43.043 – 01:20:46.081
เราจะกลับบ้าน ไปหาลูกจริงๆของเรา
01:20:46.247 – 01:20:49.888
ไม่ๆๆๆ มอล คุณฟังนะ มอล คุณมองผม ได้โปรด
01:20:50.05 – 01:20:51.358
คุณกำลังรอรถไฟ
01:20:53.921 – 01:20:55.423
- มอล อย่าทำอย่างนี้ - รถไฟจะพาคุณไปไกลแสนไกล
01:20:55.589 – 01:20:57.591
เจมส์กับฟิลิปป้า กำลังรอเราอยู่
01:20:57.758 – 01:21:01.604
คุณรู้คุณหวังว่ารถไฟจะพาคุณไป คุณไม่รู้ว่าที่ไหน
01:21:01.762 – 01:21:03.969
- มอล ดูผมนี่ - แต่มันไม่สำคัญ
01:21:04.131 – 01:21:07.34
- มอลให้ตายเถอะ - เพราะเราจะได้อยู่ด้วยกัน
01:21:07.501 – 01:21:11.347
มอล ฟังผมก่อนที่รัก มองผมนี่ มอล อย่า
01:21:11.505 – 01:21:12.95
พระเจ้าช่วย
01:21:16.443 – 01:21:20.186
เธอให้จิตแพทย์สามคน รับรองว่าเธอสติดีปกติ
01:21:20.347 – 01:21:24.557
จึงเป็นไปไม่ได้ ที่ผมจะอธิบายความวิกลจริตของเธอ
01:21:24.718 – 01:21:26.595
ผมก็เลยหนี
01:21:27.788 – 01:21:30.029
เดี๋ยวนี้...โอกาสเดียวเท่านั้น ค็อบบ์
01:21:36.397 – 01:21:41.039
เจมส์ ฟิลิปป้า เข้าบ้าน เร็วเข้า
01:21:41.302 – 01:21:42.372
เอาล่ะ เราไปกันเถอะ
01:21:42.903 – 01:21:46.715
ฉันทิ้งลูกๆไว้ที่บ้าน และฉันพยายามหาทางกลับไป
01:21:47.274 – 01:21:51.154
ความรู้สึกผิดของคุณทำให้เธอมีอำนาจ
01:21:51.312 – 01:21:54.623
คุณไม่ได้ผิดที่เธอคิดทำลายตัวเอง
01:21:55.85 – 01:21:58.421
ถ้าเราจะทำงานนี้สำเร็จ
01:21:58.586 – 01:22:03.558
คุณจะต้องอภัยให้ตัวเอง และเผชิญหน้าเธอ
01:22:03.724 – 01:22:05.567
และคุณทำคนเดียวไม่ได้
01:22:05.726 – 01:22:08.002
- ไม่ๆ... - ฉันทำเพื่อคนในทีม
01:22:08.662 – 01:22:13.771
เพราะพวกเขาไม่รู้ความเสี่ยง ที่มาทำงานนี้กับคุณ
01:22:18.839 – 01:22:20.341
เราต้องไปแล้ว
01:22:20.507 – 01:22:21.952
หมดเวลา
01:22:22.109 – 01:22:24.851
เอาละ ฉันไม่รู้รหัสเซฟ
01:22:25.012 – 01:22:28.118
-ด้วยสติที่มีตอนนี้ - แล้วถ้าโดยสัญชาตญาณ
01:22:28.282 – 01:22:32.23
ฉันส่งคนไปที่ห้องทำงานพ่อนาย พร้อมจะป้อนรหัสเซฟ
01:22:32.386 – 01:22:35.299
บอกเลขหกตัวที่เข้ามาในหัวนายเดี๋ยวนี้
01:22:35.456 – 01:22:37.697
- ฉันไม่รู้ - เดี๋ยวนี้
01:22:37.858 – 01:22:40.099
ฉันบอกว่าเดี๋ยวนี้เดี๋ยวนี้
01:22:40.261 – 01:22:44.175
ห้า สอง แปด สี่เก้า หนึ่ง
01:22:48.035 – 01:22:50.037
นายต้องมีตัวเลขที่ดีกว่านั้น
01:22:50.204 – 01:22:53.549
เอาละ คลุมหัว เราจะไปนั่งรถเล่น
01:22:57.912 – 01:23:02.054
เราอยู่จะมีค่ากับนายมากกว่าได้ยินมั้ย
01:23:07.321 – 01:23:08.823
ได้อะไรบ้าง
01:23:09.223 – 01:23:11.76
ความสัมพันธ์ของพ่อลูกคู่นี้ เลวร้ายกว่าที่เราคิด
01:23:11.926 – 01:23:12.961
แล้วผลดีคือ...
01:23:13.127 – 01:23:16.233
ปัญหาหนักหน่วง การระเบิดอารมณ์ยิ่งแรง
01:23:17.431 – 01:23:20.537
- เราจะคลายปมได้ไงถ้าบาดหมางหนัก - ก็หาทางอยู่
01:23:20.701 – 01:23:24.239
หาให้ไว กองกำลังมันเคลื่อนมาเร็ว
01:23:24.405 – 01:23:27.978
เราต้องหนีไปก่อนโดนรุมถล่มยับ
01:24:03.077 – 01:24:04.112
บ้าเอ๊ย
01:24:04.278 – 01:24:07.282
อย่ากลัวที่จะฝันให้ยิ่งใหญ่ ยาหยี
01:24:24.031 – 01:24:27.035
ต้องโยกความชิงชัง ที่เขามีต่อพ่อ ไปที่พ่อบุญธรรม
01:24:27.201 – 01:24:31.24
- ทำลายความสัมพันธ์ทางบวกเดียวที่มี - เปล่า เราจะปรับความเข้าใจเขากับพ่อ
01:24:31.405 – 01:24:33.715
และเปิดโปงพ่อบุญธรรมเขา
01:24:33.874 – 01:24:36.878
เราต้องคิดเงินฟิสเชอร์ มากกว่าไซโตะแล้ว
01:24:37.044 – 01:24:39.422
กองกำลังเขาจะร้ายขึ้นมั้ยถ้าลงไปลึกขึ้น
01:24:39.58 – 01:24:42.083
- เราจะใช้บริการคุณชาร์ลส์ - ไม่
01:24:42.483 – 01:24:43.928
- ใครคือคุณชาร์ลส์ - ไม่ดีแน่
01:24:44.084 – 01:24:47.622
เมื่อเราเข้าใกล้ฟิสเชอร์ กองกำลังเขารุมกินโต๊ะเราแน่
01:24:47.788 – 01:24:49.893
เราจะใช้งานคุณชาร์ลส์เหมือนงานสไตน์
01:24:50.057 – 01:24:52.401
-อ้อ เคยทำมาแล้ว - ใช่ แล้วงานก็พัง
01:24:52.559 – 01:24:56.063
เป้าหมายรู้ว่ากำลังฝัน จิตใต้สำนึกเขาฉีกเราเป็นชิ้น
01:24:56.23 – 01:24:58.267
แจ่ม งั้นนายก็มีประสบการณ์
01:24:58.432 – 01:25:00.537
-ฉันต้องการตัวหลอกล่อ - ไม่มีปัญหา
01:25:00.701 – 01:25:02.908
เอาเป็นสาวสวยที่ฉันเคยใช้นะ
01:25:03.07 – 01:25:05.141
ฟังนะ ขับระวังให้มาก
01:25:05.305 – 01:25:07.785
ในฝันชั้นล่างๆ มันจะวิบากนรก
01:25:12.312 – 01:25:15.691
อย่าลงเร็วไป เราปลุกได้ครั้งเดียวมันต้องสำเร็จ
01:25:15.849 – 01:25:19.16
ฉันจะเปิดเพลงเตือน ที่เหลือขึ้นกับนายเอง
01:25:19.319 – 01:25:21.128
- พร้อมมั้ย - พร้อมแล้ว
01:25:22.356 – 01:25:23.46
ฝันดีนะ
01:25:23.624 – 01:25:25.535
ฉันทำคุณเบื่อเหรอ
01:25:26.827 – 01:25:30.036
ฉันเล่าเรื่องของตัวเอง คุณคงเบื่อฟัง
01:25:32.866 – 01:25:34.539
ผมกำลังคิดอะไรหลายอย่าง
01:25:36.07 – 01:25:37.674
โน่นมาแล้วคุณชาร์ลส์
01:25:42.376 – 01:25:45.016
คุณฟิสเชอร์ ใช่มั้ย
01:25:45.179 – 01:25:48.683
ยินดีที่ได้พบคุณอีก ร็อด กรีนฝ่ายการตลาด
01:25:50.15 – 01:25:52.824
- ส่วนคุณคือ - จะไปแล้ว
01:25:56.056 – 01:25:57.194
ถ้าเกิดว่าคุณเบื่อ
01:26:02.429 – 01:26:03.806
เธอหาเรื่องชิ่งหนีน่ะ
01:26:03.964 – 01:26:06.706
เว้นแต่เบอร์โทรศัพท์เธอจะมีแค่หกตัว
01:26:08.869 – 01:26:13.318
แปลกดี เพื่อนแอบฉกกระเป๋าเงินคุณไปซะงั้น
01:26:17.177 – 01:26:19.589
บ้าเอ๊ย เฉพาะกระเป๋าก็ห้าร้อยดอลลาร์...
01:26:19.746 – 01:26:20.884
ห้าร้อยดอลลาร์ใช่มั้ย
01:26:21.048 – 01:26:24.029
ไม่ต้องห่วง คนของผมจะตามเอาคืนมา
01:26:24.184 – 01:26:26.13
ใครหรืออะไรคือคุณชาร์ลส์
01:26:26.32 – 01:26:30.097
เทคนิคที่หลอกให้ฟิสเชอร์ ต่อสู้กับจิตใต้สำนึกตัวเอง
01:26:30.257 – 01:26:31.463
แล้วทำไมคุณต่อต้าน
01:26:31.625 – 01:26:33.901
เพราะมันจะบอกให้เขารู้ว่าเขากำลังฝัน
01:26:34.061 – 01:26:36.541
ซึ่งจะดึงความสนใจมาที่เรามากขึ้น
01:26:36.697 – 01:26:38.699
ค็อบบ์เคยบอกว่าอย่าทำ
01:26:39.266 – 01:26:41.041
เธอจับไต๋ได้แล้วสิ
01:26:41.201 – 01:26:43.807
ค็อบบ์มักจะทำสิ่งที่เขาห้ามเอง
01:26:45.539 – 01:26:47.314
คุณไซโตะ ขอเวลาเดี๋ยวนะคะ
01:26:47.474 – 01:26:49.92
- ขอโทษนะ แต่.. - รอเดี๋ยว
01:26:51.245 – 01:26:52.553
คึกคักขึ้นมาเชียว
01:26:52.713 – 01:26:55.057
ฮาตลอดนะ คุณอีมส์
01:27:01.288 – 01:27:02.79
เครื่องบินตกหลุมอากาศ
01:27:02.956 – 01:27:04.663
ไม่หรอก เสียงใกล้มาก
01:27:04.825 – 01:27:06.498
ยูซุฟขับไม่ดี
01:27:15.068 – 01:27:17.309
ขอโทษ คุณบอกคุณเป็นใครนะ
01:27:17.471 – 01:27:19.576
ร็อด กรีนฝ่ายการตลาด
01:27:19.74 – 01:27:21.344
แต่มันไม่จริงใช่มั้ย
01:27:23.443 – 01:27:26.913
ผมคือคุณชาร์ลส์ คุณจำผมได้ใช่มั้ย
01:27:27.114 – 01:27:29.06
ผมเป็นหัวหน้า ฝ่ายรักษาความปลอดภัยที่นี่
01:27:30.35 – 01:27:32.296
ออกจากลิฟท์คนละชั้นแล้วเดินไป
01:27:32.452 – 01:27:34.796
ทิ้งกระเป๋า พวกการ์ดตามหามันอยู่
01:27:34.955 – 01:27:38.459
เราต้องถ่วงเวลาให้ค็อบบ์
01:27:42.129 – 01:27:43.665
รักษาความปลอดภัย
01:27:46.099 – 01:27:48.272
- คุณทำงานให้โรงแรมเหรอ - ไม่
01:27:48.435 – 01:27:53.043
ผมเชี่ยวชาญ งานรักษาความปลอดภัยเฉพาะทาง
01:27:53.44 – 01:27:55.113
คุ้มกันจิตใต้สำนึก
01:27:55.275 – 01:27:57.38
คุณหมายถึงความฝัน
01:27:57.544 – 01:28:00.423
คุณหมายถึงการจารกรรมความคิด
01:28:01.448 – 01:28:03.894
ผมมานี่เพื่อปกป้องคุณ
01:28:16.296 – 01:28:18.833
คุณฟิสเชอร์ ผมมาเพื่อปกป้องคุณ
01:28:18.999 – 01:28:22.378
หากมีคนลอบเข้ามา ในจิตของคุณผ่านความฝัน
01:28:22.536 – 01:28:25.176
คุณไม่ปลอดภัยที่นี่
01:28:26.006 – 01:28:27.61
พวกเขาจะมาจัดการคุณ
01:28:45.959 – 01:28:47.996
สภาพอากาศแลกๆนะ
01:28:52.833 – 01:28:53.971
รู้สึกมั้ย
01:28:55.936 – 01:28:57.142
เกิดอะไรขึ้น
01:28:57.304 – 01:29:00.547
ค็อบบ์ดึงความสนใจฟิสเชอร์ มาที่สิ่งแปลกๆในฝัน
01:29:00.707 – 01:29:03.586
ทำให้จิตใต้สำนึกเขามองหานักสร้างฝัน
01:29:03.744 – 01:29:06.816
ซึ่งคือผม.. เร็ว หันมาจูบผม
01:29:11.818 – 01:29:15.698
- พวกเขายังมองเราอยู่ - มันก็คุ้มแหละน่า
01:29:16.356 – 01:29:18.393
เราไปจากที่นี่ดีกว่า
01:29:33.674 – 01:29:37.247
รู้สึกมั้ย คุณฝึกมารับมือเรื่องนี้
01:29:37.411 – 01:29:41.416
สังเกตความแปลกของสภาพอากาศ การเปลี่ยนของแรงโน้มถ่วง
01:29:41.581 – 01:29:44.755
ทั้งหมดนี้ไม่จริง คุณอยู่ในฝัน
01:29:49.556 – 01:29:51.797
วิธีง่ายสุดที่คุณจะทดสอบตัวเอง
01:29:51.992 – 01:29:56.065
คือนึกว่าคุณมาถึงโรงแรมได้ยังไง คุณนึกออกมั้ย
01:29:56.897 – 01:29:58.205
ใช่ ผมๆ...
01:29:58.365 – 01:30:00.902
ไม่ หายใจลึกๆนึกถึงที่คุณเคยฝึก
01:30:01.068 – 01:30:06.245
ยอมรับก่อนว่าคุณอยู่ในฝัน และผมมาปกป้องคุณคิดเข้า
01:30:12.412 – 01:30:14.255
คุณไม่มีตัวตน
01:30:14.414 – 01:30:17.793
ใช่ ผมเป็นภาพ สะท้อนจากจิตใต้สำนึกคุณ
01:30:17.951 – 01:30:20.056
ผมถูกส่งมาปกป้องคุณ
01:30:20.22 – 01:30:23.133
ถ้านักจารกรรมจะพาคุณเข้าสู่ฝัน
01:30:23.29 – 01:30:26.533
ผมเชื่อว่านั่น คือสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น คุณฟิสเชอร์
01:30:28.829 – 01:30:29.933
โอเค
01:30:30.831 – 01:30:32.071
ผมโอเค
01:30:34.901 – 01:30:36.903
คุณพาผมหนีได้มั้ย
01:30:37.804 – 01:30:40.41
เดี๋ยวนี้เลย ตามผมมา
01:30:54.621 – 01:30:55.964
เดี๋ยวก่อนนะ
01:31:00.894 – 01:31:02.737
ให้ตายเถอะ คุณทำอะไรเนี่ย
01:31:02.896 – 01:31:05.172
คนพวกนี้ถูกส่งมาจับตัวคุณ
01:31:05.332 – 01:31:07.903
ถ้าอยากให้ผมช่วย คุณต้องใจเย็นๆ
01:31:09.636 – 01:31:11.946
คุณต้องร่วมมือกับผม คุณฟิสเชอร์
01:31:23.65 – 01:31:27.257
ถ้านี่เป็นฝัน ผมฆ่าตัวตายก็ตื่นแล้ว ใช่มั้ย
01:31:27.421 – 01:31:29.526
เป็นผมๆจะไม่ทำงั้น คุณฟิสเชอร์
01:31:29.689 – 01:31:33.193
ผมเชื่อว่า พวกเขาวางยาคุณถ้าคุณเหนี่ยวไก..
01:31:33.36 – 01:31:34.532
คุณอาจจะไม่ตื่น
01:31:35.662 – 01:31:39.974
คุณอาจเข้าถึงฝันชั้นลึกแล้ว คุณรู้ว่าผมพูดอะไร
01:31:42.302 – 01:31:43.975
คุณจำที่ฝึกได้มั้ย
01:31:45.105 – 01:31:46.516
จำได้มั้ยผมบอกคุณน่ะ
01:31:47.374 – 01:31:48.546
ส่งปืนให้ผม
01:32:00.353 – 01:32:02.959
- ห้องนี้ควรจะอยู่ใต้ห้อง 528 - ใช่
01:32:12.265 – 01:32:13.835
คิดสิ
01:32:14 – 01:32:17.209
คุณจำอะไรได้บ้างก่อนมาฝันชั้นนี้
01:32:18.205 – 01:32:20.845
มีปืนยิงกันสนั่น
01:32:21.007 – 01:32:23.613
มันมีฝนตก
01:32:24.144 – 01:32:25.748
ลุงปีเตอร์
01:32:26.012 – 01:32:29.653
- เราโดนโจรลักพาตัว - มันจับคุณไว้ไหน
01:32:32.686 – 01:32:35.963
- มันจับเราขึ้นท้ายรถตู้ - นั่นไงถึงมีแรงโยกไปมา
01:32:36.156 – 01:32:38.227
ตอนนี้คุณอยู่ท้ายรถตู้นึกต่อ
01:32:38.391 – 01:32:40.667
มันมีอะไรที่เกี่ยวกับ...
01:32:41.294 – 01:32:44.173
เป็นอะไรที่เกี่ยวกับตู้เซฟ
01:32:44.798 – 01:32:46.436
โอ๊ย ทำไมฉันนึกไม่ออก
01:32:46.6 – 01:32:49.308
มันก็คล้ายนึกถึงความฝันหลังจากตื่นแล้ว
01:32:49.469 – 01:32:51.21
มันต้องฝึกฝนหลายปี
01:32:51.371 – 01:32:53.783
คุณกับบราวนิ่งถูกดึงเข้าสู่ภาวะฝัน
01:32:53.94 – 01:32:56.716
เพราะพวกเขาจะขโมยบางอย่างในจิตคุณ
01:32:56.877 – 01:33:00.45
คุณตั้งสมาธิ และนึกให้ออกว่ามันคืออะไร
01:33:00.614 – 01:33:02.252
มันคืออะไร คุณฟิสเชอร์คิด
01:33:02.415 – 01:33:06.158
ชุดตัวเลข ตัวเลขที่แว่บมาในความคิดผม
01:33:06.319 – 01:33:09.061
พวกมันจะขโมยตัวเลข จากจิตใต้สำนึกคุณ
01:33:09.222 – 01:33:12.999
มันอาจเป็นอะไรก็ได้ เราอยู่ในโรงแรมตอนนี้
01:33:13.793 – 01:33:16.933
น่าจะลองเบอร์ห้องพัก ห้องคุณเบอร์อะไร
01:33:17.097 – 01:33:19.941
นึกให้ออกแล้วบอกผม มันสำคัญมาก
01:33:20.1 – 01:33:21.443
ห้า
01:33:22.402 – 01:33:24.848
ห้า สอง อะไรสักอย่าง ตัวเลขมันยาว
01:33:25.005 – 01:33:27.11
ใช้ได้ เราเริ่มจากตรงนั้น ชั้นห้า
01:33:27.274 – 01:33:28.309
ได้
01:33:28.475 – 01:33:32.514
- ใช้ตั้งเวลาเหรอ - เปล่า ฉันจะกะเวลาเอง
01:33:32.712 – 01:33:35.989
ขณะทุกคนหลับในห้อง 528 ฉันจะรอยูซุฟปลุก
01:33:36.149 – 01:33:38.288
- คุณจะรู้ได้ไง - เขาจะเปิดเพลงเตือน
01:33:38.451 – 01:33:42.399
และเมื่อรถตู้ชนราวสะพาน มันต้องไม่ผิดพลาด
01:33:42.556 – 01:33:45.765
นั่นจะเป็นการปลุกที่เชื่อมต่อ
01:33:45.926 – 01:33:48.338
ถ้าเร็วไป เราจะออกมาจากชั้นเดิมไม่ได้
01:33:48.495 – 01:33:51.772
แต่ถ้าช้า เราก็ไปชั้นต่อไปไม่ได้
01:33:51.932 – 01:33:55.744
- ทำไมล่ะ - เพราะรถจะตกจากสะพาน
01:33:56.269 – 01:33:59.113
- จะลงไปต่อ...ต้องมีแรงโน้มถ่วง - ใช่
01:34:04.744 – 01:34:06.985
คนของผมเอง มาเถอะ
01:34:31.304 – 01:34:32.339
คุณชาร์ลส์
01:34:32.505 – 01:34:35.486
- รู้มั้ยว่านี่อะไร คุณฟิสเชอร์ - ผมคิดว่ารู้
01:34:35.642 – 01:34:37.713
พวกเขาจะวางยาสลบคุณ
01:34:38.144 – 01:34:40.181
- ผมก็หลับอยู่แล้ว - หลับไปอีกชั้น
01:34:40.347 – 01:34:42.918
หมายความว่าไง ฝันซ้อนฝันเหรอ
01:34:43.55 – 01:34:46.03
เฮ้ ผมเห็นคุณเปลี่ยนไป
01:34:46.186 – 01:34:47.824
อะไรนะ
01:34:48.321 – 01:34:52.201
โอ๊ะ ขอโทษ ผมนึกว่าคุณเป็นเพื่อนผม
01:34:53.793 – 01:34:55.932
เขาหล่อแน่เลยงั้น
01:34:56.596 – 01:34:59.543
ไม่ๆๆ นั่นบราวนิ่ง จากจิตใต้สำนึกฟิสเชอร์
01:34:59.699 – 01:35:01.576
เราจะไปดูพฤติกรรมเขา
01:35:01.735 – 01:35:03.715
- ทำไม - เพราะการกระทำเขาจะบอกเราว่า
01:35:03.87 – 01:35:07.215
ฟิสเชอร์เริ่มสงสัยเขา อย่างที่เราต้องการรึยัง
01:35:12.979 – 01:35:15.482
- ลุงปีเตอร์ - คุณบอกว่าถูกจับตัวมาพร้อมกัน
01:35:15.649 – 01:35:19.096
ก็ไม่เชิง มันจับตัวเขามาก่อน มันซ้อมเขา
01:35:19.252 – 01:35:20.731
คุณเห็นเขาถูกซ้อมเหรอ
01:35:28.261 – 01:35:30.104
โจรที่จับผมเป็นคนของลุง
01:35:31.064 – 01:35:32.543
โรเบิร์ต
01:35:32.699 – 01:35:36.545
ลุงจะเปิดเซฟนั่นเพื่อเอาพินัยกรรมเหรอ
01:35:36.936 – 01:35:41.18
ฟิสเชอร์ มอร์โรว์คือทั้งชีวิตของลุง ลุงให้เธอทำลายมันไม่ได้
01:35:41.341 – 01:35:43.719
ผมจะไม่ทิ้งมรดกตัวเอง ผมจะทำทำไม
01:35:43.877 – 01:35:48.053
ลุงปล่อยให้เธอ ทำตามคำท้าสุดท้ายของพ่อเธอไม่ได้
01:35:48.848 – 01:35:51.886
-ทำอะไร -พินัยกรรม โรเบิร์ตพินัยกรรมนั่น
01:35:52.052 – 01:35:53.998
คำสบประมาทสุดท้ายจากเขา
01:35:54.154 – 01:35:57.795
เขาท้าให้เธอสร้างความสำเร็จด้วยตัวเอง
01:35:57.957 – 01:36:01.769
เขาเย้ยว่าเธอ ไม่คู่ควรกับความสำเร็จของเขา
01:36:07.434 – 01:36:12.816
- เพราะงั้น เขาถึง..ผิดหวัง - เสียใจด้วย
01:36:14.174 – 01:36:17.28
แต่...เขาคิดผิด
01:36:18.011 – 01:36:20.651
เธอสร้างบริษัทที่ยิ่งใหญ่กว่าเขาได้
01:36:20.814 – 01:36:23.26
คุณฟิสเชอร์ เขาโกหก
01:36:23.416 – 01:36:25.521
- คุณรู้ได้ไง - เชื่อผม มันเป็นงานผม
01:36:25.685 – 01:36:28.461
เขามีความลับ เราต้องรู้ว่ามันคืออะไร
01:36:29.656 – 01:36:33.069
คุณจะทำกับเขา เหมือนที่เขาจะทำกับคุณ
01:36:35.628 – 01:36:39.701
เข้าไปจิตใต้สำนึกเขา ดูว่าเขาปิดบังอะไรคุณอยู่
01:36:40.967 – 01:36:42.446
ตกลง
01:36:48.408 – 01:36:49.682
- เขาหลับแล้ว - เดี๋ยว
01:36:49.843 – 01:36:51.914
ตกลงเราจะเข้าไปในจิตใต้สำนึกใคร
01:36:52.078 – 01:36:53.421
จิตฟิสเชอร์
01:36:53.58 – 01:36:56.288
ฉันหลอกเขาว่าเป็นบราวนิ่ง ให้เขานึกว่าอยู่ในทีมเรา
01:36:56.449 – 01:36:58.793
เขาจะช่วยเราบุกเข้าจิตสำนึกตัวเอง
01:36:58.952 – 01:37:00.522
ถูกต้อง
01:37:00.687 – 01:37:02.758
หน่วยคุ้มกันบี้นายหนักแน่
01:37:02.922 – 01:37:05.266
ฉันจะล่อให้มันวิ่งขาพลิก
01:37:05.825 – 01:37:08.465
- กลับมาให้ทันปลุกละกัน - นอนไปเถอะ คุณอีมส์
01:37:13.666 – 01:37:14.872
พร้อมมั้ย
01:37:18.037 – 01:37:19.38
เฮ้ย พร้อมรึเปล่า
01:37:19.539 – 01:37:23.146
พร้อมๆ ฉัน..ฉันสบายดี ฉันพร้อม
01:37:35.688 – 01:37:37.031
ค็อบบ์
01:37:37.69 – 01:37:40.136
ค็อบบ์ อะไรอยู่ใต้นั้น
01:37:43.496 – 01:37:46.102
ขอให้เป็นความจริง ที่เราอยากให้ฟิสเชอร์เรียนรู้
01:37:46.266 – 01:37:48.177
ฉันหมายถึงมีอะไรในจิตคุณ
01:40:24.624 – 01:40:26.535
เห็นผลงานมั้ยล่ะ
01:40:45.011 – 01:40:46.854
อีมส์ นี่เป็นความฝันนาย
01:40:47.013 – 01:40:50.119
นายเคลียร์หน่วยคุ้มกัน ออกไปห่างๆ เข้าใจมั้ย
01:40:50.283 – 01:40:52.092
- ใครจะพาฟิสเชอร์เข้าไป - ไม่ใช่ฉัน
01:40:52.251 – 01:40:54.731
ถ้าฉันรู้เส้นทาง มันจะเกิดความเสี่ยง
01:40:54.887 – 01:40:57.424
- ฉันออกแบบสถานที่ - ไม่ เธออยู่กับฉัน
01:40:57.59 – 01:40:59.126
ฉันพาไปเอง
01:40:59.559 – 01:41:02.005
เอาละ เธออธิบายเส้นทางนะ
01:41:02.161 – 01:41:06.371
- ฟิสเชอร์ คุณจะไปกับเขา - ได้ แล้วคุณล่ะ
01:41:06.532 – 01:41:09.376
คุณเปิดนี่ไว้ ผมจะฟังอยู่ตลอด
01:41:09.535 – 01:41:13.677
หน้าต่างชั้นบนใหญ่ พอให้ผมคุ้มกันคุณได้จากหอใต้ เห็นมั้ย
01:41:13.84 – 01:41:15.148
เห็น คุณไม่ไปเหรอ
01:41:15.308 – 01:41:17.652
การค้นหาความจริงเกี่ยวกับพ่อคุณ
01:41:17.81 – 01:41:20.848
คุณต้องบุกเข้าจิตบราวนิ่งด้วยตัวเอง
01:41:21.714 – 01:41:23.193
มาเถอะ ฟิสเชอร์
01:42:18.271 – 01:42:21.946
- เปิดสัญญาณ - ไปเร็วๆๆ
01:42:22.108 – 01:42:23.644
เร็ว
01:42:25.178 – 01:42:26.248
ไป
01:42:41.461 – 01:42:42.496
ไอ้บ้าเอ๊ย
01:42:53.673 – 01:42:55.346
ขอให้พร้อมนะแก
01:43:04.083 – 01:43:05.858
เวร เร็วเกินไป
01:43:12.358 – 01:43:13.564
ค็อบบ์ นายได้ยินมั้ย
01:43:13.726 – 01:43:17.299
ฉันได้ยินครั้งแรกยี่สิบนาทีก่อน นึกว่าเป็นเสียงลม
01:43:17.83 – 01:43:20.333
ฉันได้ยิน นั่นเสียงเพลง
01:43:20.5 – 01:43:21.911
แล้วเราจะทำไง
01:43:22.068 – 01:43:23.479
เร่งสปีด
01:43:28.975 – 01:43:31.216
อีก 10 วิ..ยูซุฟจะดิ่งรถ
01:43:33.179 – 01:43:35.557
เท่ากับอาร์เธอร์มี 3 นาที
01:43:36.482 – 01:43:38.587
- เฮ้ - มันแหละ
01:43:39.252 – 01:43:40.959
- ส่วนเรามี - 60 นาที
01:43:41.12 – 01:43:44.397
- เขาจะเข้าไปได้ก่อนชั่วโมงมั้ย - เขายังต้องปีนลงไปที่เทอเรซกลาง
01:43:44.557 – 01:43:47.436
งั้นเขาต้องไปทางใหม่ ทางที่สั้นกว่า
01:43:58.638 – 01:44:00.276
มันถูกออกแบบเป็นเขาวงกต
01:44:00.439 – 01:44:02.919
มันต้องมีทางตัดเข้าเขาวงกต ใช่มั้ย
01:44:03.075 – 01:44:04.679
อีมส์
01:44:27.767 – 01:44:29.041
อีมส์เพิ่มเครื่องอะไรมั้ย
01:44:29.202 – 01:44:30.681
ฉันไม่ควรจะบอกคุณนะถ้ามอลรู้...
01:44:30.903 – 01:44:33.213
เราไม่มีเวลาคิดมาก เขาได้ใส่อะไรมั้ย
01:44:33.573 – 01:44:36.349
เขาเพิ่มระบบท่ออากาศผ่านเข้าเขาวงกต
01:44:36.509 – 01:44:37.715
ดี บอกพวกเขา
01:44:37.877 – 01:44:39.117
- ไซโตะ - ว่ามา
01:45:12.445 – 01:45:14.015
พาราด็อกซ์
01:46:23.883 – 01:46:25.954
- นั่นอะไร - การปลุก
01:46:26.552 – 01:46:28.463
ค็อบบ์ ค็อบบ์ เราพลาดใช่มั้ย
01:46:28.621 – 01:46:30.328
ใช่ เราพลาดแล้ว
01:46:31.857 – 01:46:36.135
ฝันถึงชายหาดกันไม่เป็นรึไงนะ หา
01:46:38.331 – 01:46:40.277
แล้วเราจะทำยังไงกันต่อ
01:46:40.666 – 01:46:42.509
เราจะจบงานนี้ก่อนการปลุกครั้งต่อไป
01:46:42.668 – 01:46:44.773
- จุดต่อไปคือ... - เมื่อรถตกถึงผิวน้ำ
01:47:07.626 – 01:47:11.073
หากต้องการติดต่อ กรุณาวางสายและโทรใหม่
01:47:11.23 – 01:47:13.073
หากต้องการความช่วยเหลือ
01:47:13.299 – 01:47:16.61
จะลงฝันชั้นต่อไป...ต้องมีแรงโน้มถ่วง
01:47:19.105 – 01:47:21.779
อาร์เธอร์มีเวลา 2 นาที เรามี 20 นาที
01:47:45.197 – 01:47:46.87
คุณไหวมั้ย
01:47:51.337 – 01:47:55.217
วิ่ง หันกลับมา ไปที่ฐาน ไปที่ฐาน
01:47:55.374 – 01:47:56.91
ไป ไป ไป
01:47:59.078 – 01:48:00.25
ผิดปกติ
01:48:00.413 – 01:48:02.757
พวกเขาตรงไปทางนายเหมือนจะรู้อะไร
01:48:03.983 – 01:48:06.224
นายถ่วงเวลาให้เราแล้วกัน
01:48:06.385 – 01:48:08.228
- มาเถอะ - กำลังไป
01:48:08.387 – 01:48:10.094
มาเถอะ
01:49:47.987 – 01:49:50.797
โอเค นั่นเป็นห้องเล็กนอกห้องปราการ
01:49:50.956 – 01:49:54.46
- แล้วห้องปราการมีกระจกมั้ย - ไม่ มันคงจะไม่แข็งแกร่งถ้าเป็นกระจก
01:49:54.627 – 01:49:56.868
ขอให้ฟิสเชอร์ชอบสิ่งที่เขาเจอในนั้น
01:49:58.464 – 01:50:00.535
คนพวกนี้ เป็นส่วนหนึ่งของจิตใต้สำนึกเขาเหรอ
01:50:00.699 – 01:50:01.837
ใช่
01:50:02.001 – 01:50:05.38
- คุณจะทำลายส่วนหนึ่งในจิตเขา - ไม่ๆ มันเป็นแค่ภาพสะท้อน
01:50:31.664 – 01:50:33.405
- เรามาถึงแล้ว - ทางสะดวกแต่รีบหน่อย
01:50:33.566 – 01:50:35.409
มีกองกำลังมุ่งไปทางคุณ
01:51:02.227 – 01:51:03.604
เข้ามาแล้ว
01:51:52.611 – 01:51:55.319
- มีคนอื่นอยู่ในนั้น - ฟิสเชอร์ นั่นกับดัก ออกมา
01:51:56.482 – 01:51:59.053
เอ้ามา มาเลย ต่ำลงอีกนิดนึง
01:52:04.79 – 01:52:05.962
ค็อบบ์
01:52:06.592 – 01:52:09.129
ไม่ เธอไม่มีตัวตน
01:52:09.728 – 01:52:10.968
เธอรู้ได้ยังไง
01:52:11.13 – 01:52:14.771
เธอเป็นภาพสะท้อน ฟิสเชอร์สิเป็นของจริง
01:52:18.704 – 01:52:20.308
หวัดดี
01:52:24.977 – 01:52:28.186
โอ้ พระเจ้าอีมส์ ไปที่ห้องข้างหน้าเดี๋ยวนี้
01:53:12.091 – 01:53:14.97
- เกิดอะไรขึ้น - มอลฆ่าฟิสเชอร์
01:53:17.229 – 01:53:19.266
ฉันยิงเธอไม่ได้
01:53:19.932 – 01:53:23.311
ไม่มีประโยชน์ที่จะกู้ชีพ จิตเขาติดอยู่ใต้นั้นแล้ว
01:53:23.469 – 01:53:24.539
ทุกอย่างจบแล้ว
01:53:26.271 – 01:53:27.909
งั้นก็จบ เราล้มเหลว
01:53:28.54 – 01:53:30.713
จบแล้ว ฉันขอโทษ
01:53:34.58 – 01:53:37.22
ถึงฉันไม่ใช่คนที่จะต้องอดกลับบ้าน
01:53:37.916 – 01:53:41.83
แต่ฉันก็อยากรู้ว่า จะเกิดอะไรขึ้น นึกว่าจะสำเร็จ
01:53:41.987 – 01:53:44.058
มาเซ็ทระเบิดเถอะ
01:53:45.891 – 01:53:47.393
มันยังมีอีกทางนึง
01:53:48.694 – 01:53:52.107
- เราตามฟิสเชอร์ลงไปอีกชั้นนึง - เวลาไม่พอ
01:53:52.264 – 01:53:55.108
ใช่ แต่มันจะพอถ้าอยู่ในชั้นที่สาม
01:53:56.235 – 01:53:57.339
และเราจะหาเขา
01:53:57.503 – 01:54:01.451
พอเพลงของอาร์เธอร์เริ่ม เราใช้เครื่องปั๊มหัวใจช่วยเขา
01:54:01.607 – 01:54:04.52
เราให้เขาปลุกตัวเองที่ใต้นั้น
01:54:05.544 – 01:54:07.251
คุณพาเขาไปใต้นั้น
01:54:07.412 – 01:54:10.291
ทันทีที่เพลงจบ คุณระเบิดโรงพยาบาล
01:54:10.449 – 01:54:13.259
และเราทุกคนก็ดีดกลับขึ้นมาชั้นบน
01:54:14.453 – 01:54:19.232
มันก็น่าเสี่ยง ไซโตะต้านกองกำลัง ส่วนฉันเซ็ทระเบิด
01:54:19.391 – 01:54:21.496
ไซโตะจะไม่รอด ใช่มั้ย
01:54:22.795 – 01:54:26.004
- ค็อบบ์ เถอะน่า เราต้องลองดูนะ - ลงมือเถอะ
01:54:26.165 – 01:54:29.271
ถ้านายไม่กลับมาไม่ทันการปลุก ฉันไม่รอนะ
01:54:29.434 – 01:54:32.506
เธอพูดถูก รีบไปเร็ว
01:54:36.742 – 01:54:38.949
ฉันไว้ใจให้คุณทำได้มั้ย มอลต้องไปโผล่ที่ชั้นสาม
01:54:40.479 – 01:54:42.925
ฉันรู้จะหาเธอได้ยังไง เธอจับฟิสเชอร์ไว้
01:54:43.081 – 01:54:46.995
- คุณรู้ได้ไง - เธอต้องการให้ฉันไปตามเขา
01:54:47.152 – 01:54:49.325
ให้ฉันกลับไปอยู่กับเธอ
01:55:16.081 – 01:55:17.116
ไม่เป็นไรนะ
01:55:24.356 – 01:55:27.03
- นี่โลกของคุณเหรอ - เคยเป็น
01:55:27.826 – 01:55:29.772
มอลต้องอยู่นี่แน่
01:55:30.562 – 01:55:32.064
มาเถอะ
01:56:18.543 – 01:56:21.023
ไซโตะ ไซโตะ
01:56:21.446 – 01:56:25.417
ช่วยผมที คุณดูแลฟิสเชอร์ ตอนผมเซ็ทระเบิดนะ
01:56:25.584 – 01:56:29.031
งานนี้ไม่มีที่ว่างให้นักท่องเที่ยว
01:56:31.657 – 01:56:32.829
อย่าคิดเหลวไหลซี่
01:57:05.324 – 01:57:09.898
- คุณสร้างทั้งหมดนี้เหรอ มหัศจรรย์มาก - เราสร้างมันหลายปี
01:57:10.929 – 01:57:12.931
จากนั้นก็เริ่มสร้างจากความทรงจำ
01:57:19.972 – 01:57:21.383
ทางนี้
01:58:03.048 – 01:58:05.153
นี่คือละแวกบ้านของเรา
01:58:05.317 – 01:58:07.661
สถานที่จากอดีต
01:58:07.819 – 01:58:09.594
นั่นอพาร์ทเมนท์แรกของเรา
01:58:09.755 – 01:58:11.996
จากนั้นก็ย้ายไปอยู่ตึกนั้น
01:58:12.157 – 01:58:14.694
พอมอลตั้งท้อง มันก็กลายเป็นบ้านเรา
01:58:14.86 – 01:58:17.67
คุณสร้างทั้งหมดนี้ขึ้นจากความทรงจำ
01:58:17.829 – 01:58:20.105
เหมือนที่เคยบอก เรามีเวลาเยอะ
01:58:20.265 – 01:58:21.869
นั่นอะไร
01:58:23.402 – 01:58:25.177
บ้านที่มอลเติบโตมา
01:58:25.337 – 01:58:27.783
- เธอจะอยู่ในนั้นมั้ย - ไม่
01:58:28.106 – 01:58:29.141
มาเถอะ
01:58:29.307 – 01:58:32.652
เราสองคนอยากอยู่ในบ้าน แต่เราก็รักตึกแบบนี้
01:58:32.811 – 01:58:35.758
ในโลกความจริง เราต้องเลือก แต่ที่นี่ไม่ต้อง
01:59:16.321 – 01:59:18.358
เราจะพาฟิสเชอร์กลับมายังไง
01:59:18.757 – 01:59:21.203
เราต้องคิดวิธีปลุกขึ้นมาซักอย่าง
01:59:21.359 – 01:59:22.77
อะไรล่ะ
01:59:23.762 – 01:59:24.866
ฉันจะเล่นไปตามเกม
01:59:25.03 – 01:59:29.706
มีบางอย่างที่เธอควรรู้เกี่ยวกับฉัน เกี่ยวกับอินเซ็ปชั่น
01:59:42.781 – 01:59:46.661
ความคิดก็เหมือนกับไวรัส มันตายยาก
01:59:47.486 – 01:59:49.056
แพร่ระบาดง่าย
01:59:49.221 – 01:59:52.566
เมล็ดพันธุ์ความคิดที่เล็กที่สุดเติบโตได้
01:59:53.625 – 01:59:55.605
มันสามารถเติบโตเป็นตัวเธอ
01:59:56.628 – 01:59:58.198
หรือทำลายเธอได้
02:00:01.333 – 02:00:04.109
ความคิดที่เล็กที่สุด เช่น
02:00:04.703 – 02:00:07.081
"โลกของคุณไม่ใช่ของจริง"
02:00:07.339 – 02:00:11.116
ความคิดเล็กๆง่ายๆที่เปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง
02:00:12.344 – 02:00:16.85
เธอแน่ใจว่าโลกของเธอจริง แน่ใจว่าอะไรจริง
02:00:17.015 – 02:00:18.824
เธอคิดว่าเขาเป็นจริงมั้ย
02:00:20.619 – 02:00:23.532
หรือเธอคิดว่าเขาบ้าเหมือนที่ฉันเคยเป็น
02:00:24.656 – 02:00:26.658
ผมรู้ว่าอะไรจริง มอล
02:00:28.226 – 02:00:30.536
ไม่สงสัยสักนิดเลยเหรอ
02:00:31.229 – 02:00:33.869
ไม่รู้สึกว่าถูกตามจับเหรอ ดอม
02:00:34.166 – 02:00:35.509
ถูกตามล่าทั่วโลก
02:00:35.667 – 02:00:38.341
โดยองค์กรนิรนามและกรมตำรวจ
02:00:38.503 – 02:00:41.143
แบบที่คนในจิตตามล่านักสร้างฝัน
02:00:42.741 – 02:00:44.243
ยอมรับเถอะ
02:00:45.544 – 02:00:48.388
คุณไม่ได้เชื่อว่าโลกความจริงมีที่เดียว
02:00:48.547 – 02:00:50.083
เพราะงั้นเลือก
02:00:50.248 – 02:00:52.524
เลือกมาอยู่ที่นี่
02:00:53.018 – 02:00:54.497
เลือกฉัน
02:01:20.345 – 02:01:21.619
ผมต้องกลับไปหาลูก เพราะคุณทิ้งพวกเขา
02:01:25.784 – 02:01:27.32
เพราะว่าคุณทิ้งเรา
02:01:27.485 – 02:01:29.294
- คุณผิดแล้ว - ผมไม่ผิด
02:01:29.454 – 02:01:31.491
คุณสับสน
02:01:32.591 – 02:01:34.662
ลูกๆเราอยู่ที่นี่
02:01:35.427 – 02:01:38.704
คุณอยากเห็นหน้าพวกเขาอีกครั้งใช่มั้ย
02:01:38.863 – 02:01:41.935
ใช่ แต่ผมจะไปดูหน้าลูก ที่โลกข้างบน มอล
02:01:55.714 – 02:01:57.091
โลกข้างบน
02:01:58.483 – 02:02:02.124
ฟังคุณพูดเข้าสิ พวกนั้นไม่ใช่ลูกเรา
02:02:02.721 – 02:02:03.893
คุณดูนะ
02:02:04.522 – 02:02:06.229
เจมส์ ฟิลิปป้า
02:02:06.391 – 02:02:08.837
อย่าทำอย่างนี้ได้โปรด นั่นไม่ใช่ลูกผม
02:02:08.994 – 02:02:11.634
คุณเฝ้าบอกตัวเองอย่างนั้น แต่คุณก็ไม่เชื่อ
02:02:11.796 – 02:02:13.537
- ผมรู้ว่ามันจริง - แล้วถ้าคุณคิดผิดล่ะ
02:02:13.932 – 02:02:16.242
ถ้าหากว่าฉันคือความจริงล่ะ
02:02:17.435 – 02:02:19.676
คุณเฝ้าบอกตัวเองว่าคุณรู้อะไร
02:02:21.239 – 02:02:23.48
แต่คุณเชื่ออะไร คุณรู้สึกยังไง
02:02:27.812 – 02:02:29.257
รู้สึกผิด
02:02:30.448 – 02:02:32.689
ผมรู้สึกผิด มอล
02:02:33.218 – 02:02:37.166
ไม่ว่าผมจะทำอะไร ไม่ว่าผมหมดหวังแค่ไหน
02:02:37.322 – 02:02:41.6
ไม่ว่าผมสับสนยังไง ความรู้สึกผิดนั้นอยู่กับผมเสมอ
02:02:41.76 – 02:02:44.297
ย้ำเตือนผมถึงความจริง
02:02:44.796 – 02:02:46.104
ความจริงอะไร
02:02:48.533 – 02:02:53.846
ความคิดที่ทำให้คุณ สงสัยโลกความเป็นจริงนั้นมาจากผม
02:02:57.142 – 02:03:00.282
คุณฝังความคิดในจิตฉันเหรอ
02:03:01.78 – 02:03:03.282
เธอพูดถึงอะไรน่ะ
02:03:04.182 – 02:03:09.461
ที่ฉันรู้ว่าอินเซ็ปชั่นเป็นสิ่งที่ทำได้ เพราะฉันทำกับเธอคนแรก
02:03:10.488 – 02:03:13.469
- ฉันทำกับเมียตัวเอง - ทำไม
02:03:14.192 – 02:03:15.694
เราหลงอยู่ในฝัน
02:03:16.628 – 02:03:21.373
ฉันรู้ว่าเราต้องหาทางออก แต่เธอจะต้องไม่ยอม
02:03:24.469 – 02:03:30.147
เธอเก็บขังบางสิ่งไว้สิ่งที่ลึกลงไปในจิต
02:03:30.909 – 02:03:35.051
ความจริงที่เธอเคยรู้ แต่...เลือกที่จะลืม
02:03:35.98 – 02:03:38.119
และเธอหนมันไปไม่ได้
02:03:40.819 – 02:03:43.561
ฉันจึงตัดสินใจค้นหามัน
02:03:44.155 – 02:03:49.036
ฉันดำลึกลงไปในจิตเธอ และพบสถานที่ลับนั้น
02:03:49.194 – 02:03:51.105
ฉันบุกเข้าไป
02:03:51.663 – 02:03:53.836
ฉันฝังความคิดลงไป
02:03:54.566 – 02:03:58.343
ความคิดเล็กๆง่ายๆ ที่จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง
02:04:03.575 – 02:04:05.953
ว่าโลกของเธอไม่ใช่ของจริง
02:04:18.757 – 02:04:21.966
ความตายเท่านั้นที่จะเป็นทางออก
02:04:29.367 – 02:04:31.142
คุณกำลังรอรถไฟ
02:04:33.438 – 02:04:36.18
รถไฟที่จะพาคุณไปไกลแสนไกล
02:04:37.342 – 02:04:40.346
คุณรู้คุณหวังว่ารถไฟจะพาคุณไป
02:04:41.446 – 02:04:43.483
แต่คุณไม่รู้ว่าที่ไหน
02:04:44.649 – 02:04:46.185
แต่มันก็ไม่สำคัญ
02:04:47.619 – 02:04:50.793
- บอกผมว่าทำไม - เพราะเราจะได้อยู่ด้วยกัน
02:04:55.126 – 02:04:59.199
ฉันไม่เคยรู้ว่าความคิดนั้น จะแพร่ลามได้เหมือนมะเร็ง
02:04:59.364 – 02:05:01.776
แม้กระทั่งเมื่อเธอตื่น
02:05:04.669 – 02:05:07.149
กระทั่งเธอกลับมาสู่โลกความจริง
02:05:10.074 – 02:05:13.055
เธอก็ยังเชื่อต่อไปว่า โลกของเธอไม่ใช่ของจริง
02:05:15.814 – 02:05:18.226
ความตายเท่านั้นที่จะเป็นทางออก
02:05:18.383 – 02:05:21.057
มอล ไม่ พระเจ้าช่วย
02:05:21.219 – 02:05:24.928
- คุณแพร่เชื้อในจิตฉัน - ผมพยายามจะช่วยคุณ
02:05:25.089 – 02:05:26.5
คุณทรยศฉัน
02:05:27.325 – 02:05:31.034
แต่คุณไถ่โทษได้นะ คุณยังรักษาสัญญาได้
02:05:31.196 – 02:05:34.234
เราอยู่ด้วยกันได้ที่นี่
02:05:34.399 – 02:05:36.879
ในโลกที่เราสร้างด้วยกัน
02:06:57.682 – 02:07:00.026
ค็อบบ์ เราต้องหาตัวฟิสเชอร์
02:07:00.885 – 02:07:02.193
คุณจะไม่ได้ตัวเขา
02:07:03.221 – 02:07:06.668
- ถ้าผมยอมอยู่นี่ คุณจะปล่อยเขามั้ย - คุณพูดอะไรอย่างนั้น
02:07:11.129 – 02:07:12.972
ฟิสเชอร์อยู่ที่ระเบียง
02:07:13.531 – 02:07:16.137
- ไปดูว่าเขายังมีชีวิตมั้ย - คุณทำอย่างนี้ไม่ได้
02:07:16.301 – 02:07:18.941
ไปดูว่าเขายังมีชีวิตมั้ย ไปเดี๋ยวนี้
02:07:34.586 – 02:07:37.692
เขาอยู่นี่ถึงเวลาแล้ว คุณต้องมาเดี๋ยวนี้
02:07:37.855 – 02:07:41.53
- เธอพาฟิสเชอร์ไป เข้าใจมั้ย - คุณอยู่ที่นี่กับเธอไม่ได้
02:07:44.095 – 02:07:46.803
ฉันไม่อยู่หรอก ไซโตะคงตายแล้ว
02:07:46.965 – 02:07:50.469
นั่นแปลว่าเขาต้องอยู่ในนี้ ฉันต้องไปตามหาเขา
02:07:52.47 – 02:07:55.576
ฉันอยู่กับเธอไม่ได้แล้ว เพราะเธอไม่มีตัวตน
02:07:55.74 – 02:07:59.153
ฉันคือสิ่งเดียวที่คุณจะเชื่อจากนี้ไป
02:08:01.813 – 02:08:03.258
ผมหวัง...
02:08:04.849 – 02:08:07.352
ผมปรารถนายิ่งกว่าสิ่งใด แต่...
02:08:08.453 – 02:08:11.195
ผมไม่สามารถจินตนาการถึงคุณ ความซับซ้อนของคุณ
02:08:11.356 – 02:08:13.893
ความสมบูรณ์แบบของคุณ ความไม่สมบูรณ์แบบของคุณ
02:08:14.993 – 02:08:16.028
คุณโอเคนะ
02:08:16.194 – 02:08:18.037
ดูคุณสิ
02:08:19.263 – 02:08:24.212
คุณเป็นแค่เงา คุณเป็นแค่เงาของเมียผม
02:08:24.636 – 02:08:27.276
คุณคือสิ่งดีที่สุดเท่าที่ผมทำได้ แต่..
02:08:28.106 – 02:08:30.552
ผมขอโทษนะ แต่คุณดีไม่พอ
02:08:30.708 – 02:08:32.346
แล้วนี่ล่ะจริงมั้ย
02:08:34.746 – 02:08:37.352
- เธอทำอะไรน่ะ - เล่นไปตามเกม
02:08:45.957 – 02:08:47.664
อย่า อย่า อย่า
02:08:48.626 – 02:08:51.038
ในนั้น ไปๆๆๆ
02:09:35.873 – 02:09:37.784
ฉันผิด...
02:09:39.477 – 02:09:41.821
ฉันผิด...
02:09:42.68 – 02:09:45.217
ผมรู้ พ่อ
02:09:51.222 – 02:09:53.327
ผมรู้พ่อผิดหวัง
02:09:54.125 – 02:09:55.502
ที่ผมเป็นเหมือนพ่อไม่ได้
02:09:55.893 – 02:09:57.395
ไม่
02:09:57.895 – 02:09:59.135
ไม่ ไม่ ไม่
02:10:00.164 – 02:10:02.166
พ่อผิดหวังที่แก..
02:10:03.901 – 02:10:05.847
พยายามเป็นเหมือนพ่อ
02:10:40.204 – 02:10:41.342
เร็วๆ เร็วๆ เร็วๆ
02:10:48.513 – 02:10:49.958
"เปิด"
02:10:50.715 – 02:10:51.75
"พินัยกรรมและมรดก"
02:11:11.569 – 02:11:13.071
พ่อ
02:11:51.409 – 02:11:54.481
นั่นคือการปลุก แอริแอ๊ดนี่ เธอต้องไปเดี๋ยวนี้
02:12:07.325 – 02:12:10.772
คุมสติให้มั่น หาไซโตะและพาเขากลับมา
02:12:10.928 – 02:12:12.601
แน่นอน
02:12:52.336 – 02:12:55.51
คุณจำได้มั้ยตอนที่คุณขอฉันแต่งงาน
02:12:55.673 – 02:12:56.777
ได้
02:12:56.941 – 02:13:00.013
คุณบอกคุณฝันว่าเราจะแก่เฒ่าไปด้วยกัน
02:13:02.713 – 02:13:04.215
เราทำไปแล้ว
02:13:06.15 – 02:13:08.357
เราแก่เฒ่าด้วยกัน แต่คุณจำไม่ได้
02:13:13.19 – 02:13:16.034
ผมคิดถึงคุณเกินกว่าที่ผมจะทนไหว
02:13:18.396 – 02:13:20.569
เราได้ใช้เวลาร่วมกันมานาน
02:13:21.732 – 02:13:23.803
และผมต้องปล่อยคุณไป
02:13:25.903 – 02:13:27.712
ผมต้องปล่อยคุณไป
02:14:18.956 – 02:14:20.264
ลุงขอโทษโรเบิร์ต
02:14:47.918 – 02:14:51.593
พินัยกรรมนั้นแสดงว่า พ่ออยากให้ผมเป็นตัวของตัวเอง
02:14:52.656 – 02:14:54.693
ไม่ใช่อยู่เป็นตัวแทนพ่อ
02:14:56.293 – 02:14:58.83
นั่นคือสิ่งที่ผมจะทำ ลุงปีเตอร์
02:15:08.606 – 02:15:09.846
เกิดอะไรขึ้น
02:15:10.307 – 02:15:12.014
- ค็อบบ์อยู่ที่นั่น - กับมอล
02:15:12.176 – 02:15:13.45
เปล่า อยู่หาไซโตะ
02:15:15.713 – 02:15:17.488
แต่เขาจะหลง
02:15:20.017 – 02:15:21.86
ไม่ เขาต้องปลอดภัย
02:15:37.868 – 02:15:39.848
คุณมาเพื่อฆ่าผมเหรอ
02:15:44.108 – 02:15:46.588
ผมกำลังรอใครคนหนึ่ง
02:15:51.048 – 02:15:53.824
คนซึ่งมาจากความฝันอันเลือนราง
02:15:56.554 – 02:15:57.965
ค็อบบ์
02:15:59.89 – 02:16:01.665
เป็นไปไม่ได้
02:16:02.193 – 02:16:04.799
เราเคยเป็นหนุ่มด้วยกัน
02:16:06.397 – 02:16:08.741
ตอนนี้ผมเป็นคนแก่
02:16:09.967 – 02:16:12.038
จมอยู่กับความเสียใจ
02:16:15.172 – 02:16:17.88
รอคอยความตายเพียงลำพัง
02:16:21.045 – 02:16:23.218
ผมกลับมารับคุณแล้ว
02:16:26.484 – 02:16:30.364
มาเตือนสติคุณถึงบางสิ่ง
02:16:33.624 – 02:16:36.002
บางสิ่งที่คุณเคยรู้
02:16:38.863 – 02:16:41.104
ว่าโลกนี้ไม่ใช่ของจริง
02:16:46.003 – 02:16:50.509
เพื่อให้ผมทำตามข้อตกลงของเรา
02:16:51.509 – 02:16:54.115
เพื่อกล้าท้าทายชะตา ใช่
02:17:00.217 – 02:17:01.56
กลับไปเถอะ
02:17:04.088 – 02:17:07.467
เราจะได้เป็นหนุ่มด้วยกันอีกครั้ง
02:17:11.228 – 02:17:13.208
กลับไปกับผม
02:17:16.3 – 02:17:17.745
กลับไป
02:17:29.813 – 02:17:32.692
เราจะถึงลอสแองเจลิสในอีกยี่สิบนาที
02:17:32.85 – 02:17:35.16
ต้องใช้ใบขอเข้าเมืองมั้ยคะ
02:17:37.254 – 02:17:38.597
ขอบคุณ
02:17:39.056 – 02:17:40.694
ผ้าร้อนมั้ยคะ
02:17:41.692 – 02:17:44.696
- ไม่ล่ะ - ต้องใช้ใบขอเข้าเมืองมั้ยคะ
02:18:56.066 – 02:18:57.136
ยินดีต้อนรับกลับบ้านคุณค็อบบ์
02:18:58.269 – 02:18:59.907
ขอบคุณครับ
02:19:30.567 – 02:19:31.637
ยินดีต้อนรับสู่สหรัฐ
02:19:40.444 – 02:19:41.787
ฟิสเชอร์
02:19:43.947 – 02:19:45.324
ยินดีต้อนรับ
02:19:45.783 – 02:19:47.194
มาทางนี้
02:20:08.372 – 02:20:11.842
เจมส์ ฟิลิปป้า
02:20:15.579 – 02:20:16.853
ดูซิใครมา
02:20:24.621 – 02:20:27.329
- เฮ้ ไงลูก เฮ้ เป็นไงบ้าง - พ่อๆ
02:20:27.491 – 02:20:29.767
- พ่อ - พ่อคิดถึงลูก
02:20:30.861 – 02:20:32.465
ดูสิผมสร้างอะไรอยู่
02:20:32.629 – 02:20:36.338
- ไหนดูซิ ลูกสร้างอะไร - เราสร้างบ้านบนหน้าผา
02:20:36.5 – 02:20:39.379
บนหน้าผาเหรอ ไหนพาพ่อไปดูหน่อยซิ
02:20:39.536 – 02:20:42.107
มาเลยฮะ พ่อ
02:20:56.62 – 02:20:59.123
อินเซ็ปชั่นจิตพิฆาตโลก
02:21:57.014 – 02:21:59.187
อินเซ็ปชั่นจิตพิฆาตโลก
02:27:55.238 – 02:27:57.684
อินเซ็ปชั่นจิตพิฆาตโลก
02:28:04.147 – 02:28:06.149
[THAI]