SUBS.is
with subtitles
//

The Shawshank Redemption (1994) Thai subtitle

If you have the movie file downloaded select it in the video player below.
Your selected subtitles will play within the video player when you start the movie.

If you do not have the movie file downloaded you can still view the selected subtitles at the bottom of this page.
The Shawshank Redemption
1994
ShawshankRedemption-th.srt
1PB-The Shawshank Redemption (1994).srt
Subtitles
ThaiShawshankRedemption-th.srt
Thai1PB-The Shawshank Redemption (1994).srt
Subtitle content
ShawshankRedemption-th.srt
00:02:05.741 – 00:02:07.71
คุณดูเฟรน ช่วยอธิบาย
00:02:07.743 – 00:02:12.078
การเผชิญหน้าระหว่างคุณกับภรรยา ในคืนที่เธอถูกฆาตกรรมด้วยครับ
00:02:16.752 – 00:02:18.414
เราทะเลาะกันอย่างหนัก
00:02:18.754 – 00:02:23.089
เธอบอกว่าดีใจที่ผมรู้ว่า เธอเกลียดการทำตัวลับๆล่อๆ
00:02:24.76 – 00:02:28.253
แล้วเธอก็บอกว่า เธออยากไปหย่ากับผมที่รีโน
00:02:28.764 – 00:02:32.267
- แล้วคุณตอบว่าไง - ผมบอกว่าผมไม่ยอมเด็ดขาด
00:02:32.267 – 00:02:35.431
"คิดจะเจอที่รีโนเหรอ เอาไว้ไปเจอที่นรกก่อนแล้วกัน"
00:02:35.771 – 00:02:39.105
เพื่อนบ้านบอกว่าคุณพูดอย่างนี้
00:02:40.275 – 00:02:41.903
พวกเขาบอกอย่างนั้นเหรอ
00:02:42.277 – 00:02:44.803
ผมจำไม่ได้จริงๆ ตอนนั้นผมโกรธอยู่
00:02:45.28 – 00:02:47.715
แล้วเกิดอะไรขึ้นอีก หลังจากที่คุณทะเลาะกับภรรยา
00:02:48.784 – 00:02:50.548
เธอจัดกระเป๋า
00:02:51.787 – 00:02:54.951
เก็บข้าวของไปอยู่กับคุณเควนติน
00:02:55.29 – 00:02:59.386
เกล็น เควนติน เป็นโปรกอล์ฟอยู่ที่ สโนเด็น ฮิลส์ คันทรี่คลับ
00:02:59.795 – 00:03:02.924
คนที่คุณพบว่าเป็นชู้กับภรรยาคุณ
00:03:05.3 – 00:03:06.495
คุณตามเธอไปใช่มั้ย
00:03:07.803 – 00:03:09.863
ผมแวะตามบาร์ 2-3 ที่ก่อน
00:03:10.305 – 00:03:14.675
แล้วก็ขับรถไปที่บ้านของเขา เพื่อจะเผชิญหน้า แต่พวกเขาไม่อยู่บ้าน
00:03:14.81 – 00:03:16.301
ผมจอดรถหลบอยู่ข้างทาง
00:03:17.312 – 00:03:18.313
แล้วก็คอย
00:03:18.313 – 00:03:19.975
ด้วยจุดประสงค์อะไรเหรอ
00:03:20.816 – 00:03:22.25
ผมก็ไม่แน่ใจ
00:03:23.318 – 00:03:24.786
ตอนนั้นผมสับสน
00:03:24.82 – 00:03:25.879
แล้วก็เมา
00:03:27.322 – 00:03:28.62
ผมคิดแค่ว่า
00:03:28.824 – 00:03:30.918
อยากจะทำให้พวกเขากลัว
00:03:31.326 – 00:03:34.728
พอพวกเขากลับมา คุณก็เข้าไปในบ้าน แล้วฆ่าพวกเขา
00:03:34.83 – 00:03:36.958
เปล่า ผมเริ่มสร่างเมาแล้ว
00:03:37.332 – 00:03:40.962
ผมกลับไปที่รถ ขับรถกลับบ้านแล้วก็นอน
00:03:41.336 – 00:03:44.306
ระหว่างทาง ผมขว้างปืนทิ้งลงในแม่น้ำรอยัล
00:03:44.339 – 00:03:46.308
แล้วหลังจากนั้น ผมก็ได้เล่าไปหมดแล้ว
00:03:46.341 – 00:03:50.403
คุณยังรู้สึกมึนอยู่ ตอนที่แม่บ้านมาถึงในเช้าวันรุ่งขึ้น
00:03:50.846 – 00:03:53.441
แล้วพบภรรยาคุณนอนอยู่บนเตียงกับชู้
00:03:53.849 – 00:03:55.943
ร่างพรุนไปด้วยกระสุนขนาด .38
00:03:56.852 – 00:04:01.051
มันช่างเป็นเหตุบังเอิญ ที่น่าอัศจรรย์ซะเหลือเกิน คุณว่ามั้ย
00:04:02.357 – 00:04:03.358
ผมก็ว่างั้น
00:04:03.358 – 00:04:06.522
แต่คุณยังยืนยันว่า คุณทิ้งปืนของคุณลงแม่น้ำไปแล้ว
00:04:06.862 – 00:04:08.864
ก่อนจะเกิดฆาตกรรมขึ้น
00:04:08.864 – 00:04:11.095
ช่างเหมาะเจาะอะไรเช่นนั้น
00:04:11.366 – 00:04:13.028
แต่มันเป็นเรื่องจริง
00:04:13.368 – 00:04:17.897
ตำรวจควานหาในแม่น้ำอยู่ 3 วัน แต่ไม่เจอปืนสักกระบอก
00:04:18.373 – 00:04:22.377
ก็เลยไม่มีทางเปรียบเทียบ กระสุนจากปืนของคุณ
00:04:22.377 – 00:04:25.814
กับกระสุนที่ได้จากศพโชกเลือดของเหยื่อ
00:04:26.882 – 00:04:29.283
แล้วเรื่องนี้ก็
00:04:29.384 – 00:04:32.821
ช่างเหมาะเจาะซะเหลือเกินใช่มั้ย คุณดูเฟรน
00:04:34.389 – 00:04:36.391
เนื่องจากผมเป็นผู้บริสุทธิ์
00:04:36.391 – 00:04:41.022
ผมจึงไม่เห็นว่ามันเหมาะเจาะ ที่หาปืนนั้นไม่พบ
00:04:59.314 – 00:05:02.682
ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ท่านได้ฟังหลักฐานแล้ว
00:05:02.817 – 00:05:06.652
เราพิสูจน์ได้ว่าผู้ต้องหาอยู่ในที่เกิดเหตุ เรามีรอยเท้า
00:05:06.821 – 00:05:09.689
มีกระสุนตกอยู่ที่พื้น ซึ่งมีรอยนิ้วมือของเขาอยู่
00:05:09.824 – 00:05:12.794
ขวดเบอร์เบิ้นที่แตก ก็มีรอยนิ้วมือของเขา
00:05:12.827 – 00:05:14.386
และที่สำคัญที่สุด
00:05:14.829 – 00:05:17.832
เรามีสาวสวยกับชู้รักของเธอ
00:05:17.832 – 00:05:19.824
นอนตายในอ้อมกอดของกันและกัน
00:05:21.336 – 00:05:23.931
พวกเขาทำผิดก็จริง
00:05:24.839 – 00:05:27.331
แต่ความผิดของพวกเขา มันร้ายแรงถึงขนาด..
00:05:27.842 – 00:05:30.038
ต้องเอากันให้ตายเชียวหรือ
00:05:30.345 – 00:05:32.644
ขณะที่พวกคุณคิดถึงคำถามนี้
00:05:33.848 – 00:05:35.646
ลองคิดถึงสิ่งนี้ด้วย
00:05:36.851 – 00:05:40.355
ปืนลูกโม่บรรจุกระสุนได้ 6 นัด ไม่ใช่ 8
00:05:40.355 – 00:05:44.053
ผมขอเสนอว่านี่ไม่ใช่พิศวาสฆาตกรรม ที่เกิดจากความเลือดร้อน
00:05:44.359 – 00:05:47.158
ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้นก็ยังพอเข้าใจได้ แม้จะให้อภัยไม่ได้ก็ตาม
00:05:47.362 – 00:05:49.864
แต่มันไม่ใช่ มันคือการล้างแค้น
00:05:49.864 – 00:05:54.302
ที่เปี่ยมไปด้วยความเหี้ยมโหด และเลือดเย็น ลองคิดดูนะครับ
00:05:54.869 – 00:05:57.27
กระสุน 4 นัด ต่อเหยื่อ 1 ราย
00:05:57.872 – 00:05:59.602
ไม่ใช่การยิง 6 นัด แต่เป็น 8 นัด
00:05:59.874 – 00:06:03.47
ซึ่งหมายความว่า เขากระหน่ำยิงจนกระสุนเกลี้ยง
00:06:03.878 – 00:06:05.813
แล้วหยุดเพื่อบรรจุกระสุนใหม่
00:06:05.88 – 00:06:09.339
เพื่อจะยิงเหยื่อทั้งสองอีกครั้ง
00:06:09.884 – 00:06:12.444
เป็นกระสุนที่แถมพิเศษให้กับชู้รักทั้งคู่
00:06:12.887 – 00:06:14.651
เข้าตรงที่ศีรษะพอดี
00:06:18.393 – 00:06:23.195
คุณดูเฟรน คุณเป็นคนที่เลือดเย็นและโหดเหี้ยม
00:06:23.398 – 00:06:25.492
แค่ผมมองคุณ ผมก็หนาวไปทั้งสันหลังแล้ว
00:06:27.402 – 00:06:30.133
ด้วยอำนาจที่ผมได้รับมอบหมาย จากมลรัฐเมน
00:06:30.405 – 00:06:34.672
ผมขอพิพากษาจำคุกคุณตลอดชีวิต 2 ครั้งติดต่อกัน
00:06:35.41 – 00:06:37.936
สำหรับเหยื่อของคุณแต่ละคน นี่คือคำตัดสิน
00:07:02.971 – 00:07:04.098
นั่งลง
00:07:08.476 – 00:07:11.31
คุณรับโทษจำคุกตลอดชีวิต มา 20 ปีแล้วใช่มั้ย
00:07:12.48 – 00:07:15.678
- ใช่ครับผม - คุณได้รับการอบรมบ่มนิสัยแล้วรึยัง
00:07:15.984 – 00:07:18.579
ครับผม แน่นอนครับผม
00:07:19.487 – 00:07:21.479
ผมได้รับบทเรียนแล้วครับ
00:07:22.991 – 00:07:26.428
ขอกล่าวด้วยความสัตย์เลยว่า ผมเปลี่ยนเป็นคนใหม่แล้ว
00:07:29.497 – 00:07:31.864
ผมไม่เป็นอันตรายต่อสังคมอีกแล้ว
00:07:32 – 00:07:33.992
สาบานต่อหน้าพระเจ้าได้เลยครับ
00:07:39.507 – 00:07:40.941
ไม่อนุมัติ
00:08:10.538 – 00:08:11.836
เฮ้ เรด
00:08:12.04 – 00:08:13.338
เป็นไงบ้าง
00:08:13.541 – 00:08:15.543
ก็ห่วยเหมือนเดิม
00:08:15.543 – 00:08:17.409
เออ ฉันเข้าใจความรู้สึกนายว่ะ
00:08:18.046 – 00:08:20.038
อาทิตย์หน้า ฉันคงไม่ผ่านทัณฑ์บนเหมือนกัน
00:08:20.548 – 00:08:23.074
ใช่ อาทิตย์ที่แล้ว ฉันก็ไม่ผ่าน
00:08:23.551 – 00:08:24.849
ก็ยังงี้แหละ
00:08:25.053 – 00:08:26.487
เรด ยืมบุหรี่ซอง
00:08:26.554 – 00:08:29.854
ไปไกลๆเลย ไป นายติดฉัน 5 ซองเข้าไปแล้วนะ
00:08:30.058 – 00:08:31.048
4 เอง
00:08:32.06 – 00:08:35.497
ในคุกทุกแห่งของอเมริกา จะต้องมีนักโทษอย่างผมอยู่สักคน
00:08:35.563 – 00:08:37.361
ผมเป็นคนที่หาของได้ทุกอย่าง
00:08:37.565 – 00:08:40.626
ทุกอย่างที่คุณอยากได้ บุหรี่ กัญชา
00:08:41.069 – 00:08:44.506
บรั่นดีฉลองวันจบการศึกษาของลูก
00:08:44.572 – 00:08:46.666
เกือบจะทุกอย่างในทุกสถานการณ์
00:08:47.075 – 00:08:50.807
ใช่แล้ว ผมคือซุปเปอร์มาร์เก็ตชั้นนำประจำคุก
00:08:53.581 – 00:08:56.517
ดังนั้น เมื่อแอนดี้ ดูเฟรน มาหาผมในปี 1949
00:08:56.584 – 00:09:00.146
และขอให้ผมลักลอบเอาริต้า เฮย์เวิร์ธ มาให้เขา
00:09:00.588 – 00:09:02.853
ผมก็บอกได้เลยว่า "ไม่มีปัญหา"
00:09:44.632 – 00:09:46.794
แอนดี้เข้ามาในเรือนจำชอว์แชงค์
00:09:47.135 – 00:09:51.004
เมื่อต้นปี 1947 ด้วยคดีฆาตกรรม ภรรยาและชู้รักของเธอ
00:09:51.139 – 00:09:55.201
ที่ข้างนอก เขาเป็นถึงรองประธาน ของธนาคารใหญ่โตในพอร์ตแลนด์
00:09:55.643 – 00:09:57.441
เป็นงานที่เยี่ยมสำหรับคนหนุ่มขนาดนี้
00:10:40.989 – 00:10:42.753
แกรู้ภาษาอังกฤษใช่มั้ย ไอ้ควาย
00:10:42.991 – 00:10:44.857
ตามเจ้าหน้าที่คนนั้นไป
00:10:57.505 – 00:11:01.772
ยังไม่เคยเห็นกลุ่มคนที่น่าสมเพช เท่านี้มาก่อนเลย
00:11:02.01 – 00:11:04.605
เฮ้ น้องหนู มาทางนี้หน่อยซิ
00:11:28.036 – 00:11:29.436
พนันกันหน่อยมั้ย เรด
00:11:29.537 – 00:11:31.199
เอาบุหรี่หรือเงินดีล่ะ คนแทงเลือกมาเลย
00:11:31.539 – 00:11:33.201
บุหรี่ ฉันลง 2 มวน
00:11:33.541 – 00:11:35.066
เอาสิ นายเลือกมาเลย
00:11:35.543 – 00:11:37.307
เอาไอ้เวรนั่น
00:11:39.047 – 00:11:42.313
- คนที่ 8 มันต้องเป็นคนแรกแน่ - ไม่มีทาง ฉันรอง
00:11:42.55 – 00:11:44.552
คราวนี้แกเสียบุหรี่แน่ เพื่อน
00:11:44.552 – 00:11:46.316
ถ้าแกแน่นัก ก็ว่ามาสิ
00:11:46.554 – 00:11:49.615
ฉันเอาไอ้อ้วนนั่น
00:11:50.058 – 00:11:52.653
คนที่ 5 ฉันแทง 5 มวนเลย
00:11:56.064 – 00:11:57.76
น้องหนูตัวใหม่มาแล้ว
00:11:58.066 – 00:11:59.5
เหยื่อมาแล้ว เหยื่อมาแล้ว
00:12:00.568 – 00:12:04.198
ผมยอมรับว่าผมไม่ได้คิดอะไรมาก เกี่ยวกับแอนดี้ ในครั้งแรกที่เห็น
00:12:04.572 – 00:12:07.474
ดูเขาบอบบาง เหมือนว่าเจอลมอ่อนๆพัดก็ปลิวได้แล้ว
00:12:08.076 – 00:12:10.078
นั่นเป็นความรู้สึกแรกที่ผมมีต่อชายคนนี้
00:12:10.078 – 00:12:11.512
แล้วแกแทงใครล่ะ
00:12:12.08 – 00:12:15.38
ไอ้โย่งที่ดูเหมือน คาบช้อนเงินมาเกิดนั่นไง
00:12:15.583 – 00:12:17.585
คนนั้นเหรอ ไม่มีทางหรอก
00:12:17.585 – 00:12:19.85
- บุหรี่ 10 มวนเลย - แทงหนักนี่หว่า
00:12:20.088 – 00:12:22.148
แล้วใครจะรองบ้างล่ะ
00:12:22.59 – 00:12:24.388
เฮย์วู้ดเอามั้ย จิกเกอร์ล่ะ
00:12:24.592 – 00:12:25.89
สกิ๊ต
00:12:26.094 – 00:12:27.426
ฟลอยด์
00:12:28.096 – 00:12:30.156
หมูกล้าหาญตั้ง 4 ตัว
00:12:30.598 – 00:12:33.329
กลับไปที่ห้อง แล้วรอการนับรอบเย็น
00:12:33.601 – 00:12:36.867
นักโทษทุกคน กลับเข้าห้องของตัวเอง
00:12:57.125 – 00:12:58.252
ขวาหัน
00:12:58.626 – 00:12:59.924
มองไปข้างหน้า
00:13:13.141 – 00:13:15.643
นี่คือคุณแฮดลี่ย์ เป็นหัวหน้าผู้คุม
00:13:15.643 – 00:13:17.737
ฉันชื่อนอร์ตัน เป็นพัศดีที่นี่
00:13:18.146 – 00:13:20.342
ส่วนพวกนายคือผู้ต้องโทษ
00:13:20.648 – 00:13:22.64
นั่นคือสาเหตุที่พวกนายถูกส่งมาให้ฉัน
00:13:23.151 – 00:13:24.551
กฎข้อที่ 1
00:13:24.652 – 00:13:26.143
ห้ามสบถ ห้ามลบหลู่พระเจ้า
00:13:26.654 – 00:13:30.091
จะไม่มีใครเอ่ยนามของพระเจ้า อย่างไร้สาระในคุกของฉัน
00:13:30.158 – 00:13:31.353
กฎข้ออื่น
00:13:31.659 – 00:13:34.959
อยู่ไปแล้วจะรู้เอง มีคำถามมั้ย
00:13:35.663 – 00:13:36.722
เมื่อไหร่เราจะได้กินข้าว
00:13:45.173 – 00:13:47.175
แกจะได้กินเมื่อเราบอกให้แกกิน
00:13:47.175 – 00:13:50.441
แกจะได้ขี้ตอนที่เราบอกให้แกขี้ และจะฉี่ได้ต่อเมื่อเราบอกให้แกฉี่
00:13:50.678 – 00:13:53.512
เข้าใจมั้ย ไอ้ระยำ
00:13:55.516 – 00:13:56.882
ยืนดีๆ
00:13:57.018 – 00:13:58.782
ฉันเชื่อใน 2 สิ่ง
00:13:59.02 – 00:14:01.489
วินัย และ ไบเบิ้ล
00:14:02.023 – 00:14:04.083
ที่นี่ พวกแกจะได้รับทั้ง 2 อย่าง
00:14:05.026 – 00:14:07.188
จงวางใจในพระเจ้า
00:14:07.528 – 00:14:09.793
และจำไว้ว่าก้นพวกแกอยู่ในมือฉัน
00:14:11.532 – 00:14:13.433
ยินดีต้อนรับสู่ชอว์แชงค์
00:14:19.04 – 00:14:20.406
ปลดโซ่ได้
00:14:25.546 – 00:14:26.946
หันหลัง
00:14:34.055 – 00:14:35.489
พอแล้ว
00:14:36.057 – 00:14:38.049
เดินมาด้านหน้า
00:14:39.06 – 00:14:41.586
หันไป ฆ่าโลนซะ
00:14:44.065 – 00:14:45.294
หันมา
00:14:48.069 – 00:14:50.732
เดินออกจากกรง แล้วไปหยิบเสื้อกับไบเบิ้ล
00:14:51.072 – 00:14:52.404
คนต่อไป
00:14:54.575 – 00:14:56.009
ไปทางขวา
00:14:56.077 – 00:14:57.136
ไปทางขวา.. ขวา..
00:14:57.578 – 00:14:58.807
ซ้าย
00:14:59.58 – 00:15:03.381
คืนแรกเป็นคืนที่โหดสุด อย่างไม่ต้องสงสัย
00:15:03.584 – 00:15:06.713
พวกมันให้คุณเดินล่อนจ้อนเข้ามา
00:15:07.088 – 00:15:10.889
ผิวแสบร้อน ตาปิดไปครึ่ง เพราะไอ้ยาฆ่าโลนอุบาทว์นั่น
00:15:11.592 – 00:15:13.993
และเมื่อพวกมันยัดคุณใส่กรง
00:15:14.095 – 00:15:16.428
ลูกกรงเหล็กปิดโครมใส่หน้า
00:15:17.098 – 00:15:19.26
ตอนนั้นแหละที่คุณจะรู้ตัวว่า นี่มันของจริง
00:15:19.6 – 00:15:22.593
ชีวิตที่เคยมีอยู่บินหายไปชั่วพริบตา
00:15:23.104 – 00:15:27.166
ไม่มีอะไรเหลือ นอกจากเวลาทั้งหมด ที่จะให้คุณคิดถึงมัน
00:15:28.109 – 00:15:31.511
พวกมาใหม่ มักจะคลั่งในคืนแรก
00:15:32.113 – 00:15:35.049
ต้องมีบางคนทนไม่ได้ ร้องไห้ออกมา
00:15:35.616 – 00:15:37.278
เป็นอย่างนี้ทุกครั้ง
00:15:38.119 – 00:15:39.917
คำถามก็คือ
00:15:40.121 – 00:15:41.885
แล้วใครล่ะ จะเป็นคนแรก
00:15:43.124 – 00:15:46.06
คนไหนก่อน ก็คงจะเหมือนกัน
00:15:47.128 – 00:15:49.791
แต่ผมวางเดิมพันไว้ที่แอนดี้ ดูเฟรน
00:15:59.14 – 00:16:00.802
ดับไฟ
00:16:21.162 – 00:16:23.495
ผมจำคืนแรกของผมได้
00:16:24.165 – 00:16:27.067
ดูเหมือนกับว่ามันนานแสนนานมาแล้ว
00:16:30.671 – 00:16:32.23
เฮ้ น้องหนู
00:16:33.174 – 00:16:35.006
น้องหนู น้องหนู
00:16:36.677 – 00:16:38.441
เป็นอะไรไปจ๊ะ กลัวความมืดเหรอ
00:16:40.681 – 00:16:43.378
พนันกันเลย น้องคิดว่าพ่อกับแม่ ไม่น่าดุ๊บกันให้น้องเกิดมาเลยใช่มั้ย
00:16:43.684 – 00:16:47.121
ไอ้หมูน้อย ไอ้หมูอ้วน พี่อยากกินสเต๊กหมูว่ะ
00:16:55.196 – 00:16:58.394
พวกนักโทษเก่าชอบเล่นสนุก กับนักโทษคืนแรก
00:16:58.699 – 00:17:01.669
และพวกมันจะไม่หยุด จนกว่าจะได้เหยื่อ
00:17:03.204 – 00:17:04.763
เฮ้ ไอ้อ้วน
00:17:06.207 – 00:17:07.539
ไอ้อ้วน
00:17:08.709 – 00:17:10.439
พูดกับพี่หน่อย ไอ้หนู
00:17:11.712 – 00:17:14.113
ฉันรู้ว่าแกอยู่ที่นั่น ฉันได้ยินเสียงแกหายใจ
00:17:14.215 – 00:17:17.185
อย่าไปฟังไอ้พวกนั้น แกได้ยินฉันมั้ย
00:17:17.218 – 00:17:19.119
ที่นี่ไม่เลวนักหรอก
00:17:19.72 – 00:17:20.949
บอกอะไรให้นะ
00:17:22.223 – 00:17:25.318
ฉันจะพาแกไปแนะนำให้ทั่วเลย ให้แกรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน
00:17:25.726 – 00:17:28.719
ฉันรู้ว่ามีพวกตุ๊ดกระทิงเปลี่ยวหลายตัว
00:17:29.23 – 00:17:31.165
ที่อยากคบหากับแก
00:17:31.232 – 00:17:34.691
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กับก้นขาวๆใหญ่ๆนิ่มๆของแก
00:17:34.735 – 00:17:35.794
พระเจ้า
00:17:36.737 – 00:17:38.137
ผมไม่ควรอยู่ที่นี่
00:17:38.239 – 00:17:41.073
- เราได้ผู้ชนะแล้ว - ผมอยากกลับบ้าน
00:17:41.242 – 00:17:43.905
ไอ้อ้วนชนะแค่ปลายจมูกว่ะ
00:17:46.747 – 00:17:48.477
น้องหนู
00:17:54.755 – 00:17:56.587
ผมอยากกลับบ้าน
00:17:57.258 – 00:17:58.487
ผมอยากพบแม่
00:17:58.759 – 00:18:00.921
แม่ของแก กูเคยอึ๊บมาแล้ว ไม่เจ๋งเลยว่ะ
00:18:05.599 – 00:18:07.601
เชียร์หาพระเจ้าองค์ไหนกัน
00:18:07.601 – 00:18:09.661
เขาสบถ ฉันจะบอกพัศดี
00:18:10.104 – 00:18:12.335
ถ้าแกฟ้องเขา กูจะเอากระบองเสียบก้นพวกแก
00:18:12.606 – 00:18:13.574
ปล่อยผมออกไป
00:18:13.607 – 00:18:17.009
ไอ้ลิงอ้วน มีปัญหาอะไร
00:18:17.111 – 00:18:20.104
ได้โปรด ผมไม่ควรอยู่ที่นี่
00:18:20.614 – 00:18:21.673
ผมไม่ควร
00:18:22.116 – 00:18:24.449
ฉันไม่นับ 1 ถึง 3 หรอกนะ ไม่เคยนับ 1 ด้วย
00:18:24.618 – 00:18:26.678
จะหุบปากหรือจะให้ฉันร้องเพลงกล่อม
00:18:27.121 – 00:18:29.852
หุบปาก ไอ้น้อง หุบปาก
00:18:30.624 – 00:18:33.287
คุณไม่เข้าใจ ผมไม่ควรอยู่ที่นี่
00:18:33.627 – 00:18:34.925
เปิดห้องขัง
00:18:35.129 – 00:18:38.361
กูก็ไม่ควรอยู่ คุกที่นี่มันห่วยแตก
00:18:46.14 – 00:18:47.768
ไอ้เวรเอ๊ย
00:18:52.646 – 00:18:54.979
หัวหน้า เย็นไว้ เย็นไว้
00:19:17.171 – 00:19:20.437
คืนนี้ ถ้าฉันได้ยินแม้แต่เสียงหนูตด
00:19:20.674 – 00:19:24.111
ฉันสาบานต่อพระเจ้าเลยว่า พวกแกต้องไปได้เรือนพยาบาลกันแน่
00:19:24.678 – 00:19:27.011
ทุกๆตัวที่นี่ ไม่เว้นใครหน้าไหน
00:19:30.684 – 00:19:34.348
เรียกนักการมา เอาไอ้เวรนี่ไปที่เรือนพยาบาล
00:19:48.702 – 00:19:53.207
คืนแรกในคุกของดูเฟรน ทำให้ผมเสียบุหรี่ไป 2 ซอง
00:19:53.207 – 00:19:56.177
เขาไม่ส่งเสียงเลยสักแอะ
00:20:11.725 – 00:20:14.058
ชั้น 3 ด้านเหนือ นับเรียบร้อย
00:20:14.728 – 00:20:16.56
ชั้น 2 ด้านเหนือ นับเรียบร้อย
00:20:17.231 – 00:20:19.564
ชั้น 3 ด้านใต้ เรียบร้อย
00:20:24.238 – 00:20:25.763
เตรียมตัวออกไปได้
00:20:29.743 – 00:20:31.211
ออกไปได้
00:21:24.798 – 00:21:26.96
คุณจะกินมันเหรอ
00:21:27.801 – 00:21:30.066
ผมไม่ได้คิดอะไรอย่างนั้น
00:21:31.305 – 00:21:32.5
ขอผมได้มั้ย
00:21:40.814 – 00:21:42.214
น่ารัก อ้วนกลมเชียว
00:21:54.328 – 00:21:56.388
เจ๊คบอกว่าขอบคุณ
00:21:56.83 – 00:21:59.959
มันตกลงมาจากรัง ที่อยู่บนโรงทำป้ายทะเบียน
00:22:01.335 – 00:22:04.703
ฉันเลยต้องดูแลมัน จนกว่าจะโตพอที่จะบินได้
00:22:06.34 – 00:22:07.808
โอ ไม่นะ มันมาแล้ว
00:22:10.844 – 00:22:12.278
อรุณสวัสดิ์ เพื่อนๆ
00:22:12.846 – 00:22:14.781
เป็นเช้าที่สดใสนะ ว่ามั้ย
00:22:14.848 – 00:22:17.079
พวกนายรู้ว่าทำไมมันถึงสดใสใช่มั้ย
00:22:17.351 – 00:22:19.582
วางลงมาเลย ฉันอยากเห็นมันเรียงเป็นแถว
00:22:19.853 – 00:22:22.413
คงน่ารักเหมือนแถวของหางเครื่องเลย
00:22:23.857 – 00:22:25.052
ดูสิ
00:22:25.359 – 00:22:28.523
- ฉันทนไม่ไหวแล้ว - โอ้ พระเจ้า
00:22:29.363 – 00:22:31.798
ใช่แล้ว ริชมอนด์ เวอร์จีเนีย
00:22:31.865 – 00:22:33.231
ดมก้นฉันแล้วกัน
00:22:33.367 – 00:22:35.359
หลังจากมันดมก้นฉันแล้วนะ
00:22:35.869 – 00:22:39.533
น่าอายมั้ย ม้าที่แกแทงไม่เข้าวินเลย
00:22:39.873 – 00:22:42.707
แต่ฉันโคตรรักตัวของฉันเลยว่ะ
00:22:42.876 – 00:22:45.869
ฉันจะจูบมันฟอดใหญ่เลย ตอนเจอมันคราวหน้า
00:22:45.879 – 00:22:50.112
ทำไมแกไม่แบ่งบุหรี่ให้มันแทนล่ะ โชคดีบรรลัยเลยนี่
00:22:50.384 – 00:22:51.943
เฮ้ ไทเรล
00:22:52.386 – 00:22:54.378
อาทิตย์นี้ แกเข้าเวรเรือนพยาบาลใช่มั้ย
00:22:55.389 – 00:22:56.982
ม้าฉันเป็นไงบ้างล่ะ
00:22:57.391 – 00:22:58.518
ตายแล้ว
00:22:59.393 – 00:23:01.589
แฮดลี่ย์อัดหัวมันซะเละเลย
00:23:01.895 – 00:23:04.091
หมอก็ดันกลับบ้านไปแล้ว
00:23:04.398 – 00:23:06.663
มันนอนอยู่ตรงนั้นจนเช้าเลย
00:23:06.9 – 00:23:09.369
ถึงตอนนั้น พวกเราก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
00:23:15.409 – 00:23:16.707
เขาชื่ออะไร
00:23:20.414 – 00:23:21.677
แกว่าไงนะ
00:23:23.417 – 00:23:25.818
ผมแค่สงสัยว่ามีใครรู้ชื่อเขามั้ย
00:23:26.42 – 00:23:29.185
แล้วแกสนใจทำไมเหรอ ไอ้น้อง
00:23:30.424 – 00:23:33.553
ไม่สำคัญหรอกว่าชื่ออะไร มันตายไปแล้ว
00:23:55.449 – 00:23:57.441
มีใครทาบแกบ้างรึยัง
00:23:59.453 – 00:24:01.285
แกเป็นของใครรึยัง
00:24:02.956 – 00:24:05.482
ที่นี่ทุกคนต้องมีเพื่อนนะ
00:24:05.959 – 00:24:07.621
ฉันเป็นเพื่อนของนายได้
00:24:16.97 – 00:24:18.37
ทำเป็นหยิ่ง
00:24:20.474 – 00:24:21.942
ชอบจัง
00:24:28.982 – 00:24:32.214
ช่วงแรกๆแอนดี้เก็บตัวเงียบมาก
00:24:32.486 – 00:24:34.455
เดาเอาว่าเขาคงมีอะไรในใจมากมาย
00:24:34.988 – 00:24:37.822
และพยายามปรับตัวให้เข้ากับชีวิตในนี้
00:24:38.492 – 00:24:41.69
จนกระทั่งผ่านไปเดือนนึง เขาค่อยเปิดปากพูด
00:24:41.995 – 00:24:44.362
ที่เป็นการพูดมากกว่า 2 คำ
00:24:45.499 – 00:24:47.024
แล้วปรากฎว่า
00:24:47.501 – 00:24:49.333
คนที่เขาพูดด้วยคือผมเอง
00:24:58.011 – 00:24:59.775
ผม แอนดี้ ดูเฟรน
00:25:01.014 – 00:25:02.744
นายธนาคารที่ฆ่าเมียน่ะเหรอ
00:25:05.018 – 00:25:06.35
ทำไมทำงั้นล่ะ
00:25:06.52 – 00:25:08.58
ผมไม่ได้ทำ
00:25:09.523 – 00:25:11.355
นายเข้ากับที่นี่ได้ดีนี่
00:25:11.525 – 00:25:14.188
ทุกคนที่นี่ล้วนเป็นผู้บริสุทธิ์ ไม่รู้รึไง
00:25:15.028 – 00:25:18.226
- นายมาอยู่ในนี้เพราะอะไร - ไม่ได้ทำอะไรเลย ทนายมันห่วยเอง
00:25:21.034 – 00:25:23.56
คนเค้าลือกันว่านายโคตรเย็นชาเลย
00:25:24.037 – 00:25:27.541
นายคิดว่านายเหนือกว่าทุกคน ใช่มั้ย
00:25:27.541 – 00:25:29.009
แล้วคุณคิดยังไงล่ะ
00:25:29.543 – 00:25:32.604
บอกตามตรงนะ ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจเลย
00:25:33.547 – 00:25:36.346
ผมได้ยินมาว่า คุณรู้วิธีที่จะหาของได้มากมาย
00:25:37.551 – 00:25:40.851
ฉันรู้สถานที่ที่จะหาของต่างๆ ได้เป็นครั้งๆไป
00:25:41.054 – 00:25:43.614
คุณจะหาฆ้อนสลักหินให้ผมสักอันได้มั้ย
00:25:44.057 – 00:25:45.355
ฆ้อนสลักหิน
00:25:46.059 – 00:25:48.722
- มันคืออะไร แล้วจะเอาไปทำไม - คุณจะสนใจไปทำไม
00:25:50.063 – 00:25:52.566
ถ้าเป็นแปรงสีฟันก็คงไม่ถามหรอก ฉันคงบอกราคาไปแล้ว
00:25:52.566 – 00:25:55.001
เพราะแปรงสีฟัน มันไม่ได้ทำด้วยเหล็กนี่ จริงมั้ย
00:25:56.57 – 00:25:57.97
ก็จริง
00:25:58.572 – 00:26:01.167
ฆ้อนสลักหินอันนึงก็จะยาว 6-7 นิ้วได้
00:26:01.575 – 00:26:03.908
- ลักษณะเหมือนกับพลั่วย่อส่วน - พลั่วเหรอ
00:26:04.077 – 00:26:05.272
ใช้กับก้อนหิน
00:26:07.581 – 00:26:08.81
หินเขี้ยวหนุมาน
00:26:13.086 – 00:26:16.545
หินไมก้า.. หินชั้น..
00:26:17.591 – 00:26:18.854
หินปูน
00:26:19.092 – 00:26:20.219
แล้วไง
00:26:21.094 – 00:26:22.926
ผมเป็นนักสะสมหิน
00:26:23.597 – 00:26:26.658
อย่างน้อยก็เคยเป็นในอดีต ผมอยากจะเป็นอย่างนั้นอีก
00:26:27.1 – 00:26:30.229
หรือไม่นายก็อยากจะฝังของเล่นนาย เข้าไปในกระโหลกของใครสักคน
00:26:31.605 – 00:26:33.106
ไม่หรอก ผมไม่มีศัตรูที่นี่
00:26:33.106 – 00:26:35.405
ไม่มีเหรอ เดี๋ยวก็รู้
00:26:37.11 – 00:26:38.703
คนเค้าพูดกันให้ทั่ว
00:26:39.613 – 00:26:42.105
กลุ่มซิสเตอร์ชอบนายเอาการทีเดียว
00:26:43.116 – 00:26:44.914
โดยเฉพาะบ็อกส์
00:26:46.119 – 00:26:49.556
คงไม่มีประโยชน์หรอกนะ ถ้าผมจะบอกพวกนั้นว่า ผมไม่ใช่โฮโม
00:26:49.623 – 00:26:51.057
พวกมันก็ไม่ใช่
00:26:51.625 – 00:26:55.084
พวกโฮโมยังมีความเป็นคน ไอ้พวกนี้มันไม่ใช่คน
00:26:59.132 – 00:27:03.57
ตุ๊ดกระทิงเปลี่ยวพวกนี้ใช้กำลังลูกเดียว ความต้องการของมันมีแค่นั้น
00:27:04.137 – 00:27:07.641
ถ้าฉันเป็นนาย ฉันจะติดลูกตาไว้ที่ข้างหลัง
00:27:07.641 – 00:27:10.406
- ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ - ไม่เป็นไร ให้ฟรี
00:27:10.644 – 00:27:12.613
นายคงเข้าใจความกังวลของฉันนะ
00:27:13.146 – 00:27:15.741
ถ้าเกิดปัญหาขึ้น ผมจะไม่ใช้ฆ้อนนี่
00:27:16.65 – 00:27:20.712
งั้นฉันเดาว่านายอาจจะคิดหนี โดยเจาะกำแพงออกไป
00:27:21.655 – 00:27:23.351
ฉันพลาดอะไรไปเหรอ มีอะไรน่าขำ
00:27:23.657 – 00:27:26.354
ถ้าคุณเห็นฆ้อนแล้ว จะเข้าใจเอง
00:27:28.161 – 00:27:30.392
ไอ้ของอย่างนี้ ในท้องตลาดราคาเท่าไหร่
00:27:30.664 – 00:27:33.133
ตามร้านขายหินและเครื่องเพชร ก็ราคา 7 เหรียญ
00:27:33.667 – 00:27:36.159
ปกติฉันจะบวก 20%
00:27:36.169 – 00:27:38.536
แต่นี่มันของพิเศษ
00:27:38.672 – 00:27:43.11
ยิ่งเสี่ยงมาก ราคาก็ยิ่งสูง เอาเป็นว่า 10 เหรียญขาดตัวละกัน
00:27:43.677 – 00:27:45.009
10 ก็ 10
00:27:46.68 – 00:27:48.682
ถ้าถามฉันนะ ขอตอบว่าเสียเงินเปล่า
00:27:48.682 – 00:27:49.98
ทำไมล่ะ
00:27:51.685 – 00:27:54.712
คนแถวนี้เค้าชอบค้นห้องแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย
00:27:56.189 – 00:27:58.158
ถ้าพวกมันหาเจอ นายก็โดนยึด
00:27:58.191 – 00:28:00.285
แล้วถ้าเกิดพวกมันจับได้ขึ้นมา นายต้องไม่รู้จักฉันนะ
00:28:00.694 – 00:28:02.925
ถ้าเอ่ยชื่อฉัน เราจะไม่มีวันค้าขายกันอีก
00:28:03.196 – 00:28:06.257
ไม่ว่าจะเป็นเชือกผูกรองเท้า หรือหมากฝรั่ง เข้าใจใช่มั้ย
00:28:07.2 – 00:28:08.759
เข้าใจ
00:28:10.203 – 00:28:12.205
ขอบคุณ คุณ...
00:28:12.205 – 00:28:13.195
เรด
00:28:14.207 – 00:28:15.505
ฉันชื่อเรด
00:28:16.71 – 00:28:18.338
ทำไมพวกเขาเรียกคุณอย่างนั้นล่ะ
00:28:22.215 – 00:28:24.207
อาจจะเพราะฉันเป็นไอริชมั๊ง
00:28:32.225 – 00:28:35.093
ผมรู้แล้วว่า ทำไมบางคนในนี้บอกว่าเขาหยิ่ง
00:28:36.229 – 00:28:38.63
เขาเป็นคนเงียบๆในแบบของเขาเอง
00:28:38.732 – 00:28:42.897
ไม่ว่าจะเป็นการเดินหรือการพูด ไม่เหมือนคนที่อยู่ในคุกเอาซะเลย
00:28:43.236 – 00:28:44.704
เขาเดินไปเรื่อยๆ
00:28:45.238 – 00:28:49.437
เหมือนเดินในสวนสาธารณะ ไร้ซึ่งความกังวลหรือสนใจโลก
00:28:49.743 – 00:28:54.408
เหมือนกับว่าเขามีเสื้อโค้ทล่องหน ที่ปกป้องเขาจากสถานที่แห่งนี้
00:28:56.249 – 00:28:58.48
ผมคิดว่า พอจะพูดได้ว่า
00:28:58.752 – 00:29:00.983
ผมเริ่มชอบแอนดี้แล้ว
00:29:02.756 – 00:29:06.386
ไปได้แล้ว เราต้องไปให้ตรงเวลานะ
00:29:09.763 – 00:29:12.232
ยกขึ้นสิ เร็วเข้า ยกขึ้น
00:29:14.768 – 00:29:17.704
เป็นไงบ้าง เมียนายยังดูแลนายดีอยู่มั้ย
00:29:29.282 – 00:29:31.217
เดินไปเรื่อยๆ
00:29:34.287 – 00:29:36.051
เรด
00:29:55.809 – 00:29:57.277
แอนดี้พูดถูก
00:29:57.31 – 00:29:59.541
ในที่สุดผมก็รู้ว่ามันน่าขำตรงไหน
00:29:59.813 – 00:30:02.214
ด้วยคนเพียงคนเดียว คงต้องใช้เวลาถึง 600 ปีมั้ง
00:30:02.816 – 00:30:05.285
กว่าจะเจาะกำแพงให้ทะลุได้ ด้วยของชิ้นนี้
00:30:08.822 – 00:30:11.257
- หนังสือมั้ย - วันนี้ไม่
00:30:17.33 – 00:30:18.32
หนังสือมั้ย
00:30:25.839 – 00:30:27.967
ส่งให้ดูเฟรน
00:30:38.852 – 00:30:40.343
หนังสือมั้ย
00:30:43.356 – 00:30:47.157
ดูเฟรน นี่หนังสือของนาย
00:30:51.865 – 00:30:53.094
ขอบใจ
00:30:59.372 – 00:31:03.07
ดูเฟรน ผงซักฟอกจะหมดแล้ว ไปเอามาทีสิ
00:31:40.413 – 00:31:41.972
ถ้าผงนี่เข้าตาแกล่ะก็ บอดแน่
00:31:42.415 – 00:31:44.816
ที่รัก.. เฉยไว้..
00:31:57.43 – 00:31:59.365
เอางั้นเหรอ.. จะสู้เหรอ..
00:31:59.432 – 00:32:00.9
ยิ่งดีใหญ่เลย
00:32:09.442 – 00:32:12.445
ผมหวังว่า เรื่องที่ผมจะได้เล่าก็คือ แอนดี้สู้ยิบตา
00:32:12.445 – 00:32:14.437
แล้วพวกซิสเตอร์ก็เลิกยุ่งกับเขา
00:32:15.448 – 00:32:17.28
ผมอยากจะเล่าอย่างนั้นจริงๆ
00:32:17.45 – 00:32:20.42
แต่คุกไม่ใช่โลกของเทพนิยาย
00:32:21.454 – 00:32:23.423
เขาไม่เคยพูดว่าใครทำ
00:32:23.456 – 00:32:25.049
แต่เราทุกคนรู้กันอยู่
00:32:29.963 – 00:32:32.432
เรื่องต่างๆก็เป็นอย่างนี้ไปสักพักหนึ่ง
00:32:32.966 – 00:32:35.458
ชีวิตในคุกเต็มไปด้วยเรื่องเดิมๆ
00:32:35.468 – 00:32:37.437
และซ้ำซากมากขึ้นเรื่อยๆ
00:32:39.973 – 00:32:43.466
บ่อยครั้งมาก ที่แอนดี้จะโผล่มาพร้อมกับแผลใหม่ๆ
00:32:44.978 – 00:32:46.81
พวกซิสเตอร์เล่นงานเขาอยู่เรื่อย
00:32:47.48 – 00:32:49.482
บางครั้งเขาก็เอาตัวรอดมาได้
00:32:49.482 – 00:32:50.973
บางครั้งก็ไม่
00:32:51.985 – 00:32:54.147
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับแอนดี้
00:32:54.988 – 00:32:56.752
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นซ้ำซาก
00:32:57.49 – 00:33:00.927
ผมเชื่อว่า 2 ปีแรก เป็นช่วงที่เลวร้ายที่สุดของเขา
00:33:01.494 – 00:33:04.862
แล้วผมก็เชื่อว่า ถ้ายังเป็นอย่างนี้ต่อไป
00:33:04.998 – 00:33:07.433
ที่นี่ต้องทำลายเขาได้สำเร็จแน่
00:33:08.501 – 00:33:11.266
แต่แล้วก็มาถึงวันหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิ ปี 1949
00:33:11.504 – 00:33:13.405
พัศดีได้ตัดสินใจว่า
00:33:13.506 – 00:33:16.84
ดาดฟ้าของโรงงานทำป้ายทะเบียนรถ จำเป็นต้องปรับพื้นใหม่
00:33:17.01 – 00:33:20.208
ฉันอยากได้อาสาสมัครสักโหลนึง มาทำงาน 1 อาทิตย์
00:33:21.014 – 00:33:22.482
และก็อย่างที่รู้กัน
00:33:23.016 – 00:33:26.578
งานพิเศษก็ย่อมมีสิทธิพิเศษให้
00:33:27.02 – 00:33:29.421
นี่เป็นงานกลางแจ้ง
00:33:29.522 – 00:33:33.789
แถมเดือนพฤษภายังเป็นเดือนที่เยี่ยม สำหรับการทำงานกลางแจ้ง
00:33:34.527 – 00:33:35.528
เข้าแถวเรียงกันมา
00:33:35.528 – 00:33:38.657
มีคนอาสาทำงานนี้มากกว่า 100 คน
00:33:43.036 – 00:33:46.006
วอลเลซ อี อังเกอร์
00:33:46.539 – 00:33:48.906
เอลลิส เรดดิ้ง
00:33:49.042 – 00:33:50.567
น่าคิดมั้ย
00:33:51.044 – 00:33:54.344
ว่าทำไมผมกับเพื่อนๆ ถึงอยู่ในรายชื่อที่ถูกเรียก
00:33:54.547 – 00:33:56.539
แอนดรูว์ ดูเฟรน
00:33:57.05 – 00:33:59.986
พวกเราจ่ายแค่บุหรี่ คนละ 1 ซองเท่านั้นเอง
00:34:00.553 – 00:34:03.022
แน่นอน ผมยังได้ส่วนแบ่ง 20% เช่นเคย
00:34:03.056 – 00:34:06.515
ทนายความใหญ่จากเท็กซัส โทรมาหาฉัน
00:34:07.06 – 00:34:08.561
ฉันพูดว่า "ว่าไง"
00:34:08.561 – 00:34:12.157
เขาบอก "เสียใจด้วย ที่จะต้องแจ้งว่า ว่าน้องชายของคุณเพิ่งเสียชีวิต"
00:34:12.565 – 00:34:16.502
- เสียใจด้วยนะ - ฉันไม่เสียใจ มันเป็นคนระยำ
00:34:16.569 – 00:34:18.731
มันหนีออกจากบ้านไปหลายปีแล้ว คิดว่าตายไปนานแล้วซะอีก
00:34:19.072 – 00:34:21.371
แต่ทนายคนนี้บอกฉันว่า
00:34:21.574 – 00:34:25.705
"เขาตายตอนรวย" ด้วยบ่อน้ำมัน ไอ้บ้านี่มีเงินเกือบล้านเหรียญ
00:34:26.579 – 00:34:28.445
ล้านเหรียญเชียว
00:34:28.581 – 00:34:33.076
- คนระยำบางคนโชคดีอย่างเหลือเชื่อ - แล้วคุณจะได้อะไรบ้าง
00:34:33.586 – 00:34:36.351
35,000 นั่นแหละที่มันให้ฉัน
00:34:36.589 – 00:34:37.784
เป็นดอลล่าร์ใช่มั้ย
00:34:38.591 – 00:34:41.584
เยี่ยมไปเลย ยังกะถูกหวยแน่ะ
00:34:42.095 – 00:34:43.096
ไม่ใช่เหรอ
00:34:43.096 – 00:34:46.032
ไอ้หน้าโง่ แกคิดบ้างมั้ยว่ารัฐบาลจะทำอะไรกับฉัน
00:34:46.599 – 00:34:48.966
ฉันว่าฉันโดนกัดก้นคำโตแน่
00:34:49.602 – 00:34:50.9
ไบรอนที่น่าสงสาร
00:34:51.604 – 00:34:54.768
ได้โชคมาแล้วกลับซวยอีก น่าสงสารจริงๆ
00:34:55.108 – 00:34:57.373
คนบางคนมันซวยจริงๆ
00:34:57.61 – 00:34:58.976
แอนดี้ บ้าไปแล้วเหรอ
00:34:59.112 – 00:35:01.013
ทำงานของตัวเองไปสิ
00:35:01.114 – 00:35:04.084
ถึงนายจะต้องจ่ายภาษีไปบ้าง แต่ก็ยังมีเงินเหลือ...
00:35:04.617 – 00:35:07.416
ใช่ อาจเหลือพอซื้อรถคันใหม่ แล้วไงต่อล่ะ
00:35:07.62 – 00:35:09.782
ฉันต้องจ่ายภาษีรถ ต้องมีค่าซ่อม
00:35:10.123 – 00:35:13.855
ค่าบำรุงรักษา ลูกๆก็จะอ้อน ให้พาไปนั่งรถเล่นทั้งวัน
00:35:14.127 – 00:35:17.63
แล้วถ้านายเกิดคิดภาษีผิดขึ้นมาล่ะ ก็ต้องควักกระเป๋าตัวเองออกมาจ่าย
00:35:17.63 – 00:35:19.724
ฉันจะบอกให้ รัฐบาลเนี่ย
00:35:20.133 – 00:35:24.127
มันจะล้วงมือเข้าไปในเสื้อนาย แล้วบีบคั้นนมนาย จนกลายเป็นสีม่วง
00:35:26.639 – 00:35:28.767
- มันรนหาที่ตายแล้ว - ทาน้ำมันต่อเหอะ
00:35:29.142 – 00:35:31.634
ไอ้น้องเวร.. ระยำ..
00:35:36.649 – 00:35:38.049
คุณแฮดลี่ย์
00:35:39.152 – 00:35:40.518
คุณไว้ใจภรรยาของคุณมั้ย
00:35:42.155 – 00:35:43.623
ตลกจัง
00:35:44.157 – 00:35:46.659
แกคงดูตลกมากขึ้นอีก ตอนฉันเลาะฟันแกหมดปาก
00:35:46.659 – 00:35:49.993
ความหมายของผมคือ คุณคิดว่าเธอ จะทำอะไรลับหลังเพื่อเล่นงานคุณมั้ย
00:35:51.164 – 00:35:54.498
หลบไป เมิร์ท ไอ้เวรนี่กำลังจะเจออุบัติเหตุ
00:35:54.667 – 00:35:55.657
มันจะผลักแอนดี้ลงไป
00:35:56.169 – 00:35:57.967
ถ้าคุณไว้ใจเธอ คุณก็เก็บเงิน
00:35:58.171 – 00:35:59.571
35,000 นั่นไว้ได้
00:36:00.173 – 00:36:03.337
- พูดอะไรของแก - เงิน 35,000
00:36:03.676 – 00:36:04.677
เก็บไว้ได้หมดเลย
00:36:04.677 – 00:36:07.738
- ทุกๆสตางค์เลย - แกเริ่มพูดจามีเหตุมีผลแล้ว
00:36:08.181 – 00:36:10.514
ถ้าคุณอยากเก็บเงินนี้ไว้ทั้งหมด จงยกให้ภรรยาคุณ
00:36:10.683 – 00:36:14.586
รัฐบาลยอมให้ 1 ครั้งถ้าคุณให้ของขวัญ โดยเสน่หาแก่คู่ชีวิตไม่เกินหกหมื่น
00:36:14.687 – 00:36:17.054
- บ้าน่า ไม่ต้องเสียภาษีเหรอ - ปลอดภาษี
00:36:17.19 – 00:36:19.159
กรมสรรพากรแตะต้องไม่ได้เลย แม้แต่แดงเดียว
00:36:19.692 – 00:36:22.161
แกมันไอ้นายแบงค์หัวหมอ ที่ฆ่าเมียตัวเอง
00:36:22.195 – 00:36:25.529
ทำไมฉันถึงต้องเชื่อแก เพื่อฉันจะมาจบชีวิตลงที่นี่เหมือนแกน่ะรึ
00:36:26.199 – 00:36:29.033
มันถูกกฎหมายนะครับ ถามสรรพากรได้ เขาก็จะพูดอย่างเดียวกัน
00:36:29.202 – 00:36:33.206
ผมรูhสึกโง่มาก ที่มาบอกคุณแบบนี้ ผมมั่นใจว่าคุณได้ตรวจสอบเรื่องนี้แล้ว
00:36:33.206 – 00:36:36.87
ฉันไม่ต้องให้ไอ้คนกักขฬะอย่างแก มาบอกว่าฉันต้องทำอะไรบ้าง
00:36:37.21 – 00:36:40.612
ไม่ต้องอยู่แล้ว แต่คุณจำเป็น ต้องมีใครจัดเตรียมเอกสารให้ทนายความ
00:36:40.713 – 00:36:42.272
และต้องจ่ายค่าธรรมเนียมให้เค้า
00:36:42.715 – 00:36:44.98
ไอ้พวกระยำนั่นน่ะเหรอ
00:36:45.218 – 00:36:48.677
ผมคาดว่าผมจะจัดการให้คุณได้ ซึ่งคุณก็จะประหยัดเงินด้วย
00:36:48.721 – 00:36:50.781
ถ้าคุณเอาแบบฟอร์มมา ผมจะจัดเตรียมให้
00:36:51.224 – 00:36:52.954
เกือบจะไม่ต้องเสียเงินเลย
00:36:54.227 – 00:36:57.527
ผมขอแค่เบียร์ให้เพื่อนร่วมงานของผม คนละ 3 ขวดเท่านั้น
00:36:58.231 – 00:36:59.756
"เพื่อนร่วมงาน" ฟังดูตลกดี
00:37:00.733 – 00:37:03.259
คนที่ทำงานกลางแจ้ง จะรู้สึกว่าตัวเองมีเป็นคนมากขึ้น
00:37:03.736 – 00:37:07.173
ถ้าเขาได้เบียร์เย็นๆสักขวด ผมคิดอย่างนั้น
00:37:07.74 – 00:37:08.708
ครับผม
00:37:12.245 – 00:37:14.18
พวกแกมองอะไร
00:37:14.747 – 00:37:16.34
ทำงานไปสิ
00:37:25.758 – 00:37:27.693
และแล้วมันก็เกิดขึ้น
00:37:27.76 – 00:37:30.389
ใน 2 วันสุดท้ายก่อนงานเสร็จ
00:37:30.763 – 00:37:35.268
นักโทษที่ทำงานซ่อมดาดฟ้าของโรงงาน ในฤดูใบไม้ผลิแห่งปี '49
00:37:35.268 – 00:37:38.363
ได้นั่งลงเรียงแถวกัน ในเวลา 10 โมงเช้า
00:37:38.771 – 00:37:44.21
ดื่มเบียร์ที่เย็นเจี๊ยบจนเป็นวุ้น อภินันทนาการจากไอ้โหดที่เลวสุดๆ
00:37:44.277 – 00:37:47.543
เท่าที่ชอว์แชงค์เคยมีมา
00:37:47.78 – 00:37:50.215
ดื่มซะตอนที่มันยังเย็นอยู่ สาวๆ
00:37:51.284 – 00:37:55.847
แม้แต่การพูดของไอ้หอกนี่ ยังฟังดูเหมือนคนใจกว้างเลย
00:37:57.29 – 00:38:01.751
เรานั่งดื่มโดยมีแสงอาทิตย์อาบไหล่ รู้สึกราวกับตนเองเป็นอิสระชน
00:38:01.794 – 00:38:05.196
เราน่าจะกำลังซ่อมดาดฟ้า ให้บ้านของเราเองอยู่
00:38:05.798 – 00:38:08.632
ในที่ซึ่งเราเป็นเจ้าของทุกอย่าง
00:38:09.302 – 00:38:10.803
ส่วนแอนดี้น่ะเหรอ
00:38:10.803 – 00:38:13.398
เขาใช้เวลานั่งพักอยู่ในร่ม
00:38:13.806 – 00:38:16.275
ด้วยสีหน้าที่ยิ้มกริ่มอย่างประหลาด
00:38:16.309 – 00:38:18.505
นั่งมองพวกเราดื่มเบียร์ของเขา
00:38:26.819 – 00:38:28.185
เอาเบียร์เย็นๆหน่อยมั้ย
00:38:28.821 – 00:38:31.757
ขอบใจ ฉันเลิกดื่มแล้ว
00:38:35.828 – 00:38:38.889
คุณอาจโต้แย้งว่า ที่เขาทำไปก็เพื่อประจบผู้คุม
00:38:39.332 – 00:38:43.133
หรืออาจจะอยากสร้างเพื่อน สัก 2-3 คนในหมู่พวกเรา
00:38:43.836 – 00:38:44.86
สำหรับผม
00:38:45.338 – 00:38:48.137
ผมคิดว่าเขาทำเพียงแค่ให้ตัวเอง รู้สึกเหมือนเป็นคนปกติอีกครั้ง
00:38:48.341 – 00:38:50.572
แม้จะเป็นเวลาที่แสนสั้นก็เถอะ
00:38:53.513 – 00:38:54.606
เดินคิง
00:38:56.516 – 00:38:59.018
- หมากรุก เกมส์ของพระราชา - อะไรนะ
00:38:59.018 – 00:39:00.748
มีอารยธรรม.. มีกลยุทธ์..
00:39:01.521 – 00:39:04.514
แล้วก็ลึกลับโคตรๆเลย เกลียดชิบเป๋ง
00:39:05.024 – 00:39:06.788
สักวันคุณคงจะยอมให้ผมสอนนะ
00:39:08.027 – 00:39:09.017
แหง๋อยู่แล้ว
00:39:09.529 – 00:39:11.225
เราน่าจะหากระดานมาเล่นด้วยกัน
00:39:11.531 – 00:39:14.592
นายติดต่อถูกคนแล้ว ฉันเป็นคนที่หาของได้ทุกอย่างใช่มั้ย
00:39:15.034 – 00:39:19.028
เราอาจจะทำธุรกิจเรื่องกระดานกันได้ แต่ผมอยากจะแกะตัวหมากขึ้นมาเอง
00:39:19.038 – 00:39:22.338
ข้างหนึ่งเป็นหินปูนขาวใส อีกข้างเป็นหินสบู่ คุณคิดว่าไง
00:39:23.042 – 00:39:24.442
ก็คิดว่าคงใช้เวลาหลายปีเลยน่ะสิ
00:39:24.544 – 00:39:27.07
กี่ปีฉันก็มีเวลา แต่ไม่มีหินเนี่ยสิ
00:39:27.547 – 00:39:29.516
ที่สนามก็มีแต่ก้อนบางๆ
00:39:29.549 – 00:39:31.381
เป็นก้อนกรวดซะส่วนใหญ่
00:39:35.555 – 00:39:38.354
แอนดี้ เราเป็นเพื่อนกันใช่มั้ย
00:39:39.559 – 00:39:41.118
ใช่ จะว่ายังไงก็ได้
00:39:41.561 – 00:39:43.086
งั้นถามอะไรหน่อยได้มั้ย
00:39:44.564 – 00:39:45.998
ทำไมนายถึงฆ่าเมีย
00:39:47.066 – 00:39:48.625
ผมไม่ได้ฆ่านะ เรด
00:39:49.068 – 00:39:51.06
บริสุทธิ์เหมือนคนอื่นๆที่นี่
00:39:55.575 – 00:39:57.1
แล้วคุณล่ะ ติดคุกเรื่องอะไร
00:39:59.579 – 00:40:01.741
ฆาตกรรม เหมือนนายแหละ
00:40:02.081 – 00:40:03.242
คุณบริสุทธิ์รึเปล่า
00:40:06.085 – 00:40:08.486
เป็นคนเดียวในชอว์แชงค์ที่ผิดจริงว่ะ
00:40:31.11 – 00:40:33.079
ปีเตอร์
00:40:34.614 – 00:40:36.583
เบนนี่
00:41:07.98 – 00:41:09.278
แม่นกคีรีบูนอยู่ที่ไหน
00:41:09.482 – 00:41:10.78
นายรู้ได้ยังไง
00:41:10.983 – 00:41:13.282
- รู้ได้ยังไง เรื่องอะไร - ถ้างั้นนายก็ไม่รู้น่ะสิ
00:41:13.486 – 00:41:14.647
มานี่สิ
00:41:16.989 – 00:41:19.083
แม่นกคีรีบูนอยู่ที่นี่
00:41:21.994 – 00:41:25.294
แปลกใจมั้ยที่ได้ยินเสียง ผู้หญิงร้องเพลงในบ้านของฉัน
00:41:28.501 – 00:41:29.867
น่าแปลกใจ
00:41:31.003 – 00:41:32.631
มากทีเดียว
00:41:37.009 – 00:41:38.409
รอเดี๋ยว รอเดี๋ยว
00:41:39.011 – 00:41:40.513
เธอมาแล้ว
00:41:40.513 – 00:41:43.381
ฉันชอบตอนนี้ ตอนที่เธอทำท่าเซ็กซี่กับผมของเธอ
00:41:43.516 – 00:41:46.247
ผมรู้ เดือนนี้ผมดูเรื่องนี้ไป 3 รอบแล้ว
00:41:46.519 – 00:41:48.42
กิลด้า คุณแต่งตัวเรียบร้อยรึเปล่า
00:41:49.522 – 00:41:50.649
ฉันเหรอ
00:41:53.526 – 00:41:55.29
ให้ตายเถอะ ชอบจริงๆ
00:42:00.032 – 00:42:03.025
ฉันได้ยินมาว่า คุณรู้วิธีที่จะหาของได้มากมาย
00:42:04.537 – 00:42:08.04
ฉันรู้สถานที่ที่จะหาของต่างๆ ได้เป็นครั้งๆไป อยากได้อะไรล่ะ
00:42:08.04 – 00:42:10.168
- ริต้า เฮย์เวิร์ธ - อะไรนะ
00:42:11.043 – 00:42:12.409
คุณเอามาได้มั้ย
00:42:13.546 – 00:42:16.914
คุณน่ะเอง จอห์นนี่ แฟร์เรล ฉันได้ยินเรื่องของคุณมามาก
00:42:18.551 – 00:42:20.85
- ต้องใช้เวลาสัก 2-3 อาทิตย์นะ - เป็นอาทิตย์ๆเชียว
00:42:21.053 – 00:42:25.457
ก็ฉันไม่ได้มีเธอยัดอยู่ในเป้ากางเกงตอนนี้นี่ โทษทีนะที่ตอบอย่างนี้
00:42:25.558 – 00:42:26.89
แต่ฉันจะเอาเธอมาให้
00:42:27.56 – 00:42:28.892
ใจเย็นๆน่า
00:42:30.563 – 00:42:31.826
ขอบใจ
00:42:52.251 – 00:42:54.015
- ออกไป - ฉันต้องเปลี่ยนม้วนหนัง
00:42:54.253 – 00:42:56.245
กูบอกให้ออกไปไง
00:43:02.762 – 00:43:04.094
แกจะไม่ร้องหน่อยเหรอ
00:43:05.264 – 00:43:07.096
เอาให้มันเสร็จไปเร็วๆแล้วกัน
00:43:12.271 – 00:43:14.24
มันทำจมูกกูหักแล้ว
00:43:23.783 – 00:43:27.446
ตอนนี้ฉันจะรูดซิปของฉัน
00:43:27.787 – 00:43:30.552
แล้วแกจะต้องอมสิ่งที่ฉันให้แกอม
00:43:31.791 – 00:43:34.293
พอแกอมให้ฉันแล้ว อมให้รูสเตอร์ด้วย
00:43:34.293 – 00:43:36.421
แกทำจมูกเขาหัก ต้องเอาใจเขาหน่อย
00:43:36.796 – 00:43:38.628
อะไรที่แกใส่ในปากฉัน กุดหมดแน่
00:43:38.798 – 00:43:41.393
แกไม่เข้าใจ ถ้าแกทำอย่างนั้น
00:43:41.801 – 00:43:44.794
ฉันก็จะยัดเหล็กนี่เข้าไปในหูแก
00:43:44.804 – 00:43:48.241
ก็ได้ แต่แกควรจะรู้ไว้ด้วยว่า อาการบาดเจ็บร้ายแรงที่เกิดขึ้นในทันที
00:43:48.808 – 00:43:50.743
จะทำให้เหยื่อกัดอย่างแรง
00:43:50.81 – 00:43:54.303
ฉันได้ยินมาว่า แรงขบกัดนี้มันแรงมาก
00:43:55.314 – 00:43:59.183
ขนาดต้องใช้ชะแลงงัดขากรรไกรเลย
00:44:02.321 – 00:44:03.823
ไปเอาเรื่องเวรนี่มาจากไหน
00:44:03.823 – 00:44:05.223
อ่านเจอว่ะ
00:44:06.826 – 00:44:09.489
แกอ่านหนังสือออกมั้ย ไอ้งี่เง่า
00:44:10.83 – 00:44:11.889
ที่รัก
00:44:13.833 – 00:44:15.563
แกไม่น่าเลย
00:44:18.337 – 00:44:21.239
บ็อกส์ไม่ได้ยัดอะไรเข้าไปในปากแอนดี้
00:44:21.34 – 00:44:23.366
และเพื่อนๆของมันก็ไม่ได้ทำอย่างนั้น
00:44:23.843 – 00:44:27.678
แต่ที่พวกมันทำก็คือ อัดแอนดี้เสียเกือบขาดใจตาย
00:44:28.347 – 00:44:30.839
แอนดี้นอนอยู่เรือนพยาบาลเป็นเดือน
00:44:31.851 – 00:44:34.377
ส่วนบ็อกส์ถูกขังอยู่ในคุกมืด 1 อาทิตย์
00:44:38.357 – 00:44:39.882
ครบแล้ว บ็อกส์
00:44:43.863 – 00:44:45.491
ก็แล้วแต่เจ้านายจะบัญชา
00:44:48.868 – 00:44:51.633
กลับไปห้องขังของตัวเอง เพื่อนับรอบเย็น
00:44:51.871 – 00:44:54.5
นักโทษทุกคนรายงานตัวเพื่อเข้าห้องขัง
00:45:09.388 – 00:45:10.412
อะไรกัน
00:45:22.902 – 00:45:25.394
- จะหนีไปไหน - ดึงขามันไว้
00:45:31.41 – 00:45:32.673
ช่วยด้วย
00:45:36.415 – 00:45:39.01
มี 2 สิ่ง ที่ไม่เคยเกิดขึ้นอีกเลยหลังจากนั้น
00:45:39.418 – 00:45:42.547
พวกซิสเตอร์ไม่มาแตะต้องแอนดี้อีกเลย
00:45:42.922 – 00:45:45.414
และบ็อกส์ก็เดินไม่ได้อีกต่อไป
00:45:46.926 – 00:45:50.419
พวกเขาย้ายบ็อกส์ไปยังโรงพยาบาล ที่มีการคุ้มกันต่ำสุดทางตอนเหนือของรัฐ
00:45:50.429 – 00:45:53.16
เท่าที่ผมรู้ เขามีชีวิตอยู่ได้จนถึงวาระสุดท้าย
00:45:53.432 – 00:45:55.264
ด้วยการกินอาหารผ่านหลอดเท่านั้น
00:45:56.435 – 00:46:00.497
แอนดี้คงชอบของขวัญต้อนรับ การกลับมาจากเรือนพยาบาล
00:46:01.941 – 00:46:03.466
ดีสำหรับพวกเราด้วย
00:46:03.943 – 00:46:06.435
อย่างน้อยเราก็ติดค้างเบียร์เขาอยู่
00:46:07.446 – 00:46:09.711
ไอ้หนุ่มนั่นชอบเล่นหมากรุก
00:46:09.949 – 00:46:11.85
ไปหาก้อนหินมาให้เขากัน
00:46:44.517 – 00:46:45.746
พรรคพวก
00:46:46.519 – 00:46:47.578
ฉันได้มาก้อนนึง
00:46:48.02 – 00:46:49.511
นี่ไง ดูสิ
00:46:51.023 – 00:46:55.085
เฮย์วูด นั่นไม่ใช่หินสบู่ แล้วก็ไม่ใช่หินปูนขาวด้วย
00:46:55.528 – 00:46:57.429
แกเป็นนักธรณีวิทยารึไง
00:46:57.53 – 00:46:59.226
เขาพูดถูกแล้ว มันไม่ใช่
00:46:59.532 – 00:47:02.434
- แล้วมันเป็นหินอะไรล่ะ - มันคือขี้ม้า
00:47:03.536 – 00:47:05.937
- ไม่จริง - จริง ขี้ม้าชัดๆ
00:47:06.038 – 00:47:07.506
แต่มันแข็งเป็นหินแล้ว
00:47:13.045 – 00:47:15.037
โอ พระเจ้า
00:47:16.549 – 00:47:17.744
บ้าจัง
00:47:18.05 – 00:47:22.283
ถึงจะเจอเรื่องขลุกขลักบ้าง แต่พวกเราก็จัดการได้สำเร็จไปด้วยดี
00:47:22.555 – 00:47:24.557
และเมื่อถึงสัปดาห์ที่แอนดี้กลับมา
00:47:24.557 – 00:47:28.255
เราก็มีหินมากพอที่จะ ให้เขาวุ่นอยู่จนตายเลย
00:47:29.061 – 00:47:31.53
แล้วอาทิตย์นั้นก็มีของเข้ามาเยอะเสียด้วย
00:47:32.064 – 00:47:33.065
บุหรี่
00:47:33.065 – 00:47:34.089
หมากฝรั่ง
00:47:34.567 – 00:47:36.035
วิสกี้
00:47:36.068 – 00:47:39.47
ไพ่ที่เป็นรูปผู้หญิงเปลือย ให้คุณได้ตั้งชื่อ
00:47:39.572 – 00:47:42.303
และแน่นอน ของสำคัญที่สุด
00:47:44.577 – 00:47:46.637
ริต้า เฮย์เวิร์ธ.. เธอนั่นเอง
00:48:09.602 – 00:48:12.333
ไม่คิดเงิน.. ยินดีต้อนรับการกลับมา
00:48:23.582 – 00:48:25.847
ระวัง พวกเขามาค้นห้องขัง
00:48:26.085 – 00:48:28.782
ระวัง พวกเขามากันแล้ว
00:48:36.595 – 00:48:39.19
คัมภีร์ไบเบิ้ล
00:48:45.604 – 00:48:46.572
ยืนขึ้น
00:48:49.108 – 00:48:50.576
หันหน้าเข้าหากำแพง
00:49:24.643 – 00:49:26.544
หันหน้ามาหาท่านพัศดี
00:49:33.152 – 00:49:35.212
ดีใจจังที่นายอ่านหนังสือเล่มนี้
00:49:36.655 – 00:49:38.59
ชอบวรรคไหนเป็นพิเศษหรือเปล่า
00:49:39.658 – 00:49:42.025
"เหตุฉะนั้น ท่านทั้งหลายจงเฝ้าระวังอยู่ เพราะท่านไม่รู้ว่า
00:49:42.161 – 00:49:44.357
เจ้าของบ้านจะมาเมื่อใด"
00:49:45.664 – 00:49:47.826
นักบุญมาร์ก บทที่ 13 ข้อที่ 35
00:49:48.167 – 00:49:50.033
ฉันก็ชอบบทนี้
00:49:51.17 – 00:49:52.798
แต่ชอบบทนี้มากกว่า
00:49:53.172 – 00:49:55.038
"เราเป็นแสงสว่างของโลก
00:49:55.674 – 00:49:58.974
ผู้ที่ตามเรามา จะพบแต่ความสว่างในชีวิต"
00:49:59.178 – 00:50:01.807
ยอห์น บทที่ 8 ข้อ 12
00:50:02.181 – 00:50:04.183
ฉันได้ยินมาว่านายเก่งเรื่องตัวเลข
00:50:04.183 – 00:50:05.173
ไม่เลว
00:50:06.685 – 00:50:08.62
คนเราควรมีทักษะติดตัว
00:50:11.19 – 00:50:12.214
อธิบายสิ่งนี้ซิ
00:50:13.192 – 00:50:17.254
มันคือกระดาษขัดหิน ใช้สำหรับ ขัดแต่งรูปทรงหินและทำให้หินเรียบ
00:50:17.696 – 00:50:19.562
เป็นงานอดิเรกเล็กๆของผมน่ะครับ
00:50:30.709 – 00:50:32.143
ก็เรียบร้อยดีครับ
00:50:32.211 – 00:50:35.306
มีของต้องห้ามบ้างเหมือนกัน แต่ไม่มีอะไรผิดปกติ
00:50:39.718 – 00:50:41.71
ฉันไม่อยากอนุญาตให้ติดรูปนี้
00:50:43.222 – 00:50:44.69
แต่ก็คิดว่า
00:50:46.725 – 00:50:48.717
คงพออนุโลมได้
00:50:59.238 – 00:51:00.57
ล็อคประตู
00:51:03.242 – 00:51:04.767
เกือบลืมเลย
00:51:05.244 – 00:51:07.406
ฉันไม่ได้อยากยึดไบเบิ้ลของนายหรอก
00:51:08.247 – 00:51:10.182
ในนี้มันมีหนทางแห่งความรอดอยู่
00:51:10.749 – 00:51:11.808
ครับท่าน
00:51:20.259 – 00:51:22.819
ค้นห้องขังเป็นเพียงข้ออ้าง
00:51:23.128 – 00:51:24.323
ความจริงก็คือ
00:51:24.63 – 00:51:27.065
นอร์ตันอยากจะพบแอนดี้ เพื่อประเมินเขา
00:51:34.139 – 00:51:37.371
"คำพิพากษาของพระผู้เป็นเจ้า จะมาถึงในเร็ววัน"
00:51:40.646 – 00:51:42.979
ภรรยาของฉันเป็นคนปัก ในกิจกรรมที่ทำกับกลุ่มคนไปโบสถ์
00:51:45.651 – 00:51:46.949
สวยมากครับท่าน
00:51:48.654 – 00:51:50.122
สนุกกับการทำงานในห้องซักผ้ามั้ย
00:51:51.657 – 00:51:53.353
ไม่ครับ คือไม่ได้ชอบเป็นพิเศษ
00:51:53.659 – 00:51:56.094
บางทีเราอาจหาบางอย่างที่เหมาะสม
00:51:56.662 – 00:51:59.063
กับคนที่มีการศึกษาอย่างนายมากกว่านี้
00:52:07.172 – 00:52:08.64
เฮ้ เจ้ค... บรู๊คส์อยู่ไหน
00:52:10.175 – 00:52:12.94
ฉันว่าได้ยินเสียงนายนะ
00:52:13.679 – 00:52:15.238
ผมได้รับมอบหมายให้มาช่วยงานคุณ
00:52:15.681 – 00:52:18.014
ฉันรู้แล้ว พวกเขาบอกแล้ว
00:52:18.684 – 00:52:20.744
คิดเอาไว้บ้างรึเปล่าว่า งานนี้เป็นยังไง
00:52:21.186 – 00:52:23.485
ฉันจะพานายไปดูให้ทั่วเลย
00:52:23.689 – 00:52:24.85
ตามมา
00:52:26.191 – 00:52:27.921
นี่ไง แค่นี้แหละ
00:52:28.193 – 00:52:30.185
ห้องสมุดเรือนจำชอว์แชงค์
00:52:30.696 – 00:52:32.665
มีหนังสือเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิค
00:52:33.699 – 00:52:36.498
รีดเดอร์ ไดเจสต์ ฉบับย่อ
00:52:36.702 – 00:52:38.261
แล้วก็ของ หลุยส์ ลามัวร์
00:52:38.704 – 00:52:40.536
นิตยสารลุค
00:52:41.206 – 00:52:43.539
เอิร์ล สแตนลีย์ การ์ดเนอร์
00:52:43.709 – 00:52:47.146
ทุกเย็น จะเอาใส่รถเข็นไปตามห้อง
00:52:47.212 – 00:52:49.875
แล้วเติมชื่อเข้าในกระดานนี้
00:52:50.215 – 00:52:52.946
ง่ายๆ แค่นี้เอง
00:52:53.719 – 00:52:56.621
- มีคำถามมั้ย - คุณเป็นบรรณารักษ์มากี่ปีแล้ว
00:52:58.223 – 00:53:02.251
ฉันเข้ามาที่นี่ ปี '05 ถูกแต่งตั้งให้เป็นบรรณารักษ์ปี 1912
00:53:03.228 – 00:53:05.356
แล้วเคยมีผู้ช่วยบ้างมั้ย
00:53:05.731 – 00:53:08.132
ไม่มี งานมันไม่มากขนาดนั้น
00:53:08.734 – 00:53:09.929
แล้วทำไมผมถึงต้องมา..
00:53:10.736 – 00:53:11.999
ไม่รู้สินะ
00:53:12.237 – 00:53:15.23
แต่ก็ดีนะที่มีเพื่อนมาร่วมงานบ้าง
00:53:26.251 – 00:53:28.55
คนนั้นแหละ...
00:53:36.261 – 00:53:37.388
ฉันชื่อเดกิ้นส์
00:53:37.763 – 00:53:39.356
กำลังคิดว่า
00:53:40.265 – 00:53:44.134
อยากจะหาทุนให้ลูกเรียนหนังสือ
00:53:47.773 – 00:53:49.241
งั้นเหรอครับ
00:53:54.78 – 00:53:57.75
งั้นก็นั่งลงคุยรายละเอียดกันดีมั้ยครับ
00:54:00.786 – 00:54:03.756
คุณมีกระดาษกับดินสอบ้างมั้ย
00:54:14.8 – 00:54:16.098
ขอบคุณ
00:54:16.802 – 00:54:17.826
ทีนี้
00:54:19.805 – 00:54:21.535
คุณเดกิ้นส์
00:54:22.307 – 00:54:24.401
แล้วแอนดี้ก็พูดว่า "คุณเดกิ้นส์...
00:54:24.81 – 00:54:27.803
คุณอยากให้ลูกเรียนต่อที่ฮาร์วาร์ดหรือเยล"
00:54:27.813 – 00:54:28.872
เขาพูดขนาดนั้นเลยเหรอ
00:54:29.314 – 00:54:31.806
พระเจ้าเป็นพยานได้
00:54:32.317 – 00:54:33.819
เดกิ้นส์นั่งทำตาปริบๆอยู่เดี๋ยวหนึ่ง
00:54:33.819 – 00:54:36.948
แล้วก็หัวเราะออกมา ก่อนกลับยังจับมือแอนดี้ด้วยนะ
00:54:37.823 – 00:54:40.088
- ให้ตายเถอะ - จับมือด้วยเนี่ยนะ
00:54:40.325 – 00:54:43.227
จะบอกให้นะ ฉันเกือบฉี่ราดแน่ะ
00:54:43.328 – 00:54:47.561
ถ้าเขาใส่สูท ผูกไท แล้วก็มีของเก๋ๆวางบนโต๊ะ
00:54:47.833 – 00:54:50.335
เขาก็จะเป็น "คุณดูเฟรนที่เคารพ" ได้เลย
00:54:50.335 – 00:54:51.928
เพื่อนใหม่เป็นยังไงบ้างล่ะ
00:54:53.338 – 00:54:54.966
ผมไม่อยากเรียกว่า "เพื่อน" หรอก
00:54:55.34 – 00:54:59.175
ผมเป็นผู้ต้องหาคดีฆาตกรรม ที่ช่วยวางแผนทางด้านการเงินให้เขาเท่านั้น
00:54:59.344 – 00:55:01.677
ก็เหมือนกับการมีสัตว์เลี้ยงสักตัวน่ะ
00:55:01.847 – 00:55:03.645
อย่างน้อยก็ไม่ต้องทำงานในห้องซักรีด
00:55:04.349 – 00:55:06.25
ก็จริง มันน่าจะทำอย่างอื่นได้อีก
00:55:06.351 – 00:55:09.048
อย่างเช่นขยายห้องสมุด หาหนังสือใหม่ๆเข้ามา
00:55:09.354 – 00:55:11.949
ขอโต๊ะสนุกมาดีกว่าว่ะ
00:55:13.358 – 00:55:16.351
นายจะทำยังงั้นได้ยังไง
00:55:16.862 – 00:55:19.798
เอาหนังสือใหม่ๆเข้ามาเถอะ คุณดูเฟรนที่เคารพ
00:55:20.365 – 00:55:22.425
ผมก็ขอทุนจากพัศดี
00:55:22.868 – 00:55:27.135
ฉันอยู่ที่นี่ จนเปลี่ยนพัศดี 6 คนแล้ว แล้วฉันก็ได้เรียนรู้
00:55:27.372 – 00:55:29.671
ความจริงที่เป็นสากล ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่เรื่องนึงคือ
00:55:30.375 – 00:55:31.775
เวลานายขอเงินอุดหนุนล่ะก็
00:55:31.877 – 00:55:36.815
ไอ้พวกพัศดีพวกนี้ขี้ตืดบรรลัยเลย
00:55:37.382 – 00:55:40.284
- ตอนนี้งบมันตึงมากเลย - ผมพอรู้
00:55:40.886 – 00:55:44.323
บางทีผมอาจจะเขียนส่งไปรัฐสภา เพื่อขอเงินทุนจากที่นั่น
00:55:44.389 – 00:55:48.393
พวกนี้จะจ่ายเงินภาษีของราษฎร มาให้คุกด้วยเหตุผล 3 อย่างเท่านั้น
00:55:48.393 – 00:55:50.828
สร้างกำแพงเพิ่ม สร้างลูกกรงเพิ่ม แล้วก็เพิ่มผู้คุม
00:55:51.396 – 00:55:53.899
ผมอยากลองดู หากท่านอนุญาต ผมจะเขียนสัปดาห์ละฉบับ
00:55:53.899 – 00:55:56.63
- พวกเขาไม่เมินเฉยไปตลอดแน่ครับ - พวกเขาทำแน่
00:55:56.902 – 00:55:59.531
เขียนไปเถอะ ถ้าทำให้นายมีความสุข
00:55:59.905 – 00:56:02.465
ฉันจะส่งจดหมายให้ด้วยก็ได้
00:56:04.409 – 00:56:07.208
แล้วแอนดี้ก็เริ่มเขียนจดหมาย สัปดาห์ละฉบับ
00:56:07.412 – 00:56:09.005
มันก็เป็นอย่างที่คิด
00:56:12.918 – 00:56:15.547
เหมือนที่นอร์ตันพูดเอาไว้
00:56:15.921 – 00:56:17.389
แอนดี้ไม่เคยได้รับคำตอบ
00:56:25.43 – 00:56:30.334
เมษายนปีต่อมา แอนดี้ทำเรื่องขอคืนภาษี ให้กับผู้คุมครึ่งเรือนจำชอว์แชงค์
00:56:31.937 – 00:56:34.202
ปีต่อมา เขาทำให้ทุกคนเลย
00:56:34.439 – 00:56:36.374
รวมทั้งของท่านพัศดีด้วย
00:56:37.943 – 00:56:41.402
หลังจากนั้นอีกปีหนึ่ง พวกเขาก็จัดแข่งเบสบอลระหว่างเรือนจำ
00:56:41.947 – 00:56:44.382
ให้ตรงกับช่วงที่ต้องยื่นภาษี
00:56:45.951 – 00:56:50.412
ผู้คุมที่อยู่ทีมฝ่ายตรงข้าม เอาแบบฟอร์มภาษีมาด้วยทุกคนเลย
00:56:50.455 – 00:56:51.787
หมายความว่า เรือนจำมอเรสบี้
00:56:51.957 – 00:56:54.222
ออกปืนให้คุณ แต่คุณต้องจ่ายเงินเองใช่มั้ย
00:56:54.459 – 00:56:56.155
ใช่เลย ซองปืนด้วย
00:56:56.461 – 00:56:58.93
นี่แหละที่เอามาหักภาษีได้ คุณลงไปเป็นค่าใช้จ่ายได้เลย
00:56:58.964 – 00:57:01.991
ถูกต้องแล้ว แอนดี้กลายเป็น อุตสาหกรรมขนาดย่อมไปแล้ว
00:57:02.968 – 00:57:07.429
ซึ่งช่วงที่ต้องเสียภาษี จะยุ่งวุ่นวายมาก จนเขาได้รับอนุญาตให้หาคนมาช่วย
00:57:07.472 – 00:57:09.941
เรด หยิบแบบฟอร์ม 10-40 ให้หน่อย
00:57:09.975 – 00:57:14.811
ทำให้ผมได้ออกจากโรงไม้ปีละ 1 เดือน ซึ่งเป็นเรื่องดีมากเลยสำหรับผม
00:57:16.481 – 00:57:19.645
แต่เขาก็ยังส่งจดหมายพวกนั้นอยู่
00:57:26.291 – 00:57:27.315
บรู๊คส์เกิดเรื่องแล้ว
00:57:28.293 – 00:57:29.784
เฝ้าประตูไว้
00:57:30.295 – 00:57:31.593
บรู๊คส์ ขอร้องล่ะ
00:57:31.797 – 00:57:33.595
- สงบสติอารมณ์หน่อย - ถอยไป
00:57:33.799 – 00:57:36.428
- ถอยไปไอ้ระยำ - มีอะไรกันน่ะ
00:57:36.802 – 00:57:39.304
เมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลย แป๊บเดียวก็คว้ามีดขึ้นมา
00:57:39.304 – 00:57:41.102
บรู๊คส์ เราพอจะคุยกันได้มั้ย
00:57:41.807 – 00:57:45.539
ไม่มีอะไรต้องคุยอีกแล้ว ฉันจะปาดคอหอยไอ้เวรนี่
00:57:45.811 – 00:57:47.312
มันไปทำอะไรแกเหรอ
00:57:47.312 – 00:57:48.974
คนอื่นมันทำกับฉัน
00:57:49.815 – 00:57:51.078
ฉันไม่มีทางเลือก
00:57:51.316 – 00:57:53.615
บรู๊คส์ คุณจะไม่ทำร้ายเฮย์วู้ดหรอก พวกเราทุกคนรู้ดี
00:57:53.819 – 00:57:56.288
- ใช่มั้ย เฮย์วู้ด - ของมันแน่อยู่แล้ว
00:57:56.822 – 00:58:00.156
บรู๊คส์เป็นเพื่อนของคุณ และคุณก็เป็นคนมีเหตุผล
00:58:00.325 – 00:58:01.418
ใช่มั้ย พวกเรา
00:58:02.327 – 00:58:04.83
วางมีดลงซะ แล้วมองมาที่ผม
00:58:04.83 – 00:58:07.026
วางมีดลง
00:58:09.334 – 00:58:11.394
ดูที่คอเขาสิ พระเจ้าช่วยเถอะ
00:58:11.837 – 00:58:14.17
ดูที่คอเขา เขาเลือดออกใหญ่แล้ว
00:58:15.34 – 00:58:16.808
มันเป็นทางเดียว
00:58:16.842 – 00:58:18.902
ที่พวกเขาจะยอมให้ฉันอยู่ที่นี่ต่อ
00:58:19.344 – 00:58:21.711
อย่าบ้าน่า คุณไม่อยากทำอย่างนั้นหรอก
00:58:21.847 – 00:58:23.907
วางลง วางมันลงซะ
00:58:32.858 – 00:58:34.349
ใจเย็นๆ
00:58:34.86 – 00:58:36.419
คุณไม่เป็นไรนะ
00:58:36.862 – 00:58:39.297
เขาน่ะเหรอ จะเป็นอะไร ฉันต่างหาก
00:58:39.364 – 00:58:41.765
ไอ้แก่บ้านั่นเกือบจะเชือดคอหอยฉันแล้ว
00:58:41.867 – 00:58:43.768
ไอ้บ้า ตอนโกนหนวด ยังบาดตัวเองมากกว่านี้เลย
00:58:43.869 – 00:58:45.929
แล้วแกไปทำอะไร ถึงได้คลั่งขนาดนี้วะ
00:58:46.371 – 00:58:48.602
เปล่าเลย แค่มาบอกลาเท่านั้นเอง
00:58:49.374 – 00:58:52.037
พวกแกไม่รู้เรื่องเหรอ เขาได้รับทัณฑ์บนแล้ว
00:58:54.379 – 00:58:57.178
ฉันยังไม่เข้าใจว่า เกิดอะไรขึ้นในนั้น
00:58:57.382 – 00:59:00.181
ไอ้แก่นั่นมันบ้ายังกะหนูติดจั่น
00:59:00.385 – 00:59:02.286
แกพูดพอรึยัง
00:59:02.387 – 00:59:05.118
- ได้ยินมาว่าแกขี้ราดเลยนี่ - ไอ้ระยำ
00:59:05.39 – 00:59:06.585
หยุดกัดกันซะที
00:59:07.392 – 00:59:08.826
บรู๊คส์ไม่ได้บ้าหรอก
00:59:12.898 – 00:59:14.662
เขาแค่ยึดติดกับสถานที่
00:59:15.901 – 00:59:17.836
"ยึดติดกับสถานที่" ห่าเหวอะไรกันวะ
00:59:17.903 – 00:59:21.863
ผู้ชายคนนั้นอยู่ที่นี่มา 50 ปี แล้วนะ
00:59:22.407 – 00:59:23.909
ที่นี่เป็นที่เดียวที่เขารู้จัก
00:59:23.909 – 00:59:26.208
เขาเป็นคนสำคัญ เวลาอยู่ในนี้
00:59:26.411 – 00:59:27.504
เป็นคนมีความรู้
00:59:28.413 – 00:59:30.348
ข้างนอก เขาไม่มีอะไรเลย
00:59:31.416 – 00:59:34.92
เป็นแค่ไอ้ขี้คุกไร้น้ำยา แถมเป็นโรคไขข้อทั้งสองมือ
00:59:34.92 – 00:59:37.913
เผลอๆไปขอทำบัตรห้องสมุด ยังไม่มีใครทำให้เลย
00:59:38.423 – 00:59:40.153
แกเข้าใจมั้ย
00:59:40.425 – 00:59:43.327
ฉันว่านายกำลังใช้ตูดพ่นออกมา
00:59:44.429 – 00:59:46.66
แกจะเชื่อหรือไม่ก็ตามใจ
00:59:47.432 – 00:59:49.833
แต่บอกได้เลยว่าในกำแพงนี้มีเรื่องตลก
00:59:51.436 – 00:59:53.064
ตอนแรกแกเกลียดมัน
00:59:54.94 – 00:59:56.841
แล้วต่อมาก็เริ่มเคยชิน
00:59:58.443 – 01:00:00.435
เมื่อเวลาผ่านไปนานพอแล้ว
01:00:01.446 – 01:00:03.438
แกก็เริ่มพึ่งพิงมัน
01:00:04.449 – 01:00:06.645
นั่นแหละที่ว่า "ยึดติดสถานที่"
01:00:06.952 – 01:00:08.25
ระยำจริงๆ
01:00:08.453 – 01:00:11.218
- ฉันไม่มีวันเป็นอย่างนั้นแน่ - งั้นเหรอ
01:00:11.957 – 01:00:14.449
รอจนแกอยู่ที่นี่นานเท่าบรู๊คส์ แล้วค่อยพูดละกัน
01:00:14.459 – 01:00:16.018
ถูกเผงเลย
01:00:18.964 – 01:00:20.899
พวกเขาส่งนายเข้ามาอยู่ที่นี่ตลอดชีวิต
01:00:21.466 – 01:00:23.799
เท่ากับว่าพวกเขาเอาชีวิตนายไปทั้งหมด
01:00:25.47 – 01:00:27.439
เอาส่วนที่มีค่าที่สุดไป
01:00:35.146 – 01:00:38.082
ฉันดูแลแกต่อไปไม่ได้แล้ว เจ้ค
01:00:39.15 – 01:00:40.812
ไปซะเถอะ
01:00:42.153 – 01:00:43.644
แกเป็นอิสระแล้ว
01:00:44.656 – 01:00:46.215
จงบินสู่เสรี
01:01:05.176 – 01:01:06.838
โชคดีนะ บรู๊คซี่
01:01:45.216 – 01:01:46.718
ถึงเพื่อนรักทุกคน
01:01:46.718 – 01:01:50.917
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าที่ข้างนอกนี่ สิ่งต่างๆเคลื่อนไหวเร็วเหลือเกิน
01:01:52.223 – 01:01:54.886
ระวัง ไอ้แก่อยากตายเหรอ
01:01:56.227 – 01:01:59.686
เมื่อตอนฉันยังเด็ก ฉันเคยเห็นรถยนต์ครั้งนึง
01:02:00.231 – 01:02:02.666
แต่ตอนนี้ รถยนต์มีอยู่ทุกหนแห่ง
01:02:06.237 – 01:02:10.538
โลกเต็มไปด้วยความเร่งรีบสุดขีด
01:02:26.758 – 01:02:30.525
คณะกรรมการทัณฑ์บน หาบ้านพักชั่วคราวไว้ให้
01:02:30.762 – 01:02:32.263
ชื่อว่า "เดอะ บริวเวอร์"
01:02:32.263 – 01:02:33.424
แล้วก็หางานให้
01:02:33.765 – 01:02:36.758
เป็นงานเอาของใส่ถุงที่ร้านฟู้ดเวย์
01:02:38.269 – 01:02:40.704
งานหนักทีเดียวและฉันก็พยายามทำอยู่
01:02:41.272 – 01:02:43.639
แต่มือของฉันเจ็บเกือบตลอดเวลา
01:02:43.775 – 01:02:45.744
บอกคนของคุณให้ใส่ถุง 2 ชั้นให้ด้วย
01:02:45.777 – 01:02:47.803
คราวที่แล้ว ก้นถุงเกือบทะลุแน่ะ
01:02:48.78 – 01:02:51.716
อย่าลืมใส่ถุง 2 ชั้น ตามที่คุณผู้หญิงเค้าบอกนะ เข้าใจมั้ย
01:02:51.783 – 01:02:53.149
ครับผม ใส่ให้แน่นอนครับ
01:02:53.284 – 01:02:56.812
ฉันคิดว่าผู้จัดการร้าน คงไม่ค่อยชอบฉันนักหรอก
01:02:59.791 – 01:03:04.058
บางวันหลังเลิกงาน ฉันก็ไปนั่งที่สวนสาธารณะ ให้อาหารนก
01:03:04.295 – 01:03:05.786
และคิดไปเรื่อยเปื่อยว่า
01:03:06.297 – 01:03:09.631
เจ้คอาจจะบินเข้ามาร้องทักทาย
01:03:10.301 – 01:03:12.27
แต่มันก็ไม่เคยมาเลย
01:03:13.304 – 01:03:18.174
ฉันหวังว่า ไม่ว่ามันจะอยู่ที่ไหน ก็ขอให้มันสุขใจและได้พบเพื่อนใหม่ๆ
01:03:21.813 – 01:03:24.544
ฉันนอนไม่ค่อยหลับ
01:03:24.816 – 01:03:28.082
ฝันร้ายอยู่เรื่อยว่าตกลงจากที่สูง
01:03:28.319 – 01:03:30.55
แล้วก็ตื่นขึ้นด้วยความหวาดกลัว
01:03:30.822 – 01:03:35.055
บางทีฉันต้องใช้เวลาพักใหญ่ กว่าจะจำได้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
01:03:36.828 – 01:03:41.698
ฉันน่าจะซื้อปืนแล้วปล้นร้านฟู้ดเวย์ พวกเขาจะได้ส่งฉันกลับบ้าน
01:03:41.833 – 01:03:46.168
แล้วฉันก็จะยิงไอ้ผู้จัดการ เป็นของแถมพิเศษซะด้วยเลย
01:03:47.839 – 01:03:51.799
ฉันสงสัยว่าตัวเองคงแก่เกินแกง กว่าที่จะมาเจอเรื่องไร้สาระแบบนี้แล้ว
01:03:52.343 – 01:03:53.845
ฉันไม่ชอบที่นี่
01:03:53.845 – 01:03:57.839
ฉันเบื่อที่จะต้องคอยหวาดผวา อยู่ตลอดเวลา ฉันเลยตัดสินใจ
01:03:58.85 – 01:04:00.512
ว่าจะไม่อยู่แล้ว
01:04:11.362 – 01:04:13.922
ฉันเดาเอาว่าพวกเขาคงไม่โกลาหลกัน
01:04:14.365 – 01:04:17.858
เพราะไอ้โจรเฒ่าอย่างฉันหรอก
01:05:04.916 – 01:05:07.442
บรู๊คส์เคยอยู่ที่นี่
01:05:19.931 – 01:05:24.198
"ฉันเดาเอาว่าพวกเขาคงไม่โกลาหลกัน เพราะไอ้โจรเฒ่าอย่างฉันหรอก"
01:05:25.436 – 01:05:29.271
"ป.ล.บอกเฮย์วู้ดด้วยว่า ฉันเสียใจที่เอามีดจี้เขา"
01:05:29.44 – 01:05:31.773
"คงไม่โกรธกันนะ"
01:05:42.453 – 01:05:44.422
เขาน่าจะตายที่นี่
01:05:49.961 – 01:05:51.361
ทำอะไรลงไปวะ
01:05:51.462 – 01:05:54.125
บอกได้เลยว่า มันรกจริงๆ
01:05:59.47 – 01:06:03.202
- นี่มันอะไรกัน - แกบอกฉันสิ ของพวกนี้มันส่งมาหาแกนี่
01:06:04.475 – 01:06:05.807
รับไป
01:06:14.485 – 01:06:15.976
"เรียน คุณดูเฟรน"
01:06:16.988 – 01:06:18.957
"เพื่อตอบสนองคำร้องขอของคุณ"
01:06:19.49 – 01:06:23.757
"ทางรัฐได้จัดสรรเงินทุนที่แนบมานี้ ให้กับโครงการห้องสมุดของคุณ"
01:06:24.495 – 01:06:26.327
เงิน 200 ดอลล่าร์
01:06:26.497 – 01:06:30.491
"นอกจากนี้ ทางสำนักงานห้องสมุดเขต ได้ตอบรับโครงการนี้"
01:06:30.501 – 01:06:33.027
"ด้วยการบริจาคหนังสือใช้แล้ว และอาหารแห้งมาให้"
01:06:33.504 – 01:06:37.508
"เราเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้จะสนอง ความต้องการของคุณได้ครบถ้วน"
01:06:37.508 – 01:06:39.306
"ดังนั้น กรุณาหยุดส่งจดหมาย มาหาเราด้วย"
01:06:40.011 – 01:06:42.513
เคลียร์ของพวกนี้ออกไปให้หมด ก่อนที่ท่านพัศดีจะกลับมา
01:06:42.513 – 01:06:43.674
ครับ
01:06:48.019 – 01:06:49.18
นายแน่มาก แอนดี้
01:06:54.525 – 01:06:56.46
ใช้เวลาแค่ 6 ปีเอง
01:06:58.029 – 01:07:00.76
จากนี้ไปผมจะเขียนอาทิตย์ละ 2 ฉบับ แทนที่จะเป็น 1 ฉบับ
01:07:01.032 – 01:07:04.366
ฉันเชื่อแล้วว่านายบ้า เก็บของพวกนี้ออกไปก่อน
01:07:04.535 – 01:07:06.97
อย่างที่หัวหน้าบอกนะ ฉันไปเข้าส้วมก่อนละ
01:07:07.038 – 01:07:08.506
พอฉันกลับมา
01:07:09.04 – 01:07:10.804
ไอ้ของพวกนี้ต้องไม่อยู่แล้วนะ
01:07:59.29 – 01:08:00.69
แอนดี้ แกได้ยินรึเปล่า
01:09:09.36 – 01:09:10.521
ดูเฟรน
01:09:13.364 – 01:09:14.889
แอนดี้ ปล่อยฉันออกไป
01:09:21.873 – 01:09:26.811
จนถึงวันนี้ผมยังไม่รู้เลยว่า ผู้หญิงอิตาเลียนคนนั้น ร้องอะไรออกมา
01:09:26.878 – 01:09:29.109
แต่ความจริงก็คือ ผมไม่อยากรู้เลย
01:09:29.38 – 01:09:31.872
สำหรับบางสิ่ง การไม่พูดกลับมีความหมายมากกว่า
01:09:35.386 – 01:09:38.117
ผมอยากจะคิดว่า พวกเธอกำลังร้องเพลงถึงสิ่งที่สวยงาม
01:09:38.389 – 01:09:40.517
จนไม่อาจอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้
01:09:40.892 – 01:09:43.794
มันทำให้หัวใจของคุณเจ็บแปลบ
01:09:45.396 – 01:09:47.899
ผมบอกคุณได้ว่า เสียงนี้ได้พุ่งขึ้นสูง
01:09:47.899 – 01:09:52.2
และไกลกว่าที่คนในสถานที่ทึมๆแห่งนี้ จะกล้าฝันถึง
01:09:52.403 – 01:09:55.771
เหมือนมีนกแสนสวย บินเข้ามาในกรงซีดเซียวของเรา
01:09:55.907 – 01:09:58.672
แล้วทำให้กำแพงคุกสลายไป
01:09:59.41 – 01:10:01.606
ในช่วงเวลาที่แสนสั้นนั้น
01:10:01.913 – 01:10:04.906
ทุกคนในชอว์แชงค์ รู้สึกได้ถึงอิสรภาพ
01:10:07.418 – 01:10:10.081
แต่มันทำให้ท่านพัศดีโกรธจัด
01:10:11.422 – 01:10:12.412
เปิดประตู
01:10:15.426 – 01:10:17.19
เปิดประตู
01:10:18.429 – 01:10:21.16
ดูเฟรน เปิดประตูเดี๋ยวนี้
01:10:22.433 – 01:10:23.594
ปิดเพลงซะ
01:10:30.441 – 01:10:32.876
ฉันขอเตือนแกนะ ปิดเพลงเดี๋ยวนี้
01:10:50.962 – 01:10:52.453
ดูเฟรน แกโดนแน่
01:10:59.971 – 01:11:02.974
ด้วยการแผลงฤทธิ์ครั้งนี้ แอนดี้ถูกจับยัดเข้าคุกมืด 2 อาทิตย์
01:11:02.974 – 01:11:04.533
ยืนขึ้น
01:11:05.776 – 01:11:08.177
- เฮ้ ดูสิ ใครมา - ท่านวาทยากรไง
01:11:10.281 – 01:11:13.945
นายเปิดเพลงดีๆไม่เป็นรึไง อย่างเพลงแฮงค์ วิลเลียมส์ น่ะ
01:11:14.285 – 01:11:17.084
มันพังประตูเข้ามา ก่อนที่ฉันจะเปิดให้ขอเพลง
01:11:17.288 – 01:11:20.291
- แล้วคุ้มค่ากับ 2 อาทิตย์มั้ยล่ะ - งานนี้สบายที่สุดตั้งแต่เคยโดนเลย
01:11:20.291 – 01:11:24.49
- ในคุกมืดไม่มีทางสบายหรอก - อยู่คุกมืด 1 อาทิตย์ยังกับอยู่เป็นปีเลย
01:11:24.795 – 01:11:28.095
- โคตรหนักเลย - ฉันมีโมสาร์ทอยู่เป็นเพื่อน
01:11:28.299 – 01:11:31.292
เขาให้แกเอาเครื่องเล่นแผ่นเสียง เข้าไปด้วยเหรอ
01:11:33.804 – 01:11:35.17
มันอยู่ในนี้
01:11:35.806 – 01:11:37.035
ในนี้
01:11:38.309 – 01:11:40.403
นี่แหละคือความงามของดนตรี พวกเขาน่ะ...
01:11:40.811 – 01:11:43.144
เอาสิ่งนี้ไปจากนายไม่ได้
01:11:46.317 – 01:11:48.684
พวกนายเคยรู้สึกอย่างนี้กับดนตรีบ้างมั้ย
01:11:50.821 – 01:11:53.95
ตอนหนุ่มๆ ฉันเคยเป่าเมาท์ออร์แกน
01:11:54.825 – 01:11:56.521
แต่หมดอารมณ์แล้วว่ะ
01:11:56.827 – 01:11:58.386
อยู่ที่นี่เล่นไปก็ไม่ค่อยมีความหมาย
01:11:58.829 – 01:12:00.821
อยู่ในนี้สิ ดนตรียิ่งมีความหมายที่สุด
01:12:01.332 – 01:12:03.392
เราต้องมีมันเพื่อไม่ให้ลืม
01:12:03.834 – 01:12:04.995
ลืมอะไร
01:12:05.336 – 01:12:08.397
ไม่ให้ลืมว่า โลกนี้..
01:12:08.839 – 01:12:10.273
ยังมีสถานที่..
01:12:10.841 – 01:12:14.676
อีกมากมาย.. ที่ไม่ได้ก่อขึ้นมาด้วยหิน
01:12:15.346 – 01:12:16.837
มีบางอย่าง...
01:12:17.348 – 01:12:18.748
อยู่ข้างใน...
01:12:18.849 – 01:12:20.818
พวกเขาเข้าไปไม่ถึง
01:12:21.352 – 01:12:22.718
พวกเขาไม่อาจสัมผัส
01:12:23.354 – 01:12:24.788
มันเป็นของเราเอง
01:12:25.856 – 01:12:27.449
พูดอะไรของนาย
01:12:28.859 – 01:12:30.088
ความหวัง
01:12:30.861 – 01:12:32.159
ความหวังเหรอ
01:12:34.365 – 01:12:36.357
ฉันจะบอกอะไรนายสักอย่างนะ เพื่อน
01:12:36.867 – 01:12:39.132
ความหวังเป็นเรื่องอันตราย
01:12:40.371 – 01:12:42.704
ความหวังผลักดันให้คนเป็นบ้าได้
01:12:43.874 – 01:12:45.876
มันไม่มีประโยชน์สำหรับที่นี่หรอก
01:12:45.876 – 01:12:48.072
นายทำตัวให้เคยชินกับความคิดนี้จะดีกว่า
01:12:50.881 – 01:12:52.372
เคยชินแบบบรู๊คส์น่ะเหรอ
01:13:17.408 – 01:13:18.376
นั่งลงสิ
01:13:23.914 – 01:13:27.214
คุณรับโทษจำคุกตลอดชีวิต มา 30 ปีแล้วใช่มั้ย
01:13:28.419 – 01:13:30.421
คุณรู้สึกว่า คุณได้รับการอบรมบ่มนิสัยแล้วรึยัง
01:13:30.421 – 01:13:31.65
แน่นอนครับผม
01:13:32.923 – 01:13:34.255
ไม่ต้องสงสัยเลย
01:13:35.426 – 01:13:37.793
ผมขอพูดด้วยความสัตย์ว่า ผมได้เปลี่ยนไปแล้ว
01:13:39.93 – 01:13:41.865
ผมไม่เป็นอันตรายต่อสังคมอีกต่อไป
01:13:42.433 – 01:13:43.958
ให้สาบานต่อพระจ้าได้เลย
01:13:46.437 – 01:13:48.497
ว่าผมได้เปลี่ยนแปลงตัวเอง โดยสิ้นเชิงแล้ว
01:13:51.942 – 01:13:53.137
ไม่อนุมัติ
01:13:58.813 – 01:14:00.145
30 ปี
01:14:01.816 – 01:14:03.717
พระเจ้าช่วย นายพูดเหมือนรู้เลย
01:14:04.819 – 01:14:06.617
นายสงสัยว่ามันหายไปไหน ใช่มั้ย
01:14:08.823 – 01:14:10.985
เวลา 10 ปีมันบินหายไปไหน
01:14:16.331 – 01:14:17.332
เอ้านี่
01:14:17.332 – 01:14:20.063
ของปลอบใจที่ไม่ผ่านทัณฑ์บน
01:14:21.336 – 01:14:23.032
เอาสิ เปิดเลย
01:14:24.339 – 01:14:26.365
ซื้อผ่านคู่แข่งของนายนะ
01:14:26.841 – 01:14:29.97
หวังว่านายคงไม่ว่าอะไร ฉันอยากให้นายประหลาดใจ
01:14:39.854 – 01:14:41.345
สวยมากเลย
01:14:42.857 – 01:14:44.052
ขอบใจนะ
01:14:46.861 – 01:14:48.329
นายจะลองเป่ามั้ย
01:14:52.867 – 01:14:54.13
ไม่
01:14:57.872 – 01:14:59.272
ยังไม่เป่าในตอนนี้หรอก
01:15:16.891 – 01:15:17.984
เข้าห้องได้
01:15:31.406 – 01:15:35.275
สาวคนใหม่ ฉลองครบ 10 ปีของนาย
01:15:53.928 – 01:15:55.157
ดับไฟ
01:16:29.764 – 01:16:31.892
แอนดี้ทำอย่างที่พูดจริงๆ
01:16:32.267 – 01:16:35.032
เขาเขียนจดหมายสัปดาห์ละ 2 ฉบับ แทนที่จะเป็น 1 ฉบับ
01:16:37.272 – 01:16:41.368
จนถึงปี 1959 ในที่สุด สภาของรัฐก็ยอมรับว่า
01:16:41.776 – 01:16:44.779
เขาซื้อแอนดี้ด้วยเงินแค่ 200 เหรียญไม่ได้
01:16:44.779 – 01:16:49.08
คณะกรรมการจัดสรรเงินลงคะแนนเสียง อนุมัติให้จ่ายเงินปีละ 500 เหรียญ
01:16:49.284 – 01:16:51.185
เพื่อให้แอนดี้หุบปาก
01:16:51.786 – 01:16:54.779
แล้วคุณจะต้องทึ่งถ้าได้เห็นว่าแอนดี้ นำเงินไปใช้ประโยชน์ได้มากขนาดไหน
01:16:54.789 – 01:16:57.725
เขาติดต่อไปยังสโมสรหนังสือ กลุ่มการกุศล
01:16:57.792 – 01:17:00.557
ขอซื้อหนังสือเก่าๆชั่งกิโลมา
01:17:01.296 – 01:17:02.821
เกาะมหาสมบัติ
01:17:03.298 – 01:17:04.63
โดย โรเบิร์ต หลุยส์
01:17:04.799 – 01:17:05.8
สตีเวนสัน
01:17:05.8 – 01:17:07.166
เป็นประเภทนิยาย ผจญภัย
01:17:09.804 – 01:17:10.828
เรื่องต่อไป
01:17:11.306 – 01:17:14.367
ของฉันมีเรื่องการซ่อมรถ
01:17:14.809 – 01:17:15.936
และการแกะสลักสบู่
01:17:16.311 – 01:17:19.543
ประเภททักษะอาชีพและงานอดิเรก ไว้ในหัวข้อ การศึกษา อยู่ด้านหลังนาย
01:17:19.814 – 01:17:21.68
เคานท์ มอนเต คริสโก
01:17:22.317 – 01:17:24.616
อ่านว่า "คริสโต" เว้ยไอ้โง่
01:17:25.32 – 01:17:26.31
โดย อเล็กซานดรี...
01:17:26.821 – 01:17:28.084
ดัมแอส
01:17:28.823 – 01:17:29.847
ดัมแอส เหรอ
01:17:31.826 – 01:17:32.885
ดัมแอส
01:17:35.83 – 01:17:37.799
ดูมาส์ รู้มั้ยว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร
01:17:40.335 – 01:17:42.304
เกี่ยวกับการแหกคุก นายคงจะชอบ
01:17:42.337 – 01:17:46.24
งั้นเราต้องจัดไว้ในหมวด "การศึกษา" ใช่มั้ย
01:17:46.841 – 01:17:50.937
พวกเราช่วยทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ เมื่อจำเป็นและทุกแห่งที่ทำได้
01:17:51.846 – 01:17:53.61
เมื่อถึงปีที่เคนเนดี้ถูกยิง
01:17:53.848 – 01:17:58.343
แอนดี้ก็เปลี่ยนโฉมห้องเก็บของ ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นขี้หนู
01:17:58.353 – 01:18:01.448
ให้กลายเป็นห้องสมุดที่ดีที่สุด ของเรือนจำในแถบนิวอิงแลนด์
01:18:02.357 – 01:18:05.259
เพียบพร้อมไปด้วยผลงานชิ้นเยี่ยม ของแฮงค์ วิลเลี่ยมส์
01:18:12.867 – 01:18:14.802
ในเวลาเดียวกัน พัศดีนอร์ตัน
01:18:14.869 – 01:18:17.805
ได้ก่อตั้งโครงการ "คนในออกนอก" อันลือลั่นของเขา
01:18:18.373 – 01:18:20.375
คุณอาจจำได้ว่าเคยอ่านเจอเรื่องนี้แล้ว
01:18:20.375 – 01:18:23.436
มันได้ลงหนังสือพิมพ์หลายฉบับ แล้วยังมีรูปเขาลงในนิตยสารลุคด้วย
01:18:23.878 – 01:18:25.141
นี่ไม่ใช่โครงการที่ให้เปล่า
01:18:25.38 – 01:18:28.612
แต่ถือเป็นความก้าวหน้าโดยแท้
01:18:28.883 – 01:18:31.352
ในการแก้ไขและปรับปรุง ความประพฤติของนักโทษ
01:18:31.386 – 01:18:33.912
นักโทษของเราซึ่งได้รับการดูแลอย่างดี
01:18:34.389 – 01:18:37.018
จะออกมาภายนอกกำแพงนี้
01:18:37.392 – 01:18:40.395
เพื่อทำงานบริการชุมชนทุกรูปแบบ
01:18:40.395 – 01:18:43.194
พวกเขาสามารถเรียนรู้ถึงคุณค่า ของการทำงานสุจริต
01:18:43.398 – 01:18:47.199
ในขณะที่ได้ให้บริการอันมีค่าแก่ชุมชน
01:18:47.402 – 01:18:52.102
และโดยเกิดค่าใช้จ่าย แก่ท่านผู้เสียภาษีเพียงน้อยนิด
01:18:52.407 – 01:18:54.74
แน่นอน ท่านพัศดีไม่ได้บอกสื่อมวลชน
01:18:54.909 – 01:18:58.346
ว่า "ค่าใช้จ่ายเพียงเล็กน้อย" นั้น เป็นคำที่พูดไว้เพียงหลวมๆ
01:18:58.913 – 01:19:01.906
แต่มีสารพัดนับ 100 วิธีที่จะยักยอก
01:19:01.916 – 01:19:04.385
ทั้งแรงงาน วัสดุ และทุกสิ่ง
01:19:04.919 – 01:19:07.821
โอ พระเจ้าช่วยด้วยเถิด มีเงินหลั่งไหลเข้ามามากมาย
01:19:07.922 – 01:19:10.448
ถ้ายืนราคานี้ต่อไป คุณคงทำให้ผมล้มละลาย
01:19:10.925 – 01:19:15.329
ด้วยแรงงานทาสที่คุณมีอยู่ คุณเสนอราคาประมูลได้ต่ำกว่าทุกเจ้า
01:19:15.43 – 01:19:18.4
แต่เรากำลังให้บริการที่มีคุณค่า แก่ชุมชนอยู่นะ
01:19:18.933 – 01:19:22.597
เวลาลงหนังสือพิมพ์มันก็ดูดีอยู่หรอก แต่ผมมีครอบครัวที่ต้องเลี้ยงดูนะ
01:19:24.939 – 01:19:26.464
เรารู้จักกันมานานแล้ว
01:19:27.942 – 01:19:32.88
ผมจำเป็นต้องได้สัญญาสร้างถนนหลวง ถ้าไม่ได้ ผมคงพังลูกเดียว
01:19:33.948 – 01:19:35.746
ลองชิมพายอร่อยๆ
01:19:35.95 – 01:19:39.284
ที่ภรรยาผมทำมาฝากหน่อยนะ แล้วช่วยคิดเรื่องนี้ดูด้วย
01:19:47.462 – 01:19:50.159
ผมว่าคุณไม่ต้องกังวล เกี่ยวกับสัญญานั่นให้มากนักหรอก
01:19:50.465 – 01:19:53.526
ดูเหมือนว่าเด็กๆของผม จะติดงานอื่นอยู่อีกที่นะ
01:19:55.47 – 01:19:58.531
ฝากขอบใจเมซี่ สำหรับพายที่น่ากินนี้ด้วยนะ
01:19:59.474 – 01:20:01.636
และเบื้องหลังการตกลงที่สกปรกทุกงาน
01:20:01.976 – 01:20:04.571
เบื้องหลังเงินที่หามาได้ทุกๆดอลล่าร์
01:20:04.979 – 01:20:08.006
ก็มีแอนดี้นี่แหละ เป็นคนทำบัญชี
01:20:08.483 – 01:20:09.746
ฝากเงิน 2 แห่งนะครับ
01:20:09.984 – 01:20:14.115
เมนเนชั่นแนล กับ นิวอิงแลนด์เฟิร์สท์ ฝากตอนกลางคืนเหมือนเดิมนะครับ
01:20:44.519 – 01:20:48.854
เอาเสื้อผ้าของฉันไปที่ห้องซักรีด สูท 2 ตัวและชุดในถุง ส่งซักแห้งด้วย
01:20:49.023 – 01:20:52.516
แล้วถ้าพวกมันยังลงแป้งบนเสื้อมากอีก ได้เจอดีแน่
01:20:53.027 – 01:20:54.359
ฉันดูเป็นไงบ้าง
01:20:55.029 – 01:20:57.521
- ดีมากครับ - ฉันจะไปงานกุศลใหญ่ของพอร์ตแลนด์
01:20:58.032 – 01:20:59.557
ท่านผู้ว่าการรัฐก็จะไปด้วย
01:21:01.035 – 01:21:02.503
เอาของที่เหลือไปกินมั้ย
01:21:03.538 – 01:21:05.473
ยายนี่อบขนมได้ห่วยมาก
01:21:07.041 – 01:21:08.373
ขอบคุณครับท่าน
01:21:10.878 – 01:21:14.11
เขากินมันดะหมดแหละ เท่าที่ฉันได้ยินมานะ
01:21:14.382 – 01:21:19.218
เขามีเงินใต้โต๊ะหมกเม็ดไว้อีก อย่างที่นายนึกฝันไม่ถึงเชียวล่ะ
01:21:19.387 – 01:21:21.754
เป็นแม่น้ำที่มีเงินสกปรก ไหลทะลักเข้ามาไม่ขาดสาย
01:21:21.889 – 01:21:25.69
แต่ไม่ช้าก็เร็ว เขาต้องออกมาชี้แจงว่า เงินพวกนี้ได้มาจากไหน
01:21:25.893 – 01:21:27.657
ตรงนี้ไง ที่ฉันเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย
01:21:28.396 – 01:21:30.695
ฉันจัดช่องทางให้มันไหลรื่น
01:21:30.898 – 01:21:33.732
ผันไปเป็นหุ้นกู้ปลอดภาษี
01:21:34.402 – 01:21:37.905
ฉันส่งเงินออกไปยังโลกภายนอก และพอมันกลับมา
01:21:37.905 – 01:21:40.875
- สะอาดยังกะจิ๋มเด็กเลยใช่มั้ย - สะอาดกว่านั้นอีก
01:21:41.409 – 01:21:44.971
แล้วเมื่อถึงเวลาที่เขาเกษียณอายุ ฉันคงทำให้เขาเป็นเศรษฐีไปแล้ว
01:21:47.415 – 01:21:51.75
ถ้ามีใครจับได้ล่ะ เขาก็ต้องมาอยู่ในนี้ ใส่ชุดที่มีเบอร์เป็นของตัวเองสินะ
01:21:51.919 – 01:21:54.616
ฉันคิดว่านายเชื่อมือฉันมากซะอีก
01:21:54.922 – 01:21:57.915
ฉันรู้ว่านายเก่ง แต่ไม่ว่าเอกสารใดๆ มันก็ทิ้งร่องรอยไว้ได้นะ
01:21:57.925 – 01:22:01.327
แล้วถ้าเกิดมีใครสงสัยขึ้นมา เอฟบีไอ หรือ สรรพากร
01:22:01.929 – 01:22:02.919
สารพัด
01:22:03.431 – 01:22:04.729
เอกสารก็อาจสาวไปถึงใครก็ได้นะ
01:22:04.932 – 01:22:08.801
ไปถึงแน่ แต่ไม่ใช่ฉัน แล้วก็ไม่มีทางเป็นท่านพัศดีแน่
01:22:12.94 – 01:22:13.941
ถ้างั้น แล้วใครล่ะ
01:22:13.941 – 01:22:15.534
แรนดัล สตีเวนส์
01:22:16.444 – 01:22:17.412
ใครเหรอ
01:22:17.445 – 01:22:19.414
"บุรุษลึกลับ" หุ้นส่วนผู้ลึกลับ
01:22:19.447 – 01:22:22.474
เขาคือผู้กระทำความผิด เขาคือคนที่มีบัญชีในธนาคาร
01:22:22.95 – 01:22:25.112
ตรงนั้นแหละ คือจุดที่กระบวนการฟอกเงินเริ่มต้นขึ้น
01:22:25.453 – 01:22:28.321
ไม่ว่าพวกเขาจะสืบเรื่องยังไง มันก็จะสาวไปถึงคนๆนั้น
01:22:28.956 – 01:22:29.957
แล้วเขาเป็นใครล่ะ
01:22:29.957 – 01:22:33.894
เขาเป็นปีศาจไร้ตัวตน เป็นญาติคนที่ 2 ของกระต่ายฮาร์วี่ย์
01:22:35.463 – 01:22:36.464
ฉันเสกเขาขึ้นมา
01:22:36.464 – 01:22:37.83
จากอากาศที่ว่างเปล่า
01:22:38.966 – 01:22:41.697
เขาไม่มีตัวตน นอกจากอยู่บนกระดาษ
01:22:44.472 – 01:22:46.839
นายจะสร้างใครขึ้นมาเฉยๆไม่ได้
01:22:46.974 – 01:22:50.069
ได้สิ ถ้านายรู้ว่าระบบมันทำงานยังไง
01:22:50.978 – 01:22:53.812
มันน่าทึ่งนะ ถ้านายได้รู้ว่า นายจะใช้จดหมายทำอะไรได้บ้าง
01:22:53.981 – 01:22:56.61
คุณสตีเว่นส์มีใบเกิดเรียบร้อย
01:22:56.984 – 01:22:58.986
มีใบขับขี่ เลขประกันสังคม
01:22:58.986 – 01:22:59.954
นายแหกตาฉันใช่มั้ย
01:23:00.488 – 01:23:03.856
ถ้าเกิดมีการตามล่าบัญชีนี้ขึ้นมา มันก็จะจบลงด้วยการไล่ล่า
01:23:03.991 – 01:23:05.687
หาชิ้นส่วนจากจินตนาการของฉัน
01:23:05.993 – 01:23:07.985
ฉันงงเป็นไก่ตาแตกเลย
01:23:08.996 – 01:23:10.726
ฉันเคยบอกว่านายเก่งใช่มั้ย
01:23:11.499 – 01:23:13.127
ให้ตาย นายมันสุดยอดอัจฉริยะ
01:23:13.501 – 01:23:15.231
แต่ที่น่าขันก็คือ
01:23:15.503 – 01:23:19.599
ตอนอยู่ข้างนอก ฉันน่ะเป็นตงฉิน ซื่อตรงราวกับลูกธนู
01:23:20.007 – 01:23:22.34
ต้องเข้ามาอยู่ในคุก ถึงจะเป็นคนขี้โกงได้
01:23:31.519 – 01:23:32.817
เรื่องนี้มันกวนใจนายบ้างมั้ย
01:23:34.021 – 01:23:37.082
ฉันไม่ได้เป็นคนทำธุรกิจระยำนั่นเองนี่ แค่บริหารกำไรให้เขา
01:23:37.525 – 01:23:39.494
อาจจะเป็นเส้นแบ่งที่บางมาก
01:23:40.027 – 01:23:42.029
แต่ฉันก็ได้สร้างห้องสมุด
01:23:42.029 – 01:23:45.056
แล้วก็ช่วยคนเยอะแยะ ให้สอบได้ประกาศนียบัตรชั้นมัธยม
01:23:45.533 – 01:23:47.764
นายเคยคิดมั้ยล่ะ ว่าทำไมพัศดีถึงให้ฉันทำเรื่องพวกนี้
01:23:48.035 – 01:23:50.231
เพื่อให้นายมีความสุข แล้วจะได้ฟอกเงินให้เขาไง
01:23:50.538 – 01:23:52.006
แต่ฟอกเงินนะ ไม่ใช่ฟอกชุด
01:23:52.039 – 01:23:54.634
ได้ค่าทำงานถูกๆ ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนกันไป
01:24:12.059 – 01:24:14.688
ทอมมี่ วิลเลี่ยมส์มาที่ชอว์แชงค์ ในปี 1965
01:24:15.062 – 01:24:17.293
ต้องโทษ 2 ปี
01:24:17.565 – 01:24:19.898
ด้วยคดีงัดแงะและลักทรัพย์
01:24:20.067 – 01:24:24.3
ตำรวจจับได้ตอนที่เขาลักลอบเอาทีวี ออกทางประตูหลังของห้างเจซีเพ็นนี
01:24:24.572 – 01:24:25.87
ไอ้หนูจอมซ่า
01:24:26.073 – 01:24:27.701
ไอ้บ้าร็อคแอนด์โรล
01:24:28.075 – 01:24:29.577
มั่นใจในตัวเองสุดๆ
01:24:29.577 – 01:24:31.978
เฮ้ เร็วหน่อย พวกลุงน่ะ ชักช้ายังกะสาวโรงงาน
01:24:32.58 – 01:24:34.081
ทำผมเสียฟอร์มไปด้วยเลย
01:24:34.081 – 01:24:35.879
พวกเราชอบเขาในทันที
01:24:36.584 – 01:24:40.316
ตอนนั้นผมกำลังถอยออกจากประตู หอบทีวีมาด้วย อย่างนี้
01:24:40.588 – 01:24:44.218
เครื่องทั้งเก่าและใหญ่เทอะทะ มองไม่เห็นทางเลย แล้วอยู่ๆก็มีเสียงพูด
01:24:44.592 – 01:24:46.527
"หยุดนะ ไอ้หนู ยกมือขึ้น"
01:24:46.594 – 01:24:51.055
ผมยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น มือยังถือทีวีอยู่ แล้วเสียงก็ดังขึ้นอีก
01:24:51.599 – 01:24:55.4
"แกได้ยินฉันพูดมั้ย ไอ้หนู" ผมตอบ "ครับ ผมได้ยิน"
01:24:55.603 – 01:24:59.062
แต่ถ้าผมทิ้งทีวีลงไปละก็ โดนข้อหาทำลายทรัพย์สินอีกกระทงแน่
01:25:03.611 – 01:25:05.91
แกเคยติดคุกอยู่ที่แคชแมนใช่มั้ย
01:25:06.113 – 01:25:10.05
ใช่ ที่นั่นสบายมากเลย จะเล่าให้ฟังนะ
01:25:10.618 – 01:25:12.553
สุดสัปดาห์ก็ได้กลับบ้าน มีโครงการทำงานนอกคุกด้วย
01:25:12.62 – 01:25:13.679
ไม่เหมือนที่นี่
01:25:14.121 – 01:25:16.556
พูดยังกับว่าเคยติดคุกมาทั่วแล้ว
01:25:16.624 – 01:25:18.991
ก็เข้าๆออกๆตั้งแต่อายุ 13
01:25:19.126 – 01:25:21.322
บอกชื่อคุกมาสิ ผมอาจจะเคยไปอยู่มาแล้วก็ได้
01:25:21.629 – 01:25:24.292
นี่อาจถึงเวลา ที่แกควรจะเปลี่ยนอาชีพแล้ว
01:25:25.633 – 01:25:27.192
ฉันหมายความว่า
01:25:27.635 – 01:25:31.072
ดูเหมือนว่าแกจะไม่ใช่ขโมยที่เก่งกาจ บางทีน่าจะลองหาอย่างอื่นทำดูบ้าง
01:25:31.639 – 01:25:34.871
แล้วพี่คาโปนนี่ โคตรเก่งเลยเหรอ
01:25:35.142 – 01:25:36.735
พี่ติดคุกด้วยคดีอะไรล่ะ
01:25:37.144 – 01:25:38.112
ฉันเหรอ
01:25:40.147 – 01:25:41.775
ทนายห่วยแตก
01:25:46.153 – 01:25:49.123
ทุกคนที่นี่ล้วนเป็นผู้บริสุทธิ์ นายไม่รู้รึไง
01:25:56.664 – 01:26:01.068
แล้วเรื่องก็เป็นแบบว่า ทอมมี่มีเมียสาว แถมมีลูกสาวยังแบเบาะ
01:26:01.669 – 01:26:03.797
อาจจะกลัวลูกเมียต้องเร่ร่อนไปตามถนน
01:26:04.171 – 01:26:06.674
หรือกลัวว่าลูกจะโตโดยไม่รู้จักพ่อ
01:26:06.674 – 01:26:08.04
หรือด้วยเหตุใดก็ตาม
01:26:08.676 – 01:26:11.111
เขาถลามาหาเหมือนมีไฟลนก้น
01:26:14.682 – 01:26:17.55
ผมคิดว่าจะลองสอบเทียบ ม.ปลาย ดู
01:26:18.185 – 01:26:20.711
ได้ยินมาว่าคุณเคยช่วย ให้สอบผ่านมาแล้วหลายคน
01:26:21.689 – 01:26:23.92
ฉันไม่อยากเสียเวลากับพวกขี้แพ้
01:26:25.693 – 01:26:28.185
ผมไม่ใช่คนขี้แพ้
01:26:29.697 – 01:26:31.529
- เอาจริงเหรอ - ใช่
01:26:33.2 – 01:26:34.634
นายเอาจริงแน่นะ
01:26:35.703 – 01:26:37.069
แน่นอน ผมเอาจริง
01:26:37.204 – 01:26:39.173
ดี เพราะถ้าจะเรียนกันทั้งทีแล้ว
01:26:39.206 – 01:26:43.166
ต้องเอาให้จบนะ ทำให้เต็มร้อย ไม่ใช่ครึ่งๆกลางๆ
01:26:43.711 – 01:26:45.475
ปัญหามันอยู่ตรงที่
01:26:46.714 – 01:26:48.205
ผมอ่านหนังสือได้ไม่ค่อยดี
01:26:49.216 – 01:26:50.309
"คล่อง"
01:26:52.72 – 01:26:54.45
นายอ่านหนังสือได้...
01:26:54.722 – 01:26:56.247
ไม่ค่อยคล่อง
01:26:58.225 – 01:26:59.716
เราจะเรียนเรื่องนี้กันด้วย
01:27:04.231 – 01:27:06.359
ตั้งแต่นั้นมา แอนดี้ก็ดูแลทอมมี่ตลอด
01:27:06.734 – 01:27:09.363
เริ่มสอนกันตั้งแต่ เอ บี ซี
01:27:11.238 – 01:27:13.434
ทอมมี่เรียนรู้ได้ไม่เลว
01:27:13.741 – 01:27:16.506
เจ้าหนูมันเพิ่งพบว่า ตัวเองก็มีสมองกะเค้าเหมือนกัน
01:27:18.746 – 01:27:22.183
ไม่นานนัก แอนดี้ก็เริ่มสอนวิชา ที่จำเป็นในการสอบเทียบ
01:27:22.75 – 01:27:24.251
เขาชอบไอ้หนูนี่เอาจริงๆ
01:27:24.251 – 01:27:27.813
มันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ช่วย นักเลงข้างถนนให้พ้นจากกองอึ
01:27:28.756 – 01:27:31.021
แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลเพียงอย่างเดียว
01:27:31.258 – 01:27:33.454
เวลาในคุกมันแสนเชื่องช้า
01:27:34.261 – 01:27:36.856
คุณต้องทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ เพื่อจะได้ผ่านเวลาไป
01:27:37.264 – 01:27:39.324
บางคนก็สะสมแสตมป์
01:27:39.767 – 01:27:42.236
บางคนก็สร้างบ้านจากไม้ขีด
01:27:42.77 – 01:27:45.433
แอนดี้สร้างห้องสมุด
01:27:45.773 – 01:27:47.708
ตอนนี้เขาต้องการโครงการใหม่แล้ว
01:27:48.776 – 01:27:50.244
ทอมมี่ คือโครงการนั้น
01:27:50.778 – 01:27:54.738
นั่นคือเหตุผลที่เขาใช้เวลาเป็นปีๆ แกะและขัดหินพวกนั้น
01:27:55.282 – 01:27:58.514
เหตุผลเดียวกับที่เขาแขวนรูปหญิงในฝัน ไว้บนกำแพง
01:27:59.286 – 01:28:00.549
เมื่ออยู่ในคุก
01:28:00.788 – 01:28:04.52
เราก็จะทำทุกอย่าง เพื่อไม่ให้ความคิดว่าง
01:28:05.292 – 01:28:10.162
เมื่อถึงปี 1966 ทอมมี่ก็พร้อมสำหรับการสอบเทียบ
01:28:10.798 – 01:28:12.994
เวลานั้นอยู่ในยุคของ ราเควล ผู้แสนสวย
01:28:29.316 – 01:28:30.284
หมดเวลา
01:28:36.323 – 01:28:37.291
เป็นไงบ้าง
01:28:38.826 – 01:28:40.954
เป็นไงเหรอ ห่วยแตก
01:28:41.829 – 01:28:44.663
ผมเสียเวลาไปทั้งปี กับเรื่องเหลวไหลทั้งเพ
01:28:44.832 – 01:28:46.323
อาจไม่แย่ขนาดนั้นก็ได้
01:28:46.333 – 01:28:50.566
ผมทำไม่ถูกเลยสักข้อ ถ้าเป็นภาษาจีนอาจจะดีก็ได้นะ
01:28:50.838 – 01:28:52.568
ไว้ดูตอนคะแนนออกมาก่อนละกัน
01:28:52.84 – 01:28:55.81
ผมบอกได้ตอนนี้เลยว่า ไอ้คะแนนระยำนั่นมันจะออกมายังไง
01:28:57.845 – 01:28:59.211
2 คะแนนไง อยู่ในนั้นน่ะ
01:28:59.346 – 01:29:00.848
นั่นแหละคะแนนห่าเหวที่แกอยากรู้
01:29:00.848 – 01:29:04.546
ไอ้แมวระยำปีนขึ้นต้นไม้ 5 คูณ 5 เท่ากับ 25
01:29:05.853 – 01:29:07.354
กูไม่สนแล้ว
01:29:07.354 – 01:29:08.481
ช่างหัวมัน
01:29:27.875 – 01:29:29.138
ผมรู้สึกไม่ดีเลย
01:29:29.376 – 01:29:30.537
ทำให้เขาผิดหวัง
01:29:30.878 – 01:29:32.379
คิดบ้าๆน่า ไอ้หนู
01:29:32.379 – 01:29:33.711
เขาภูมิใจในตัวแกออก
01:29:34.381 – 01:29:37.249
เราเป็นเพื่อนกันมานานแล้ว ฉันรู้จักเขาดีเท่าๆกับคนอื่นแหละ
01:29:37.384 – 01:29:38.886
เขาฉลาด ใช่มั้ย
01:29:38.886 – 01:29:42.015
โคตรฉลาดเลยล่ะ ตอนอยู่ข้างนอก เขาเป็นนายแบงค์
01:29:42.389 – 01:29:44.62
แล้วมาอยู่ที่นี่ได้ไงล่ะ
01:29:44.892 – 01:29:45.882
ฆาตกรรม
01:29:47.394 – 01:29:48.76
ให้ตายเถอะ ไม่น่าเชื่อ
01:29:50.898 – 01:29:53.231
แกมองคนๆนี้ไม่ออกหรอก
01:29:54.401 – 01:29:58.497
เขาเจอเมียกับชู้ที่เป็นโปรกอล์ฟ นอนอยู่บนเตียง ก็เลยส่องทั้งคู่
01:30:06.413 – 01:30:07.381
อะไรนะ
01:30:08.916 – 01:30:11.476
เมื่อ 4 ปีที่แล้ว
01:30:11.919 – 01:30:15.151
ผมติดคุกอยู่ที่ โทมัสตั้นอยู่ 2-3 ปี
01:30:15.422 – 01:30:16.72
ข้อหาขโมยรถ
01:30:17.424 – 01:30:19.393
โง่ระยำเลยที่ทำอย่างนั้น
01:30:19.927 – 01:30:22.158
ตอนที่เหลือเวลา 6 เดือนก่อนออก
01:30:22.429 – 01:30:24.33
ก็มีเพื่อนร่วมห้องขังคนใหม่เข้ามา
01:30:24.932 – 01:30:26.56
ชื่อ เอลโม แบลทช์
01:30:27.434 – 01:30:28.766
ตัวใหญ่ เป็นโรคเส้นกระตุก
01:30:29.436 – 01:30:32.929
เป็นเพื่อนร่วมห้องที่เราภาวนาว่า ขออย่าให้เจอเลย นึกภาพออกมั้ย
01:30:33.44 – 01:30:36.171
ติดคุก 6-12 ปี ข้อหาปล้นทรัพย์
01:30:36.443 – 01:30:38.674
มันเล่าให้ฟังว่า ทำมาเป็น 100 ครั้งแล้ว
01:30:38.946 – 01:30:43.884
ดูแล้วอยากที่จะเชื่อ คนขี้ตกใจอย่างมัน แค่ผายลมดังๆ มันก็กระโดดโหยงแล้ว
01:30:44.952 – 01:30:49.456
อีกอย่าง มันชอบพูดไม่หยุดเลย ไม่เคยหุบปากเลย
01:30:49.456 – 01:30:51.084
จ้อตลอดว่าไปที่ไหนมาบ้าง
01:30:51.458 – 01:30:54.519
งานที่มันเคยปล้น สาวที่มันเคยฟัน
01:30:54.962 – 01:30:57.158
แล้วก็คนที่มันเคยฆ่า
01:30:58.465 – 01:31:01.264
ก็คนที่ทำให้มันฉุนน่ะแหละ
01:31:01.468 – 01:31:03.027
มันเล่าให้ฟังอย่างนี้
01:31:05.973 – 01:31:08.033
คืนหนึ่ง เราคุยกันสนุกๆ
01:31:08.976 – 01:31:12.435
ผมถามมันว่า "เอลโม แกเคยฆ่าใครมาบ้าง"
01:31:12.98 – 01:31:13.981
มันตอบว่า
01:31:13.981 – 01:31:17.918
ครั้งนึงกูเคยได้ทำงาน เป็นคนเสิร์ฟอาหารที่คลับชานเมือง
01:31:18.485 – 01:31:22.388
เสิร์ฟไปก็ดูไป ว่ามีเศรษฐีหน้าไหนหลงเข้ามาบ้าง
01:31:24.491 – 01:31:26.483
แล้วกูก็เลือกได้คนนึงว่ะ
01:31:27.494 – 01:31:29.053
แล้วตามไปถึงบ้าน
01:31:29.496 – 01:31:31.226
เพื่อจะปล้น
01:31:32.499 – 01:31:33.831
มันเสือกตื่น
01:31:34.501 – 01:31:36.265
กูฉุนเลยว่ะ
01:31:37.504 – 01:31:39.166
ก็เลยฆ่าซะ
01:31:41.008 – 01:31:43.842
พร้อมอีสาวร่านสวาทที่อยู่กับมันด้วย
01:31:45.012 – 01:31:47.277
ตรงนี้สิเด็ดสุด
01:31:48.015 – 01:31:50.484
หล่อนอึ๊บกับไอ้เวรนี่
01:31:50.517 – 01:31:53.578
ไอ้โปรกอล์ฟ ทั้งที่แต่งงานกับคนอื่นแล้ว
01:31:54.521 – 01:31:57.081
นายธนาคารที่กำลังรุ่งซะด้วย
01:31:58.525 – 01:32:01.017
และกลายเป็นคนที่โดนจับไปแทน
01:32:12.573 – 01:32:16.442
ต้องบอกว่าเป็นเรื่องที่น่าทึ่งที่สุด ที่ฉันเคยได้ยินมาเลย
01:32:17.578 – 01:32:20.047
แต่ที่ทำให้ฉันทึ่งมากกว่าก็คือ นายก็ดันเชื่อซะด้วย
01:32:20.581 – 01:32:21.549
ท่านครับ
01:32:24.084 – 01:32:27.68
เห็นได้ชัดอยู่แล้วว่า วิลเลียมส์ประทับใจในตัวแก
01:32:28.088 – 01:32:31.991
คงได้ยินเรื่องเศร้าของแก ก็เลยอยากให้แกสบายใจเป็นธรรมดา
01:32:32.092 – 01:32:34.254
เขายังเด็ก ไม่ค่อยฉลาดด้วย
01:32:35.095 – 01:32:38.532
ไม่น่าแปลกใจหรอกที่เขาไม่รู้ว่า ทำให้แกอยู่ในสถานการณ์แบบไหน
01:32:38.599 – 01:32:40.158
ท่านครับ เขาเล่าความจริงนะครับ
01:32:41.101 – 01:32:45.266
เอาเป็นว่า ถ้าตอนนี้ ไอ้แบลทช์ มีตัวตนอยู่
01:32:45.606 – 01:32:50.237
นายคิดว่ามันจะคุกเข่าลงแล้วร้องว่า "ใช่แล้ว ผมทำเอง ผมขอสารภาพ"
01:32:50.611 – 01:32:53.274
"ได้โปรดเพิ่มโทษจำคุกตลอดชีวิต ให้ผมด้วย" แบบนี้เหรอ
01:32:53.614 – 01:32:56.413
แค่คำให้การของทอมมี่ ผมก็รื้อฟื้นคดีขึ้นมาใหม่ได้
01:32:56.617 – 01:32:59.086
ถ้าไอ้แบลทช์ ยังติดคุกอยู่ที่นั่นนะ
01:32:59.119 – 01:33:01.054
แต่ก็มีโอกาสสูงเลยละ ที่ตอนนี้มันจะถูกปล่อยตัวไปแล้ว
01:33:01.121 – 01:33:05.684
พวกเขาต้องมีที่อยู่สุดท้าย หรือชื่อญาติ ยังมีโอกาสอยู่
01:33:08.128 – 01:33:09.858
ทำไมท่านถึงได้งี่เง่าอย่างนี้นะ
01:33:10.631 – 01:33:11.621
อะไรนะ
01:33:13.133 – 01:33:14.601
แกเรียกฉันว่าอะไรน่ะ
01:33:15.135 – 01:33:16.865
งี่เง่า ท่านจงใจทำใช่มั้ย
01:33:17.137 – 01:33:18.628
แกชักจะลืมตัวแล้วนะ
01:33:19.139 – 01:33:22.075
ที่คลับชานเมืองนั่น ต้องมีบัตรลงเวลาทำงานของมัน
01:33:22.142 – 01:33:24.907
บันทึกเอกสารภาษีที่มีชื่อของมันอยู่
01:33:25.145 – 01:33:27.808
ถ้าอยากจะจมอยู่กับเรื่องเพ้อฝันนี้ ก็เรื่องของแก
01:33:28.148 – 01:33:30.651
แต่อย่าเอามายุ่งกับฉัน การพบกันวันนี้จบแล้ว
01:33:30.651 – 01:33:33.246
ถ้าผมออกไปได้ ผมจะไม่พูดเรื่องในนี้เลย
01:33:34.154 – 01:33:37.124
ผมมีสิทธิ์ติดคุกพอๆกับท่าน เรื่องฟอกเงินนั่น
01:33:38.158 – 01:33:41.89
อย่าพูดเรื่องเงินให้ฉันได้ยินอีก ไอ้ระยำ
01:33:42.162 – 01:33:43.664
ไม่ว่าจะในห้องทำงานนี้
01:33:43.664 – 01:33:45.599
หรือที่ไหนทั้งนั้น ผู้คุมเข้ามาเดี๋ยวนี้
01:33:46.166 – 01:33:48.863
ผมแค่อยากจะให้ท่านสบายใจ ก็เท่านั้นเอง
01:33:49.169 – 01:33:51.263
- ขังเดี่ยว 1 เดือน - ครับท่าน
01:33:51.672 – 01:33:52.97
ท่านเป็นอะไรไป
01:33:53.173 – 01:33:54.471
เอามันออกไป
01:33:54.675 – 01:33:56.176
นี่มันเป็นโอกาสของผมที่จะได้ออกไป
01:33:56.176 – 01:33:57.94
นี่มันชีวิตของผม ไม่เข้าใจเหรอ
01:33:58.178 – 01:34:00.204
เอามันออกไป
01:34:02.182 – 01:34:04.151
1 เดือนในคุกมืด
01:34:04.184 – 01:34:06.881
นานที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้ยินมาเลย
01:34:07.187 – 01:34:08.485
เป็นความผิดของผมคนเดียว
01:34:08.689 – 01:34:10.282
เหลวไหลน่ะ
01:34:11.191 – 01:34:13.694
แกไม่ได้เป็นคนเหนี่ยวไก หรือให้การปรักปรำเขาซะหน่อย
01:34:13.694 – 01:34:16.095
นายกำลังบอกว่า แอนดี้บริสุทธิ์เหรอ
01:34:16.697 – 01:34:18.699
ฉันหมายถึงว่า บริสุทธิ์จริงๆน่ะ
01:34:18.699 – 01:34:20.031
ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น
01:34:20.701 – 01:34:22.602
โอ พระเจ้า
01:34:22.703 – 01:34:24.535
เขาติดอยู่ที่นี่กี่ปีแล้วนะ
01:34:24.705 – 01:34:27.971
ตั้งแต่ 1947 นานเท่าไหร่แล้วนะ 19 ปี
01:34:28.709 – 01:34:31.269
- วิลเลียมส์ โธมัส - อยู่นี่
01:34:36.717 – 01:34:37.878
ได้อะไรมาน่ะ
01:34:38.719 – 01:34:40.051
คณะกรรมการการศึกษา
01:34:40.22 – 01:34:41.745
เขาส่งแบบทดสอบไป
01:34:42.222 – 01:34:46.159
แกจะเปิดดูหรือจะยืนเอานิ้วอุดก้นไว้ล่ะ
01:34:46.226 – 01:34:48.388
เอานิ้วอุดก้นไว้น่าจะดีกว่า
01:34:48.729 – 01:34:51.563
สกิ๊ท ไม่เอาน่า เอาคืนมา ไอ้เวรเอ๊ย
01:34:52.232 – 01:34:53.564
ฟลอยด์ เอามาน่า
01:34:59.239 – 01:35:01.64
ช่วยโยนทิ้งไปทีได้มั้ย ขอร้องละ
01:35:07.247 – 01:35:08.977
ให้ตายสิ
01:35:21.762 – 01:35:24.561
เจ้าหนูนั่นสอบผ่าน เกรดเฉลี่ย ซีบวก
01:35:24.765 – 01:35:26.859
คิดว่านายคงอยากจะรู้นะ
01:35:43.25 – 01:35:44.718
พัศดีอยากคุยด้วย
01:35:58.265 – 01:35:59.266
ที่นี่นะเหรอ
01:35:59.266 – 01:36:01.497
ท่านว่ายังงั้น
01:36:17.784 – 01:36:18.752
ท่านพัศดีครับ
01:36:28.795 – 01:36:32.857
ฉันขอให้แกเก็บเรื่องที่เราคุยกันวันนี้ เป็นความลับระหว่างเรานะ
01:36:34.301 – 01:36:36.566
ฉันรู้สึกแย่พออยู่แล้ว
01:36:55.322 – 01:36:57.382
สถานการณ์ที่เป็นอยู่ในตอนนี้
01:36:57.824 – 01:36:59.918
ลึกๆ ฉันคิดว่าแกคงเข้าใจอยู่นะ
01:37:00.327 – 01:37:01.556
ครับท่าน
01:37:01.828 – 01:37:03.228
เข้าใจแน่นอนครับ
01:37:03.33 – 01:37:07.358
มันทำให้ฉันลำบากใจมาก
01:37:08.835 – 01:37:11.395
เป็นความสัตย์จริงที่ว่า ฉันไม่อาจหลับตาลงได้เลย
01:37:13.84 – 01:37:15.672
บางครั้ง
01:37:17.344 – 01:37:21.042
ก็ยากจะรู้ว่าเราควรทำอะไรบ้าง
01:37:22.349 – 01:37:23.783
แกเข้าใจใช่มั้ย
01:37:25.852 – 01:37:27.445
ฉันอยากให้แกช่วย
01:37:28.855 – 01:37:30.983
ถ้าฉันจะผลักดันเรื่องนี้ต่อไป
01:37:31.358 – 01:37:34.487
จะต้องไม่ให้มีข้อสงสัยเหลืออยู่เลย แม้แต่นิดเดียว
01:37:35.362 – 01:37:36.363
ฉันต้องรู้ว่า
01:37:36.363 – 01:37:38.992
ที่แกบอกกับดูเฟรนไปน่ะ เป็นเรื่องจริงรึเปล่า
01:37:39.366 – 01:37:40.493
จริงครับท่าน
01:37:40.867 – 01:37:42.096
จริงแท้แน่นอน
01:37:42.369 – 01:37:45.362
แกยินดีจะสาบาน ต่อหน้าผู้พิพากษาและคณะลูกขุน
01:37:45.872 – 01:37:47.874
ด้วยการวางมือลงบนพระคัมภีร์
01:37:47.874 – 01:37:50.537
แล้วกล่าวคำสาบานต่อหน้า พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่หรือไม่
01:37:50.877 – 01:37:52.641
ขอโอกาสนั้นให้ผมเถอะครับ
01:37:56.883 – 01:37:58.215
เป็นอย่างที่ฉันคิดไว้เลย
01:38:45.432 – 01:38:47.333
ฉันแน่ใจว่าตอนนี้แกคงได้ยินข่าวแล้ว
01:38:48.935 – 01:38:49.959
เป็นเรื่องเลวร้ายมาก
01:38:51.438 – 01:38:52.906
คนหนุ่มอายุน้อย
01:38:53.44 – 01:38:56.035
อีกไม่ถึงปีก็จะได้ออกแล้ว แต่ยังพยายามจะหนี
01:38:56.443 – 01:38:58.912
ผู้การแฮดลี่ย์ถึงกับหัวใจสลาย ที่ต้องยิงเขา
01:38:59.946 – 01:39:01.414
มันเกิดขึ้นอย่างนั้นจริงๆ
01:39:04.451 – 01:39:06.886
เราต้องทิ้งเรื่องนี้ไว้เบื้องหลัง
01:39:08.455 – 01:39:09.684
แล้วเดินหน้าต่อ
01:39:10.957 – 01:39:12.448
ผมพอแล้ว
01:39:13.96 – 01:39:15.588
เลิกทำทุกอย่างหมด
01:39:17.464 – 01:39:19.797
หาคนอื่นมาทำเรื่องผิดกฎหมายแทนเถอะ
01:39:20.967 – 01:39:22.799
ไม่มีอะไรที่ต้องหยุด
01:39:24.471 – 01:39:25.632
ไม่หยุดทั้งนั้น
01:39:28.975 – 01:39:32.07
ไม่งั้นแกจะต้องเจอกับ ช่วงเวลาที่โหดเหี้ยมที่สุดเท่าที่เคยมี
01:39:32.479 – 01:39:34.778
ไม่มีการปกป้องจากผู้คุมอีกต่อไป
01:39:34.981 – 01:39:39.885
ฉันจะลากแกออกจากห้องขังเดี่ยว แล้วส่งเข้าห้องของพวกที่ชอบข่มขืน
01:39:41.488 – 01:39:43.923
แกจะรู้สึกเหมือนถูกรถไฟทั้งขบวนอัดก้น
01:39:44.991 – 01:39:46.482
ส่วนห้องสมุดน่ะเหรอ
01:39:47.494 – 01:39:48.484
ไม่มีอีกแล้ว
01:39:48.995 – 01:39:51.555
ฉันจะเอาอิฐมาก่อทับมัน
01:39:51.998 – 01:39:54.661
แล้วเราก็จะจัดงานบาร์บิคิว เผาหนังสือกันที่ลาน
01:39:55.001 – 01:39:57.003
คงได้เห็นเปลวไฟ ไกลเป็นไมล์เลย
01:39:57.003 – 01:39:59.837
เราจะเต้นรอบกองไฟ เหมือนอินเดียนแดง
01:40:01.007 – 01:40:04
เข้าใจที่ฉันพูดมั้ย จับใจความได้รึเปล่า
01:40:08.014 – 01:40:09.88
หรือว่าฉันยังเป็นคนงี่เง่าอยู่
01:40:21.528 – 01:40:24.157
ให้อยู่ที่นี่อีกเดือน จะได้มีเวลาคิด
01:41:11.077 – 01:41:14.104
เมียของฉันเคยพูดว่า ฉันเป็นคนที่เข้าใจยาก
01:41:15.081 – 01:41:16.913
เหมือนหนังสือที่ปิดอยู่
01:41:17.584 – 01:41:19.61
เธอบ่นเรื่องนี้อยู่ตลอดเวลา
01:41:20.587 – 01:41:22.146
เธอสวยเหลือเกิน
01:41:24.591 – 01:41:26.082
โอ พระเจ้า ฉันรักเธอมาก
01:41:29.596 – 01:41:31.827
แต่ไม่รู้ว่าจะแสดงออกให้เธอรู้ได้ยังไง
01:41:34.601 – 01:41:36.263
ฉันฆ่าเธอเอง เรด
01:41:38.104 – 01:41:39.902
ถึงจะไม่ได้เป็นคนเหนี่ยวไก
01:41:41.608 – 01:41:43.338
แต่ฉันก็เป็นคนผลักดันให้เธอหนีไป
01:41:44.611 – 01:41:47.274
เป็นสาเหตุให้เธอต้องตาย
01:41:47.614 – 01:41:48.98
ก็เพราะฉันเป็นคนแบบนี้
01:41:58.124 – 01:41:59.922
แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้นายเป็นฆาตกรนี่
01:42:03.129 – 01:42:04.893
ก็แค่เป็นสามีที่ห่วย
01:42:08.635 – 01:42:11.901
นายจะรู้สึกแย่กับมันก็ได้ ตามใจนาย แต่นายไม่ได้เป็นคนเหนี่ยวไก
01:42:12.138 – 01:42:13.47
ใช่ ฉันไม่ได้เหนี่ยวไก
01:42:13.64 – 01:42:15.575
คนอื่นทำ
01:42:17.143 – 01:42:19.203
แต่ฉันต้องมารับกรรมอยู่ที่นี่
01:42:21.648 – 01:42:23.207
โชคร้ายระยำเลยนะ ว่ามั้ย
01:42:28.154 – 01:42:29.588
ของที่ลอยอยู่บนอากาศ
01:42:30.657 – 01:42:32.853
มันก็ต้องร่วงใส่ใครสักคนอยู่ดี
01:42:33.66 – 01:42:35.561
มันถึงคราวของฉัน ก็เท่านั้นเอง
01:42:36.663 – 01:42:39.428
ฉันเข้าไปอยู่ในทางผ่านของทอร์นาโด
01:42:45.171 – 01:42:49.131
แต่ไม่คาดคิดเลยว่า ไอ้พายุนี่มันจะอยู่นานขนาดนี้
01:42:53.68 – 01:42:55.342
นายเคยคิดมั้ยว่าจะได้ออกไปจากที่นี่
01:42:56.683 – 01:42:57.673
ฉันเหรอ
01:43:00.687 – 01:43:01.677
ใช่
01:43:02.689 – 01:43:04.954
คงสักวันตอนที่หนวดเคราฉันยาวเฟื้อย
01:43:05.191 – 01:43:09.287
เดินกระย่องขึ้นบันไดได้ทีละก้าว พวกมันคงปล่อยฉันออกไป
01:43:10.697 – 01:43:12.325
ฉันจะบอกให้ว่า ฉันจะไปไหน
01:43:13.7 – 01:43:15.362
ซีฮัวทาเนโฮ
01:43:16.202 – 01:43:17.397
ที่ไหนนะ
01:43:17.704 – 01:43:19.536
ซีฮัวทาเนโฮ
01:43:20.206 – 01:43:21.868
อยู่ที่เม็กซิโก
01:43:23.71 – 01:43:25.804
เป็นสถานที่เล็กๆ แถวชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิค
01:43:26.713 – 01:43:29.512
นายรู้มั้ย พวกเม็กซิกันเขาพูดถึง มหาสมุทรแปซิฟิคว่ายังไง
01:43:31.217 – 01:43:33.209
เขาบอกว่ามันไม่มีความทรงจำ
01:43:35.221 – 01:43:37.85
นั่นเป็นที่ที่ฉันจะอยู่ไปจนวันตาย
01:43:39.726 – 01:43:42.218
สถานที่อบอุ่น ไม่มีความทรงจำ
01:43:45.231 – 01:43:47.166
เปิดโรงแรมเล็กๆสักแห่ง
01:43:48.735 – 01:43:50.226
บนชายหาด
01:43:51.237 – 01:43:53.433
ซื้อเรือเก่าๆที่ไม่มีราคามาสักลำ
01:43:53.74 – 01:43:55.368
เอามาซ่อมให้ดูใหม่
01:43:58.244 – 01:43:59.439
แล้วพาแขกออกเที่ยว
01:44:00.246 – 01:44:01.612
ตกปลา
01:44:05.251 – 01:44:06.981
ซีฮัวทาเนโฮ
01:44:10.757 – 01:44:14.592
ในที่อย่างนั้น ฉันอยากได้ คนที่รู้ว่าจะหาของต่างๆได้จากที่ไหน
01:44:21.267 – 01:44:24.101
ฉันไม่คิดว่าจะเอาตัวรอดที่ข้างนอกได้
01:44:30.777 – 01:44:32.803
ฉันอยู่ในนี้มาเกือบตลอดชีวิตแล้ว
01:44:34.28 – 01:44:36.044
ฉันเป็นคนยึดติดสถานที่ไปซะแล้ว
01:44:36.783 – 01:44:38.513
เหมือนบรู๊คส์นะแหละ
01:44:40.286 – 01:44:41.982
นายดูถูกตัวเองเกินไป
01:44:42.288 – 01:44:43.881
ฉันไม่คิดอย่างนั้น
01:44:47.794 – 01:44:51.731
อยู่ที่นี่ ฉันหาข้าวของให้นายได้แน่ แต่..
01:44:52.298 – 01:44:54.824
อยู่ข้างนอก นายเปิดสมุดหน้าเหลืองเอาได้
01:44:55.301 – 01:44:57.532
ให้ตายเถอะ ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหนเลย
01:44:59.305 – 01:45:00.933
มหาสมุทรแปซิฟิคเหรอ
01:45:01.808 – 01:45:03.037
บ้าชิบ
01:45:03.309 – 01:45:05.471
เจออะไรที่ใหญ่ขนาดนั้น ฉันคงกลัวตาย
01:45:05.812 – 01:45:07.075
ฉันไม่กลัว
01:45:08.314 – 01:45:11.079
ฉันไม่ได้ยิงเมียฉัน ฉันไม่ได้ยิงชู้ของเธอ
01:45:12.819 – 01:45:16.051
ไม่ว่าฉันจะเคยทำความผิดอะไร ฉันได้ชดใช้หมดแล้ว ชดใช้เกินด้วยซ้ำ
01:45:16.823 – 01:45:18.291
โรงแรม แล้วก็เรือนั่น
01:45:20.326 – 01:45:22.557
ฉันว่ามันไม่ได้เป็น การร้องขอที่มากเกินไป
01:45:27.333 – 01:45:29.768
แกไม่ควรจะทำกับตัวเองอย่างนี้นะ
01:45:29.836 – 01:45:31.862
นี่มันเป็นเรื่องเพ้อฝันบ้าๆ
01:45:32.338 – 01:45:34.807
เม็กซิโกน่ะ อยู่ทางใต้โน่น แต่นายอยู่ที่นี่
01:45:34.841 – 01:45:36.4
นี่คือชีวิตจริง
01:45:36.843 – 01:45:39.677
ใช่ ถูกต้อง นี่คือชีวิตจริง
01:45:41.347 – 01:45:43.748
มันอยู่ทางใต้ แต่ฉันอยู่ที่นี่
01:45:46.352 – 01:45:49.083
งั้นฉันคิดว่าคงเหลือทางเลือกเดียวแล้วละ
01:45:51.858 – 01:45:53.349
พยายามมีชีวิตอยู่
01:45:54.861 – 01:45:56.887
หรือไม่ก็หาทางตายซะ
01:46:00.647 – 01:46:01.842
แอนดี้
01:46:05.452 – 01:46:06.511
เรด
01:46:08.875 – 01:46:11.606
ถ้านายได้ออกจากที่นี่ ช่วยทำอะไรให้ฉันหน่อยได้มั้ย
01:46:11.878 – 01:46:14.109
ได้เลย อะไรก็ได้
01:46:15.882 – 01:46:19.751
ใกล้ๆบักซ์ตัน มีทุ่งฟางอยู่แห่งนึง นายรู้ใช่มั้ยว่า บักซ์ตันอยู่ที่ไหน
01:46:21.387 – 01:46:24.482
- ที่มีทุ่งฟางสุดลูกหูลูกตาเลยใช่มั้ย - มีอยู่จุดหนึ่งที่พิเศษ
01:46:24.891 – 01:46:28.794
มีกำแพงหินเป็นแนวยาว ปลายกำแพงด้านเหนือ จะเห็นต้นโอ๊คใหญ่
01:46:28.895 – 01:46:31.763
เหมือนภาพที่ถอดออกมา จากบทกวีของ โรเบิร์ต ฟรอสต์ เลย
01:46:32.398 – 01:46:34.89
นั่นเป็นสถานที่ที่ฉันขอเมียแต่งงาน
01:46:36.402 – 01:46:38.496
เราไปปิคนิคกัน
01:46:38.905 – 01:46:40.999
แล้วเราก็หลับนอนกันใต้ต้นโอ๊คนั่น
01:46:41.908 – 01:46:44.139
แล้วฉันขอเธอแต่งงาน เธอตอบตกลง
01:46:47.914 – 01:46:49.746
สัญญากับฉันนะ เรด
01:46:50.917 – 01:46:52.418
ถ้านายได้ออกไป
01:46:52.418 – 01:46:53.886
หาที่นั่นให้เจอ
01:46:55.421 – 01:47:00.223
ตรงฐานของกำแพง แกจะเห็นหินก้อนหนึ่ง ที่ไม่น่าจะอยู่แถวทุ่งหญ้านั้นเลย
01:47:00.927 – 01:47:03.954
เป็นหินแก้วจากภูเขาไฟสีดำ
01:47:06.933 – 01:47:09.596
มีบางอย่างฝังอยู่ใต้หิน ที่ฉันอยากให้แก
01:47:10.436 – 01:47:11.665
อะไรเหรอ แอนดี้
01:47:11.938 – 01:47:13.668
อะไรฝังอยู่ใต้หินนั้น
01:47:15.441 – 01:47:17.273
นายไปขุดดูเถอะ
01:47:17.443 – 01:47:18.672
แล้วจะเห็นเอง
01:47:24.35 – 01:47:26.319
จะบอกพวกนายให้ ไอ้นี่...
01:47:27.286 – 01:47:29.016
ชักจะพูดจาแปร่งๆพิกล
01:47:29.789 – 01:47:31.451
ฉันซักเป็นห่วงแล้ว จริงๆนะ
01:47:32.291 – 01:47:33.725
เราต้องคอยเฝ้าดูไว้
01:47:33.793 – 01:47:37.059
ตอนกลางวันก็ทำได้อยู่หรอก แต่ตอนกลางคืน เขาอยู่คนเดียวตลอด
01:47:38.297 – 01:47:39.424
โอ พระเจ้า
01:47:40.8 – 01:47:42.393
อะไร
01:47:43.302 – 01:47:46.067
แอนดี้มาที่แท่นรับของวันนี้
01:47:46.305 – 01:47:48.307
เขาขอเชือกยาวไปเส้นนึง
01:47:48.307 – 01:47:51.004
- เชือกเหรอ - ยาว 6 ฟุต
01:47:51.31 – 01:47:52.676
แล้วนายก็ให้เขาไป
01:47:53.813 – 01:47:55.611
แน่นอน ทำไมถึงจะไม่ให้ล่ะ
01:47:55.815 – 01:47:57.34
ให้ตายเหอะ เฮย์วู้ด
01:47:57.817 – 01:47:59.786
ฉันจะไปรู้ได้ไง
01:47:59.819 – 01:48:01.378
จำเรื่อง บรู๊คส์ แฮทเลน ได้มั้ย
01:48:03.823 – 01:48:05.724
แอนดี้ไม่มีทางทำอย่างนั้นแน่
01:48:06.325 – 01:48:07.384
ไม่มีวัน
01:48:09.328 – 01:48:10.66
ไม่รู้สิ
01:48:13.332 – 01:48:15.358
คนทุกคนก็มีจุดแตกหักด้วยกันทั้งนั้น
01:48:17.837 – 01:48:20.102
เร็วหน่อย ฉันอยากกลับบ้านแล้ว
01:48:20.339 – 01:48:22.103
ใกล้เสร็จแล้วครับท่าน
01:48:39.358 – 01:48:40.986
คืนนี้ฝาก 3 ซองนะครับ
01:48:48.868 – 01:48:50.769
เอาถุงนี่ลงไปที่ห้องซักรีด
01:48:50.87 – 01:48:52.498
แล้วขัดรองเท้าให้ฉันด้วย
01:48:52.872 – 01:48:55.808
- ขัดให้เงาวับเหมือนกระจกเลยนะ - ครับผม
01:49:01.38 – 01:49:02.848
เป็นเรื่องดีที่นายกลับมา
01:49:03.883 – 01:49:05.749
ตอนที่นายไม่อยู่ ที่นี่ไม่เหมือนเดิมเลย
01:49:52.431 – 01:49:53.49
ดับไฟ
01:50:26.465 – 01:50:28.991
ผมเคยนอนไม่หลับในคืนอันยาวนาน
01:50:29.468 – 01:50:32.131
การนอนเพียงลำพังในความมืด ไม่มีอย่างอื่นให้ทำนอกจากคิดไปเรื่อย
01:50:32.471 – 01:50:35.134
เวลาช่างผ่านไปแสนเชื่องช้า
01:50:40.479 – 01:50:43.449
นับเป็นคืนที่ยาวนานที่สุดในชีวิตผม
01:50:59.198 – 01:51:00.359
นับจำนวนนักโทษ
01:51:04.704 – 01:51:07.538
ชั้น 3 ทางใต้ เรียบร้อย
01:51:10.71 – 01:51:13.839
ชั้น 2 หายไป 1 คน ห้อง 245
01:51:14.213 – 01:51:15.237
ดูเฟรน
01:51:15.715 – 01:51:18.15
ออกมาเดี๋ยวนี้ แกกำลังทำคนอื่นช้าไปไปด้วย
01:51:21.22 – 01:51:24.588
อย่าให้ฉันต้องเข้าไปลากแกนะ ไม่งั้นแกโดนฟาดกระโหลกยุบแน่
01:51:32.231 – 01:51:36.066
ให้ตายสิ แกกำลังทำฉันสายนะ ฉันมีกำหนดการต้องไปทำ
01:51:36.235 – 01:51:39.535
หวังว่าแกคงป่วยหรือตายไปแล้วนะ ไม่งั้นแกซวยแน่
01:51:39.739 – 01:51:41.071
ได้ยินมั้ยวะ
01:51:47.246 – 01:51:49.306
ตายแล้ว
01:52:06.265 – 01:52:08.825
ฉันอยากสอบสวนทุกคน ที่อยู่ในห้องขังแถบนี้
01:52:09.268 – 01:52:11.828
- เริ่มจากเพื่อนสนิทของมันก่อนเลย - ใครครับ
01:52:12.271 – 01:52:13.671
ไอ้นี่ไง
01:52:14.273 – 01:52:15.832
เปิดห้อง 327
01:52:19.779 – 01:52:23.409
พูดได้แค่นี้เหรอ "เขาไม่ได้อยู่ที่นี่" อย่ามารายงานอย่างนี้กับฉัน
01:52:24.283 – 01:52:25.615
อย่าพูดประโยคนั้นซ้ำอีก
01:52:25.785 – 01:52:26.786
แต่ท่านครับ ก็มันไม่อยู่
01:52:26.786 – 01:52:30.245
ฉันเห็นแล้ว เฮก คิดว่าฉันตาบอดรึไง
01:52:31.29 – 01:52:32.656
แกกำลังจะพูดอย่างนั้นใช่มั้ย
01:52:32.792 – 01:52:35.455
- ตาฉันบอดเหรอ เฮก - เปล่าครับผม
01:52:36.295 – 01:52:38.787
แล้วแกล่ะ ตาบอดมั้ย
01:52:39.298 – 01:52:41.801
- บอกมาซิว่านี่อะไร - ยอดนับเมื่อคืนครับ
01:52:41.801 – 01:52:45.101
เห็นมั้ย ชื่อดูเฟรนอยู่ตรงนี้ ชื่อมันแน่ๆตรงนี้น่ะ
01:52:45.304 – 01:52:46.636
"ดูเฟรน"
01:52:48.307 – 01:52:49.775
เขาอยู่ในห้องขัง
01:52:50.309 – 01:52:51.31
ตอนไฟดับ
01:52:51.31 – 01:52:54.246
ตามเหตุผลแล้ว เช้านี้เขาก็ต้องยังอยู่
01:52:54.814 – 01:52:56.315
หามันให้เจอ
01:52:56.315 – 01:52:59.752
ไม่ใช่วันพรุ่งนี้ ไม่ใช่หลังอาหารเช้า แต่เป็นตอนนี้
01:53:00.319 – 01:53:01.514
ครับผม
01:53:02.321 – 01:53:06.088
ไปเร็ว ย้ายก้นออกไป ไปสิ
01:53:07.827 – 01:53:08.817
ยืนตรง
01:53:10.329 – 01:53:11.388
ว่าไง
01:53:14.834 – 01:53:15.824
ว่าไง เรื่องอะไรครับ
01:53:16.335 – 01:53:19.794
ฉันเห็นแก 2 คนอยู่ด้วยกันตลอด ประกบกันติดเชียว
01:53:20.84 – 01:53:22.331
เขาต้องบอกอะไรแกบ้างละ
01:53:22.842 – 01:53:24.367
ไม่ครับ ท่านพัศดี
01:53:24.844 – 01:53:25.812
เขาไม่พูดสักคำ
01:53:27.847 – 01:53:30.373
โอ พระเจ้า ปาฎิหาริย์บังเกิดแล้ว
01:53:30.85 – 01:53:33.41
คนทั้งคนหายไปยังกะกลิ่นตดที่ถูกลมพัด
01:53:34.353 – 01:53:35.514
ไม่มีอะไรเหลือ
01:53:36.355 – 01:53:38.858
นอกจากไอ้หินระยำบนขอบหน้าต่าง
01:53:38.858 – 01:53:41.589
แล้วก็รูปสาวน้อยบนกำแพงนั่น มาถามเธอกันดีกว่า
01:53:41.861 – 01:53:43.625
บางทีเธออาจจะรู้
01:53:43.863 – 01:53:46.594
ว่าไงล่ะ แม่สาวห่มใบไม้ จะยอมพูดมั้ย
01:53:48.367 – 01:53:49.665
คงไม่หรอกนะ
01:53:49.869 – 01:53:52.065
ทำไมเธอถึงต่างจากคนอื่นล่ะ
01:53:53.372 – 01:53:55.034
นี่คือการสมรู้ร่วมคิดกัน
01:53:55.374 – 01:53:57.206
ใช่แน่ๆเลย
01:53:57.877 – 01:54:01.575
การสมรู้ร่วมคิดกันครั้งใหญ่
01:54:01.881 – 01:54:03.85
ทุกคนรู้เห็นเป็นใจกันหมด
01:54:04.884 – 01:54:06.045
รวมทั้งเธอด้วย
01:54:40.719 – 01:54:42.415
ในปี 1966
01:54:42.721 – 01:54:45.088
แอนดี้ ดูเฟรน หลบหนี
01:54:45.224 – 01:54:46.783
ออกจากเรือนจำชอว์แชงค์
01:54:49.228 – 01:54:51.788
พวกเขาค้นเจอแต่เสื้อนักโทษ ที่เปื้อนโคลน 1 ชุด
01:54:52.231 – 01:54:53.756
สบู่ 1 ก้อน
01:54:54.233 – 01:54:55.734
และฆ้อนสลักหินเก่าๆ
01:54:55.734 – 01:54:58.203
กุดเกือบถึงด้าม
01:55:02.741 – 01:55:07.509
ผมเคยคิดว่าคงต้องใช้เวลา 600 ปี กว่าจะใช้ฆ้อนเจาะอุโมงค์ออกมาได้
01:55:08.247 – 01:55:10.842
แต่แอนดี้ใช้เวลาไม่ถึง 20 ปี
01:55:29.268 – 01:55:31.567
แอนดี้รักธรณีวิทยามาก
01:55:32.271 – 01:55:35.435
ตรงกับนิสัยละเอียดถี่ถ้วนของเขา
01:55:35.774 – 01:55:37.606
ยุคน้ำแข็งเกิดขึ้นที่นี่
01:55:38.277 – 01:55:40.746
เมื่อหลายล้านปีก่อน ภูเขางอกขึ้นที่นั่น
01:55:41.78 – 01:55:44.614
ธรณีวิทยาเป็นการศึกษา เรื่องเกี่ยวกับแรงดันและเวลา
01:55:45.284 – 01:55:47.253
นั่นแหละคือสิ่งที่ต้องใช้ขุดอุโมงค์
01:55:47.786 – 01:55:48.879
แรงดัน
01:55:49.788 – 01:55:51.017
และเวลา
01:55:52.291 – 01:55:54.351
แล้วก็โปสเตอร์ขนาดใหญ่ยักษ์นี่
01:55:58.297 – 01:55:59.458
ก็อย่างที่ผมเคยพูด
01:55:59.798 – 01:56:03.792
ในคุก คนเราจะทำทุกอย่าง เพื่อให้ความคิดไม่ว่าง
01:56:06.805 – 01:56:11.607
และงานอดิเรกที่แอนดี้ชอบที่สุดก็คือ การหอบเศษกำแพงออกมาทิ้งที่ลาน
01:56:11.81 – 01:56:13.745
ครั้งละ 1 กำมือ
01:56:15.314 – 01:56:17.316
ผมเดาว่าหลังจากทอมมี่ถูกฆ่าตาย
01:56:17.316 – 01:56:20.286
แอนดี้ตัดสินใจว่า เขาอยู่ที่นี่มานานพอแล้ว
01:56:20.819 – 01:56:23.379
เร็วๆหน่อย ฉันอยากกลับบ้านแล้ว
01:56:23.822 – 01:56:25.848
ใกล้เสร็จแล้วครับท่าน
01:56:47.346 – 01:56:49.281
คืนนี้ฝาก 3 ซองนะครับ
01:56:56.855 – 01:56:59.12
แอนดี้ทำตามคำสั่งจริงๆ
01:56:59.358 – 01:57:02.851
เขาขัดรองเท้าจนเงาวับเลย
01:57:06.365 – 01:57:08.664
พวกผู้คุมก็เกิดไม่สังเกตเห็นซะนี่
01:57:08.867 – 01:57:10.335
ผมก็ด้วย
01:57:10.869 – 01:57:12.371
ผมพูดจริงๆนะเนี่ย
01:57:12.371 – 01:57:15.364
มีกี่ครั้งกันที่เราจะมอง รองเท้าของชาวบ้านอย่างจริงจัง
01:59:18.997 – 01:59:22.161
แอนดี้คลานไปสู่อิสรภาพ ด้วยระยะทางถึง 500 หลา
01:59:22.501 – 01:59:25.835
ในสภาพที่เหม็นเน่าและเละสุดขีด ขนาดผมยังนึกกลิ่นไม่ออกเลย
01:59:26.505 – 01:59:28.838
เอาเป็นว่าไม่อยากจะนึกมากกว่า
01:59:33.512 – 01:59:35.879
500 หลา
01:59:36.515 – 01:59:39.576
คือความยาวของสนามฟุตบอล 5 สนามมาเรียงต่อกัน
01:59:40.018 – 01:59:42.578
ขาดอีกนิดก็ครึ่งไมล์เข้าไปแล้ว
02:00:37.609 – 02:00:42.172
เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่ราเควล กำลังเผยความลับของเธอ
02:00:42.614 – 02:00:45.448
ก็มีบุรุษที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน
02:00:45.617 – 02:00:48.212
เดินเข้าไปในธนาคารเมน
02:00:49.121 – 02:00:52.25
จนกระทั่งถึงวินาทีนั้น เขาก็ไม่เคยมีตัวตน
02:00:52.624 – 02:00:54.991
- ยกเว้นแต่ในกระดาษ - มีอะไรให้รับใช้คะ
02:00:55.627 – 02:00:57.562
เขามีบัตรประชาชน
02:00:57.629 – 02:01:01.327
ใบขับขี่ สูติบัตร บัตรประกันสังคม
02:01:01.633 – 02:01:04.159
และลายเซ็นที่เหมือนกันเป๊ะ
02:01:04.636 – 02:01:07.639
ผมรู้สึกเสียใจที่ต้องเสียธุรกิจของคุณไป
02:01:07.639 – 02:01:09.369
แต่หวังว่าคุณจะสนุกสนาน กับการใช้ชีวิตในต่างแดนนะครับ
02:01:10.142 – 02:01:11.201
ขอบคุณ
02:01:12.144 – 02:01:13.271
ผมมั่นใจว่าผมจะสนุกครับ
02:01:14.146 – 02:01:17.48
นี่เช็คเงินสดของคุณค่ะ ต้องการอะไรอีกมั้ยคะ
02:01:17.649 – 02:01:18.617
เชิญเลยนะครับ
02:01:19.151 – 02:01:21.643
คุณช่วยส่งนี่ไป พร้อมเอกสารส่งออกของคุณได้มั้ย
02:01:22.154 – 02:01:23.349
ยินดีค่ะ
02:01:25.157 – 02:01:26.489
โชคดีครับ
02:01:27.659 – 02:01:32.097
เช้านั้น สตีเว่นส์แวะไปตามธนาคาร เกือบ 12 แห่งทั่วพอร์ทแลนด์
02:01:32.664 – 02:01:34.166
คำนวณดูแล้ว เขาออกจากเมือง
02:01:34.166 – 02:01:39.002
ไปพร้อมเงินของพัศดีนอร์ตัน กว่า 3 แสน 7 หมื่นดอลล่าร์
02:01:39.671 – 02:01:42.436
ถือเป็นเงินทำขวัญ สำหรับ 19 ปีของเขาก็แล้วกัน
02:01:49.681 – 02:01:51.877
สวัสดีค่ะ พอร์ทแลนด์ เดลี่ บูเกิ้ล ค่ะ
02:01:52.184 – 02:01:54.346
คอร์รัปชั่น ฆาตกรรมที่ชอว์แชงค์
02:02:44.736 – 02:02:47.672
ไบรอน แฮดลีย์ใช่มั้ย คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูดอะไร
02:02:48.24 – 02:02:52.701
ถ้าคุณไม่ใช้สิทธิ์นี้ อะไรก็ตามที่คุณพูด จะถูกนำไปใช้ในศาล
02:02:52.744 – 02:02:57.182
ผมไม่ได้เห็นเหตุการณ์กับตา แต่ได้ยินว่าไบรอนสะอื้นไห้ยังกับเด็กหญิง
02:02:57.749 – 02:02:59.217
ตอนที่ถูกพาตัวไป
02:03:04.756 – 02:03:08.158
นอร์ตันไม่ได้ตั้งใจจะไปเงียบๆอย่างนั้น
02:03:24.276 – 02:03:25.608
ซามูเอล นอร์ตัน
02:03:25.777 – 02:03:28.212
เรามีหมายมาจับคุณ เปิดประตู
02:03:33.285 – 02:03:34.378
เปิดประตู
02:03:34.786 – 02:03:36.049
ผมไม่แน่ใจว่าดอกไหนครับ
02:03:46.298 – 02:03:48.233
ให้ความร่วมมือจะดีกว่านะ นอร์ตัน
02:03:59.311 – 02:04:02.748
ผมอยากจะคิดว่าสิ่งสุดท้าย ที่ผ่านสมองของเขาไป
02:04:03.315 – 02:04:04.816
สิ่งอื่นที่ไม่ใช่ลูกกระสุนนะ
02:04:04.816 – 02:04:09.254
น่าจะเป็นความสงสัยว่าไอ้ระยำแอนดี้ ทำยังไงจึงเอาชนะเขาได้ขนาดนี้
02:04:11.957 – 02:04:15.416
ไม่นานนักหลังจากท่านพัศดีจากไป
02:04:15.46 – 02:04:17.52
ผมก็ได้รับโปสการ์ด 1 ใบ
02:04:18.964 – 02:04:21.798
มันว่างเปล่า แต่ตีตราประทับมาจาก
02:04:22.467 – 02:04:24.595
ฟอร์ต แฮนค็อค รัฐเท็กซัส
02:04:24.97 – 02:04:26.336
ฟอร์ต แฮนด์ค็อค
02:04:26.471 – 02:04:28.201
อยู่ตรงชายแดนพอดี
02:04:28.473 – 02:04:30.465
นั่นคงเป็นจุดที่แอนดี้ข้ามแดนไป
02:04:31.476 – 02:04:35.572
เมื่อผมได้รับภาพที่เขามุ่งลงใต้ เขานั่งอยู่ในรถเปิดประทุนของเขาเอง
02:04:35.981 – 02:04:38.212
มันทำให้ผมหัวเราะออกทุกที
02:04:39.985 – 02:04:41.544
แอนดี้ ดูเฟรน
02:04:41.987 – 02:04:43.989
คนที่คลานผ่านท่อที่เต็มไปด้วยขี้
02:04:43.989 – 02:04:46.356
แล้วออกมาสะอาดเอี่ยมในอีกด้านหนึ่ง
02:04:46.992 – 02:04:48.358
แอนดี้ ดูเฟรน
02:04:49.494 – 02:04:51.087
มุ่งหน้าสู่แปซิฟิค
02:04:53.999 – 02:04:56.161
แฮดลี่ย์คว้าคอเขาไปใช่มั้ย
02:04:56.501 – 02:05:00.302
แล้วพูดว่า "ฉันเชื่อว่าไอ้เวรนี่จะประสบอุบัติเหตุ"
02:05:00.505 – 02:05:03.373
พวกเรารู้จักเขาดีที่สุด พูดถึงเขาอยู่เสมอ
02:05:04.009 – 02:05:05.671
ผมสาบานได้ วีรกรรมของเขาจะคงอยู่
02:05:06.011 – 02:05:08.981
"พวกเพื่อนๆของผม คงอยากจะดื่มเบียร์บ้าง"
02:05:09.014 – 02:05:10.642
แล้วมันก็เอามาได้จริงๆ
02:05:12.017 – 02:05:14.418
บางครั้งผมก็รู้สึกเศร้า เมื่อนึกได้ว่า
02:05:14.519 – 02:05:15.953
แอนดี้ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
02:05:17.022 – 02:05:21.118
ผมต้องเตือนตัวเองว่านกบางตัวนั้น ไม่ได้เกิดมาเพื่ออยู่ในกรง
02:05:21.526 – 02:05:23.586
ขนของมันสดใสเกินไป
02:05:25.03 – 02:05:26.76
และเมื่อพวกมันบินจากไป
02:05:27.532 – 02:05:31.936
ส่วนลึกในใจคุณ รู้ว่ามันเป็นบาป หากจะเก็บมันไว้เพื่อชื่นชมเพียงลำพัง
02:05:32.537 – 02:05:33.8
เพราะว่า
02:05:34.539 – 02:05:38.874
ที่ที่คุณอยู่ตอนนี้น่ะ มันแห้งแล้ง ว่างเปล่ากว่าที่ๆพวกมันจะไปมากนัก
02:05:43.048 – 02:05:45.415
ผมเดาเอาว่า ผมคงเสียเพื่อนไปแล้ว
02:06:10.075 – 02:06:11.236
เชิญนั่ง
02:06:17.082 – 02:06:18.607
เอลลิส บอย เรดดิ้ง
02:06:19.084 – 02:06:22.35
จากแฟ้มของคุณ คุณรับโทษจำคุกตลอดชีวิตมา 40 ปีแล้ว
02:06:23.088 – 02:06:25.216
คุณรู้สึกมั้ยว่า ได้รับการอบรมบ่มนิสัยแล้ว
02:06:27.092 – 02:06:28.651
อบรมบ่มนิสัยเหรอ
02:06:30.595 – 02:06:32.496
ผมขอคิดดูก่อนนะ
02:06:33.598 – 02:06:35.931
ผมนึกถึงความหมายของมันไม่ออกเลย
02:06:38.103 – 02:06:40.368
คือหมายความว่า คุณพร้อมจะกลับเข้าสู่สังคม
02:06:40.605 – 02:06:42.938
ผมเข้าใจว่าคุณหมายว่าอะไร
02:06:45.61 – 02:06:47.579
สำหรับผมแล้ว มันเป็นแค่คำพูดที่ปั้นแต่งขึ้นมา
02:06:48.613 – 02:06:50.946
เป็นคำพูดแบบนักการเมือง เพื่อที่ว่า
02:06:51.616 – 02:06:55.144
คนหนุ่มอย่างพวกคุณจะได้ใส่สูทผูกไทค์
02:06:55.62 – 02:06:57.213
แล้วก็มีงานทำ
02:06:59.124 – 02:07:01.218
จริงๆแล้ว คุณอยากรู้อะไรกันแน่
02:07:02.127 – 02:07:04.096
ผมเสียใจในสิ่งที่ผมทำลงไปรึเปล่า ใช่มั้ย
02:07:04.129 – 02:07:05.29
แล้ว..เสียใจมั้ยล่ะ
02:07:07.132 – 02:07:09.966
ไม่มีแม้สักวันเดียวที่ผ่านไป โดยที่ผมจะไม่รู้สึกเสียใจ
02:07:11.636 – 02:07:15.095
ไม่ใช่เพราะผมมาติดอยู่ที่นี่หรอก หรือเพราะว่าคุณคิดว่าผมควรจะเสียใจ
02:07:18.643 – 02:07:21.169
ผมมองย้อนกลับไปตอนที่ผม
02:07:23.148 – 02:07:24.275
ยังเป็นหนุ่ม
02:07:25.65 – 02:07:29.109
หนุ่มหน้าโง่ ซึ่งก่ออาชญากรรมร้ายแรง
02:07:32.157 – 02:07:33.853
ผมอยากคุยกับเขา
02:07:35.66 – 02:07:38.129
อยากจะพยายาม พูดให้เขาเข้าใจบางอย่าง
02:07:38.663 – 02:07:40.598
บอกเขาว่าสิ่งต่างๆมันเป็นยังไง
02:07:42.667 – 02:07:44.101
แต่ผมไม่สามารถ
02:07:46.671 – 02:07:48.663
ไอ้หนูนั่นมันจากไปนานแล้ว
02:07:49.674 – 02:07:52.439
แล้วก็ทิ้งไอ้แก่คนนี้เอาไว้
02:07:53.678 – 02:07:55.146
ผมต้องทนมีชีวิตอยู่ต่อไป
02:07:56.681 – 02:07:58.377
อบรมบ่มนิสัยเหรอ
02:07:58.683 – 02:08:00.515
มันก็แค่คำเฮงซวยคำนึง
02:08:01.686 – 02:08:06.42
คุณปั๊มแบบฟอร์มของคุณเถอะ อย่าทำให้ผมเสียเวลาเลย
02:08:07.692 – 02:08:09.957
เพราะว่าบอกคุณตรงๆนะ
02:08:10.195 – 02:08:12.187
ผมไม่สนเลยว่ะ
02:08:25.21 – 02:08:26.735
อนุมัติ
02:09:21.466 – 02:09:23.833
บรู๊คส์เคยอยู่ที่นี่
02:09:38.483 – 02:09:39.883
ได้แล้วครับ คุณผู้หญิง
02:09:42.988 – 02:09:44.012
ขอไปห้องน้ำนะครับ
02:09:49.995 – 02:09:54.524
นายไม่ต้องขอฉันทุกครั้ง ที่จะไปห้องน้ำหรอก ไปได้เลย
02:09:55.5 – 02:09:57.093
ครับผม
02:10:07.512 – 02:10:10.539
40 ปีมาแล้ว ที่ผมต้องอนุญาตไปฉี่
02:10:11.516 – 02:10:14.486
ผมฉี่ไม่ออกหรอกถ้าไม่ได้ขออนุญาต
02:10:17.655 – 02:10:19.817
นี่คือความจริงเลวร้ายที่ผมต้องเผชิญ
02:10:21.659 – 02:10:24.561
ผมคงอยู่ข้างนอกนี่ไม่รอดแล้ว
02:10:32.67 – 02:10:36.368
ผมเฝ้าแต่คิดหาวิธีทำลายทัณฑ์บน
02:10:37.175 – 02:10:39.667
ให้พวกเขาส่งผมกลับไป
02:10:44.682 – 02:10:47.117
มันน่ากลัว ที่ต้องมีชีวิตอยู่ในความหวาดกลัว
02:10:48.186 – 02:10:49.687
บรู๊คส์ แฮทเลน รู้ดี
02:10:49.687 – 02:10:51.588
รู้ซึ้งถึงแก่น
02:10:53.191 – 02:10:56.593
ผมอยากกลับไปยังที่ผมเข้าใจได้
02:10:57.195 – 02:10:59.926
ที่ที่ผมไม่ต้องคอยกลัวอยู่ตลอดเวลา
02:11:02.2 – 02:11:04.567
มีสิ่งเดียวเท่านั้นที่รั้งผมไว้ได้
02:11:05.703 – 02:11:08.104
สัญญาที่ผมให้ไว้กับแอนดี้
02:11:28.726 – 02:11:29.853
ที่นี่แหละ
02:11:40.238 – 02:11:41.9
ขอบคุณครับ
02:11:51.249 – 02:11:53.718
บั๊กซ์ตัน
02:15:21.459 – 02:15:22.722
เรด เพื่อนรัก
02:15:22.96 – 02:15:25.429
ถ้านายได้อ่านจดหมายนี้อยู่ นายคงออกจากคุกมาแล้ว
02:15:25.463 – 02:15:29.525
และถ้านายมาได้ไกลขนาดนี้แล้ว นายอาจจะอยากไปไกลอีกสักนิดก็ได้
02:15:29.967 – 02:15:32.436
นายจำชื่อเมืองได้ใช่มั้ย
02:15:34.472 – 02:15:35.963
ซีฮัวทาเนโฮ
02:15:37.975 – 02:15:41.537
ฉันยังต้องการคนฝีมือดี มาช่วยงานฉันให้สำเร็จ
02:15:41.979 – 02:15:45.472
ฉันจะคอยมองหานาย และกระดานหมากรุกก็เสร็จแล้วด้วย
02:15:46.484 – 02:15:47.884
จำไว้ เรด
02:15:47.985 – 02:15:50.079
ความหวังเป็นสิ่งดี
02:15:50.488 – 02:15:52.457
อาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเลยด้วยซ้ำ
02:15:52.49 – 02:15:54.652
และสิ่งดีๆไม่มีวันตายหรอก
02:15:54.992 – 02:15:57.86
ฉันตั้งความหวังไว้ว่า จดหมายฉบับนี้จะหานายเจอ
02:15:58.496 – 02:16:00.226
และพบว่านายสบายดี
02:16:00.498 – 02:16:01.727
จากเพื่อนของนาย
02:16:01.999 – 02:16:03.16
แอนดี้
02:16:36.868 – 02:16:38.598
หาทางมีชีวิตอยู่
02:16:38.87 – 02:16:40.771
หรือไม่ก็หาทางตายซะ
02:16:43.374 – 02:16:45.536
โคตรจริงเลย
02:16:48.379 – 02:16:50.848
"บรู๊คส์เคยอยู่ที่นี่ เรดก็เช่นกัน"
02:16:50.882 – 02:16:52.976
แล้วก็เป็นครั้งที่ 2 ในชีวิตของผม
02:16:53.384 – 02:16:55.944
ที่ผมทำผิดกฎหมาย
02:16:56.888 – 02:16:58.789
ผมทุบกฎทัณฑ์บน
02:16:59.39 – 02:17:03.054
แล้วก็สงสัยว่า พวกเขาจะตั้งด่านสกัดจับผมรึเปล่า
02:17:03.895 – 02:17:05.897
คงไม่หรอก สำหรับโจรเฒ่าอย่างผม
02:17:05.897 – 02:17:07.923
ฟอร์ต แฮนค็อค เท็กซัส ครับ
02:17:11.903 – 02:17:16.637
ผมพบว่าตัวเองตื่นเต้นซะจนนั่งไม่ติด คิดอะไรก็ไม่ออก
02:17:16.908 – 02:17:20.242
นอกจากตื่นเต้น ซึ่งอิสระชนเท่านั้น จึงจะมีความรู้สึกเช่นนี้ได้
02:17:20.411 – 02:17:22.88
คนเสรีคนนึงเริ่มออกเดินทางไกล
02:17:23.414 – 02:17:25.974
ไปสู่จุดหมายปลายทางที่ยังไม่แน่นอน
02:17:28.92 – 02:17:31.549
ผมหวังว่าผมคงข้ามชายแดนไปได้
02:17:32.924 – 02:17:35.951
หวังว่าจะได้เจอเพื่อน ได้จับมือเขา
02:17:37.929 – 02:17:41.991
ผมหวังว่ามหาสมุทรแปซิฟิค จะมีสีน้ำเงินดุจเดียวกับที่ผมฝันเห็น
02:17:43.935 – 02:17:45.13
ผมหวังเช่นนั้น
02:22:26.917 – 02:22:28.886
THAI